Search This Blog

Featured Post

The Man Who Saw Tomorrow - Did Sri Pothuluri Veerabrahmendra Swamy time-travel to the 21st century? వణుకు పుట్టిస్తున్న బ్రహ్మంగారి కాలజ్ఞానం నిజాలు!

వణుకు పుట్టిస్తున్న బ్రహ్మంగారి కాలజ్ఞానం నిజాలు! అసలు ఆ వీరభోగ వసంతరాయల రాక ఎప్పుడు? The Man Who Saw Tomorrow - Did Sri Pothuluri Veerabrah...

Monday, October 31, 2022

సప్తబుుషులు ఆకలిబాధతో ‘శవాన్ని తినడానికి సిద్ధపడ్డారా’?


సప్తబుుషులు ఆకలిబాధతో ‘శవాన్ని తినడానికి సిద్ధపడ్డారా’?

ధర్మరాజుతో భీష్ముడు చెప్పిన ‘సప్త బుుషులు - వృషాదర్భి మహారాజు కథ’! భీష్ముడు అంపశయ్యపై ఉన్నప్పుడు, ఎన్నో గొప్ప గొప్ప విషయాలను ధర్మరాజుకు తెలియజేశాడు. రాజ్యాన్ని ఎలా పాలించాలి? ప్రజలను ఎలా చూసుకోవాలి? రాజనీతి, రాజపాలనకు సంబంధించీ, సమాజ జీవనానికి సంబంధించీ, అనేక ఉదాహరణలతో క్షుణ్ణంగా వివరించాడు, భీష్మ పితామహుడు. గాంగేయుడు తెలియజేసిన అనేక ధర్మ సూక్ష్మాల సంగ్రహణం నుండి, ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, దానానికి సంబంధించి ధర్మరాజు అడిగిన ప్రశ్న, దానికి భీష్ముడు తెలియజేసిన సప్త బుుషులు - వృషాదర్భి మహారాజు కథను తెలుసుకుందాము. మరి ఆ కథేంటో, అందులో భీష్ముడు తెలియజేసిన నీతేంటో తెలుసుకోవాలనుకుంటే, ఈ వీడియోను చివరిదాకా చూడండి. మొత్తం వీడియో చూడకుండానే దయచేసి ఎవరూ కామెంట్ చేయవద్దని మనవి.

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/XqWXGXTEZ8g ]


ధర్మరాజు భీష్ముడితో, "పితామహా! ఉన్నదాంట్లో ఇతరులకు దానం చేసే వాడూ, ఎవరి వద్దా ఉచితంగా ఏమీ తీసుకొననివాడూ, వీరి గుణములు ఎలాంటివి?" అని అడిగాడు. అందుకు సమాధానంగా భీష్ముడు, "ధర్మనందనా! ఈ సందర్భంలో నీకు, సప్తఋషులకూ, వృషాదర్భి అనే వానికీ జరిగిన సంవాదాన్ని వివరిస్తాను. కశ్యపుడు, అత్రి, విశ్వామిత్రుడు, గౌతముడు, భరద్వాజుడు, జమదగ్ని, వశిష్ఠుడనే వారు సప్తఋషులు. వశిష్ఠుడి భార్య అరుంధతి. ఆమె ఎప్పుడూ భర్తను వెన్నంటి ఉంటుంది. వారందరికీ గండ అనే వనిత పరిచర్యలు చేస్తూ ఉండేది. ఆమె భర్త పేరు, పశుసఖుడు. అతడు కూడా వారికి పరిచర్యలు చేస్తూ ఉండేవాడు. ఆ పది మందీ తపస్సు చేయడంలో ఎంతో ఆసక్తి కనబరుస్తూ ఉండేవారు. అలా ఉండగా ఒకసారి, భయంకరమైన అనావృష్టి ఏర్పడింది. తినడానికి తిండి కూడా దొరకని పరిస్థితి ఎదురైంది. ప్రజలు వారి ప్రాణాలను రక్షించుకోవడం కూడా దుర్లభం అయింది. ఆ సమయంలో కశ్యపుడు మొదలైన ఋషులు ఆహారం కొరకు వెతుకుతున్నారు.

ఆ సమయంలో శిబిచక్రవర్తి కొడుకు యాజ్యుడు రాజయ్యాడు. అతడు తనకుమారుడు నీలుడనే వాడిని, యజ్ఞ దక్షిణగా ఋత్విక్కులకు ఇచ్చాడు. ఆ నీలుడు కాలం తీరి చనిపోయాడు. వారి పరిచారకులు మొత్తం పదిమందీ, తమ ఆకలి తీర్చుకోవడానికి, ఆ శవం చుట్టూ చేరారు. ఆ సమయంలో వృషాదర్భి అనే మహారాజు, వేటకు వెళ్ళి తిరిగి వస్తున్నాడు. ఆ రాజు విరివిగా దానధర్మాలు చేసే వాడు. శవాన్ని తినడానికి సన్నద్ధమౌతున్న మునులను చూసి ఆగి, "అయ్యా! మీరందరూ ఆకలితో ఉన్నారు. అందుకే శవాన్ని తినడానికి సిద్ధపడ్డారు. నా వెంట రండి, మీకు కావలసిన ఆహారము సమకూరుస్తాను. అంతే కాదు, మీకు ధనము, ధాన్యము, బండ్లు, గోవులు, గ్రామములు బహుమతిగా ఇస్తాను" అని అన్నాడు. అది విని సప్తఋషులు, "మహారాజా! మేము ఎవరి వద్దా ఏదీ పుచ్చుకొనము. రాజుల వద్ద చేయిచాచి తీసుకున్నది, మాకు విషతుల్యము. నీకు మా గురించి తెలియదు కనుక ఇలా మాట్లాడుతున్నావు" అని అన్నారు.

మునుల మాటకు రాజు మనస్సులో బాధ పడుతూ రాజధానికి వెళ్ళాడు. రాజు కొన్ని కృత్రిమ ఫలాలను తయారు చేయించి, వాటిలో బంగారం పెట్టి, వాటిని తన మంత్రులకు ఇచ్చి, మునులకు ఇమ్మని పంపాడు. మంత్రులు వాటిని తీసుకుని మునుల వద్దకు వెళ్ళి, వాటిని అందించారు. వారు వాటిని తీసుకుని, అవి బరువుగా ఉండడం గమనించి, వాటిని సున్నితంగా తిరస్కరించారు. మంత్రులు తిరిగి వెళ్ళి, ఆ విషయం రాజుతో చెప్పారు. అదివిన్న వృషాదర్భికి కోపం వచ్చింది. వెంటనే ఆయన ఒక యజ్ఞము చేసి, యజ్ఞము నుండి కృత్తి అనే రాక్షసిని ఆవాహన చేశాడు. హోమంలో నుండి కృత్తి అనే రాక్షసి పుట్టి, ఆయన ఎదుట నిలబడి, "రాజా! నాతో వచ్చిన పని ఏమిటి" అని అడిగింది. వృషాదర్భి, "నీవు వెళ్ళి కశ్యపుడు, మొదలైన ఋషులను ముక్కలు ముక్కలుగా నరికివెయ్యి" అని ఆజ్ఞాపించాడు. కృత్తి వెంటనే సప్తఋషుల వద్దకు వెళ్ళింది.

ఆ సమయంలో మునులు అడవిలో ఫలాల కొరకూ, కాయల కొరకూ అన్వేషిస్తున్నారు. అదే సమయంలో శునస్సఖుడనే సన్యాసి వారి వద్దకు వచ్చి నమస్కరించాడు. అతడు కూడా వారితో కలసి, ఆహారం కొరకు అన్వేషించసాగాడు. వారికి ఏమీ దొరక లేదు. చివరకు తామర తూళ్ళయినా తినాలనుకుని, కొలను వద్దకు వెళ్ళారు. ఆ సమయంలో అక్కడకు వచ్చిన కృత్తి, వారికి అడ్డంగా నిలబడింది. మునులు ఆమెతో, "నీవెవరు? నీకు ఇక్కడ ఏమి పని? అడ్డు తొలగు" అని వారు కొలనులో దిగ బోయారు. వెంటనే కృత్తి, "నేను ఎవరినయితే ఏమి.. ఈ కొలనుకు కావలి ఉన్నాను. మీరు దీనిలో దిగడానికి వీలు లేదు" అని పలికింది. అందుకు మునులు, "మాకు ఆకలిగా ఉంది. తినడానికి ఏమీ దొరక లేదు. ఈ కొలనులో దిగి, ఇక్కడున్న తామరతూళ్ళు తిని ఆకలి తీర్చుకోవాలని అనుకున్నాము" అని అన్నారు. కృత్తి అప్పుడు, ‘మీరు మీ పేర్లు చెప్పి, కొలనులో దిగండి’ అని అన్నది. దాంతో సప్త ఋషులకు విషయం అర్ధం అయింది. ఆమె ఒక రాక్షసి అనీ, తమను సంహరించడానికి వచ్చిందనీ తెలుసుకున్నారు. అడిగింది కనుక తమ పేర్లను నిర్వచనంతో సహా, ఎవరికీ అర్ధం కాకుండా చెప్పారు. వారు చెప్పిన పేర్లను అర్ధం చేసుకోలేక, కృత్తి దిక్కులు చూడసాగింది. ఇంతలో శునస్సఖుడు తన పేరు చక్కగా అర్ధం అయ్యేలా చెప్పినా, కృత్తికి అది అర్ధం కాలేదు.

కృత్తి శునస్సఖుడితో "నీ పేరు అర్ధం లేకుండా చెప్పావు. సరిగా చెప్పు" అని గద్దించింది. వెంటనే శునస్సఖుడు, "నా పేరు సరిగా చెప్పినా అర్ధం చేసుకోలేక పోయావు. ఆ తప్పు నీది కదా! నీకు ఎలా చెప్పినా అర్ధం కాదు. ఇదిగో, ఈ మంత్రదండం నీకు తగిన బుద్ధి చెప్తుంది" అని తన మంత్రదండముతో, కృత్తి తలమీద కొట్టాడు. ఆ దెబ్బకు కృత్తి నేలమీద పడి, భస్మం అయ్యింది. తరువాత మునులు కొలనులో దిగి తామరతూళ్ళను తీసుకుని, వాటిని నీటిలో శుభ్రం చేసి, కొలను పక్కన పెట్టారు. సంధ్యావందనం చేసుకోవడానికి కొలనులో దిగి సంధ్యావందనం చేసి, కొలను బయటకు వచ్చి చూసే సరికి, తామరతూళ్ళు కనిపించలేదు. వారికి అనుమానం వచ్చి, శునస్సఖుడిని మధ్యవర్తిగా పెట్టుకుని శపధం చేశారు.

ముందుగా అత్రిమహర్షిలేచి, "నేను కనుక తామర తూళ్ళు దొంగిలించి ఉంటే, ఆవును తన్నడం వలనా, సూర్యుడికి అభిముఖంగా మలమూత్ర విసర్జన చేయడం వలనా, వేదములు చదువకూడని రోజులలో వేదాధ్యయనం చేయడం వలనా కలుగు పాపములు నాకు కలుగు కాక" అని శపధం చేశాడు. తరువాత వశిష్ఠుడు లేచి, "ఈ తామరతూళ్ళు దొంగిలించిన వాడు వేదాధ్యయనం మానిన పాపం, సన్యాసిగా ఉండి, కామకలాపం చేసిన పాపం, కుక్కను వెంట పెట్టుకుని తిరిగిన పాపములబడి పోతాడు" అని పలికాడు. తరువాత కశ్యపుడు లేచి, "అవసరం లేకున్నా మాంసం తినడం, న్యాయసభలో ఒకరి పక్షం వహించడం, దుష్టులకు దానం చెయ్యడం, కట్టుకున్న భార్యతో పట్టపగలు చేరడం, విద్యా వంతులైన బ్రాహ్మణులను లోభబుద్ధితో ఏడిపించడం, సరకు అంతా ఒకేసారి కొని, తరువాత లాభముకు అమ్మడం వంటి పాపములు, ఈ తామరతూళ్ళు దొంగిలించిన వాడికి కలుగు కాక" అని పలికాడు. తరువాత భరద్వాజుడు లేచి, "ఈ తామరతూళ్ళు దొంగిలించడం అనేది, జ్ఞాతులపట్లా, గోవులపట్లా, స్త్రీలపట్లా ధర్మం విడిచి ప్రవర్తించిన దానితో సమానం. యజ్ఞకుండంలో వేయవలసిన హవిస్సును, కంపలలో మండుతున్న అగ్నిలో వేయడం, గురువును కించపరుస్తూ విద్యను అభ్యసించడం వంటిది" అని పలికాడు. తరువాత జమదగ్ని లేచి, "ఈ తామరతూళ్ళ దొంగతనం చేసిన వారు, రజస్వల అయిన భార్యతో చేరడం, తాగే నీటిలో మలమూత్రములు విసర్జించడం, ఎప్పుడూ పగా, ప్రతీకారంతో రగిలి పోవడం, భార్యసంపాదన మీద జీవించడంతో సరి సమానం. ఇతరులను అతిధులుగా ఆదరించడానికి బదులు, తమలోతామే ఒకరిని ఒకరు ఆదరించడంతో, అనవసరంగా పగను పెంచుకోవడం, పాడి ఆవును కొట్టడం వంటి పాపము చేసిన దానికి ఏ పాపం వస్తుందో, ఈ తామరతూళ్ళు దొంగిలించిన వాడికి వస్తుంది" అని పలికాడు. గౌతముడు లేచి, "వేదము చదువుకుని కూడా వేదాధ్యయనం చేయకపోవడం, రోజూ అగ్ని ఆరాధన చేయక పోవడం, మద్యం విక్రయించడం, వర్ణసంకరం చేసి, శూద్ర స్త్రీని పెళ్ళి చేసుకోవడం మొదలైన పాపములు, ఈ తామరతూళ్ళు దొంగిలించిన వాడికి సంక్రమిస్తుంది" అని గౌతముడు చెప్పాడు. తరువాత విశ్వామిత్రుడు లేచి, "అర్హత గలవారిని వదిలి, అర్హత లేని వారిని పనిలో పెట్టుకోవడం, అధర్మవర్తనుడూ, కపటి అయిన రాజును సేవించడం వంటి పాపములు, ఈ తామరతూళ్ళు దొంగిలించిన వానికి సంక్రమిస్తుంది" అని అన్నాడు.

ఇదంతా విని అరుంధతి నవ్వి, "ఎప్పుడూ అత్తగారిని ఆక్షేపించడం, తిట్టడం, భర్తపట్ల అనుచితంగా ప్రవర్తించడం, వండుకున్నది ఎవరికీ పెట్టకుండా తానే తినడం వంటి పాపములు, తామరతూళ్ళు దొంగిలించిన వారికి తగులుతాయి" అని అన్నది. ఇంతలో సేవకురాలు గండ, "వండినవంట ముందు తానే తినడం, పని చేయడములో సోమరిగా, కుటిలముగా ఉండడం, అబద్ధాలు చెప్పడం, కన్నకూతురిని ధనము కొరకు అమ్ముకోవడం, మంచివారికి కీడు చెయ్యడం వంటి పాపములు, ఈ తామరతూళ్ళు దొంగిలించిన వానికి సంక్రమిస్తాయి. అదీగాక, ఈ తామరతూళ్ళు దొంగిలించిన వాడు, జీవితం అంతా ఒకరికి దాస్యం చేస్తుంటాడు" అని పలికింది. ఇక చివరగా ఆమె భర్త పశుసఖుడు, "ఈ తామరతూళ్ళు దొంగిలించిన వాడికి సంతానం కలుగదు. గర్భదరిద్రుడౌతాడు" అని అన్నాడు. 

ఇదంతా విన్న శునస్సఖుడు, "ఈ తామరతూళ్ళు దొంగకు ఇవ్వడం, వేదవేదాంగములు చదివిన బ్రాహ్మణోత్తముడికి తన పుత్రికను దానం ఇవ్వడం వంటిది" అని అన్నాడు. ఆ మాటలకు అందరూ ఆశ్చర్య పోయారు. అదేమిటి? నువ్వు ధర్మవచనాలు పలుకుతున్నావు? అంటే తామరతూళ్ళు దొంగిలించినది నువ్వే అన్న మాట. ఆకలితో అల్లాడి పోతున్నాము. దయచేసి ఆ తామరతూళ్ళు మాకు ఇవ్వు. అని అడిగారు మునులు. అప్పుడు శునస్సఖుడు, "అయ్యా! నిజం చెప్తున్నాను. ఈ తామరతూళ్ళు కనిపించకపోతే, మీరు ఏమి అనుకుంటారో అని తెలుసుకోవడానికి, తామరతూళ్ళను దాచి పెట్టాను. ఇవిగో, వీటిని తీసుకుని మీ ఆకలి తీర్చుకోండి" అని తాను దాచిన తామరతూళ్ళను తెచ్చి ఇచ్చి, "మహానుభావులారా! మీ మీద కోపించి వృషాదర్భి, మిమ్మల్ని చంపడానికి హోమం చేసి, హోమగుండం నుండి కృత్తి అనే రాక్షసిని సృష్టించి, మీ మీదకు పంపాడు. అది తెలిసిన నేను, ఆ రాక్షసిని చంపాను. ఇక ఎందుకు దాపరికం, నేను దేవేంద్రుడను. మీరంతా లోభత్వం వదలడం వలన, మీకు పుణ్యలోకాలు సిద్ధించాయి. రండి, పుణ్యలోకాలకు పోదాము" అని దేవేంద్రుడు సప్తఋషులనూ, అరుంధతినీ, పుణ్య లోకాలకు తీసుకుపోయాడు.

ఈ సంవాదాన్ని చెప్పిన తరువాత భీష్ముడు, "ధర్మనందనా! ఇదంతా వారు, ఇతరులిచ్చినది పుచ్చుకొనక పోవడం, లోభం విడిచిపెట్టడం వంటి సద్గుణాల వలన జరిగింది. కనుక నీవు కూడా, లోభమును విడిచి పెట్టు. ఒకరి సొత్తును ఆశించకు" అని ధర్మబోధ చేశాడు.

కృష్ణం వందే జగద్గురుం!

Wednesday, October 26, 2022

మూలహేతువు! భగవద్గీత Bhagavadgita

మూలహేతువు! వ్యక్తిని ఉన్నతమైన స్థాయికి చేర్చేదేమిటి?

'భగవద్గీత' దశమోధ్యాయం - విభూతి యోగం (38 – 42 శ్లోకాలు)! భగవద్గీతలో ఉన్న, 18 అధ్యాయాలూ, 18 యోగాలలో, 7 నుండి 12 వరకూ ఉన్న అధ్యాయాలను భక్తి షట్కము అంటారు. దీనిలో పదవ అధ్యాయం, విభూతి యోగము. ఈ రోజుటి మన వీడియోలో, విభూతి యోగములోని 38 నుండి 42 వరకూ ఉన్న శ్లోకాలనూ, వాటి తాత్పర్యాలనూ తెలుసుకుందాము..

[ ఈ భాగాన్ని వీడియోగా చూడడానికి CLICK చెయ్యండి = https://youtu.be/fOgRdtl3lig ]


శ్రీ కృష్ణుడు తన మహిమలను ఇలా వివరిస్తున్నాడు..

00:43 - దండో దమయతామస్మి నీతిరస్మి జిగీషతామ్ ।
మౌనం చైవాస్మి గుహ్యానాం జ్ఞానం జ్ఞానవతామహమ్ ।। 38 ।।

న్యాయరాహిత్యాన్ని నివారించటానికి ఉన్న విధానాలలో, నేను ధర్మబద్ధమైన శిక్షనూ, జయాభిలాష గలవారిలో సత్ప్రవర్తననూ, రహస్యములలో నేను మౌనమునూ, జ్ఞానులలో జ్ఞానమును నేనే.

మానవ స్వభావం ఎలాంటిదంటే, జనులలో మంచి నడవడిక కోసం, కేవలం ధర్మోపదేశం మాత్రమే సరిపోదు. సరియైన సమయంలో, న్యాయబద్ధంగా ఇవ్వబడిన దండన, మంచి నడవడిక, శిక్షణకూ మరియు పాపిష్ఠి ప్రవర్తన యొక్క సంస్కరణకూ సహకరించే ముఖ్యమైన ఉపకరణము. దీని లక్ష్యాల్లో ఒకటేమిటంటే, సమాజంలో చెడు పనులను చేయటం వైపు మొగ్గు చూపే వారిని నిరోధించుట. ఒక్క నిముషమైనా ఇవ్వబడిన సరియైన దండన, లేదా ఒక్క నిమిషం అయినా ఇవ్వబడిన పారితోషికం, జనుల ప్రవర్తనను ఎలా సంస్కరిస్తుందో, ఆధునిక మేనేజ్మేంట్ సిద్ధాంతం మనకు వివరిస్తున్నది. విజయం కోసం ఉండే కోరిక విశ్వవ్యాప్తమయినది. కానీ, నిశ్చలమైన సత్ప్రవర్తనగలవారు, దాని కోసం నీతీ నిజాయితీలను పణంగా పెట్టరు. ధర్మబద్ధమైన మార్గంలో సాధించిన విజయం, భగవంతుని శక్తికి నిదర్శనం. రహస్యము అంటే, ఒక ప్రయోజనం కోసం, సాధారణంగా అందరు జనులకూ తెలియకుండా ఉంచబడిన విషయం. "రహస్యం, ఒక్క మనిషికే తెలిస్తే అది రహస్యం. ఇద్దరికి తెలిసిన రహస్యం, ఇక అది రహస్యం కాదు. అలాగే, ముగ్గురికి తెలిసిన రహస్యం అంటే, మిగతా ప్రపంచానికి ఎలుగెత్తి చెప్పబడిన వార్త లాంటిది." ఈ విధంగా, అత్యంత రహస్యం ఏమిటంటే, అది మౌనములో దాగి ఉన్నదే. ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానము పరిణితి చెందిన కొద్దీ, ఆత్మ, లేదా భగవత్ ప్రాప్తి ద్వారా, వ్యక్తికి నిజమైన జ్ఞానం వస్తుంది. ఇది ప్రసాదించబడిన వ్యక్తి – అన్ని సంఘటనలనూ, మనుష్యులనూ, మరియు వస్తువులనూ, భగవత్ సంబంధముగా చూస్తాడు. ఇటువంటి జ్ఞానము, వ్యక్తిని పవిత్రం చేస్తుంది. పరిపూర్ణుడినీ, సంతుష్టుడినీ చేసి, వ్యక్తిని ఉన్నతమైన స్థాయికి చేరుస్తుంది. అది జీవితానికి చక్కటి దిశానిర్దేశం చూపిస్తుంది. సుఖదుఃఖాలనూ, ఒడిదుడుకులనూ తట్టుకునే శక్తినిస్తుంది. అంతిమ లక్ష్యమును సాధించేవరకూ, పట్టుదలతో ఉండే సంకల్ప బలాన్నిస్తుంది. జ్ఞానులలో ప్రకటితమయ్యే జ్ఞానము తానే అని, శ్రీ కృష్ణుడు అంటున్నాడు.

03:13 - యచ్చాపి సర్వభూతానాం బీజం తదహమర్జున ।
న తదస్తి వినా యత్ స్యాన్మయా భూతం చరాచరమ్ ।। 39 ।।

సర్వ భూతముల సృష్టికీ, మూల ఉత్పాదక బీజమును నేనే అర్జునా.. చరాచర ప్రాణి ఏదీ కూడా, నేను లేకుండా ఉండలేదు.

సమస్త సృష్టికీ నిమిత్త కారణమూ, మరియు ఉపాదాన కారణమూ, రెండూ కూడా శ్రీ కృష్ణుడే. నిమిత్త కారణము అంటే, జగత్తును సృష్టించి వ్యక్తపరచటానికి కావలసిన పని చేసే సృష్టికర్త, ఆయనే. ఉపాదాన కారణము అంటే, సృష్టికి కావలసిన పదార్ధము వచ్చేది, ఆయన నుండే అని. శ్రీ కృష్ణుడు తనను తాను, "సనాతన బీజమున"ని ప్రకటించాడు. మరల ఇక్కడ తానే, "ఉత్పాదక బీజమున"ని కూడా పేర్కొంటున్నాడు. తానే సమస్తమునకూ మూలహేతువు, మరియు ఆయన శక్తి లేకుండా, దేనికీ అస్థిత్వము ఉండదని, ఆయన వక్కాణిస్తున్నాడు. ప్రాణులు నాలుగు రకాలుగా జన్మిస్తాయి. అండజములు అంటే, గుడ్లనుండి జన్మించేవి. అవి పక్షులు, పాములు మరియు బల్లుల వంటివి; జరాయుజములు అంటే, తల్లిగర్భము నుండి జన్మించేవి; మనుష్యులు, ఆవులు, కుక్కలు మరియు పిల్లుల వంటివి; స్వేదజములు అంటే, స్వేదము నుండి పుట్టేవి; పేల వంటివి. ఉద్బిజములు అంటే, భూమి నుండి జనించేవి. చెట్లు, తీగలు, గడ్డి, మరియు మొక్కజొన్న వంటివి. ఇవికాక వేరే జీవ రూపాలు కూడా ఉన్నాయి. దయ్యాలూ, భూతాలూ, ప్రేతాత్మల వంటివి. శ్రీ కృష్ణుడే వీటన్నిటికీ మూల ఉత్పత్తి స్థానము.

04:49 - నాంతోఽస్తి మమ దివ్యానాం విభూతీనాం పరంతప ।
ఏష తూద్దేశతః ప్రోక్తో విభూతేర్విస్తరో మయా ।। 40 ।।

నా దివ్య విభూతులకు అంతము లేదు. ఓ పరంతపా.. నేను ఇప్పటివరకూ చెప్పినది, నా అనంతమైన వైభవములలో ఒక చిన్న భాగము మాత్రమే.

సర్వమూ ఈశ్వర విభూతి అయితే, అప్పుడసలు ఈ విషయాలు చెప్పే అవసరం ఏమిటి? అన్న సందేహం రావచ్చు.. దీనికి సమాధానం ఏమిటంటే, అర్జునుడు శ్రీ కృష్ణుడిని, ఆయనను ఎలా స్మరించుకోవాలని అడిగి ఉన్నాడు. అనంతరం ఈ వైభవములు వివరించటం జరిగింది. మనస్సనేది సహజంగానే, అపురూపమైనవాటి వైపు ఆకర్షితమవుతుంది. అందుకే భగవంతుడు, తన వైభవములో ఉన్న ప్రత్యేకతలను తెలియపరిచాడు. ఎప్పుడైనా మనం, ఏదేని అత్యద్భుతమైన విశేషము ఎక్కడైనా ప్రకటితమవ్వటం చూసినప్పుడు, దానిని భగవంతుని తేజస్సుగా గమనిస్తే, మనస్సు సహజంగానే, ఈశ్వరుని వద్దకు వెళ్తుంది. కానీ, స్థూల దృక్పథంలో గమనిస్తే, చిన్నదైనా, పెద్దదైనా, ప్రతి వస్తువులో కూడా భగవంతుని వైభవము ఉన్నది కాబట్టి, మన భక్తిని పెంచుకోవటానికి, ఈ జగత్తు మొత్తం అసంఖ్యాకమైన దృష్టాంతములను మనకు అందిస్తూ ఉన్నదని మనం భావించాలి. శ్రీ కృష్ణుడు చెప్పేది ఎలా అర్థంచేసుకోవచ్చంటే, "ఎక్కడైనా నీవు అద్భుతమైనది ఏదైనా గమనిస్తే, నన్ను గుర్తుచేసుకో" అని.

06:17 - యద్యద్ విభూతిమత్సత్వం శ్రీమద్ ఊర్జితమేవ వా ।
తత్ తత్ దేవావగచ్ఛ త్వం మమ తేజోఽశసంభవమ్ ।। 41 ।।

నీవు ఏదైనా అందమైన దానిని కానీ, అద్భుతమైన దానిని కానీ, లేదా శక్తివంతమైన దానిని కానీ చూస్తే, అది నా శోభ యొక్క తళుకుగా తెలుసుకొనుము.

స్పీకర్లో ప్రవహించే కరెంట్, దానిలో నుండి శబ్దమును జనింపచేస్తుంది. కానీ, అది ఎలా పనిచేస్తుందో, దాని వెనుక ఉన్న సూత్రం తెలియనివారు, ధ్వని ఆ స్పీకర్ నుండే వస్తోందని అపోహ పడవచ్చు. అదే విధంగా, మనం ఎప్పుడైనా అత్యద్భుతమైన వైభవాన్ని ఎక్కడైనా గమనిస్తే, మనలను ఆశ్చర్యచకితులను చేస్తే, పారవశ్యమునకు గురి చేస్తే, అమితానందమును కలుగ చేస్తే, అది భగవంతుని వైభవము యొక్క తళుకుగా అర్థంచేసుకోవాలి. అందము, యశస్సు, శక్తి, జ్ఞానము మరియు ఐశ్వర్యము, అనంత పరిమాణంలోగలవాడు, భగవంతుడు. సర్వ ప్రాణులకు, సమస్త పదార్థములకు, వాటి వాటి శోభను చేకూర్చిపెట్టేది, ఆయన శక్తిసామర్ధ్యములే. ఈ విధంగా, సర్వ-ఐశ్వర్యమునకు మూలఉత్పత్తి స్థానం అయిన భగవంతుడినే, మనం మన ఆరాధనా విషయంగా చేసుకోవాలి.

07:30 - అథవా బహునైతేన కిం జ్ఞాతేన తవార్జున ।
విష్టభ్యాహమిదం కృత్స్నమ్ ఏకాంశేన స్థితో జగత్ ।। 42 ।।

ఈ విస్తారమైన జ్ఞానం ఏం అవసరం, ఓ అర్జునా? ఇంత మాత్రం తెలుసుకో చాలు. కేవలం నా యొక్క ఒక్క చిన్న అంశతోనే, సమస్త జగత్తు యందూ వ్యాపించీ, మరియు దానిని పోషిస్తూ / నిర్వహిస్తూ ఉన్నాను.

ఆ ప్రశ్నకు ఇంతకు క్రితమే సమాధానం చెప్పేశానన్న అర్థాన్ని, శ్రీ కృష్ణుడి మాటలు సూచిస్తున్నాయి. ఇప్పుడు తనే స్వంతముగా, ఒక అద్భుతమైన విషయాన్ని చెప్పదలుచుకున్నాడు. తన యొక్క ఎన్నో అద్భుతమైన విభూతులను తెలియచేసిన పిదప, ఆయన చెప్పిన దాన్నంతా కలిపినా, తన యొక్క వైభవముల విస్తారాన్ని గణించలేమని అంటున్నాడు. ఎందుకంటే, అనంతకోటి బ్రహ్మాండముల సృష్టిని, తన యొక్క చిన్న అంశ యందే కలిగి ఉన్నాడు, శ్రీ కృష్ణుడు. తన యొక్క చిన్న అంశను ఇక్కడే ఎందుకు ఉదహరిస్తున్నాడు? కారణం ఏమిటంటే, అనంతమైన బ్రహ్మాండములు కలిగి ఉన్న మొత్తం భౌతిక సృష్టి, భగవంతుని సమస్త సృష్టిలో, కేవలం 1/4వ వంతు మాత్రమే. మిగిలిన 3/4వ వంతు, దివ్య ఆధ్యాత్మికమైన సృష్టి. "భౌతిక శక్తిచే తయారుచేయబడిన ఈ యొక్క తాత్కాలికమైన జగత్తు, పరమేశ్వరుని యొక్క ఒక్క భాగము మాత్రమే. మిగతా మూడు భాగాలూ, జనన-మరణములకు అతీతమైన ఆయన యొక్క దివ్య ధామములు." ఆసక్తికరంగా, శ్రీ కృష్ణుడు అర్జునుడి ముందే, ఈ లోకం యందే ఉన్నాడు. అయినా, సమస్త భౌతిక జగత్తూ, తన ఒక అంశలోనే ఉన్నదని అంటున్నాడు. అనంతమైన భౌతిక బ్రహ్మాండములను కలిగి ఉన్న సమస్త సృష్టీ, తన యొక్క ఒక్క అంశ యందే కలిగి ఉన్నట్టు, శ్రీ కృష్ణుడు అర్జునుడుకి ప్రకటిస్తున్నాడు.

ఓం తత్సదితి శ్రీ మద్భగవద్గాతాసూపనిషత్సు బ్రహ్మవిద్యాయాం యోగశాస్త్రే, శ్రీ కృష్ణార్జునసంవాదే, విభూతియోగో నామ దశమోధ్యాయః
శ్రీ మద్భగవద్గీతలోని భక్తిషట్కం, పదవ అధ్యాయం, విభూతి యోగం లోని 42 శ్లోకాలూ సంపూర్ణం..

09:34 - ఇక మన తదుపరి వీడియోలో, పదకొండవ అధ్యాయం, విశ్వరూప దర్శన యోగంలో, శ్రీ కృష్ణుడు విశదపరచిన నిగూఢార్థాలను తెలుసుకుందాము..

కృష్ణం వందే జగద్గురుం!

Monday, October 24, 2022

విభీషణుడి కుమారుడు ‘నీలుడి కథ’! Purushottama Kshetra / Neeladri


దేవలోకంపై యుద్ధానికి వెళ్ళిన అసురుడు నీలాచలేశ్వరుడిగా వెలిశాడా?

చింతామణి, కామధేనువు, కల్ప వక్షం అనేవి, దేవతా వస్తువులు. కానీ, అటువంటి అద్భుత వస్తువులను అసురుడైన నీలుడు సంపాదించుకున్నాడు. విభీషణుడి కుమారుడైన నీలుడు, పంచముఖ ఆంజనేయ స్వామిని పూజించి వరం సంపాదించి, ఇంద్రుడిపై యుద్ధం చేశాడు. దేవతలపై యుద్ధం చేయడానికి వెళుతున్న నీలుడిని, రామభక్తుడైన విభీషణుడు ఎందుకు అడ్డుకోలేదు? అసురుడైన నీలుడికి గురువైన శుక్రాచార్యుడిచ్చిన సలహా ఏంటి? దేవతా స్త్రీలలోని అత్యంత సుందరీమణి అయిన వన సుందరిని, నీలుడు ఎలా పొందాడు - వంటి ఆసక్తికర విషయాలను, ఈ రోజుటి మన వీడియోలో తెలుసుకుందాము..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/pGLkcLVZvBA ]


రావణ వధ తర్వాత, లంకాపూరికి విభీషణుడు పట్టాభిషిక్తుడయ్యాడు. ఆయన ధర్మబద్ధంగా రాజ్య పాలన చేస్తుండేవాడు. విభీషణుడి కొడుకు పేరు నీలుడు. ఇతడు గుణమూ, బలమూ, విద్యలలో మేటి. ఒక సారి నీలుడు, తండ్రి విభీషణుడి దగ్గరకు వెళ్ళి నమస్కరించి, ఇలా అన్నాడు. "తండ్రీ! మీ పరిపాలనలో ప్రజలంతా సుఖ, సంతోషాలతో వర్ధిల్లుతున్నారు. వారికేమీ లోటు లేదు. మనకు ధన సంపదలకు కొదవ కూడా లేదు. అయినా మన రాజ్య మైన లంకలో, చింతామణీ, కామధేనువూ, కల్ప వృక్షం లేని లోటు బాగా కన్పిస్తోంది నాకు. మీరు శ్రీ రాముని పద సన్నిధిని చేరి, లంక సామ్రాజ్యాన్ని దక్కించుకొన్నా, వీటిపై మీకు ద్రుష్టి లేదు. వాటిని మీరు ఎందుకు పొందలేక పోయారు? నాకు అనుమతినిస్తే, వాటిని సాధించి తీసుకు వచ్చి, మన లంకలో ఉంచుతాను" అన్నాడు వినయంగా. కొడుకు నీలుని మాటలను విన్న విభీషణుడు, "కుమారా! నేను శ్రీ రామ చంద్ర పాదాబ్జ మకరందాన్ని గ్రోలే తుమ్మెదను. ఆ రామప్రభువు దివ్యానుగ్రహం వల్ల, అన్ని సుఖాలూ, ఆనందాలూ, భోగభాగ్యాలతోపాటు, బ్రహ్మానంద రసానుభూతిని అనుభవిస్తున్నాను. దేవతలకు కూడా సాధ్యం కాని దీర్ఘాయుష్షూ, సామ్రాజ్యమూ, నాకు శ్రీ రామ కృప వల్ల లభించాయి. శ్రీ రాముడే నా చింతామణి, కామ ధేనువు, కల్ప వృక్షం. అంత కంటే వేరేమీ నాకు అక్కర లేదు. రాముని కరుణ వల్ల, ఇంద్రాది అష్ట దిక్పాలకులు నా వశంలోనే వున్నారు. కనుక నాకు నువ్వు చెప్పిన ఆ మూడింటి అవసరం లేక పోయింది. అవి లంకలో లేవనే చింత వదిలెయ్యి. శ్రీ రామ పద భక్తితో ధన్యుడవయ్యే ప్రయత్నం చెయ్యి" అని అనునయంగా చెప్పాడు.

తండ్రి మాటలు, నీలుడికి రుచించలేదు. కీర్తి కాంక్షతో తహతహ లాడిపోయాడు. మళ్ళీ తండ్రితో వాటి అవసరాన్ని తెలియ జేశాడు. చివరికి విభీషణుడు మెత్తబడి, "నీ కోరికను కాదన లేకపోతున్నాను. వాటిని సాధించి, ఇక్కడికి తీసుకొనిరావటానికి గురువు అనుమతి చాలా ముఖ్యం. ముందుగా మన కుల గురువు శుక్రాచార్యుల వారికి శుశ్రూష చేసి, అనుగ్రహం సంపాదించి, అప్పుడు, ఆయన  అనుమతితో  ప్రయత్నం చెయ్యి" అని సలహా ఇచ్చి, ఆశీర్వదించి, నీలుడిని పంపాడు. తండ్రి అనుమతితో సగం కార్యం తీరిందని సంతోషించిన నీలుడు, గురువు శుక్రాచార్యుల వారిని చేరి, పూజించి, నమస్కరించి, చేతులు జోడించి, ”గురు దేవా! మా తండ్రి విభీషణ మహారాజు ఆనతితో, మిమ్మల్ని ఆశ్రయించటానికి వచ్చాను. నాకు చింతామణి, కల్ప వృక్షం, కామ ధేనువులను సాధించి, లంకలో వాటిని ఉంచాలన్న కోరిక కలిగింది. దీనికి మీ అనుగ్రహం కావాలి. ప్రసాదించండి." అని వేడుకొన్నాడు. నీలుని భక్తీ తత్పరత, వినయం, ఆచార్యులకు నచ్చి, "కుమారా! ఈ రోజు మృగశిరా నక్షత్రం. ఈ నక్షత్ర కాలం, కొత్త మంత్రోపదేశానికి మంచిది. దాన్ని జపిస్తే, నీ కోరిక శీఘ్రంగా ఫలిస్తుంది. శ్రీ హనుమ మంత్రాన్ని ఉపదేశిస్తాను. శ్రద్ధతో జపించి, నీ కోర్కెను సాధించుకో" అని చెప్పి, వెంటనే "పంచముఖ ఆంజనేయ మంత్రం" ఉపదేశించాడు.

జగన్నాధ క్షేత్రం చేరి, దీక్షతో, ఆ మంత్రాన్ని త్రికరణ  శుద్ధిగా జపించమని చెప్పాడు, శుక్రాచార్య గురువరేణ్యుడు. పంచముఖ ఆంజ నేయుడు ఎలా ఉంటాడో కూడా వర్ణించి చెప్పాడు. పంచముఖ ఆంజ నేయుడు, సర్వ సిద్ధి ప్రదాత. తూర్పుముఖం, కోటి సూర్యుల కాంతితో, భీకరమైన  కోరలతో, భ్రుకుటి ముడిచి కనిపిస్తాడు. దక్షిణ ముఖం, నార సింహ ముఖం. మహాద్భుతంగా, మృత్యువును తెచ్చే ఉగ్రరూపంగా, తేజోవంతంగా వుంటుంది. భయనాశనం చేస్తుంది. పశ్చిమ ముఖం గరుడుని ముఖం. దీనికి వక్రతుండం వుంటుంది. సర్పాల విషాన్ని నాశనం చేస్తుంది. సర్వ భూతాలనూ అదుపులో ఉంచుతుంది. ఉత్తర ముఖం, సూకర ముఖం. ఈ వరాహ ముఖం, నల్లని కాంతితో వుంటుంది. భేతాళ ప్రయోగాలనూ, జ్వరం మొదలైన రోగాలనూ నాశనం చేస్తుంది. పై ముఖం, హయ ముఖం. ఇది మోక్షాన్ని ఇస్తుంది. ఇలాంటి మహామహిమాన్వితమైన అయిదు ముఖాలకు చెందిన బీజాక్షరాలతో, భక్తిగా మంత్రాలను జపిస్తే, కోరిన కోరిక తీరుతుంది. అలా గురువు అనుమతితో నీలుడు బయల్దేరి, "నీలాచల  క్షేత్రమైన పూరీ జగన్నాధ క్షేత్రాన్ని" చేరాడు. అక్కడ ఒక మహా పర్వతం, దానికింద పెద్ద అడవి వున్నాయి. ఆ పర్వతం మీదకు చేరి, అక్కడి జలాశయం దగ్గరున్న కొండ బిలంలో ప్రవేశించి, దీర్ఘ తపస్సు చేయటం ప్రారంభించాడు.

ఎన్నో సంవత్సరాల తపస్సు ఫలితంగా, కోటి సూర్య ప్రభలతో, ముప్పది మూడు కోట్ల అద్భుత గణంతో, సంజీవ రాయుడైన ఆంజనేయ స్వామి, నీలుడికి దర్శనమిచ్చాడు. శంఖధ్వని వంటి ధ్వనితో నీలుణ్ణి పిలిచాడు. వెంటనే మేల్కొన్న నీలుడు, ఆయన పాదాలపై సభక్తికంగా వాలి పోయాడు. కళ్ళ వెంట ఆనంద  భాష్పాలు ధారా పాతంగా కారసాగాయి. నీలుణ్ణి భుజం పట్టి పైకి లేపాడు హనుమ. నీలుడు అత్యంత భక్తితో స్తోత్రం చేశాడు. దీనినే "నీల కృత ఆంజనేయ స్తోత్రం" అని అంటారు. ఇది చాలా మహిమాన్వితమైన స్తోత్రం. దానికి విపరీతంగా సంతోషించి హనుమ, "నీలా! నీ తపస్సు, ధ్యానాలకు మెచ్చాను. నీ మనోభీష్టం నాకు తెలుసు. త్వరలో ఇంద్రుని జయిస్తావు. చింతామణి తదితరాలనూ పొందుతావు. దేవతా స్త్రీలలో అత్యంత సుందరీమణి అయిన వన సుందరి అనే స్త్రీ నీకు భార్యగా లభిస్తుంది. నువ్వు కోరక పోయినా, బ్రహ్మ దేవుడే నీకావరాలను అనుగ్రహిస్తాడు. లోకంలో ఎవరైనా సరే.. నీ లాగా నా మంత్రాన్ని జపించి, నా వ్రతాన్ని చేస్తే, వారందరి కోరికలూ నేను తక్షణమే తీరుస్తాను. నీ తండ్రి విభీషణుడు నాకు మంచి మిత్రుడు. ఆయనా, నేనూ శ్రీరాముని బంటులము. నా దక్షిణ భాగంలో నీకు సుస్థిరమైన స్తానం కల్పిస్తున్నాను. నువ్వు తపస్సు చేసిన ఈ ప్రదేశం, ఇక నుంచి "పురుషోత్తమ క్షేత్రం"గా పిలువబడుతుంది. నీ కోరికలు న్యాయ బద్ధమైనవే. త్వరలోనే అవి తీరగలవు" అని వర దానం చేసి, పరివారంతో సహా అదృశ్యమైనాడు ఆంజనేయుడు.

హనుమ దర్శనంతో తృప్తి చెంది, ఆయన వరాలను అందుకొన్న నీలుడు, అక్కడి నుంచి బయలుదేరి, మళ్ళీ గురువు  శుక్రాచార్యుల సన్నిధికి  చేరాడు. ఆయన సంతోషించి, నీలుణ్ణి ఆశీర్వదించి, తండ్రి విభీషణునికి వివరాలన్నీ తెలియ జేయవలసినదిగా చెప్పి పంపించాడు. లంకలో తండ్రి విభీషణుడిని చేరి, జరిగిన విధానం అంతా పూస గుచ్చినట్లు తండ్రికి విన్నవించాడు. కుమారుని అద్భుత తపో వృత్తాంతం, వర గ్రహణం విన్న విభీషణుడు పరమానందం పొంది, నీలుణ్ణి ఆశీర్వదించాడు. కొంత కాలం తర్వాత నీలుడు మళ్ళీ ప్రయత్నాలు ప్రారంభించాడు. తనలో తాను ఇలా వితర్కించుకొన్నాడు.. "రాజు పని వున్నా లేకపోయినా, రాజ్యానికి నష్టం లేకుండా, శత్రువులను భయపెట్టాలి. శత్రు మర్దనుడనే బిరుదు పొందాలి. ఇలా చేయకపొతే, శత్రువులకు తేలికైపోతాడు. మా జాతికి శత్రువు, స్వర్గ లోకాధిపతి ఇంద్రుడే. అతని వద్ద నుండి చింతామణి, కల్ప వృక్షం, కామ ధేనువునూ, నేను గ్రహించటం రాజ ధర్మం. నెమ్మదిగా, నయంతో సాధించటానికి ప్రయత్నిస్తాను. ఇవ్వక పొతే, యుద్ధం చేసయినా, వాటిని దక్కించుకుంటాను. ఒక దూతను రాయబారిగా ఇంద్రుడి వద్దకు పంపితే మంచిదని తోస్తోంది. అతని వల్ల సమాచారం తెలుసుకుని, అప్పుడు మిగిలిన కార్యాన్ని గురించి ఆలోచిస్తాను" అని దీర్ఘాలోచన చేశాడు. అందుకు సమర్ధుడైన దూతను పిలిచాడు. అతనితో తన మనసులోని మాటను తెలియజేశాడు. "నా రాయబారిగా ఇంద్రలోకం వెళ్లి, నేను చెప్పే మాటలు ఇంద్రునికి తెలుపు. ఇంద్రుడు రాక్షసులకు విరోధి అనీ, మనకు కావలసిన చింతామణి, తదితరాలనూ మర్యాదగా అప్పగించి, సంతోషం కలుగజేయమని చెప్పు. లేకపొతే యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉండమని తెలియజేయి" అని వివరంగా చెప్పి దూతను పంపాడు.

దూత నీలుడి మాటలను మననం చేసుకుంటూ, స్వర్గ లోకం చేరాడు. అక్కడ దేవ సభలో మహేంద్రుడి ఎదుటికి చేరాడు. ఇంద్రుడు, భార్య అయిన శచీదేవితో కూడి, సింహాసనం పై అధివసించి వున్నాడు. దేవగురు బృహస్పతి, దేవ లోక మహర్షులందరూ, ఉచితాసనాలపై ఉపవిష్టులైనారు. అప్సరసలు నృత్యాలు చేస్తుంటే, గంధర్వులు కమ్మగా గానం చేస్తున్నారు. రాక్షస రాజ కుమారుడు నీలుని దూత సభలో ప్రవేశించి, మహేంద్రుడికి నమస్కరించాడు. ఆయనా మర్యాద పూర్వకంగా కుశల ప్రశ్నలు వేస్తూ, స్వాగతించాడు. దూత నీలుడు చెప్పమన్న మాటలను, "సురాధిపా దేవేంద్రా! నేను లంకా రాజ్య పరి పాలకుడు విభీషణ మహా రాజు గారి సేవకుడిని. ఆయన కుమారుడు, యువరాజు నీలుని దూతను. శ్రీ మంతుడూ, సర్వ శస్త్రాస్త్ర సంపన్నుడూ, ధర్మాత్ముడూ, భగవద్ భక్తుడూ అయిన నీల మహారాజు, మీకు ఒక సందేశాన్ని నా ద్వారా పంపించారు. సావధానంగా విని, ప్రత్యుత్తరం ఇవ్వవలసినదిగా కోరుతున్నాను" అని చెప్పి, నీలుడు చెప్పి పంపిన విషయాలనన్నిటినీ ఏకరువు పెట్టాడు.

అన్నీ విన్న సహస్రాక్షుడు కోపోద్రేకంతో, "నీలుడు అంతటి వాడు అయ్యాడా? మా వజ్రాయుధం సంగతి మరిచాడా? మహా బల సంపన్నులైన పాకాసుర, జమ్బాసురాది రాక్షసుల కన్నా పోటు గాడా? అతని పరాక్రమం ఏమిటో చూద్దాం. అతను అడిగినవేవీ ఇవ్వమని చెప్పు" అని చెప్పి, ఆ దూత శిఖను కత్తిరింప జేసి, బయటికి వెడల గొట్టాడు ఇంద్రుడు. ఇంతలో సభలో అశుభ శకునాలు కనిపించాయి, వినిపించాయి. ఏదో ప్రమాదం జరుగబోతోందనే సూచన గమనించాడు ఇంద్రుడు. సభను చాలించి, అంతఃపురం చేరాడు.

ఇంద్ర సభలో జరిగిన పరాభవాన్ని మూట గట్టుకుని, దూత నీలుని చేరి, విషయం అంతా వివరించి చెప్పాడు. నీలుడు దూతకు జరిగిన పరాభవం తనకే జరిగినట్లుగా భావించాడు. తండ్రి విభీషణునితో మంత్రాలోచన చేశాడు. సైన్యాన్ని సమకూర్చుకుని, స్వర్గాన్ని ముట్టడించటానికి సన్నద్ధుడై బయల్దేరాడు. కొద్ది కాలంలోనే స్వర్గం చేరి, దేవ సైన్యంతో యుద్ధం ప్రకటించాడు. ఇంద్రుడు కూడా సమయా సమయాలు తెలియకుండా, అహంకార బల గర్వితుడై, మద మత్సరాలతో ఊగిపోతూ, పోరుకు తలపడ్డాడు. భయంకర యుద్ధం సాగింది. ఇంద్రుడు వజ్రాయుధాన్ని నీలుడిపై ప్రయోగించాడు. నీలుడు దాన్ని ఛేదించి, నిర్వీర్యం చేశాడు. పరాభవంతో రగిలిన దేవేంద్రుడు, నీలుడితో ద్వంద్వ యద్ధానికి దిగాడు. ఇంద్ర నీలులిద్దరూ, బాహా బాహీ యుద్ధం చేశారు. కుప్పించి తన్నుకొన్నారు, కాళ్ళతో కొట్టు కొంటున్నారు. క్రమంగా ఇంద్ర బలం క్షీణించి, రాక్షసుడు అయిన నీలుని బలం పెరిగింది. ఇంద్రుడు దెబ్బ తిని, నేల మీద కూలి పోయాడు. నీలుడు అమాంతం కుప్పించి ఎగిసి, ఇంద్రుని వక్షస్థలం మీద చేరి, పదునైన ఖడ్గాన్ని గుండెలు చీల్చటానికి పైకి ఎత్తాడు. ఆ ఘోరం చూడలేక, అందరూ భయ కంపితులైనారు.

అప్పుడు బ్రహ్మ దేవుడు ప్రత్యక్షమై, నీలుని ఆపాడు. ఇద్దరికీ సంధి చేయటానికి తాను వచ్చానని, బ్రహ్మ వారిద్దరికీ చెప్పాడు. నీలుడు ఇంద్రుని గుండెల మీద నుంచి లేచాడు. ఇంద్రుడు, నీలుడు, ఇద్దరూ బ్రహ్మ దేవునికి నమస్కరించి, భక్తీతో కీర్తించారు. నీలుడు చేసిన బ్రహ్మ స్తవానికి, నాలుగు ముఖాల బ్రహ్మ సంతోషించాడు. దేవేంద్రునితో బ్రహ్మ, "పాక శాసనా! నీకు బుద్ధి ఇంకా రాలేదా? ఇప్పుడు నీవు అనుభవిస్తున్న స్వర్గాధిపత్యం, విభీషణుడి రాజాధికారం అంతా, శ్రీ రాముడి దయ చేతనే ననే సంగతి మరచి పోయావా? నీలుడు కోరిన కోరికలు, అతి సాధారణమైనవే. వాటిని మన్నించి, అతనికి వాటిని ఇచ్చి వేస్తే మంచిది" అని చెప్పాడు. బ్రహ్మ ఇంద్రునికి హితోపదేశం చేస్తూ, నీలుడు హనుమ భక్తుడు. హనుమద్దాసులకు అప జయం వుండదు. చింతామణి, కల్ప వృక్షం, కామ ధేనువు లను, నీలునికి సమర్పించు. అతనిని క్షమాపణ కోరి, సుఖంగా వుండు" అని బోధించాడు. బ్రహ్మ వాక్కులకు సిగ్గు పడి, నీలుణ్ణి క్షమాపణ కోరి, చింతామణీ, కల్ప వృక్షం, కామ ధేనువు లను ఒసగి, సభక్తికంగా నిలబడ్డాడు.

అప్పుడు బ్రహ్మ నీలుని చూసి, "శ్రీ మంతా నీలా! నువ్వు మాకు ఇష్టుడవైన భక్తుడవు. నా సంతోషం కోసం, నీకు  ఒక వరం ఇవ్వా లను కొంటున్నాను. స్వీకరించు. నువ్వు తపస్సు చేసిన ఈ ప్రదేశం ఇక నుంచి "నీలా చలం" అని, నీ పేర పిలువ బడుతుంది. దీనినే, "పురుషోత్తమ క్షేత్రం" అని పిలుస్తారు. నీకు "వనసుందరి" అనే దేవతా స్త్రీని ఇస్తున్నాను. ఆమెను వివాహం చేసుకుని, సర్వ సుఖాలనూ అనుభవించు. కాలాంతరంలో నువ్వే ఇక్కడ "నీలాచలేశ్వరుడ"నే పేరు మీద ఈ నీలాచలంలో వెలసి, భక్తుల కోర్కెలను తీరుస్తావు." అని చెప్పి, వన సుందరిని ఇచ్చి, యుద్ధంలో చని పోయిన వారందరినీ బ్రతికించి, బ్రహ్మ లోకం చేరాడు బ్రహ్మ. ఇంద్ర, నీలాదులు, పరమ సంతోషం పొందారు. ఇద్దరి మధ్యా వైరం ఎంత త్వరగా ప్రారంభం అయిందో, అంత  త్వరగా సమసి పోవటం, ఉభయులకూ ఆనంద దాయకం  అయింది.

కాలం ఎంతటి వారినైనా కలుపు తుంది, విడదీస్తుంది. కాల మహిమను ముందుగా ఎవరూ తెలుసుకోలేరు. ఈ గాధలను పరాశర మహర్షి, మైత్రేయునికి వివరించినట్లుగా పురాణవిదితం..

ధర్మో రక్షతి రక్షితః!

Our Spotify Content

🎧 Latest Audiobooks

Spotify →
Loading latest episodes...