anjore Brihadeeswara: Ancient Secrets Revealed | 1000 ఏళ్ల క్రితం ఇవన్నీ ఎలా సాధ్యపడ్డాయి?

1000 ఏళ్ల క్రితం ఇవన్నీ ఎలా సాధ్యపడ్డాయి? TELUGU VOICE

నీడ నేలపై పడని అతి పెద్ద ఆలయ రహస్యం!

ఆది మానవుడి పుట్టుక ఎప్పుడు సంభవించిందో తెలియదు కానీ, ముందుగా నాగరికత నేర్చి, మన దేశాన్ని విశ్వ గురువు స్థానానికి చేర్చిన ఘనకీర్తి పొందిన వారు మన పూర్వీకులు. నేడు భూమిపై అగ్ర రాజ్యాలుగా చలామణి అవుతున్న దేశాలలోని ప్రజలకు, కనీసం గుడిసెలు కట్టుకోవడం కూడా తెలియని సమయంలో, ఇక్కడ పెద్ద పెద్ద భవనాలూ, అద్భుతమైన మందిరాలూ నిర్మించబడ్డాయి. అలా ఆ నాడు కట్టబడిన అద్భుత నిర్మాణాలలో ఎన్నింటినో, గోరీ, బాబర్ వంటి ధూర్తులు నాశనం చేసినా, నేటికీ కొన్ని నిర్మాణాలు నాటి మనవారి నిర్మాణ కౌశలానికి సాక్షీభూతాలుగా నిలుస్తున్నాయి. అటువంటి కట్టడాలలో ఒక ఆలయం, మన దక్షణ భారత దేశంలోనే కొలువై ఉంది. మనకు అందుబాటులో ఉన్న వివరాల ప్రకరం ఆ ఆలయ నిర్మాణం ఓ వింత అయితే, దాని గోపుర నిర్మాణ పద్ధతి, ఓ అంతుచిక్కని రహస్యంగా మిగిలిపోయింది. ప్రపంచలో మరెక్కడా లేని విధంగా, 13 అంతస్తుల ఎత్తైన ఆ ఆలయ గోపురం నీడ భూమిపై పడదు. ఇన్ని వింతలకూ రహస్యాలకూ నెలవై వున్న ఆ ఆలయం, మన దక్షిణ భారత దేశంలో ఎక్కడ ఉంది? దానిని ఎవరు, ఎప్పుడు నిర్మించారు? అసలు ఆ ఆలయం పేరేంటి? ఆ ఆలయ నిర్మాణ మిస్టరీని ఇప్పటికీ ఎందుకని ఛేదించలేక పోతున్నారు? నిజంగానే అక్కడి గొపురం నీడ నేలపై పడదా - వంటి ఎన్నో సందేహాలు, మనలో చాల మందికి కలుగుతాయి. మరి అటువంటి అనేక సందేహాలకు సమాధానాలు తెలుసుకోవడానికి, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/eMYxF4J1Ic0 ]

ఎంతో ఘన చరిత్ర కలిగిన మన అఖండ భారతావనిని, యుగ యుగాలుగా ఎంతో మంది రాజులు పరిపాలించారు. అయితే వారిలో కొంతమంది మాత్రమే, గొప్ప రాజులుగా చరిత్ర పుటలలో, మనష్యుల మనస్సులలో, చిరస్థాయిగా నిలిచిపోయే స్థానాన్ని సంపాదించుకున్నారు. అటువంటి వారిలో, ఒకప్పుడు తమిళనాట కావేరీ నది ఒడ్డునుంచి మొదలు పెట్టి, ఇటు శ్రీలంకా, మాల్దీవుల నుంచి, అటు జపాన్ వరకు ఆక్రమించుకుని, సువిశాల సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించిన చోళ వంశానికి చెందిన రాజులను ప్రముఖంగా చెప్పుకోవచ్చు. అంతేకాదు, ప్రపంచ చరిత్రలో కొన్ని వేల ఏళ్ళపాటు మనుగడలో ఉన్న అత్యంత పురాతన రాజవంశంగా, చోళ వంశానికి పేరు ఉంది. అటువంటి గొప్ప వంశంలో పుట్టి, ఆ వంశానికే మరింత పేరు తెచ్చిన మొదటి రాజ రాజ చోళుడే, ఇప్పుడు మనం చెప్పుకోబోయే ఆలయాన్ని నిర్మింపజేశాడు.

చోళ వంశంలో పుట్టి, అధ్బుతమైన భుజ బలం, బుద్ధి బలం కలిగిన రాజుగా పేరు పొందిన మొదటి రాజ రాజ చోళుడు, ఒక ప్రక్క తన సామ్రాజ్యాన్ని విస్తరింపజేయడంతో పాటు, మరో ప్రక్క ఎన్నో అద్భుతమైన నిర్మాణాలను నెలకొల్పినట్లు, చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు. ఈ విధంగా ఆయన కట్టించిన ఎన్నో గొప్ప కట్టడాలలో ఒకటి, తంజావూర్ లోని బృహదీశ్వరాలయం.

చోళుల ముఖ్య నగరాలలో ఒకటిగా, రైస్ బౌల్ అఫ్ తమిళనాడుగా పేరు పొందిన తంజావూర్ నగరంలో, దాదాపు వెయ్యేళ్ల క్రితం ఈ ఆలయాన్ని మొదటి రాజ రాజ చోళుడు నిర్మింపజేసినట్లు, చరిత్ర చెబుతోంది. సాధారణంగా, పురాతన కట్టడాలలో రాయికీ రాయికీ మధ్య బంధం దృఢంగా ఉండటానికి, బంక మట్టిని కానీ, వేడి సున్నాన్ని కానీ వాడేవారు. బృహదీశ్వరాలయ నిర్మాణంలో మాత్రం, ఇటుకలూ, బంకమన్ను, సున్నం వంటివి ఏవీ ఉపయోగించలేదు. వాటికి బదులుగా, కేవలం పెద్ద పెద్ద గ్రానైట్ రాళ్ళను ఒకదానిపై ఒకటిగా పేర్చి, ఎంతో పకడ్బందీగా నిర్మించారని, నిపుణులంటున్నారు.

ఇక్కడ మరో వింత ఏమిటంటే, బృహదీశ్వరాలయ నిర్మాణం జరిగిన తంజావూరు పరిసరాలలో, కనీసం యాభై, అరవై కిలోమీటర్ల పరిధిలో, ఒక్క గ్రానైట్ కొండ కూడా లేదు. అయినా అంత భారీ ఆలాయ నిర్మాణాన్ని పూర్తిగా గ్రానైట్ రాళ్ళతో కట్టడం చాలా వింత అని, నిపుణులంటున్నారు. కొంత మంది పరిశీలకులు చెబుతున్నదానిని బట్టి, తంజావూరు నుంచి ఇంచుమించు డబ్బై కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న పుదుక్కొట్టై అనే ఊరికి, దాదాపు ముప్పై కిలోమీటర్ల దూరంలో గ్రానైట్ కొండలు ఉన్నాయి. వాటిలోని రెండు కొండలను పూర్తిగా తొలిచి తంజావూరుకు తీసుకువచ్చి, బృహదీశ్వరాలయాన్ని నిర్మించి ఉంటారని అంటున్నారు. ఇక్కడ విచిత్రమేమిటంటే, దాదాపు 1000 ఏళ్ల క్రితం, Science ప్రకారం ఎటువంటి ఆధునిక పరిజ్ఞానమూ లేని ఆ కాలంలో, అంత పెద్ద కొండరాళ్ళను, అంత దూరం ఎలా తరలించి ఉంటారనే విషయం, అంతు చిక్కని రహస్యంగానే మిగిలి పోయింది.

ఈ విషయంపై ఎన్నో ఏళ్లుగా పరిశోధనలు చేస్తున్న నిపుణుల బృందం, ఆ రాళ్ళ తరలింపుకు అప్పటి మన వారు అనుసరించిన మర్మాన్ని కనుగొన్నారు. పరిశోధకులు చెప్పిన దాని ప్రకారం, పొడవాటి చెట్లను నరికి, వాటిని గుండ్రంగా చెక్కి, అవి విడిపోకుండా ముడులు వేసి, వాటిపై ఈ రాళ్ళను పెట్టి, ఏనుగుల సహాయంతో తంజావూరుకు తరలించారని, తెలుస్తోంది. ఈ విషయంపై ఇంకా చర్చలు జరుగుతూనే వున్నా, ప్రస్తుతానికి ఈ సిద్ధాంతాన్నే నమ్మవలసిన పరిస్థితి. ఆ విధంగా గ్రానైట్ రాళ్ళ సాంధ్రతా, వాటి పరిమాణం ప్రకారం ఒక్కో రాయిని అమర్చి, దాదాపు పదమూడు అంతస్థుల ఎత్తు వుండే గోపురాన్ని నిర్మించారు.

ఇక ఈ ఆలయంలో మరో ప్రధాన ఆకర్షణ, ఆలయంపైనున్న రాతి గోపుర కలశం. ఇది దాదాపు ఎనబై టన్నుల బరువుండే ఏక శిలను చెక్కి, దానిని పదమూడు అంతస్థుల పైకి ఆ కాలంలో ఎలా చర్చారనేది, నేటి Science కి అంతుచిక్కని మిస్టరీనే. బృహదీశ్వరాలయంపై ఎన్నో పరిశోధనలు జరిపిన కొంతమంది పరిశోధకులు, ఎనభై టన్నుల బరువుండే కలశాన్ని గోపురంపైకి ఎలా చేర్చివుంటారనే విషయంపై ఓ సిధాంతాన్ని మన ముందుంచారు.

దాని ప్రకారం, బృహదీశ్వరాలయానికి ఇంచుమించు ఏడూ కిలోమీటర్ల దూరం నుంచీ ఏటవాలుగా ఓ మట్టి వంతెనను నిర్మించి, దానిపై ఈ రాయిని ఆలయం వరకు తీసుకు వచ్చి ఉండవచ్చని అంటున్నారు. అయితే ఈ సిద్ధాంతాన్ని చరిత్రకారులు పూర్తిగా ఏకిభవించలేకపోతున్నారు. ఎందుకంటే, చరిత్రలో బృహదీశ్వరాలయ పరిసరాలలో దొరికిన ఆధారాల ప్రకారం, ఆ మట్టి వంతెనకు సంబంధించిన ఎటువంటి ఆనవాళ్ళూ లభించ లేదు. మరి అంతపెద్ద రాయిని పదమూడంతస్థుల పైకి, అదికూడా వేయేళ్ళ క్రితం ఎలా చర్చారనేది, వీడని మిస్టరీయే.

బృహదీశ్వరాలయ నిర్మాణాన్ని మొదటి రాజ రాజ చోళుడు, సామాన్య శకం 1004 వ సంవత్సరంలో మొదలు పెట్టి, సామాన్య శకం 1009 లేదా 1010 వ సంవత్సరాల మధ్యకాలంలో పూర్తి చేయించినట్లు తెలుస్తోంది. అంటే, ఇంత పెద్ద ఆలయాన్ని, ఎటువంటి అధునిక పరికరాలూ, యంత్రాలూ లేకుండా, కేవలం ఐదు నుంచి ఆరు సంవత్సరాలలో పూర్తి చేయడం ఒక వింతయితే, వెయ్యేళ్ళు దాటినా చెక్కు చెదరకుండా ఉండటం మరో వింతగా చెప్పుకోవచ్చు. అంతేకాదు, అలయంలోకి వెళ్ళే భక్తులు గర్భ గుడి ముందు నుంచుని ఎంతమంది మాట్లాడుకున్నా, వారి మాటల ప్రతి ధ్వని వినిపించకపోవడం ఇక్కడ మరో వింత.

ఇదిలా ఉంటే, బృహదీశ్వరాలయ వింతలూ, విశేషాల గురించి మాట్లాడుకునే క్రమంలో, స్థానికంగా అనేక కొత్త కొత్త కథలు పుట్టుకొచ్చినట్లు, నిపుణులంటున్నారు. అటువంటి వాటిలో, ఈ ఆలయానికి నీడ పడకపోవడం కూడా ఒకటి. నేటికీ చాలా మంది, బృహదీశ్వరాలయం నీడ భూమిపై పడదనే చెప్పుకుంటున్నారు. చరిత్రకారులు ఈ విషయంపై పరిశోధనలు జరిపి, దీనికి కారణాన్ని కనుగొన్నట్లు వ్యక్తంచేశారు.

ఆనాడు బృహదీశ్వరాలయ నిర్మాణం పూర్తయిన తర్వాత, రాజ రాజ చోళుడు ప్రధాన వాస్తు శిల్పిని పిలిపించి, ఇంత పెద్ద ఆలయం పడిపోదుకదా? అని అడిగినప్పుడు, దాని నీడ కూడా పడదని పరిహాసంగా ఆయన సమాధానమిచ్చినట్లు చెబుతున్నారు. ఈ మాటే కాలగమనంలో నేడు జనబాహుళ్యంలో నానుతున్న మాటగా చరిత్రకారులంటున్నారు.

ఇక ప్రపంచ చారిత్రక కట్టడాలను చూసుకుంటే, దాదాపు వేయేళ్ళ క్రితం, ఇంత పెద్ద కట్టడం ఎవరూ నిర్మించ లేదని చరిత్రకారుల వాదన. పైగా కేవలం రాయిపై రాయిని పేర్చి నిలబెట్టిన ఇంతపెద్ద కట్టడం, ఇన్నేళ్ళయినా చెక్కు చెదరకపోవడం వింత మాత్రమే కాకుండా, నాటి మన వాస్తు శిల్పుల నిర్మాణ కౌశలానికి అద్దం పట్టేలా ఉందని, నిపుణులంటున్నారు. ఇన్ని వింతలూ, విశేషాలూ కలిగి ఉన్నది కాబట్టే, UNESCO వారు ఈ ఆలయాన్ని World Heritage Site గా గుర్తించారు.

🚩 ఓం నమః శివాయ 🙏

Link: https://www.youtube.com/post/UgkxJdtOf68m3iYkn4xnofqmIWBWfiTL46y1

Reincarnation of Arjuna a Hagiography | కలియుగంలో అర్జునుడు ‘పునర్జన్మ – మోక్షం’!

ఆత్మీయ మిత్రులందరికీ 'భోగి, సంక్రాంతి, కనుమ శుభాకాంక్షలు' TELUGU VOICE

పరమాత్ముడికై సంపూర్ణ శరణాగతీ, ఆత్మ నివేదనా ఎలా ఉండాలి?

కలియుగంలో అర్జునుడు ‘పునర్జన్మ – మోక్షం’!

పంచమ వేదంగా పేరుగాంచిన వ్యాస విరచిత జయకావ్యం - మహాభారతంలో, పాండవుల స్వర్గారోహణ గురించి వివరించబడివున్నది. 17వ పర్వమైన మహా ప్రస్థానిక పర్వం ప్రకారం, పాండవులు సర్వమూ త్యజించి, స్వర్గానికి పయనమైనట్లు చెప్పబడింది. ఆ విషయాలను వివరిస్తూ, 'పాండవులు స్వర్గానికి వెళ్లిన దారి ఎక్కడుంది?' అనే శీర్షికన గతంలో మనం వీడియో చేసి ఉన్నాము. చూడని వారు అదికూడా తప్పక చూడండి. అలా ఆ జన్మను ముగించిన పాండవ మధ్యముడు 'అర్జునుడి' మరుజన్మ వివరాలు ఏమిటి? అని తెలుసుకునే ముందు, ద్వాపరయుగంలో అర్జునుడు శివుడి గురించి తపస్సు చేయగా, పాశుపతాస్త్రాన్ని వరంగా ఇచ్చాడు గానీ, మోక్షం ప్రసాదించలేదు ఆ పరమేశ్వరుడు. ‘కలియుగంలో బోయ వానిగా జన్మించి మోక్షం పొందుతావ’ని అర్జునుడికి శివుడు చెప్పినట్లు మన ఇతిహాసాలలో పేర్కొనబడింది. దాని ప్రకారం అర్జునుడు బోయవానిగా జన్మించి, శివుడి అనుగ్రహాన్ని పొందాడని ప్రతీతి. ఆ బోయవాడి పుట్టుపూర్వోత్తరాలనూ, ఆతడు కైవల్యాన్ని పొందిన వైనం వంటి అనేక విషయాలు తెలుసుకోవడానికి, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/ZJHvEAzmeQk ]

బోయ రాజైన నాగప్ప, దత్త దంపతులకు, రాజంపేట ప్రాంతంలోని ఊటుకూరులో జన్మించాడు తిన్నడు. తల్లిదండ్రులిరువురూ తెలుగు వారు, సుబ్రహ్మణ్య స్వామి భక్తులు కావడంతో, అతడికి తిన్నప్ప అనే పేరు పెట్టారు. కొడుకు తిన్నప్పకు విలువిద్యాదులు నేర్పించి, రాజును చేశాడు తండ్రి నాగప్ప. కులధర్మం ప్రకారం వేటగాడైనా, జంతువుల పట్ల అపార కరుణను చూపేవాడు తిన్నడు. జంతువులలో పసివాటినీ, ఆడవాటిని, రోగాలతో ఉన్నవాటినీ వేటాడేవాడు కాదు. తనలోని జంతు భావాలైన కామ, క్రోధ, మద మాత్సర్యాలను జయించాడు తిన్నడు. ఒకనాడు తిన్నడు వేటకు వెళ్లి అడవి పందిని బంధించబోగా, అది తప్పించుకున్నది. దానిని పట్టుకోవడానికి తన అనుయాయులైన నాముడూ, కాముళ్ళతో ఆ వరాహాన్ని తరుముకుంటూ వెళ్లాడు. పరుగెత్తి పరుగత్తి ఎట్టకేలకు దానిని చంపాడు. అలసిపోయిన తిన్నడు ఆ పందిని తీసుకుని స్వర్ణముఖీ నదీ తీరానికి వెళ్లాడు. ఆ ప్రక్కనే ఉన్న కాళహస్తి పర్వతంపై వెలసి ఉన్న ఆలయాన్ని చూసిన తిన్నడికి, అక్కడకు వెళ్లాలనే తృష్ణ కలిగింది. అనుకున్నదే తడవుగా ఆ కొండ ఎక్కనారంభించాడు.

ఆలయం సమీపించే కొద్దీ, తనకు అంతకుముందెన్నడూ అనుభవంకాని అలౌకికానందాన్ని అనుభూతి చెందుతూ, పరవశుడైపోసాగాడు. అది పూర్వ జన్మ సంస్కార ఫలితమే. తన మీదినుంచి ఏదో బరువు దిగిపోతున్నట్లు అనిపించసాగిందతనికి. దేహ స్పృహ కూడా మందగించ సాగింది. ఆ పరమేశ్వరుని మీద అనంతమైన ప్రేమ పెల్లుబికింది. లింగాన్ని కౌగలించుకుని ముద్దులు కురుపించి, ఆనందభాష్పాలు జాలువారుతుండగా, ‘ఈశ్వరా! ఈ దట్టమైన అడవిలో ఒంటరిగా ఎలా ఉంటున్నావయ్యా? నీకు ఆహారమెలా అందుతోంది? నీకిక్కడ తోడెవరుంటారు?’ అని చింతాక్రాంతుడై అడుగుతూ.. ‘నేను నీతోనే ఉంటాను. అయ్యో! నా తండ్రికి ఆకలిగా ఉందేమో.. ఆహరం తీసుకు రావాలి.’ అని తనలో తానే అనుకుంటూ, శివయ్యాను వంటరిగా విడిచి వెళ్ళలేక వెళ్లాడు. స్వర్ణముఖీ నదిలోని నీటిని నోటితో పుక్కిలినిండా పట్టి, పువ్వులను తలపై పెట్టుకుని, చేతిలో మాంసాన్ని పట్టుకుని తిరిగి ఆలయానికి చేరుకున్నాడు. నోటిలోని నీటితో శివుణ్ణి అభిషేకించి, పువ్వులతో అర్చించి, మాంసాన్ని నైవేద్యంగా అర్పించాడు. ఆలయ ద్వారం వద్ద కూర్చుని ఏ జంతువూ లోనికి రాకుండా కాపలా కాస్తూ, ఆ శివయ్యనే చూస్తూ మురిసి పోయాడు..

తిన్నడు చేస్తున్న పనులు చూసిన అతని అనుయాయులు నాముడూ, కాముడూ ఆ విషయాన్ని అతని తల్లి దండ్రులకు ఎరుకపరిచారు. వారక్కడకు చేరుకుని, తిన్నడిని ఇంటికి తీసుకువెళదామని శత విధాలా ప్రయత్నించినా వారికి సాధ్యం కాలేదు. దానితో వారతనిని అక్కడే వదిలి వెళ్లక తప్పలేదు. ఉదయాన్నే లేచి వేటకు వెళ్లి మాంసాన్ని తీసుకురావడం, శివయ్యకు నోటి నీళ్ళతో అభిషేకం చేయడం, తలపై పెట్టుకు తెచ్చిన పూలతో అర్చించడం, మాంసాన్ని నివేదించడం వంటి పనులు చేస్తూ, అక్కడే ఉండిపోయాడు తిన్నడు. ఈ విధంగా అయిదు రోజులు గడిచి పోయాయి. ఆలయ అర్చకుడూ, పరమ శివ భక్తుడూ అయిన శివగోచారుడు, ప్రతి రోజూ ఉదయాన్నే ఆలయం చేరుకుని, తిన్నడు చేస్తున్న పనులను జూసి భరించలేక రోదించాడు. ‘ఈ ఘోర కలిని ఆపు స్వామీ’ అంటూ మొరపెట్టుకున్నాడు. ఆ నాటి రాత్రి అర్చకునికి కలలో శివయ్య కనిపించి, ‘నీవు రేపు లింగం వెనుక దాక్కుని ఏం జరగబోతోందో చూడు..’ అని చెప్పాడు. మరునాడు శివగోచారుడు, రాత్రి స్వామి కలలో చెప్పిన విధంగానే చేశాడు. రోజూ లాగానే తిన్నడు నీళ్ళూ, పూలూ, మాంసం పట్టుకుని ఆలయం చేరుకున్నాడు. తిన్నడు శివయ్యను చూసే సరికి, లింగం యొక్క కుడి కంటి నుండి రక్తం కారుతోంది. అది చూసి ఏడుస్తూ, తల్లడిల్లి పోయి, తనకు తెలిసిన మూలికా వైద్యం చేశాడు తిన్నడు. అయినా లింగంనుంచి రక్తస్రావం ఆగక పోవడంతో, కంటికి కన్ను అనే సిద్ధాంతం గుర్తుకు వచ్చి, తన కంటిని పెకలించి, శివయ్యకు అమర్చాడు. రక్తం కారడం ఆగిందని సంతోషించే లోపుగా, లింగం యొక్క ఎడమ కంటి నుండి రక్తం కారండం ప్రారంభమయ్యింది.

వెంటనే తిన్నడు, ‘శివయ్యా, విచారించకు.. నా రెండవ కన్ను కూడా తీసి పెడతాను' అంటూ రక్తం కారుతున్న కంటిని గుర్తించేందుకు తన కాలితో ఆ కంటిని వత్తి పెట్టి, తన రెండవ కంటిని కూడా పెకిలించుకోబోతుండగా, అతడి అపార భక్తిప్రపత్తులకు కదిలిపోయిన శివుడు ప్రత్యక్షమై, తిన్నడిని వారించాడు. ‘తిన్నా.. నీ నిస్వార్థ భక్తికి మెచ్చాను. నీ కంటిని నాకు అర్పించినందుకు, ఇకపై నీవు కన్నప్పగా లోక ప్రసిద్ధుడవవుతావు. నిస్వార్థ భక్తుడిగా చరిత్రలో చిరస్థాయిగా నిలిచిపోతావు’ అంటూ శివసాయుజ్యం ప్రసాదించాడు. ఇదంతా గమనిస్తున్న శివగోచారుడు నిశ్చేష్ఠుడయ్యాడు. అలా తిన్నడు తన అపార భక్తితో ఆ పరమేశ్వరుణ్ణి ప్రసన్నం చేసుకుని, కన్నప్పగా చీరస్మరణీయుడయ్యాడు. మహాభక్తుడైన తిన్నడు తన కళ్లను తానే పెకలించి శివునికి అర్పించడం, ఆ పరమాత్ముడిపై సంపూర్ణ శరణాగతీ, ఆత్మ నివేదనా కనిపిస్తాయి. దానిని మించిన భక్తి తత్పరత మరొకటి లేదు. వేదం, నాదం, యోగం, శాస్త్రాలూ, పురాణాలూ ఏమీ తెలియక పోయినా, అకుంఠిత భక్తి శ్రద్ధలతో ఒక సాధారణ వ్యక్తి, ఆ మహాదేవుణ్ణి ప్రసన్నం చేసుకుని, ‘భక్త కన్నప్ప’గా చరితార్థుడయ్యాడు.

మన పురాణాలలో చెప్పబడిన గొప్ప శివ భక్తులను ‘నాయనార్లు’గా పేర్కొనబడినది. వీరిలో 63 మంది ముఖ్యులు. ఈ నాయనార్లలో రాజుల నుంచీ సాధారణ మానవుల వరకూ అన్ని స్థాయిల వారూ ఉన్నారు. భగవంతుని చేరడానికి కావలసింది నిష్కల్మషమైన భక్తి తప్ప ఇంకేమీ కాదని, అంత్యకాలంలో మోక్షాన్ని పొందిన వీరి గాధలు నిరూపిస్తాయి. వీరిలో 19వ వాడు, తెలుగు వాడు, తిన్నడు.

🚩 హారహర మహాదేవ 🙏

Link: https://www.youtube.com/post/UgkxTjMZeoVZGkjDC5byaStN7GYtEGV9HKWt

Sabarimala: Original Ayyappa's Idol Vandalised? | శబరిమల అయ్యప్ప! దైవ స్థాపిత విగ్రహం ఏమయ్యింది?

శబరిమల అయ్యప్ప! దైవ స్థాపిత విగ్రహం ఏమయ్యింది! TELUGU VOICE

నేడు భక్తులు దర్శించుకునే అయ్యప్ప స్వామి విగ్రహం పరశురాముడు ప్రతిష్ఠించినది కాదా?

స్వామియే శరణం అయ్యప్ప అంటూ ప్రపంచం దద్దరిల్లి పోతోంది. ఆ హరిహర సుతుడిపైనున్న నమ్మకం, ప్రేమ, భక్తికి గుర్తుగా, ఆయప్ప మాలను ధరించి, మండలం రోజుల పాటు దీక్షబూనుతుంటారు ప్రతి సంవత్సరం. కార్తీక మాసం మొదలవ్వగానే, మనకు ఎక్కడ చూసినా ఆ మణికంఠుడి మాల ధరించిన స్వాములే కనిపిస్తూ ఉంటారు. ఈ సమయంలో ఆయప్ప మాల వేసుకుని వచ్చే కోట్లాది మంది స్వాములతో కిక్కిరిసి పోయి ఉంటుంది శబరిమల. ప్రతి సంవత్సరం కోట్లాది మంది దర్శించుకునే అయ్యప్ప స్వామి విగ్రహం, ఆనాటి దైవ స్థాపిత విగ్రహమేనా? అసలైన విగ్రహం పళనిలోని కుమారస్వామి ఆలయంలో ఉన్న నవ పాషాణ విగ్రహం లాంటిదా? మరి అసలైన విగ్రహానికి ఏమైంది..? ఇప్పుడున్న విగ్రహం అక్కడికి ఎలా చేరింది..? వంటి అనేక సందేహాలకు సమాధానాలు తెలుసుకోవడానికి, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/Z1osWZdk17g ]

కార్తీక మాసంలోనే కాకుండా, ప్రతి నెల కొన్ని ప్రత్యేక దినాలలో కూడా ఆలయం తెరుస్తారు కాబట్టి, ఆ సమయంలో కూడా భక్త కోటి, స్వామి దర్శనార్ధం శబరిమలకు ప్రయాణమవుతారు. ఒక్కప్పుడు అలా ఉండేది కాదు. దాదాపు 1950 వరకు శబరిమలపై అయ్యప్ప స్వామి దర్శనం, సంవత్సరానికి ఒక్కసారి మాత్రమే అందుబాటులో ఉండేది. అందుకు ప్రధానమైన కారణం, ఆ ఆలయం ఉన్న ప్రదేశం. కేరళలోని దట్టమైన ఆడవుల మధ్యలో ఉండడం వలన, భక్తులకు ఆ ప్రయాణం అంత సులభ తరం కాదు.

పురాణాల ప్రకారం, అయ్యప్ప జననం ఎలా జరిగింది, ఆయన చరిత్ర వంటి విషయాలు తెలిసినవే. ఆయనను పెంచి పెద్ద చేసిన Pandalam రాజ వంశం వారే, నేటికీ ఆలయ సంరక్షణ, నిర్వాహణ బాధ్యతలతో పాటు, ప్రత్యేకమైన పూజల విషయంలోనూ ఎన్నో నియమాలు పాటిస్తూ ఉన్నారు. కొన్ని వార్తల ప్రకారం, కొన్నేళ్ళ క్రితం అయ్యప్ప ఆలయం గురించిన వివరాలు తెలుసుకోడానికి, Pandalam వంశీయుల ఆధీనంలో వున్న గ్రంధాలయంలో వేతకగా, వారి దగ్గర సామాన్య శకం 1075 నుంచి మాత్రమే రికార్డ్స్ ఉన్నట్లు తెలిసింది. అంతకు పూర్వం రాసిన రికార్డ్స్ ఏమయ్యాయి..? అసలు ఉన్నాయా, లేవా..? అనే విషయాలు, వీడని మిస్టరీయే.

ఇదిలా ఉంటే, అందుబాటులో ఉన్న ఆ రికార్డ్స్ ని పరిశీలించినప్పుడు, సరిగ్గా సామాన్య శకం 1075వ సంవత్సరంలో, మొదటిసారి ఆలయంలో అతి పెద్ద అగ్ని ప్రమాదం జరిగినట్లు తెలుస్తోంది. Pandalam రాజ వంశ శాసనాల ప్రకారం, ఆ మణికంఠుడిని పెంచి పెద్ద చేసిన రాజా రాజశేఖరుడు, స్వామి కోరిక మేరకు శబరిమల కొండలపై ఆలయం కట్టించి, తనతో పాటు, తన వంశం కొనసాగినంతవరకు, ఆలయ సంరక్షణ, నిర్వాహణ వంటి బాధ్యతలన్నీ తప్పనిసరిగా చూసుకోవాలని శాసించాడు. ఇక సామాన్య శకం 1070ల కాలం నాటికి, Pandalam రాజ వంశానికి రాజుగా, రాజా శ్రీ Moolam Thirunaal పాలిస్తున్నారు. ఇప్పుడు మనం చూస్తున్న ఆలయం బంగారు తాపడంతో, మిగిలిన ప్రదేశాలు పక్కా నిర్మాణాలతో ఉంది. కానీ, అప్పుడు స్వామి వారి ఆలయంపై కేవలం రాగి తాపడం మాత్రమే ఉండేది. చుట్టుప్రక్కల నిర్మాణాలు కూడా అంత గొప్పగా ఉండేవి కాదు. దానికి తోడు వాతావరణ మార్పుల కారణంగా, రాగితాపడం పాడై చిల్లులు పడిపోవడంతో, వర్షం వస్తే ఆ నీరు ఆలయంలో ఉన్నవారిని కూడా తడిపేసేది. ఈ విషయాన్ని రాజుకు ఎన్ని సార్లు మొరపెట్టుకున్నా, సంవత్సరానికి ఒక్కసారి మాత్రమే వచ్చే భక్తుల కోసం, ఆలయంపై డబ్బులు ఖర్చుపెట్టే ఉద్దేశం లేదని చెప్పేవాడు. దాంతో ఆలయ పూజారులూ భక్తులూ చేసేదేమీ లేక, ఆలయం పై భాగాన్ని గడ్డితో అల్లి, వర్షం నీరు లోపలకి రాకుండా ఏర్పాట్లు చేసుకున్నారు.

సరిగ్గా సామాన్య శకం 1077లో, ఎండ తీవ్రత బాగా ఎక్కువగా ఉండటంతో, ఆలయం పైనున్న గడ్డి భగ్గుమని, ఆలయం మొత్తం అగ్నికి ఆహుతయ్యింది. ఆ సమయంలో స్వామి వారికి పూజలు చేస్తున్న ఆలయ అర్చకుడు, మంటలంటుకున్నాయనే విషయం గమనించగానే, స్వామి వారి విగ్రహాన్ని తీసుకుని బయటకు వచ్చేశాడు. ఈ విషయం రాజుకు తెలియడంతో, తాను చేసిన తప్పును మన్నించమని వేడుకుని, ఆలయాన్ని పుననిర్మింపజేశాడు. అప్పుడు రాగి తాపడంతో పాటు, ఇత్తడి తాపడాన్ని కూడా వేశారు. అలా ఆలయ పునర్నిర్మాణం పూర్తయిన తర్వాత, సామాన్య శకం 1085 వ సంవత్సరం నుంచి, భక్తులకు తిరిగి స్వామివారి దర్శన భాగ్యం మొదలయ్యింది.

ఇక్కడ మనం గమనించాల్సిన విషయం ఏమిటంటే, ఆ సమయంలో ఆలయ అర్చకుడు రక్షించిన ఆ విగ్రహం, సామాన్యమైన విగ్రహం కాదు. కేరాళ రాష్ట్రాన్ని సముద్రం నుంచి వెలికి తీసి, మనుషులకు నివాస యోగ్యంగా మార్చిన పరశురాముడే, అయ్యప్ప స్వామి విగ్రహాన్ని నవపాషాణాలతో, తన శాస్త్రపరిజ్ఞానంతో స్వయంగా తయారు చేసి ప్రతిష్టించాడు. కేరళ రాష్ట్ర పుట్టుకకు సంబంధించిన సమగ్ర సమాచారాన్ని మనం ఇదివరకు వీడియో చేసి ఉన్నాము. చూడని వారి కోసం ఆ వీడియో link, description లోనూ, పైన icards లోనూ పొందుపరిచాను. అలా పరశురాముడి చేత ప్రతిష్ఠించబడిన స్వామి వారి నవపాషాణ విగ్రహం, 1900వ సంవత్సరం వరకు పూజింపబడిందని చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు. పరశురాముడు కనిపెట్టిన ఆ పరిజ్ఞానమే, కాలాంతరాళాలో మహర్షుల దగ్గరకు, అక్కడి నుంచి భోగ సిద్ధుడికీ చేరగా, దాని సహాయంతో ఆయన కుమారస్వామి విగ్రహాన్ని తయారు చేసి, తమిళనాడులోని Palani క్షేత్రంలో ప్రతిష్టించారు.

చరిత్ర ప్రకారం శబరిమల కొండపై చాలా అగ్ని ప్రమాదాలు జరిగాయి కానీ, అవన్నీ చిన్నాచితకా అవ్వడంతో, రికార్డ్స్ లోకి ఎక్కలేదని నిపుణులంటున్నారు. అయితే 1900వ సంవత్సరంలో, శబరిమల కొండపై చాలా పెద్ద విషాదమే సంభవించింది. అలా మరో మారు స్వామి వారి ఆలయం మంటలకు ఆహుతి అయ్యింది. ఇక్కడ మరింత విషాదం ఏమిటంటే, పరశురామ ప్రతిష్ఠిత మణికంఠుడి విగ్రహం కూడా పాక్షికంగా దెబ్బతిన్నది.

ఆలయం అగ్నికి ఆహుతైన రెండు రోజులకు అక్కడికి వచ్చిన పోలీసులు కొన్ని వైషయాలను కనిపెట్టారు. వాటిని బట్టి, ఆలయ గర్భగుడి ద్వారం దగ్గర పరిశీలించినప్పుడు, ఎవరో అక్కడ పదునైన వస్తువుతో పదే పదే దాడి చేసినట్లూ, అలా ఆలయ ద్వారం విరగగొట్టి లోపలికి ప్రవేశించినట్లూ తెలుసుకున్నారు. అలా వెళ్ళిన వ్యక్తులు ముందుగా స్వామి వారి విగ్రహాన్ని పాక్షికంగా విరగగొట్టి, ఆ తర్వాత మొత్తం ఆలయానికి నిప్పు పెట్టినట్లు గమనించారు. ఇక్కడ వింతైన విషయం ఏమిటంటే, ఆలయంలో ఉన్న ఒక్క విలువైన వస్తువును కూడా వారు ముట్టుకో లేదు. ఆ రోజుల్లో కేవలం మండల పూజ సమయంలో మాత్రమే, జనాలు ఆలయం దగ్గర ఉండేవారు. తక్కిన రోజులలో పెద్దగా జన సంచారం ఉండేది కాదు. ఎందుకంటే, ఆ రోజులలో శబరిమల వెళ్ళడం అంటే, ప్రాణాలపై ఆశలు వదులుకున్నట్లే అని, చరిత్రకారులు చెబుతారు. భీకరమైన అడవి మార్గంలో పెద్ద పులులు, చిరుత పులులు, ఏనుగులవంటి క్రూర ప్రాణులతో పాటు, కొన్ని అరుదైన, అత్యంత విషపూరితమైన కీటకాలూ, విష సర్పాలూ అక్కడ సంచరించేవి. అందుకే మండల పూజ సమయంలో తప్ప, ఏడాది పొడవునా మిగతా రోజులలో అక్కడికి ఎవరూ పెద్దగా వెళ్ళేవారు కాదు.

1900వ సంవత్సరంలో జరిగిన ఘటనను పరిశీలించిన పోలీసులు, ఆలయ ధ్వంసం కోసం వచ్చిన దుండగులు 5 గంటలపాటు అక్కడే ఉన్నట్లు గుర్తించారు. వారికి అక్కడున్న నగానట్రాపై పెద్దగా ఆసక్తి లేకపోవడం గమనించి, కేవలం ఆలయం అక్కడ ఉండటం ఇష్టంలేక అలా చేశారని తేల్చేశారు, పోలీసులు. ఈ క్రమంలో శబరిమల ఆలయం దగ్గర ఉండే కొన్ని ఆటవిక తెగల వారిని సందేహించినా, సరైన సాక్ష్యాలు లేక ఏమీ చేయలేకపోయారు. దానికితోడు ఆలయం అగ్నికి ఆహుతైన తర్వాత, అక్కడ వర్షం పడటంతో సాక్ష్యాలన్నీ తుడిచిపెట్టుకు పోయాయని, పోలీస్ రికార్డ్స్ లో ఉంది.

అయ్యప్ప స్వామి ఆలయంలో అలా తరచూ అగ్ని ప్రమాదాలు జరగడానికి కారణాలను పరిశీలించిన పండితులు, స్వామి వారి విగ్రహం ఆగ్నేయం మూలన ఉండటమే అగ్నిప్రమాదాలకు మూల కారణమని గుర్తించారు. ఆ తర్వాత మరో కొత్త విగ్రహం కోసం వేతకగా, అప్పటికే కేరళలోని Chengannur అనే జిల్లాలో శివాలయ నిర్మాణం కోసం వచ్చిన Ayyappa Paniker, Neelaganda Panikar అనే ఇద్దరు శిల్పకారులు, శబరిమల ఆలయ పెద్దలకు ఎదురు పడ్డారు. వారిద్దరిదీ తమిళనాడులోని తంజావూరు కాగా, తమ ప్రాంతంలో నిర్మించబోయే ఆలయాలలో మంచి శిల్పకళాకారులు కావాలని, నాటి Chengannur రాజు వారిని కేరళకు పిలిపించాడు. పూర్వం నుంచి వారు అయ్యప్ప స్వామి భక్తులు అవ్వడంతో, స్వామి వారి విగ్రహం చేయడానికి సంతోషంగా ఒప్పుకుని, పంచలోహాలతో అయ్యప్ప విగ్రహాన్ని తయారు చేశారు.

అలా నాడు Ayyappa Paniker, Neelaganda Panikar అనే ఇద్దరు శిల్ప కళాకారులు చేసిన విగ్రహమే, నేడు సమస్త భక్తకోటి దర్శించుకుంటున్న శబరిమల అయ్యప్ప స్వామి ప్రధాన మూర్తిగా కొలువై ఉంది. ఇక్కడున్న కొంత అయోమయ పరిస్థితి ఏమిటంటే, కొన్ని రికార్డ్స్ ప్రకారం ఇదంతా జరిగింది 1900వ సంవత్సరంలో కాకుండా, 1950లో అని ఉన్నా, చాలా రికార్డ్స్ ప్రకారం 1900వ సంవత్సరంలో జరిగినట్లు చరిత్రకారులంటున్నారు.

🚩 స్వామియే శరణమయ్యప్ప 🙏

Link: https://www.youtube.com/post/UgkxKmOEWnsfvSahcxA_AVGeqN7qH2_xVwps

BARBARIK the Ancient Indian AI Robot బర్బరీకుడు! - 18 రోజుల మహాభారత యుద్ధాన్ని ఒక్కడే ఒకే నిమిషంలో ముగించగల పాండవ వీరుడి మరణాన్ని కృష్ణుడు ఎందుకు కోరాడు?

18 రోజుల మహాభారత యుద్ధాన్ని ఒక్కడే ఒకే నిమిషంలో ముగించగల పాండవ వీరుడి మరణాన్ని కృష్ణుడు ఎందుకు కోరాడు? TELUGU VOICE

ఒకే ఒక్క నిముషంలో కురుక్షేత్ర యుద్ధాన్ని ముగించ‌గ‌ల వీరుడూ, అభిమన్యుడికంటే చిన్నవాడైనా, భీమార్జునులను మించిన మహాయోధుడూ, ఇప్పుడు మనం చెప్పుకుంటున్న బర్బరీకుడు. మరి అంతటి మహావీరుడిని, పైగా పాండవుల సంతతికి చెందినవాడిని, పాండవ పక్షపాతిగా ముదరింపబడిన శ్రీకృష్ణుడు  ఎందుకు వధించాడు? తన తలను శ్రీ కృష్ణుడికి సమర్పించి ప్రాణ త్యాగం చేసికూడా, బ‌ర్బరీకుడు అమ‌రుడెలా అయ్యాడు? కృష్ణ పరమాత్ముడి చేత వధింపడిన అతడు, ‘ఖాటూశ్యాం బాబా’గా భారతదేశంలో పూజలు అందుకోవడం ఏమిటి? అసలు ఎవరీ బర్బరీకుడు? అత‌ని చరిత్రేమిటి? మహా భారతంలో బర్బరీకుడి చావుకూ, అతని ముందు జన్మకూ ఉన్న కర్మ బంధం ఏమిటి? వంటి అనేక సందేహాలకు సమాధానాలు తెలుసుకోవడానికి, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/fgnxOIlHXL0 ]

నేటికి సుమారు 1000 సంవత్సరాల క్రితం, అంటే, సామాన్య శకం 1027 వ సంవత్సరంలో, రాజస్థాన్ లోని ఒక ప్రాంతంలో ఒక ఆవు ప్రతి రోజూ వచ్చి, ఎవరి ప్రమేయమూ లేకుండా తనంత తానుగా ఒక చోట తన పొదుగునుండి పాలను ధారగా విడిచేది. అది గమనించిన స్థానికులు అక్కడ త్రవ్వకాలు జరపగా, సుమారు 30 అడుగుల లోతున‌ లోహంతో చేయబడిన ఒక పేటిక లభించింది. గాలి కూడా చొర‌బ‌డ‌లేనంత ప‌క‌డ్బందీగా మూయబడి ఉందది. ఆ పేటికపై "బర్బరీక" అని వ్రాయబడి ఉంది. దానిని తెరిచి చూడ‌గా, అందులో వారికి ఒక మానవ కపాలం క‌నిపించింది. అది మామూలు పుర్రెల మాదిరిగా ఎముకలతో కాక, ఒక రకమైన లోహంతో నిర్మితమైనట్లుగా అనిపించింది వారికి. ఆ పుర్రెలోని క‌ళ్ళు చెక్కు చెదరకుండా, మ‌నిషి క‌ళ్లలాగే ఉన్నాయి. దానిని చూసిన స్థానికులు బిత్తరపోయి, వెంటనే ఆ విషయాన్ని నాటి రాజు రూప్ సింగ్ చౌహన్ కు తెలియజేశారు. ఆసక్తి కలిగిన రాజు వివరాలు తెలుసుకోగోరాడు. దక్షిణాదినుంచి వచ్చిన ఒక పండితుడు, బ‌ర్బరీకుని చ‌రిత్రను రాజుకు వివ‌రించాడు.

బర్బరీకుడు ‌సాధారణ వ్యక్తి కాదు. ధర్మపరులూ, దైవాంశ సంభూతులూ అయిన పాండ‌వ వంశీయుడూ, సాక్ష్యాత్తూ భీముడి మ‌నుమడూ, స్వయానా ఘటోత్కచుడూ, మౌర్విలకు కలిగిన సంతాన‌మే బర్బరీకుడు. అమిత బలసంపన్నుడైన బర్బరీకుడు, పసివయస్సులోనే యుద్ధ విద్యలలో ఆరి తేరాడు. అతడి తల్లి మౌర్వే, బ‌ర్బరీకుడికి సకల విద్యలూ నేర్పింది. ఒకానొక సమయంలో విజయుడు దేవీ దీక్షను నిరాటంకంగా ముగించ‌డానికి బ‌ర్బరీకుడు స‌హాయం చేయ‌గా, అతడు చేసిన స‌హాయానికి కృతజ్ఞతగా యజ్ఞ భస్మాన్ని ఇచ్చి, దానిని శత్రువుల పై జల్లితే వారు భస్మమ‌వుతారని దీవించాడు విజయుడు. కానీ, ప్రతిఫలాపేక్షతో తాను ఆ పని చేయలేదని చెప్పి, బర్బరీకుడు ఆ భస్మాన్ని తిరస్కరించాడు. ఆ స‌మ‌యంలో ఆకాశవాణి, రాబోయే కాలంలో కౌరవులు, పాండవుల మధ్య జరగబోయే కురుక్షేత్ర సంగ్రామాన్ని గురించి చెప్పి, ఆ భస్మం కౌరవుల హస్తగతమయితే, ధర్మపరులైన పాండవ నాశ‌నానికి వినియోగిస్తారు గనుక, అది అతడి ద‌గ్గర ఉండ‌డ‌మే లోక శ్రేయ‌స్కరమని తెలిపింది. అలా సిద్ధి వలన భస్మాన్ని పొందాడు కాబట్టి, బర్బరీకుడిని 'సిద్ద సేనుడ'ని కూడా పిలిచేవారు. అలాగే ఒకానొక సందర్భంలో తెలియక భీముడితో యుద్ధం చేసి ఓడించి, సంహరింప జూసిన సమయంలో, పరమేశ్వరుడు ప్రత్యక్షమై బర్బరీకుడిని వారించి, వారి మధ్య ఉన్న రక్త సంబంధం గురించి తెలియజేశాడు. ప‌శ్చాత్తప్త హృద‌యంతో బర్బరీకుడు ప్రాణ‌త్యాగం చేయ‌బోగా, పరమేశ్వరుడు అడ్డుకుని స‌ర్ది చెప్పాడు. స్పృహలోకి వచ్చిన భీముడు, ప‌రాక్రమ‌వంతుడైన బర్బరీకుడు స్వయానా తన మనుమ‌డ‌ని తెలుసుకుని అక్కున చేర్చుకున్నాడు. ఆ తరువాత బర్బరీకుడు చేసిన ఘోర తప‌స్సుకు మెచ్చిన శివుడు, మూడు అమిత శక్తివంతమైన బాణాలను అతడికి ప్రసాదించాడు.

కురుక్షేత్ర సమరం ఆరంభమవుతున్న తరుణంలో, తాను ఎవరి ప్రక్కన నిల‌బ‌డాలని బర్బరీకుడు తల్లిని అడుగగా, బలహీనుల పక్షాన పోరాడమని చెప్పిందామె. తల్లి మాట మేర‌కు పాండవుల తరుపున యుద్ధం చేయడానికి సిద్ధ పడ్డాడు బ‌ర్బరీకుడు. ఒకనాడు పాండవుల మధ్య, కురుక్షేత్ర యుద్ధం ఎవరు ఎన్ని రోజులలో ముగించగలరనే చర్చ రాగా, భీముడు 20 రోజులూ, అర్జునుడు 28 రోజులూ, ఇలా ఒకొక్కరు ఒకొక్క స‌మాధానం చెప్పారు. బర్బరీకుడు మాత్రం, ఒక్క నిముషంలోనే యుద్ధం ముగిస్తానని చెప్పి అంద‌రినీ ఆశ్చర్యప‌రిచాడు. కురుక్షేత్ర సంగ్రామంలో పాల్గొనడానికి సిద్ధమవుతున్న బ‌ర్బరీకుడి ద‌గ్గర‌కు, అతడిని పరీక్షించదలచిన శ్రీ కృష్ణుడు మారువేషంలో ఒక బ్రాహ్మణుడిలా వెళ్లాడు. అతడి దగ్గరున్న అస్త్రాలను గురించి అడుగగా, శివుడు తనకు ప్రసాదించిన మూడు బాణాలను చూపించాడు, బర్బరీకుడు. వాటిని చూసి మాయా శ్రీ కృష్ణుడు నవ్వి, మూడు బాణాలతో కురుక్షేత్ర యుద్ధాన్ని ఎలా ముగించగలవని అడిగాడు. ఒక బాణం శత్రువులను, రెండవది మిత్రులనూ గుర్తిస్తుంది. మూడవ‌ది, ఆ గుర్తించిన శత్రువులను హతమారుస్తుందని వివ‌రించాడు, బర్బరీకుడు. ఆ బాణాల గొప్పద‌నం తనకు చూపించమ‌న్నాడు, బ్రాహ్మణుడి రూపంలో ఉన్న శ్రీ కృష్ణుడు. బర్బరీకుడు త‌న అస్త్రాన్ని ఒక చెట్టు ఆకులకు సంధించ‌గా, అది ఆ చెట్టు ఆకులన్నింటినీ ఛిద్రం చేసి, శ్రీ కృష్ణుని కాలి చుట్టూ తిరుగ‌డం మొద‌లుపెట్టింది. అప్పుడు బర్బరీకుడు, ‘మహానుభావా.. మీ కాలి క్రింద ఒక ఆకు ఉండిపోయినట్లు ఉంది. దానిని ఛేదించనిదే, నా బాణం వెనుకకు రాదు. దయచేసి మీ పాదాన్ని ప్రక్కకు జరపండ’ని కోరగా, శ్రీ కృష్ణుడు త‌న కాలిని తీసిన వెంట‌నే ఆ ఆకును ఛేదించి, తిరిగి బర్బరీకుని అమ్ముల పొదిలోకి చేరిందది.

‘నీ తల్లి నిన్ను బలహీన పక్షాన యుద్ధం చేయమని అన్నది కదా? నీవు ఎవరి ప‌క్షాన‌ పోరాడబోతున్నావ’ని, ఏమీ తెలియనివాడిలా బర్బరీకుని అడిగాడు మాయా కృష్ణుడు. త‌న త‌ల్లితో ర‌హ‌స్యంగా చ‌ర్చించిన విష‌యం కూడా తెలిసిన ఆ వ్యక్తి సామాన్యుడు కాద‌ని గ్రహించి, తన నిజ స్వరూపం చూపించమని కోరాడు, బర్బరీకుడు. సాక్ష్యాత్తు శ్రీ కృష్ణుడిని దర్శించిన బర్బరీకుడు అమితానంద భరితుడై, ‘మీ కోరిక ఎటువంటిదైనా తీర్చడానికి నేను సిద్ధంగా ఉన్నాన’ని వాగ్దానం చేశాడు. ‘నీవు ఏ పక్షాన చేరితే అది బలపడుతుంది. నీ తల్లి మాట ప్రకారం, మళ్ళీ నీవు బలహీన పక్షానికి మారాలి. అది లోక శ్రేయస్కరం కాదు. లోక క‌ల్యాణార్థం నీ శిర‌స్సును నాక‌ర్పించి, నువ్వు నాకిచ్చిన మాటను నిల‌బెట్టుకో’ అన్న శ్రీ కృష్ణుడి మాట‌ల‌కు సంతోషంగా అంగీక‌రించాడు బర్బరీకుడు. తనకు సంగ్రామంలో పాల్గొనే అవకాశం లేకపోయినా, చివరిదాకా చూసే అదృష్టాన్ని ప్రసాదించమని, త‌న తుది కోరిక‌గా ప్రార్థించి, తన శిరస్సును తానే ఖండించుకున్నాడు. శ్రీకృష్ణుడు బర్బరీకుడి తలను ఒక ఎత్తైన‌ పర్వత శిఖరంపై నిలబెట్టించి, మహా భారత సంగ్రామాన్ని ఆద్యంతం తిలకించే ఏర్పాటు చేయించాడు.

మహాభారత యుద్ధానంతరం, ఎవరు ఎంత మందిని చంపివుంటారన్న చర్చ మొదలై శ్రీకృష్ణుడిని అడుగగా, తాను కూడా యుద్ధంలో పాల్గోన‌డం వల్ల గమనించలేదనీ, ఆద్యంతం వీక్షించిన బర్బరీకుని శిరస్సునడగమనీ చెప్పాడు, శ్రీకృష్ణుడు. ‘వారిలో ఎవరూ ఎవరినీ చంపినట్లుగా తనకు కనిపించలేదనీ, అందరినీ శ్రీ కృష్ణుని చక్రాయుధమే సంహ‌రించిన‌ట్లు తనకు గోచరించింద’నీ చెప్పాడు బ‌ర్బరీకుడు. గీతలో గీతాచార్యుడు చెప్పిన‌ట్లుగా, ‘చంపేదీ, చంపించేదీ, సమస్తాన్నీ న‌డిపించేదీ ఆ ప‌ర‌మాత్ముడే’న‌ని అందరికీ తేటతెల్లమయ్యింది మరోసారి.

కురుక్షేత్ర సంగ్రామం తరువాత బర్బరీకుడి తలను పెట్టెలో భద్రపరచి రూపవతీ న‌దిలో విడిచారు. కాలగమనంలో నేడు లభించినదదేనని, దక్షిణాదినుంచి వచ్చిన పండితుడు రూప్ సింగ్ చౌహన్ మహారాజుకు వివ‌రించాడు. ఆ పెట్టె దొరికిన ‘ఖాటూశ్యాం’ అనే ఊరిలోనే బ‌ర్బరీకుని పుర్రెను ప్రతిష్ఠించి, మందిరాన్ని స్థాపించారు. ఆ గుడి ప్రాంగణంలోనే ‘రూప్ కుండ్’ అనే పేరుతో ఒక కోనేటిని నిర్మించారు. అందులో స్నానం చేస్తే శుభాలు కలుగుతాయని స్థానికుల నమ్మిక. ద్వాపరయుగంలో ప్రాణత్యాగం చేసిన బ‌ర్బరీకుడి తల ఏమాత్రం చెక్కు చెదరకుండా ఉండ‌డంతో, అందులోని శ‌క్తులు అలాగే ఉన్నాయ‌న్న నమ్మికతో, భక్తులు ఆయ‌న‌ను దైవాంశ సంభూతునిగా నేటికీ కొలుస్తున్నారు.

ఇక అంతటి మహావీరుడైన బర్బరీకుడు, శ్రీ కృష్ణుడి ఉపాయంతో అర్ధాంతరంగా ప్రాణత్యాగం చేయాల్సిన పరిస్థితికి, అతడు ముందు జన్మలో చేసిన ఓ తప్పు కారణమనే విషయం, చాలా మందికి తెలియకపోవచ్చు. అతడి ముందు జన్మ గురించిన ప్రస్థావన, వ్యాస విరచిత జయకావ్యంలో ఎక్కడా లేక పోయినా, స్కాంద పురాణంలో పేర్కొన బడినట్లు పౌరాణికులు చెబుతున్నారు. దాని ప్రకారం, భూమిపై మానవుల మనుగడ సక్రమంగా సాగటానికి, రాక్షస సంహారం తప్పదని తెలిసన దేవతలు, యుగయుగాలుగా వారు తలపెట్టిన ధర్మ కార్యాలను నిర్విరామంగా పూర్తి చేసుకుంటూ వచ్చారు. ఆ విధంగా త్రేతాయుగం వచ్చేటప్పటకి, రాముడు రావణ సంహారం చేసే సమయంలో, నాడు భూమిపై ఉన్న ఎన్నో రాక్షస జాతులను సమూలంగా నాశనం చేశాడు. దానితో మానవ ప్రగతికి దారులు సుగమంకావటంతో పాటు, నాడు ఉన్న జ్ఞాన సంపదను అందిపుచ్చుకుని, రాజులు మరింత శక్తి వంతులయ్యారు. రామ రావణ యుద్ధంలో బ్రతికి బట్టగట్టిన అతి కొద్ది మంది రాక్షసులను కూడా రాజులు దాదాపుగా అంతం చేసేశారు. తమకిక అడ్డు అదుపు లేదని గ్రహించిన నాటి మానవులు, ముఖ్యంగా రాజులు, అధర్మం వైపుకు మొగ్గు చూపడం మొదలయ్యింది. ఇది గమనించిన దేవతలూ, గంధర్వులూ, యక్షులూ, భూమిపై నాడున్న పరిస్థితి అలాగే కొనసాగితే, సమస్త జీవకోటి అంతమయ్యే అవకాశం ఉందని చర్చించుకుని, ఆ విషయం బ్రహ్మ దేవుడికి నివేదించారు.

దేవతలు చెప్పిన మాటలు విని, తనకు భూమిపై జరుగుతున్న పరిణామాలు తెలుస్తున్నాయనీ, ఆ సమస్యకు పరిష్కారం కేవలం ఆ శ్రీ మహా విష్ణువే చూపిస్తాడానీ చతుర్ముఖుడన్నాడు. అనుకున్నదే తడవుగా దేవతలూ, గధర్వులూ, యక్షులతో సహా, బ్రహ్మ దేవుడు కూడా వైకుంఠానికి వెళ్ళి, విష్ణు మూర్తికి భూమిపై జరుగుతున్న పరిణామాలు తెలియజేసి, ఆ సమస్యకు పరిష్కారం చూపించమని వేడుకున్నారు. భూమండలంపై ప్రక్షాళన కార్యక్రమానికి తానే స్వయంగా మానవ జన్మ ఎత్తి, కరుక్షేత్ర సంగ్రామంతో అనుకున్న పనిని పూర్తి చేస్తానని తెలియజేశాడు, శ్రీ మహా విష్ణువు.

ఆ మాటలు విన్న వారందరూ హర్షించారు. కానీ, వారిలో ఒక యక్షుడు వెంటనే, ‘ఈ మాత్రం దానికి సాక్ష్యత్తు విష్ణు మూర్తే అవతారం ఎత్తడం అవసరమా? తుచ్ఛ మానవులను సంహరించడానికి తానొక్కడే సరిపోతాన’ని పొగరుగా అన్నాడు. అది విన్న బ్రహ్మ దేవుడికి కోపం వచ్చి, “భూమిపై ఉన్న దుష్టులనందరినీ సంహరించాలంటే, దేవతలకు పెద్ద పని కాకపోవచ్చు. కానీ, ధర్మ సంస్థాపన చేయడం, సాధారణ విషయం కాదు. యక్షుడవై ఉండి, అటువంటి ధర్మ సూక్ష్మాలు గ్రహించలేక, సాక్ష్యత్తు శ్రీ మహా విష్ణువు ముందు ఇలాంటి మాటలు మాట్లాడటం సముచితంకాదు. ఈ తప్పిదానికి నీవు మానవ జన్మ ఎత్తి, దుష్టులను సంహరించే అవకాశం వచ్చినప్పుడు, ముందుగా నీవే ప్రాణత్యాగం చేస్తావు” అని శపించాడు. ఆ విధంగా బ్రహ్మ దేవుడి శాపం పొంది, ఆ యక్షుడు బర్బరీకుడిగా జన్మించడం, సరిగ్గా కురుక్షేత్ర సంగ్రామానికి ముందు కృష్ణుడికి ఎదురుపడి, రణరంగానికి బలిగా మారిన ఘటనలు, మనం ఇదివరకు చెప్పుకున్నవే.

ఇక మరోకోణంలో, బర్బరీకుడు భీముడి మనుమ‌డు కాద‌నే వాదనా లేకపోలేదు. అతడు భీముడి మనుమ‌డైతే, వ్యాస‌ భారతంలో ఆ వివ‌ర‌ణ‌ ఉండి ఉండేద‌‌ని వారి భావన. బర్బరీకుడు కేవలం మానవాతీత శక్తులు కలిగిన ఒక మహావీరుడు మాత్రమేన‌నీ, శ్రీ కృష్ణుడు పాండవులను కాపాడటానికే, అత‌డిని యుద్ధంలో పాల్గొనకుండా వారించి, అతడి తలను ఒక యంత్రంలా వాడి, కురుక్షేత్ర యుద్ధ ఘట్టాలను అతడి మెద‌డులో భద్రపరిచి ఉండవచ్చనీ వారి అభిప్రాయం. కురుక్షేత్రానికి ఎన్నో మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న సంజయుడు, ధృతరాష్ట్రుడూ, గాంధారిలకు యుద్ధ విశేషాలను ఎలా వివరించి ఉంటాడు? బహుశా బర్బరీకుడు తన అద్భుత శక్తులతో మహాభారత యుద్ధాన్ని వీక్షిస్తూ, వేరే ప్రదేశాలలో ఉన్న వ్యక్తులకు ప్రసరింపజేసే వాడేమో! ఏది ఏమయినప్పటికీ బ‌ర్బరీకుడి తలలో మహాభారత యుద్ధ ఘ‌ట్టాలన్నీ నిక్షిప్తమై ఉన్నట్లుగా భావించ‌వ‌చ్చు.

🚩 కృష్ణం వందే జగద్గురుం 🙏

Link: https://www.youtube.com/post/Ugkxc-D0TcJY4XJUouR7jATn8-Bt8lfrH1fK

హరిహర 108 నామాలు.. యమధర్మరాజ కృతం.. Harihara Ashtottara Shatanama Stotram

హరిహర 108 నామాలు.. యమధర్మరాజ కృతం.. TELUGU VOICE

హరిహర అష్టోత్తర శతనామ స్తోత్రమ్ - Harihara Ashtottara Shatanama Stotram

108 శివకేశవుల నామాలు జీవితంలో ఒక్కసారైనా పఠిస్తే, యమధర్మరాజు నుంచి విముక్తి లభిస్తుందని ఆధ్యాత్మిక పండితులు అంటున్నారు. అదీ ముఖ్యంగా వారణాసికి వెళ్లినప్పుడు, మణికర్ణిక తీర్థం వద్ద శివకేశవులను 108 నామాలతో స్తుతించిన వారికి ఇక నరక బాధలంటూ ఉండవని వారు సూచిస్తున్నారు. ముఖ్యంగా కార్తీక మాసంలో శివకేశవులను స్తుతించడం మాత్రమే చేయాలి.

గోవిన్ద మాధవ ముకున్ద హరే మురారే శంభో శివేశ శశిశేఖర శూలపాణే ||

దామోదరాచ్యుత జనార్దన వాసుదేవ త్యాజ్యా భటా య ఇతి సన్తతమామనన్తి ||౧||

గఙ్గాధరాన్ధకరిపో హర నీలకణ్ఠ వైకుణ్ఠ కైటభరిపో కమఠాబ్జపాణే||

భుతేశ ఖణ్డపరశో మృడ చణ్డికేశ త్యాజ్యా భటా య ఇతి సన్తతమామనన్తి ||౨ ||

విష్ణో నృసింహ మధుసూదన చక్రపాణే గౌరీపతే గిరిశ శఙ్కర చన్ద్రచూడ ||

నారాయణాసురనిబర్హణ శార్ఙ్గపాణే త్యాజ్యా భటా య ఇతి సన్తతమామనన్తి ||౩||

మృత్యుఞ్జయోగ్ర విషమేక్షణ కామశత్రో శ్రీకాన్త పీతవసనాంబుద నీల శౌరే ||

ఈశాన కృత్తివసన త్రిదశైకనాథ త్యాజ్యా భటా య ఇతి సన్తతమామనన్తి  ||౪||

లక్ష్మీపతే మధురిపో పురుషోత్తమాద్య శ్రీకణ్ఠ దిగ్వసన శాన్త పినాకపాణే ||

ఆనన్దకన్ద ధరణీధర పద్మనాభ త్యాజ్యా భటా య ఇతి సన్తతమామనన్తి  ||౫||

సర్వేశ్వర త్రిపురసూదన దేవదేవ బ్రహ్మణ్యదేవ గరుడధ్వజ శఙ్ఖపాణే ||

త్ర్యక్షోరగాభరణ బాలమృగాఙ్కమౌలే త్యాజ్యా భటా య ఇతి సన్తతమామనన్తి ||౬||

శ్రీరామ రాఘవ రమేశ్వర రావణారే భూతేశ మన్మథరిపో ప్రమథాధినాథ ||

చాణూరమర్దన హృషీకపతే మురారే త్యాజ్యా భటా య ఇతి సన్తతమామనన్తి ||౭||

శూలిన్ గిరీశ రజనీశ కలావతంస కంసప్రణాశన సనాతన కేశినాశ ||

భర్గ త్రినేత్ర భవ భూతపతే పురారే త్యాజ్యా భటా య ఇతి సన్తతమామనన్తి ||౮||

గోపీపతే యదుపతే వసుదేవసూనో కర్పూరగౌర వృషభధ్వజ భాలనేత్ర ||

గోవర్ధనోద్ధరణ ధర్మధురీణ గోప త్యాజ్యా భటా య ఇతి సన్తతమామనన్తి  ||౯||

స్థాణో త్రిలోచన పినాకధర స్మరారే కృష్ణానిరుద్ధ కమలాకర కల్మషారే ||

విశ్వేశ్వర త్రిపథగార్ద్రజటాకలాప త్యాజ్యా భటా య ఇతి సన్తతమామనన్తి ||౧౦||

అష్టోత్తరాధికశతేన సుచారునామ్నాం సన్దర్భితాం లళితరత్నకదంబకేన ||

సన్నాయకాం దృఢగుణాం నిజకణ్ఠగతాం యః కుర్యాదిమాం స్రజమహో స యమం న పశ్యేత్ ||౧౧||

గణావూచతుః ||

ఇత్థం ద్విజేన్ద్ర నిజభృత్యగణాన్సదైవ సంశిక్షయేదవనిగాన్స హి ధర్మరాజః ||

అన్యేఽపి యే హరిహరాఙ్కధరా ధరాయాం తే దూరతః పునరహో పరివర్జనీయాః ||౧౨||

అగస్త్య ఉవాచ ||

యో ధర్మరాజరచితాం లళితప్రబన్ధాం నామావళిం సకలకల్మషబీజహన్త్రీమ్ ||

ధీరోఽత్ర కౌస్తుభభౄతః శశిభూషణస్య నిత్యం జపేత్స్తనరసం న పిబేత్స మాతుః ||౧౩||

ఇతి శ్రృణ్వన్కథాం రమ్యాం శివశర్మా ప్రియేఽనఘామ్ ||

ప్రహర్షవక్త్రః పురతో దదర్శ సరసీం పురీమ్ ||౧౪||

ఇతి హరిహరాష్టోత్తరశతనామస్తోత్రం సమ్పూర్ణమ్ ||

🚩 శివాయ విష్ణురూపాయ శివరూపాయ విష్ణవే 🙏

Link: https://www.youtube.com/post/Ugkxqc6BhF32ln9IwujOjBSDQJMPbelCsRkZ

Shocking Facts About Shiva's Physical Appearance | శివుడి గురించి చాలామందికి తెలియని నమ్మలేని నిజాలు!

శివుడి గురించి చాలామందికి తెలియని నమ్మలేని నిజాలు!? TELUGU VOICE

ఆది మధ్యాంత రహితుడు, నిరాకారుడు, నిష్కళంకుడు, జటాజూట ధారి, నీలకంఠుడు, తినేత్రుడు, స్మశాన వాసి, కైలాస నివాసి, త్రిశూల ధరుడు అంటూ శత కోటి నామాలతో, అంతులేని సద్గుణాలు కలిగిన ఆ పరేమేశ్వరుడిని కొలుస్తూ ఉంటాము. స్వభావరీత్యా లయకారుడే అయినా భోళా శంకరుడు ఆ మహేశ్వరుడు. ఇలా వర్ణిస్తూ పోతే జీవిత కాలం సరిపోదు. మన వేద, పురాణ, ఇతిహాసాలలో, ఆ శివయ్య స్వభావం గురించీ, ఆయన రూపు రేఖల గురించీ ఎంతో వివరణ ఉంది. అందులో స్వామి ఎక్కువగా నాగుపామును మేడలో ధరించి, ఒంటికి పులి చర్మం కట్టుకుని, ఒళ్ళంతా చితాభస్మం పూసుకుని తిరుగుతాడనీ, లింగ రూప ప్రియుడనీ తెలిసిందే. అసలు ఆయన నిజ స్వరూపం ఎలాంటిది? ఆయన ఎంత ఎత్తు ఉంటాడు? ఆయనకి శివుడనే పేరెలా వచ్చింది? అసలు ఆయన మానవ రూపంలో ఉంటాడా? లేక గ్రహాంతర వాసిలా కనిపిస్తాడా? వంటి అనేక సందేహాలకు సమాధానాలు తెలుసుకోవడానికి, ఈ రోజుటి మన వీడియోను పూర్తిగా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/vPad4lqMF48 ]

మానవ మేధస్సు ఎంత వృద్ధి చెందినా, ఈ విశాల విశ్వాన్ని సృష్టించిందీ, నడిపించేదీ, అవసరమైతే లయం చేసి పునఃసృష్టి చేసేదీ, అంతులేని శక్తులు కలిగిన భగవంతుడేనని నమ్మక తప్పదు. ఆ నమ్మకానికి నిదర్శనంగా ఎన్నో సంఘటనలు జరిగాయని ఆధారాలతో సహా మన మహా ఋషులు, వివిధ గ్రంధాలలో పొందు పరిచారు. ఈ సమస్త సృష్టిలో నిండి ఉన్న శక్తి స్వభావాన్ని బట్టి, ఆ ఆది దేవుళ్లను గుర్తించి, వారి వారి స్వభావాలను గ్రంథస్థం చేశారు. అలా ఆది దేవుడైన పరమేశ్వరుడి గురించి తెలుసుకుని, యుగయుగాలుగా మానవులు ఆరాధిస్తున్నారు. ఈ ఆధునిక కాలంలో ఆ పరమేశ్వరుడి స్వరూపం, స్వభావం గురుంచీ చాలా మందిలో ఎన్నో సందేహాలు మెదులుతుంటాయి. అటువంటి సందేహాలకు సమాధానాలు మన వేదాలూ, పురాణాలూ, ఇతిహాసాలలో స్పష్టీకరించబడి ఉన్నాయని, ఆధ్యాత్మిక వేత్తలంటున్నారు.

దాని ప్రకారం ఆ పరమేశ్వరుడికి ఒక రూపం లేదనీ, ఆద్యంతయాలు లేని ఒక అపార శక్తి అనీ తెలుస్తోంది. Science చెప్పినా, మన శాస్త్రాలు చెప్పినా, ఆ అంతరీక్షం, కోటాను కోట్ల గ్రహాలూ, గ్రహ శకలాలూ, నక్షత్రాలూ, పాలపుంతలతో నిండి ఉంటుంది. అయితే, ఇవన్నీ కలిపి చూసినా, అంతేలేని అంతరిక్షంలో అవి కేవలం కొద్ది శాతాన్ని మాత్రమే ఆక్రమించుకున్నాయనీ, తక్కినదంతా ఏమీ లేని సూన్యమనీ తెలుస్తోంది. కానీ, సూన్యంలా కనబడే ఆ ప్రదేశంలో మానవ మేధస్సుకు అందని అపారమైన శక్తి దాగి ఉందనీ, ఆ శక్తినే ‘శివశక్తి’ అని అంటారనీ వేదాలలో ప్రస్థావించబడివుంది. మన వేద పురాణ ఇతిహాసాలన్నీ కట్టు కథలుగా, పుక్కిటి పురాణాలుగా కొట్టి పారేసే కుహనా మేధావులకు చెంప పెట్టులా, మన వేదాలలో ప్రస్తావించబడిన శివశక్తి స్వరూపానికి ఆధారాలను కనుగొన్న కొందరు శాస్త్రవేత్తలు, మన నమ్మకమే వాస్తవమని ఒప్పుకున్నారు.

ఏళ్ల తరబడీ ప్రపంచ వ్యాప్తంగా అంతరిక్షం గురించి ఎన్నో పరిశోధనలు జరుగుతున్న విషయం తెలిసిందే. ఇదే క్రమంలో నేటి శాస్త్రవేత్తలు ఓ విషయాన్ని కనుగొన్నారు. దాని ప్రకారం అంతరిక్షంలో పాలపుంతలూ, గ్రహాలూ, నక్షత్రాలను మొత్తం కుప్పగా పోగేసినా, ఇంకా అంతులేని శూన్యం ఎంతో ఉందని గుర్తించారు. అయితే అది ఏమీ లేని శూన్యం కాదనీ, అక్కడ కంటికి కనపడని ఎదో శక్తి ఉందనీ గుర్తించారు. అలా కంటికి కనపడని శక్తులకు మన వారు కొన్ని పేర్లు పెట్టుకున్నారు. వాటిలో ముఖ్యంగా అణు శక్తీ, విధ్యుత్, అయాస్కాంత తరంగాల వంటివి చెప్పుకోదగినవి. ఆ కనపడని శక్తులను గుర్తించీ, వాటి గుణగణాలను గురించీ పాఠాలుగా మనం తెలుసుకుంటున్నాము. అయితే అంతులేని శూన్యంలో కనుగొనబడిన ఆ శక్తిని కొలిచే సాధనాలు తమవద్ద లేవనీ, అసలు ఆ శక్తి ఏంటో తమకు తెలియడం లేదనీ శాస్త్రవేత్తలు చెబుతున్నారు. కానీ, లక్షల సంవత్సరాల క్రితం వ్రాయబడిన మన వేదాలలో ఆ శక్తిని గుర్తించి, దాని పేరు ‘శివశక్తి’ అని స్పష్టీకరించబడి ఉంది.

ఇదిలా ఉంటే, మన వేదాలలో చెప్పబడిన ఈ తత్వాలూ, తర్కాలూ, సామాన్యులకు సులభంగా అర్థంకావని గ్రహించిన మన మహర్షులు, ఎన్నో ఏళ్ల పాటు కఠోర తపస్సు చేసి, ఆ స్వామిని శరణు వేడారు. దానికి సంతోషించిన ఆ పరమేశ్వరుడు మానవ రూపంలో వారి మనో నేత్రాలకు దర్శనమిచ్చి, ఆ రూపాన్ని ప్రతిష్టించి చరితార్థులు కమ్మని చెప్పినట్లు, మన పురాణాలలో పేర్కొనబడివుంది. ఇదే క్రమంలో శివ పార్వతుల కళ్యాణాన్ని పరిశీలిస్తే, శివుడి రూపాన్ని గురించి స్పష్టంగా చెప్పబడిందని, ఆధ్యాత్మిక వేత్తలంటున్నారు. మన పురాణాల ప్రకారం, దక్ష ప్రజాపతి పుత్రిక అయిన సతీదేవి, పరమేశ్వరుడిని అనుదినం కొలుస్తూ, ఆయనను పెళ్లాడాలని అకుంఠిత దీక్ష బూనింది.

ఆమె వాంఛితార్ధం నెరవేర్చడానికి ఒకనాడు పరమేశ్వరుడు సతీ దేవిని చేపట్టడానికి, సపరివార సమేతంగా దక్ష ప్రజాపతి దగ్గరకు వచ్చాడు. ఒంటి నిండా చితా భస్మం పూసుకుని, మొల చుట్టూ అప్పుడే కాలం తీరి మృతిచెందిన ఏనుగు చర్మం చుట్టుకుని ఉన్న ఆయనను దక్షుడి భార్య చూసింది. చితా భస్మంతో, రక్తం కారుతున్న చర్మం చుట్టుకుని, మేడలో నాగుపామును ధరించిన శివయ్యనూ, అయన చుట్టూ వింత వింత శబ్దాలు చేస్తూ, ఎవరికీ అర్ధం కాని భాషలో మాట్లాడుతూ, భయంకరంగా ఉన్న ఆయన పరివారాన్నీ చూసి, భయంతో సొమ్మసిల్లి పడిపోయిందామె. దానితో సతి దేవి శివుడిని ప్రార్ధించింది. 'స్వామీ, తమరు ఎలా ఉన్నా నాకు పర్వాలేదు. కానీ, మీ తత్వం బోధపడని మా అమ్మ, మిగతా వారూ మీ రూపాన్ని చూసి భయపడుతున్నారు. అందుకే నా కోసం, ఈ ఒక్కసారికీ మీ రూపాన్ని మార్చుకోండి' అని ప్రార్ధించింది. సతీదేవి కోరికను మన్నించి, వెంటనే తన రూపాన్ని మార్చుకున్నాడు ఆ భోళాశంకరుడు. ముగ్ధమనోహరమైన రూపం, అత్యంత దృఢమైన శరీరం, గుర్రం ఎత్తు, లేదా ఇద్దరు స్త్రీల ఎత్తు కలిగి, మగ జాతిలోనే అత్యంత సుందరమైన వ్యక్తిగా మన పురాణాలలో వర్ణించబడివుంది.

పాదం నుంచి తల వరకూ చూసుకుంటే గుర్రాల ఎత్తు తొమ్మిదడుగుల వరకు ఉంటుంది. పురాణాల ప్రకారం, దక్ష ప్రజాపతి దక్షిణ భారత దేశ నివాసి. నాటి దక్షిణ భారత స్త్రీలు నాలుగున్నర నుంచి, ఐదు అడుగుల ఎత్తు మాత్రమే ఉండేవారని తెలుస్తోంది. ఈ లెక్కన కూడా శివుడు మానవ రూపం ధరించినప్పుడు, రమారమి తొమ్మిది అడుగుల ఎత్తు, అత్యంత దృఢమైన శరీరంతో ఉన్నాడని రూఢీ అవుతోంది. అంతేకాదు, శివ స్వరూపం గురించి ద్వాపర యుగంలో కూడా ప్రస్తావన ఉంది.

ద్వాపర యుగ పురుషుడైన శ్రీ కృష్ణుడు, కంస వధ తర్వాత మధురను పాలించిన విషయం తెలిసిందే. ఆ సమయంలో జనులు ధర్మ బద్ధంగా జీవించాలనీ, భక్తి మార్గంలో పయనించాలనీ చెబుతూ, ప్రతి రోజు వారితో మమేకమై, ఎంతో అద్భుతంగా నృత్యం చేస్తూ ఉండేవాడు శ్రీకృష్ణుడు. ఆ నృత్యం చూడటానికి రెండు కళ్ళూ చాలేవి కావనీ, అసలు వర్ణించనలవి కాదనీ చెప్పుకునేవారు. ఆ మాట ఆ నోటా ఈ నోటా పడి కైలాసంలో తపస్సు చేసుకుంటున్న శివుడి చెవులకు చేరింది. ఆ నృత్యం ఎలా ఉంటుందో కళ్లారా చూడాలని భావించిన శివుడు, యమునా నది సమీపానికి మానవ రూపంలో వచ్చాడు. ఆ నదీ తీరంలో పడవ నడుపుకునే ఓ వ్యక్తి దగ్గరకు వెళ్లి, తనను తీరం దాటించమని కోరాడు. తొమ్మిది అడుగుల పొడవు, బలమైన శారీరంతో, ఒంటి నిండా చితా భస్మ లేపనం, చర్మాంబరధారి అయిన శివయ్యను చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు, ఆ పడవ నడుపుకునే వ్యక్తి. అంత వింత స్వరూపంతో ఎక్కడికి వెళుతున్నారని అడిగాడు. దానికి కృష్ణ నృత్యం చూడటానికి వెళ్తున్నట్లు, స్వామి చెప్పాడు.

'నువ్వు ఈ రూపంలో వెళితే ఎవ్వరూ నిన్ను లోపలకి రానీయరు. అయితే కృష్ణ పరంధాముడి నృత్యం చూడాలని అంటున్నావు గనుక, మా ఆవిడ బట్టలను ఇస్తాను. వాటిని ధరించి, కాస్త సౌమ్యమైన స్త్రీ వేషంలో అక్కడికి వేళ్ళు. నీకు వెంటనే ప్రవేశం దొరుకుతుంది' అని చెప్పాడు. దానికి అంగీకరించాడు శివుడు. కానీ, ఆ పడవ నడుపుకునే వ్యక్తి కడు బీదరికంలో ఉండడంతో, అతని భార్య వద్ద తను ధరించి ఉన్న ఒక్క చీర మాత్రమే ఉంది. పరోపకారమే మాధవ సేవ అని బలంగా నమ్మే ఆ భార్య భర్తలు ఏమీ ఆలోచించకుండా శివయ్యకు సహాయం చేస్తానని చెప్పడంతో, వెంటనే అతని భార్య గుడిసెలోకి వెళ్లి, తన ధరించి ఉన్న చీరనే విప్పి, భర్త ద్వారా ఆ చీరను స్వామికి ఇస్తే, ఆ స్వామి దానం తీసుకుంటున్నట్లు ఆ చీరను స్వీకరించి, అదే వస్త్రాన్ని ధరించి, కృష్ణ పరంధాముడి నృత్యం చూడటానికి వెళ్ళాడు. అంత పేదరికంలోనూ, లేదనకుండా వారు చేసిన సహాయానికి మెచ్చిన శివయ్య కరుణా కటాక్షాలను పొంది, ఆ భార్యాభర్తలు ఐశ్వర్యవంతులవ్వడమే కాకుండా, అంత్య కాలంలో మోక్షగతులు పొందినట్లు పురాణ విదితం. ఈ సంఘట ద్వారా స్వామి స్వరూప వివరణ మరో మారు తెలియవస్తుందని పౌరాణికులు చెబుతున్నారు.

శుభం భూయాత్!

Link: https://www.youtube.com/post/Ugkx6aUk-65askt0DWJMwQ4ySGJNlKDpirYu

జంతుబలి! Pashu Bali - Animal Sacrifice: Ritual Mystification and Mythical Demystification in Hinduism

జంతుబలి! TELUGU VOICE

Animal Cruelty vs Religious Sacrifice - Is Animal Sacrifice an Ethical Act?

ఆది నుంచీ మానవుడు అవలంభిస్తున్న ఓ పద్ధతి ‘శక్తి ఆరాధన’. నేల, నీరు, నింగి, నిప్పు, వాయువు అనబడే పంచ భూతాలతో పాటు, సృష్టికి వెలుగునిచ్చే సూర్య చంద్రుల వంటి వాటిని కూడా అపూర్వ దైవ శక్తులుగా భావించి, అనాదిగా భూమిపై మనుగడ సాగించిన మానవులందరూ కొలిచే వారని చరిత్ర చెబుతోంది. కోరకుండానే మంచి చేసే ఆ దేవతలను సంతృప్తి పరిచేలా పూజలు చేసి వరాలడిగితే వాటిని వెంటనే తీరుస్తారనే నమ్మకం, రాను రాను మనుష్యులలో బలంగా నాటుకు పోయింది. ఈ క్రతువులోనే జంతు బలుల ప్రక్రియ పుట్టుకొచ్చినట్లు చరిత్రకారుల వాదన. ఈ మాట వినగానే మనకి గ్రామదేవతల ముందిచ్చే జంతుబలులు గుర్తుకు వస్తాయి. నేడు చాలా మంది జంతుబలి ఇవ్వకూడదనీ, అది అనాగరిక చర్య అనీ వాదించడం కూడా మనం వింటూ ఉంటాము. మరి అసలు జంతుబలి ఇవ్వవచ్చా? మన శాస్త్రాలు ఏం చెబుతున్నాయి? అసలు గ్రామ దేవతలకే ఎక్కువగా జంతుబలులు ఎందుకు ఇస్తూ ఉంటారు? వంటి అనేక సందేహాలకు సమాధానాలు తెలుసుకోవడానికి, ఈ రోజుటి మన వీడియోను పూర్తిగా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/PzFTGZ3NNw0 ]

బలి అనగా దైవప్రీతి కోసం ఏదో ఒక జీవాన్ని చంపే ఒక క్రతువుగా మనకు తెలిసినదే. హిందూ మతంలో జంతు బలి ఆచారం, ఎక్కువగా వేద శ్రౌత ఆచారాలు, స్థానిక గిరిజన సంప్రదాయాలలో బలంగా పాతుకుపోయిన హిందూ జానపద ఆచారాలతో ముడిపడి ఉంది. అయినప్పటికీ జంతు బలులు భారత దేశంలోని పురాతన వైదిక మతంలో భాగంగా ఉన్నాయి. జంతుబలులనగానే, మన దేశంలోని గ్రామ దేవతలకు ఇచ్చే బలులు ముందుగా మనకు గుర్తుకు వస్తాయి. గురివింద గింజ తన క్రింద నలుపెరుగదన్నట్లు, ముక్క లేనిదే రోజూ ముద్ద దిగని పాశ్చాత్యులూ, Science పేరుతో వారు చెప్పే మాటలను గొర్రెలలా నమ్మి, నిజా నిజాలు తెలుసుకోకుండా మాట్లాడే మన కుహనా మేధావులూ, మన దేశంలో ఏ నాటినుంచో వస్తున్న సంప్రదాయాలను తప్పుగా చూపించడం ఫ్యాషన్ గా మారిపోయింది. అటువంటి వారి కోసమే కాకుండా, మన మందరమూ జంతుబలుల వెనుక ఉన్న అనేక వాస్తవాలను తెలుసుకోవలసిన ఆవశ్యకత ఉంది. జంతుబలులనేవి, కేవలం హిందూ ధర్మం పాటించే వారే కాకుండా, ప్రపంచంలో ఉండే ఎన్నో ఇతర మతాల వారు కూడా నేటికీ పాటిస్తూనే ఉన్నారు. అలా అని, తక్కిన మతాల వారు జీవ హింస చేయటంలేదా? అంటే, దానికి సమాధానం ప్రతి ఒక్కరికీ తెలిసిందే.

ఇక మన దేశంలో కనపడే జంతు బలుల వెనుక చాలా పెద్ద కథే ఉంది. సంస్కృత భాషలో ‘బలి’ అంటే ఇవ్వటం అనే అర్ధం ఉంది. దేవతలకూ భూతగణాలకూ సమర్పించే ప్రసాదాన్ని కూడా ‘బలి’ అంటారు. దక్షిణ భారత దేశంలో కాస్త పెద్దగా ఉన్న ఏ ఆలయానికి వెళ్లినా, ఆ ఆలయం చుట్టూ చిన్న చిన్న రాళ్లను ఏర్పాటు చేసి, వాటిపై పెసరపప్పు, లేదా మినప్పప్పుతో వండిన అన్నాన్నిగానీ, లేదా పెరుగన్నాన్నిగానీ, సృష్టిలో ఉండే వివిధ గణాలను సంతృప్తి పరచడానికి, బలి అన్నంగా పెట్టడం ఆనవాయితీ. సాధారణంగా, మన కడుపులు నింపుకోవడం మనకి ఎంత ముఖ్యమో, ఈ సృష్టిలో జీవించే అన్ని జీవరాసుల కడుపులు నింపడం కూడా అంతే ముఖ్యమని, మన హైందవ ధర్మం చెబుతుంది. ఆ విధంగా దేవుడి పేరుచెప్పి, భూమిపై తిరిగే అనేక జీవరాశులకు ఈ బలి అన్నం ఆహారంగా పెట్టాలని, మన పెద్దల ఉద్దేశ్యం. ఇలా బలి అనే పద్ధతికి శ్రీకారం చుట్టారు మన పూర్వీకులు.

ఇక జంతుబలులు ఎందుకు ఇస్తారనే సందేహానికి కూడా మన వేదాలలో జవాబు ఉంది. సాధారణంగా మనకి ఎవరైనా ఏదైనా ఇస్తే, అందుకు కృతజ్ఞతగా వారికి తిరిగి ఏదైనా ఇవ్వడం మానవ సహజం. అలాగే, ఈ సృష్టిని ప్రారంభించి, అందులో మనలాంటి జీవరాశి మనుగడకు అవసరమయ్యే అన్ని వనరులనూ సమకూర్చిన ఆ దైవానికి కృతజ్ఞతగా మానవుడు, భక్తి పూర్వకంగా ప్రసాదం చేసి నివేదించడం, ముఖ్యంగా మన హైందవ ధర్మాన్ని పాటించే వారికి ఒక ఆచారంగా వస్తోంది. ఈ క్రమంలో ఆ దేవుడిని ఆర్ధికంగా బలపరచమనీ, మంచి నడవడికనూ, బుద్ధినీ ప్రసాదించమని కోరుకుంటూ ఉంటాము. ఈ సృష్టిలో ఒక్కో ప్రాణికి ఒక్కో గుణం ఉంటుంది. ఉదాహరణకు, కోడికి ఎక్కువగా భయపడే గుణం ఉంటుంది. గొర్రెలకు గుడ్డిగా ఎదుటి వాటిని నమ్మే గుణం ఉంటుంది. మేకలకు మూర్ఖత్వం ఎక్కువగా ఉంటుందని విజ్ఞులు చెబుతారు. వాటన్నిటినీ దుర్గుణాలుగా ఎంచి, అటువంటి దుర్గుణాలు మానవుడి ఎదుగుదలకు అవరోధాలవుతాయని భావించి, వాటిని దేవుడికి బలిగా ఇస్తే, ఆయన మనకు మంచి గుణాలు ప్రసాదిస్తాడని వేదాలు చెబుతున్నాయి. అందువల్ల, మానవులలో ఉండే ఒక్కో అవలక్షణాన్నీ పోగొట్టుకోవడానికి, ఒక్కో విధమైన నియమ నిష్ఠలతో కొన్నేళ్ల పాటుండి, కొన్ని ద్రవ్యాలను భగవంతుడికి అర్పిస్తే, ఆయా లక్షణాలు పోయి మంచి గుణాలు అబ్బుతాయని, వేదాలలో స్పష్టీకరింపబడింది. ఆ విధంగా మొదలైన ఆచారాలూ, పద్దతులలో షార్ట్ కట్ ని పాటిస్తూ ముందుకు తెచ్చిన మరో పద్ధతే, ఈ జంతుబలులని పండితులంటున్నారు. కాల గమనంలో ఎన్నో పద్ధతులు పక్క దారులు పట్టినట్లు, ‘మనలోని జంతు ప్రవృత్తిని బలి ఇవ్వమని చెబితే, మనవారు ఆ జంతువులను బలి ఇవ్వడం మొదలు పెట్టినట్లు, పండితుల వాదన.

ఈ జంతు బలులు మొదలవ్వడానికి మరో కారణం కూడా ఉందని మన పురాణాలు చెబుతున్నాయి. సాధారణంగా గ్రామాలకు రక్షణగా నిలిచే గ్రామ దేవతల ఎదుట, జంతు బలులను సమర్పించడం చూస్తూ ఉంటాము. దానికి సంబంధించి వేదాలలో చెప్పబడిన విషయంతో పాటు, సగటు మానవుడి ఆలోచనా ధోరణి కూడా తోడవుతుంది. మన పురాణాల ప్రకారం, శక్తి స్వరూపంగా కొలిచే ఆ జగదాంబ యొక్క కళాంశలలో కొన్ని అంశలు, గ్రామ, కుల, ఇంటి దేవతలుగా మారి, ఆయా ప్రజలను రక్షిస్తూ ఉంటాయి. అందువల్ల మనకి మేలు చేసే అమ్మవార్లను తగిన విధంగా పూజించి, నైవేద్యాలు సమర్పించడం మన సంప్రదాయంలో ఒక భాగం. అయితే, పెద్ద పెద్ద ఆలయాలలో ఉండే అమ్మవార్లను పూజించేటప్పుడు, వేదాల ప్రకారం పూజలూ, నైవేద్యాలు సమర్పించడం పూర్వం నుంచీ వస్తోంది. బలుల గురించి యజుర్వేదం వంటి గ్రంథాలలో ప్రస్థావనలున్నాయి. ఇరవై ఒక్క వైదిక శ్రౌత యజ్ఞాలలో ఏడింటికి, జంతు బలి అవసరం. సోమ యాగంలో మేకను, అశ్వమేథ యాగంలో గుర్రాన్ని బలి యిస్తారు. అయితే, బలి ఇచ్చే వ్యక్తికి అతని వంశం, కులాన్ని బట్టి మాంసాన్ని తినడం, తినకపోవడం అనేది వర్తిస్తుంది. ఇల్వలుడు, వాతాపి ఉదంతం తర్వాత అగస్త్య మహర్షి శాపం కారణంగా, చాలా బ్రాహ్మణ కులాలు మాంసాహారాన్ని అర్పిస్తారు కానీ తినరు. దేవీ భాగవత పురాణం, కాళికా పురాణం వంటి పద్దెనిమిది ప్రధాన పురాణాలూ, వాటి ఉపపురాణాలూ, జంతు బలిని సూచిస్తున్నాయి. ఆది శంకరాచార్యుల సనాతన స్మార్త అద్వైత వేదాంత సంప్రదాయం, బ్రహ్మ సూత్రాలను అనుసరిస్తుంది. ఆ గ్రంధాల ప్రకారం జంతు బలి, బాధితుడి ఆత్మ విముక్తికి మార్గంగా పరిగణించ బడుతుంది.

పూర్వం చాలా గ్రామాలలో ఉండే గ్రామ దేవతలను పూజించడానికి, వేదాలు చదివిన పండితులు అందుబాటులో లేక పోవడంతో, ఆ చుట్టప్రక్కల నివసించే వారే తమకు తోచిన విధంగా ఆయా దేవతలను పూజించే వారు. వారిలో కొంతమంది పూర్తి శాకాహారులయితే, మరికొందరు మాంసాహారులవ్వడంతో, వారు ఎలాంటి ఆహారాన్నయితే తింటారో, అటువంటి వాటినే గ్రామ దేవతలకు నైవేద్యంగా సమర్పించేవారు. అలా మొదలైన పద్ధతులే, నేటికీ గ్రామ దేవతల సమక్షంలో ఓ ఆచారంగా జరుగుతూ ఉందని ఆధ్యాత్మిక వేత్తలు చెబుతున్నారు.

లక్షల సంవత్సరాల చరిత్రగలిగిన మన సనాతన ధర్మాన్ని అణగద్రొక్కాలనే దూరాలోచనతో, హిందువులను వారి మతాలవైపుకు తిప్పుకోవాలనే కుతంత్రంతో సాగే పాశ్చాత్యులు, మన సంప్రదాయాలనూ, ఆచారాలనూ తప్పు పట్టడం మొదలు పెట్టారు. వారానికోసారి వీకెండ్ పేరుతో తాగి తందానాలాడటమే కాకుండా, కొన్ని వేల జీవాల ప్రాణాలు తీసి పార్టీలు చేసుకోవడం వారికి తప్పుగా కనపడదు కానీ, నమ్మినవారిని చల్లగా చూడటమే కాకుండా, ఆయా గ్రామాలలోని ప్రజలు ధర్మం తప్పకుండా కాచే శక్తి స్వరూపాలకు భక్తితో ఇచ్చే బలులు తప్పుగా కనపడటం, నిజంగా శోచనీయం.

ధర్మో రక్షతి రక్షితః!

Link: https://www.youtube.com/post/Ugkx7WIUCbTAIVbMEFsYEsxsQZblgyYXgE39