Audi9 – Telugu Mythology & Temple History Stories | Voice of Maheedhar (Planet Leaf), Shadow Madhu Babu Audiobooks, Facts Hive Youtube Channels. Here I bring you Bhagavad Gita in Telugu, Stories of Mahabharata, Ramayana, Science behind Sanatana Dharma, Hinduism, Interesting and Unknown Facts and Mysteries in Telugu, and Writer Madhu babu's Shadow, Folklore, Fantasy Fiction Novels as Audiobooks / Podcasts. Watch interesting videos Every Day in the original Voice of Maheedhar and Sudha..
We know only three branches when we were growing up, Science, Arts, Commerce. In 1978, Engineering colleges had five branches. Civil, Mechanical, Electrical, Chemical and Electronics.
But do you know our Indian schools were teaching 50-72 different vidyas, before 1858?
The system of Indian schools were destroyed by British visionaries.
The first school in England opened in 1811 . At that time India had 732000 Indian schools.
Find out how our schools got closed. How did indian school learning end.
First we need to know what disciplines were taught in indian culture!
Most Indian schools taught the following subjects.
01. Agni Vidya (Metallurgy)
02. Vayu Vidya (Wind)
03. Jal Vidya (Water)
04. Antriksh Vidya (Space Science)
05. Prithvi Vidya (Environment)
06. Surya Vidya (Solar Study)
07. Chandra and Lok Vidya (Lunar Study)
08. Megh Vidya (Weather Forecast)
09. Dhaatu Urja Vidya (Battery energy)
10. Din aur Raat Vidya.
12. Srishti Vidya (Space Research)
13. Khagol Vigyan (Astronomy)
14. Bhugol Vidya (Geography)
15. Kaal Vidya (Time studies)
16. Bhoogarbh Vidya (Geology & Mining)
17. Gemstones and Metals (Gems & Metals)
18. Aakarshan Vidya (Gravity)
19. Prakash Vidya (Energy)
20. Sanchaar Vidya (Communication)
21. Vimaan Vidya (Plane)
22. Jalayan Vidya (Water Vessels)
23. Agneya Astra Vidya (Arms & Ammunition)
24. Jeevavigyaan Vidya (Biology, Zoology, Botany)
25. Yagna Vidya (Material Sic)
This is the talk of scientific education. Now let's talk about professional and technical disciplines that were covered!
26. Vyapaar Vidya (Commerce)
27. Krishi Vidya (Agriculture)
28. Pashu Paalan Vidya (Animal Husbandry)
29. Pakshi Paalan (Bird Keeping)
30. Yaan Vidya (Mechanics)
32. Vehicle Designing
33. Ratankar (Gems & Jewellery Designing)
36. Kumhaar vidya (Pottery)
37. Laghu (Metallurgy & Blacksmith)
38. Takkas
39. Rang Vidya (Dyeing)
40. Khatwakar
41. Rajjukar (Logistics)
42. Vaastukaar Vidya (Architecture)
43. Khaana Banane ki Vidya (Cooking)
44. Vaahan Vidya (Driving)
45. Waterways Management
46. Indicators (Data Entry)
47. Gaushala Manager (Animal Husbandry)
48. Baagvaani (Horticulture)
49. Vann Vidya (Forestry)
50. Sahyogee (Covering Paramedics)
All this education was taught in school, but with time, when school disappeared, this knowledge was made to disappear by the British!
It started with Macaulay.
Today, the future of the youth of our country is being destroyed by the Macaulay method.
How did school culture end in India?
The introduction of Convent education ruined schools Indian Education Act was formed in 1835 (revised in 1858). It was drafted by 'Lord Macaulay'.
Macaulay conducted a survey of education system here while many Britishers had given their reports about India's education system. One of the British officer was G.W. Luther and the other was Thomas Munro! Both of them had surveyed different areas at different times. Luther, who surveyed North India (Uttar Bhaarat), wrote that there is 97 % literacy here and Munro, who surveyed South India (Dakshin Bhaarat), wrote that here there is 100% literacy.
Macaulay had clearly said that if India (Bhaarat) is to be enslaved forever, its ′′indigenous and cultural education system ′′ must be completely demolished and replaced with ′′ English education system ′′ and only then will Indians be physically Indians, but mentally become English. When they leave the convent schools or English universities, they will work in the interest of British.
Macaulay is using an idiom - ′′ Just as a farm is thoroughly ploughed before a crop is planted, so must it be ploughed and brought in the English education system. ′′ That's why he first declared schools illegal. Then he declared Sanskrit illegal and set the schools on fire, beat the teachers in it and put them in jail.
Till 1850 there were '7 lakh 32 thousand' schools & 7,50,000 villages in India. Meaning almost every village had a school and all these schools used to be 'Higher Learning Institutes' in today's language. 18 subjects were taught in all of them and these people of schools used to run these together, not by the king. Education was imparted free.
Schools were abolished and English education was legalized and the first convent school opened in Calcutta. That time it was called 'free school'. Under this law, Calcutta University, Bombay University & Madras University were created. These three slavery-era universities are still in the country!
Macaulay had written a letter to his father. It is a very famous letter, in it he writes: ′′These convent schools will bring out children who look like Indians but are English by brain and they don't know anything about their country. They won't know anything about their culture, they won't have any idea about their traditions, they will not know their idioms, when such children are there in this country, even if the British go away, English will not leave this country.′′ The truth of the letter written at that time is clearly visible in our country even today. See the misery created by this act. We feel inferior of ourselves who are ashamed to speak our own language & recognise our own culture.
A society that is cut off from its mother tongue never flourishes and this was Macaulay’s strategy! Today's youth here knows more about Europe than India. Considers Indian culture not so cool, but imitates Western country.
What a pity. It's high time we all awaken & reclaim our great culture & heritage.
ఔరంగ్ జేబ్ ధ్వంసం చేయించి సమూలంగా దోచుకున్న 9 ప్రాచీన క్షేత్రాలు!
అసలైన చరిత్రను తెలుసుకుని జాగ్రత్త పడడం మనకు అత్యవసరం. ఈ భూతలం పై ఈనాడు మనకు తెలిసిన ఏ నాగరికతా పురుడు పోసుకోక మునుపే, మన భారత దేశంలో నాగరికత తారా పథంలో ఉండేది. ఈ విషయాన్ని మన గత వీడియోలలో చాలాసార్లు చర్చించుకున్నాము. ఆదీ అంతం లేని సనాతనధర్మ ఔన్నత్యానికీ, ఆధునిక Technology తో తలపట్లు పట్టినా అంతుచిక్కని ఎన్నో అద్భుత కట్టడాలకూ మన భారతావని శాశ్వత చిరునామాగా నిలిచింది. యుగ యుగాలుగా ఎన్నో రకాలుగా రాక్షసుల దాడులు జరిగినప్పటికీ, నిరాటంకంగా, దేదీప్యమానంగా వెలుగొందిన చరిత్ర మనది. ఈ కలియుగంలో మాత్రం 11వ శతాబ్దిలో మొదలయి, ఎందరో నరరూప రాక్షసుల వల్ల శతాబ్దాల తరబడీ ఎన్నో ఒడిదుడుకులకు లోనవుతూ వస్తోంది. మధ్య ఆసియా ప్రాంతం నుంచి మన దేశంపై దండెత్తి వచ్చిన తురుష్కులు, మన సంస్కృతికి పట్టుగొమ్మలైన వేలాది పురాతన ఆలయాలను నాశనం చేసి, వెలకట్టలేని సంపదలను దోచుకున్న విషయం, ప్రతి హిందువుకూ తెలిసినదే. అలా హిందూ ఆలయాలను నాశనం చేసి వాటిలోని సంపదలను కొల్లగొట్టడంలో అందెవేసిన రాక్షస హస్తాలు ఎన్నో ఉన్నా, అందులో ఔరంగ్ జేబ్ ది ప్రత్యేక స్థానం. ఇతగాడి ఘనతకు సంబంధించిన కొన్ని వివరాలతో మనం గతంలో చేసిన వీడియో లింక్ ను చూడనివారికోసం పొందుపరుస్తున్నాను. ఇతడు ఎన్ని వేల ఆలయాలను నాశనం చేశాడో కూడా మనం అంచనా వేయలేము. ఔరంగ్ జేబ్ వల్ల ధ్వంసమై, దోచుకోబడిన తొమ్మిది ప్రాచీన ఆలయాల గురించి ఈ రోజు చెప్పుకుందాము. మరి ఆ విషయాలు తెలుసుకోవడానికి, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
కొన్ని శతాబ్దాల క్రితం మధ్య ఆసియాలో పుట్టిన ఇస్లాం మతం వారు, తమ పరిధిని పెంచుకునే కుతంత్రంతో ఎన్నో ప్రాంతాలపై దాడులు చేశారు. నాటి మొఘలులు అటు యురోపియన్ దేశాల నుంచి, ఇటు తూర్పు ఆసియా దేశాల వరకు, ఎన్నో దాడులు జరిపారు. ఈ క్రమంలో 11 వ శతాబ్దం నుంచీ మన దేశంపై వారి దండయాత్రలు ఎక్కువగా జరిగాయని చరిత్ర ద్వారా తెలుస్తోంది. ఆ విధంగా వచ్చిన మొఘలులు మన దేశంలో మెల్ల మెల్లగా అనేక రాజ్యాలను ఆక్రమించుకుని, ఇక్కడ తమ పాలనను కొనసాగించడంతో పాటు, మన దేశ సంస్కృతిని నాశనం చేయడానికీ, హిందువుల మత మార్పిడికీ చేయని దారుణం లేదని, చరిత్ర చెబుతోంది. ఇదే క్రమంలో వారు మన దేశంలోని వేల ఏళ్ల పురాతన ఆలయాలను దోచుకుని, వాటిని పూర్తిగానో, పాక్షికంగానో ధ్వంసం చేశారు. అక్కడితో ఆగకుండా చాలా ఆలయాలను మసీదులుగా మార్చిన విషయం కూడా తెలిసిందే.
ఆ విధంగా హైందవ జాతినీ, సనాతన సంస్కృతినీ రూపుమాపాలని తమ శాయశక్తులా ప్రయత్నించిన మొఘలులలో ఔరంగ్ జేబ్ పేరు ప్రముఖంగా వినిపిస్తుంది. మన దేశంలోని యుగ యుగాల చరిత్ర కలిగిన అత్యంత పురాతన ఆలయాలను సైతం ధ్వంసం చేయడంలో అతను సఫలీకృతుడయ్యాడు. అటువంటి వాటిలో ప్రధమంగా చెప్పుకోవలసిన ఆలయం, కాశీలోని విశ్వేశ్వరాలయం. సృష్టి ఆదిలో దేవతలే స్వయంగా నిర్మించిన క్షేత్రంగా కాశీకి పేరుంది. ఈ భూమిపై నిర్మించిన తొలి భారీ ఆలయంగా కాశీ విశ్వేశ్వరుడి ఆలయాన్ని పేర్కొంటారు చరిత్ర కారులు. అనాదిగా ప్రతి హిందువూ తన జీవిత కాలంలో ఒక్కసారైనా దర్శించి తరించాలని పరితపించే ఆలయం, కాశీ విశ్వేశ్వరుడి ఆలయం. అటువంటి ఆలయాన్ని సైతం ఔరంగ్ జేబ్ ధ్వంసం చేసాడు. అంతక ముందు కూడా కాశీ విశ్వేశ్వరుడి ఆలయంపై ఎన్నో సార్లు ముస్లింలు దాడులు చేసి, ఆలయంలోని సంపదను దోచుకోవడం, ఆలయాన్ని పాక్షికంగా దెబ్బతీయడం వంటివి చేశారు. అలా దాడికి గురయిన ప్రతిసారీ, ఆలయాన్ని భక్తులే సరిజేసుకున్నారు. కానీ ఔరంగ్ జేబ్ మాత్రం, కాశీ విశ్వేశ్వరుడి ఆలయాన్ని పూర్తిగా ధ్వంసం చేసి ఆక్రమించుకుని, దానిపై మసీదును నిర్మించాడు. ఆ మసీదునే నేడు జ్ఞాన వాపి మసీదుగా వారు పిలుచుకుంటున్నారు. కొంత కాలం క్రితం పాత కట్టడం పక్కనే నూతనంగా మరో ఆలయం కట్టినా, అసలు ఆలయం మాత్రం నేటికీ ఆ మసీదు కిందనే ఉండిపోయింది.
ఇక ఔరంగ్ జేబ్ వల్ల నాశనం అయిన మరో పురాతన శక్తి వంతమైన ఆలయం, Bhima Devi ఆలయం. ఈ ఆలయం హర్యాణా, పంజాబ్ రాష్ట్రాల రాజధాని అయిన Chandigarh కి అతి సమీపంలోని Pinjore అనే నగరంలో ఉంది. ఆది పరాశక్తి రూపాలలో ఒకటిగా Bhima Devi ని పేర్కొంటారు. Bhima Devi మాతను ఎక్కువగా శక్తి ఆరాధకులు కొలుస్తారు. బౌద్ధులు ఆరాధించే తాంత్రిక దేవతలలో Bhima Devi ఒకరని, చరిత్రకారులు చెబుతారు. అంతటి శక్తివంతమైన Bhima Devi కి కొన్ని యుగాల పూర్వమే, Pinjore పాలకులు ఒక భారీ ఆలయాన్ని నిర్మించారు. 8వ శతాబ్దంలో Bhima Devi ఆలయాన్ని చాలా విస్తారంగా, అత్యంత సుందరమైన శిల్పకళతో తీర్చి దిద్దారు. అందుకే Bhima Devi ఆలయాన్ని ఉత్తర భారత ఖజురహోగా పిలుస్తారు. అంతటి ప్రాశస్త్యంగల భీమా దేవి ఆలయాన్ని ముస్లిం పాలకులు చాలామంది ధ్వంసం చేయడానికి ప్రయత్నించారు కానీ, 1671 లో ఔరంగ్ జేబ్ ఈ ఆలయాన్ని కూడా ధ్వంసం చేయగలిగాడు. అలా 1974 వరకూ Bhima Devi ఆలయం ఒక శిధిలాలయంగా మిగిలిపోయింది. ఆర్కియాలజీ డిపార్ట్మెంట్ వారు చొరవదీసుకుని, Bhima Devi ఆలయ శిధిలాలను భద్ర పరచి, అక్కడ ఒక మ్యుజియంని ఏర్పాటు చేశారు. అక్కడికి వెళితే ఇప్పటికీ ఆ పురాతన ఆలయ శిధిలాలు 80 శాతం అక్కడి ఖాళీ స్థలంలో పడి ఉండటం గమనించవచ్చు.
ఇదే విధంగా ఔరంగ్ జేబ్ వల్ల నాశనమై, నేటికీ శిధిల స్థితిలో ఉన్న మరో ఆలయం, Beejamandal ఆలయం. ఈ ఆలయం మధ్య ప్రదేశ్ లోని ప్రఖ్యాత Khajuraho సమీపంలోని Jatkara గ్రామానికి దగ్గరలో ఉంది. Beejamandal ఆలయాన్ని విజయ ఆలయం అని కూడా పిలుస్తారు. 8వ శతాబ్దంలో Beejamandal ఆలయాన్ని నిర్మించినా, 11 వ శతాబ్దంలో Paramara వంశానికి చెందిన Naravarma మహారాజు మరింత అభివృద్ధి చేశాడు. ఈ ఆలయంలో శక్తి రూపాలలో ఒకటైన Charchika మాతను ప్రతిష్టించారు. మధ్యప్రదేశ్, ఒరిస్సా వంటి ప్రాంతాలలో, పూర్వం చాముండి మాతనే, Charchika మాతగా పిలిచేవారు. ఇప్పటికీ ఆ ప్రాంతాలలో ఎన్నో Charchika ఆలయాలున్నాయి. Beejamandal ఆలయంలో ప్రతిష్టించబడిన Charchika మాతను నిష్టగా కొలిచే, Naravarma మహారాజు ఎన్నో విజయాలను సాధించాడనీ, అందుకే ఈ ఆలయాన్ని విజయ ఆలయం అని కూడా పిలుస్తారనీ, చరిత్రకారులు చెబుతారు. అంతటి శక్తివంతమైన ఆలయాన్ని ఔరంగ్ జేబ్, 1682 లో పూర్తిగా ధ్వంసం చేసి, దానిపై Alamgir అని పిలువబడుతున్న మసీదును స్థాపించాడు. ఆ నాటి నుంచి ముస్లింలు ఆ మసీదులో ప్రార్ధనలు చేసుకోవడం మొదలు పెట్టారు. అయితే 1991 వ సంవత్సరంలో కురిసిన భారి వర్షాల వల్ల ఆ మసీదు గోడ ఒకటి కూలిపోయింది. దానితో ఇంచుమించు మూడు వందల సంవత్సారాల తర్వాత అక్కడ ఎన్నో హిందూ దేవుళ్ళ విగ్రహాలు బయటపడ్డాయి. అందువల్లే అక్కడో పురాతన ఆలయం ఉండేదనీ, దానిపై మసీదు నిర్మించబడిందనే వాదనకు సాక్ష్యాలు దొరికాయి. ఈ విషయం అప్పట్లో పెద్ద చర్చకు దారి తియ్యగా, Archaeological Survey of India వారు ఆ ప్రాంతాన్ని తమ అధినంలోకి తీసుకుని investigation మొదలు పెట్టారు. హిందూ, ముస్లిం ల మధ్య ఘర్షణలు చేలరగకుండా, అక్కడ ఎవరూ ప్రార్ధనలు చేయకూడదని కోర్టు స్టే ఆర్డర్ ఇచ్చింది. అలా ఈనాటికీ Beejamandal ఆలయానికి సంబంధించిన తీర్పు కోర్టులోనే ఉండిపోయింది.
ఇక ఔరంగ్ జేబ్ వల్ల దెబ్బతిన్న మహత్తర ఆలయాలలో, Chausath Yogini ఆలయం మరొకటి. ఇది కూడా మధ్య ప్రదేశ్ లోని Morena జిల్లాలో, Mitaoli గ్రామానికి దగ్గరలో ఉంది. హైందవ సంప్రదాయంలో ఆది పరాశక్తి ప్రతి రూపమైన యోగినీ శక్తిని కొలవడం అనాదిగా వస్తోంది. మొత్తం 64 మంది యోగినిలున్నారు. ఆ 64 మంది యోగినులనూ, అమ్మవారినీ కలిపి ఒకే చోట పూజించే విధంగా, వృత్తాకారంలో 65 గదులతో కట్టిన మహా మందిరమే, ఈ Chausath Yogini ఆలయం. ఈ ఆలయానికి మధ్యలో ఒక మండపం ఉండి, అందులో శివ లింగాన్నీ ప్రతిష్టించి పూజించేవారు. ఈ ఆలయాన్ని 11వ శతాబ్దంలో రాజ్ పుత్ రాజైన Kachchhapaghata వంశానికి చెందిన దేవపాలుడు నిర్మింపజేశాడు. అప్పటి నుంచి ఎన్నో ఏళ్ళపాటు, శక్తి ఆరాధకులకు ఒక ప్రముఖ కేంద్రంగా ఉన్న Chausath Yogini ఆలయం, ముస్లింల రాకతో ఎన్నో సార్లు లూఠీకి గురయ్యింది. అయితే ఔరంగ్ జేబ్ మాత్రం ఈ ఆలయాన్ని లూఠీ చేయడమే కాకుండా, ఇక్కడ మళ్ళీ ఎవరూ పూజలు చేయడానికి వీలు లేకుండా, ఆలయంలో ఉన్న 64 మంది యోగినీ దేవతల విగ్రహాలను ధ్వంసం చేసేశాడు. అలా నేటికీ ఈ ఆలయం ఒక శిధిలాలయంగా మిగిలిపోయింది.
ఈ కోవలో చెప్పుకోవలసిన మరో గొప్ప పుణ్య క్షేత్రం, సోమనాథ మందిరం. గుజరాత్ రాష్ట్రంలోని ఈ ఆలయం, హిందువులు అత్యంత పవిత్రంగా కొలిచుకునే ద్వాదశ జ్యోతిర్లింగాలలో ఒకటి. ప్రస్తుతం అందుబాటులో ఉన్న చారిత్రక వివరాల ప్రకారం, సోమనాథ ఆలయాన్ని తొలిగా ఎప్పుడు కట్టారో తెలియదు కానీ, సామాన్య శకం ఒకటవ శతాబ్దిలో ఆలయాన్ని బాగా అభివృద్ధి చేసినట్లు తెలుస్తోంది. హైందవ గ్రంధాల ఆధారంగా సోమనాథ ఆలయాన్ని కూడా కాశీ క్షేత్రంలాగే స్వయంగా దేవతలే నిర్మించారని తెలుస్తోంది. ఈ ఆలయ ప్రస్తావన రామాయణం, మాహభారతం వంటి ఇతిహాసాలలో కూడా వుంది. అంతటి ప్రాశస్త్యం ఉన్న ఆలయంపై ముస్లింలు అనేకసార్లు దాడులు చేశారు. మొదటిసారి 11వ శతాబ్దంలో ఘజిని మహ్మద్ సోమనాథ ఆలయానికి బాగా నష్టం కలిగించినట్లు తెలుస్తోంది. ఎంతో పురాతనమైన జ్యోతిర్లింగాన్ని సైతం ధ్వంసం చేశాడు. ఆ తర్వాత కొన్నేళ్ళకు భక్తులు మళ్ళీ ఆలయాన్ని పునర్నిర్మించుకుంటే పలు మార్లు మళ్ళీ మళ్ళీ దాడులు జరిగాయి. అయితే 1665 లో పరమ హిందూ ద్వేషి అయిన ఔరంగ్ జేబ్, సోమనాథ ఆలయాన్ని ధ్వంసం చేయడమే కాకుండా, హిందువులు అక్కడ మళ్ళీ పూజలు నిర్వహిస్తే ఆ ఆలయాన్ని పూర్తిగా నామరూపాలు లేకుండా చేస్తానని హెచ్చరించాడు. దాంతో హిందువులు తమ ఆరాధ్య దైవం అలాగైనా తమ కళ్ళ ఎదుట ఉంటేచాలని అక్కడ ఎటువంటి పూజలూ నిర్వహించలేదు. ఆ విధంగా ఎప్పుడో 17వ శతాబ్దంలో ధ్వంసమయిన సోమనాథ ఆలయం, మనకు బ్రిటిష్ వారి దగ్గర నుంచి స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తర్వాత తొలి హోం మినిస్టర్ అయిన సర్దార్ వల్లభాయ్ పటేల్ గారి చొరవతో, కొంతమంది పెద్దల ఆధ్వర్యంలో తిరిగి పునరుద్ధరింపబడింది.
మన దేశంలో ఔరంగ్ జేబ్ వల్ల నాశనమైన మరో ప్రముఖ హిందూ ఆలయం, Govind Dev Ji ఆలయం. ఈ క్షేత్రం రాజస్థాన్ రాజధాని అయిన జైపూర్ లో ఉంది. ఈ ఆలయం Gaudiya Vaishnavam లేదా Chaitanya Vaishnava ఆచారం ప్రకారం కట్టబడింది. వందల ఏళ్ల క్రితం Chaitanya Mahaprabhu అనే మహర్షి, మన దక్షిణాదిలో బాగా పేరుగాంచిన శ్రీ వైష్ణవం లాగా, Gaudiya Vaishnavam అనే ఆచారాన్ని ఉత్తర భారతంలో బాగా ప్రాచుర్యంలోకి తెచ్చారు. Chaitanya Mahaprabhu వల్ల వచ్చిన ఆచారం కాబట్టి, దాన్ని Chaitanya Vaishnavam అని కూడా పిలుస్తారు. అలా 17 వ శతాబ్దంలో Gaudiya Vaishnava ఆచారం ప్రకారం, ఈ ఆలయాన్ని నిర్మించారు. ఈ ఆలయంలో ఆనంద తాండవం చేస్తున్న రాధాకృష్ణుల మూర్తులను పుజిస్తారు. ఇక్కడ మరో ప్రత్యేకత ఏమిటంటే, ఇక్కడుండే కృష్ణుడి విగ్రహం దాదాపు ఐదు వేల ఏళ్ళనాటిది. ఆ విగ్రహాన్ని స్వయంగా కృష్ణ పరమాత్ముడి ముని మనమడయిన ‘వజ్రనాభుడు’ తన 13 వ ఏట, కృష్ణ పరమాత్ముడు ఎలా ఉండేవాడని తన బామ్మనడిగి తెలుసుకుని రూపొందించాడని అంటారు. వజ్రనాభుడి బామ్మ కృష్ణుడికి కోడలు కూడా కావడం వలన ఆమె ఆయనను నేరుగా చూసి ఉంది. పరమాత్ముడి రూపు రేఖలను ఆమె తన మనమడికి వర్ణించి చెప్పింది. ఆవిడ చెప్పిన వర్ణనల ప్రకారం అతను కృష్ణుడి విగ్రహాన్ని చేయించాడనీ, ఆ విగ్రహమే నేడు Govind Dev Ji ఆలయంలో ఉన్నదనీ చరిత్రకారులంటున్నారు. అయితే స్వయంగా కృష్ణుడి ముని మనుమడు చేయించిన విగ్రహం మథుర నుంచి రాజస్థాన్ చేరుకోవడం వెనుక ఔరంగ్ జేబ్ పాత్ర ఉంది. అదెలాగో ముందు తెలుసుకుందాము. ఇక జైపూర్ ఆక్రమణ సమయంలో Govind Dev Ji ఆలయం ముందున్న సుందర ఏడంతస్థుల భవనాన్ని కూడా ఔరంగ్ జేబ్ నాశనం చేశాడు.
ఇప్పుడు చెప్పుకోబోతున్న ఆలయం కూడా ఔరంగ్ జేబ్ ధ్వంసం చేసిన అతి పురాతన శ్రీ కృష్ణుడి ఆలయమే. అదే, ఉత్తరప్రదేశ్ లోని బృందావనంలో ఉన్న మదన మోహనుడి ఆలయం. ఈ ఆలయాన్ని Radha Madan Mohan ఆలయం అని కూడా పిలుస్తారు. ఇది మన దేశంలోని పురాతన ఆలయంగానే కాకుండా, మహా భారత ఇతిహాసం మన దేశంలో నిజంగా జరిగిందని తెలియజేసే మరో సజీవ సాక్ష్యంగా కూడా పేర్కొంటారు. ఈ Madan Mohan ఆలయాన్ని ఐదు వేల ఏళ్ల క్రితం స్వయంగా కృష్ణుడి మునిమనవడయిన వజ్రనాభుడే నిర్మింపజేశాడు. ముందు చెప్పుకున్నట్లు, బామ్మ సహాయంతో కృష్ణుడి రూపు రేఖలు తెలుసుకున్న వజ్రనాభుడు స్వామి వారి విగ్రహాన్ని తయారు చేయించగా, దాన్ని తొలుత ఈ Madan Mohan ఆలయంలోనే ప్రతిష్టించారు. కాల గమనంలో వచ్చిన కొన్ని ప్రకృతి వైపరీత్యాలూ, ముస్లిం పాలకుల దండయాత్రల కారణంగా, Madan Mohan ఆలయం బాగా దెబ్బతిన్నది. Gaudiya వైష్ణవాన్ని ఆచరించే Sanatana Goswami అనే మహర్షి, 1580 లలో ఈ ఆలయాన్ని తిరిగి పునరుద్ధరింపజేశాడు. అయితే అంత పురాతన ఆలయాన్ని తిరిగి నిర్మించిన ఆనందం భక్తులకు ఎక్కువ కాలం మిగలలేదు. 1670లో ఔరంగ్ జేబ్ బృందావనాన్ని ఆక్రమించుకునప్పుడు, Madan Mohan ఆలయాన్ని చాలా వరకు ధ్వంసం చేసేశాడు. కానీ ఔరంగ్ జేబ్ బృందావనం పై దాడి చేయబోతున్నాడనే విషయం తెలుసుకున్న జైపూర్ రాజు జై సింగ్, ముందు రోజు రాత్రే అక్కడి కృష్ణుడి విగ్రహాన్ని మథుర నుంచి జైపూర్ కి అత్యంత రహస్యంగా తరలించి, అక్కడ Govind Dev Ji ఆలయం నిర్మించిన తర్వాత అందులో ప్రతిష్టింపజేశాడు. ఇదిలా ఉంటే, 1819లో Nand Kumar Basu అనే కృష్ణ భక్తుడు, బృందావనంలోని Madan Mohan ఆలయాన్ని పునర్నిర్మించి, Govind Dev Ji ఆలయంలో ఉన్న కృష్ణుడి విగ్రహాన్ని పోలి ఉన్న మరో విగ్రహాన్ని చేయించి ప్రతిష్టించారు.
ఔరంగ్ జేబ్ కారణంగా ధ్వంసమవ్వడమే కాకుండా, మసీదుగా మారిన మరో ఆలయం, Krishna Janmasthana ఆలయం. ద్వాపర యుగంలో కంసుడి చెరసాలలో బందీగా ఉన్న దేవకీ వసుదేవులకు కృష్ణుడు పుట్టిన ప్రదేశంలోనే, Krishna Janmasthan ఆలయాన్ని నిర్మించారు. ఈ ఆలయం ఉత్తర ప్రదేశ్ లోని మధుర లో ఉంది. ఈ ఆలయాన్ని కూడా కొన్ని వేల ఏళ్ల క్రితమే నిర్మించినట్లు తెలుస్తోంది. ముస్లింల దాడులలో అనేకసార్లు Krishna Janmasthan ఆలయం ధ్వసం అయ్యింది. కానీ 1670లో ఔరంగ్ జేబ్, Krishna Janmasthan ఆలయాన్ని ధ్వంసం చేయడమే కాకుండా, అక్కడ Eidgah అనే మసీదును స్థాపించాడు. దాంతో చాలా ఏళ్ల పాటు కృష్ణ భక్తులకు Krishna Janmasthan ఆలయం అందుబాటులో లేకుండా పోయింది. అయితే 20వ శతాబ్దంలో కృష్ణ భక్తులూ, కొన్ని ఆలయ ట్రస్టులూ, Eidgah మసీదు పక్కనే ఉన్న స్థలంలో మరో ఆలయాన్ని నిర్మించారు. దాంతో వేల ఏళ్ల క్రితం నిర్మించబడిన అసలు Krishna Janmasthan ఆలయం Eidgah మసీదు కిందే ఉండిపోయింది.
ఇక మనం చెప్పుకుంటున్న 9 ఆలయాలలో చివరిదీ, ఔరంగ్ జేబ్ ధ్వంసకాండను ఎదురుకొని నిలబడిన ఆలయం, ఎల్లోరా గుహలలో ఉన్న కైలాస ఆలయం. కొన్ని శతాబ్దాల క్రితం పెద్ద కొండను తొలిచి నిర్మించిన అద్భుత గుహలుగా పేరు గాంచాయి ఎల్లోరా గుహలు. అత్యంత కఠినమైన శిలను, అది కూడా ఏక శిలను అమోఘమైన శిల్పాలుగా మలచిన మన పూర్వికుల ప్రతిభను ఎంత పొగడినా తక్కువే అని చెప్పవచ్చు. అటువంటి మహాద్భుత శిల్ప సౌందర్యాన్ని కూడా ఔరంగ్ జేబ్ ధ్వంసం చేద్దామని ప్రయత్నించాడు. అందుకోసం 1682లో వెయ్యి మందితో కూడిన సేనను ఎల్లోరా గుహలకు పంపించాడు. ఆ సేన దాదాపు మూడు సంవత్సరాలు కష్టపడి, కేవలం కొన్ని విగ్రహాలను మాత్రమే, అది కూడా పాక్షికంగా ధ్వంసం చేయగలిగారు. ఎంత ప్రయత్నించినా ఎల్లోరా గుహలనూ, కైలాస మందిరాన్నీ ఏమీ చేయలేక, మూడేళ్ళ తర్వాత ఔరంగ్ జేబ్ తన సేనలను వెనక్కి పిలిపించుకున్నాడు.
సనాతన ధర్మాన్ని రూపుమాపడమూ, హిందువులను ఇస్లాం మతంలోకి మార్చడమూ, భారత దేశాన్ని పూర్తిగా ఇస్లామిక్ దేశంగా మార్చడమే, మన దేశంపై దాడి చేసిన ప్రతి ముస్లిం పాలకుని ప్రధాన లక్ష్యమని చరిత్ర స్పష్టం చేస్తోంది. ఫలితంగా కొన్ని లక్షల ఆలయాలు ధ్వంసం అయ్యాయి. ఒక్క ఔరంగ్ జేబ్ మాత్రమే తన జీవిత కాలంలో కొన్ని వేల హిందూ ఆలయాలను ధ్వంసం చేసినట్లు చరిత్ర ద్వారా తెలుస్తోంది. వాటిలో ఈ తొమ్మిదీ కేవలం మచ్చు తునకలు మాత్రమే. అసలైన చరిత్రను తెలుసుకుని, సరైన నాయకులను జాగ్రత్తగా ఎన్నుకోకపోతే ముందుముందు కూడా జరగబోయేది ఇదే..
విష్ణుమూర్తి సంబంధిత వైష్ణవ క్షేత్రాలకు వెళ్ళినప్పుడు, మనకు ఎక్కువగా కనిపించే దృశ్యాలు, ప్రశాంతమైన వాతావరణం, తులసీమాలలను తాకుతూ వీచే చల్లటి గాలి, స్వామి వారి కోసం ప్రత్యేకంగా పూయించిన వివిధ రకాల పువ్వుల నుంచి వెలువడే సుగంధ పరిమళాలు, ఆ దేవదేవుడి కోసం సిద్ధంచేసి ఉంచిన రకరకాల నైవేద్యాల నుంచి వచ్చే కమ్మటి వాసనలు, వీటన్నిటినీ మించి.. చూపులను మరల్చనీయకుండా ఎంత చూసినా తనివితిరని ముగ్ధ మనోహరమైన స్వామివారి విగ్రహం. జన్మజన్మల పాపాలను తొలగించే ఆ స్వామి దర్శనం, ఎలాంటి బాధలనైనా తొలగించి, నీకు నేనున్నానని ధైర్యమిచ్చే అభయ హస్తం.. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే, ఆ స్వామి వర్ణననికి కోటి జన్మలైనా సరిపోదు. అంతటి ప్రభావం ఉండటం వల్లనే ప్రతి ఒక్కరూ ఆ స్వామి ఆలయానికి పదే పదే వెళ్లాలని పరితపిస్తుంటారు. ఆ తపన తాలూకు ఉచ్ఛస్థితి ఎలా ఉంటుందో చవిచూడాలంటే, ఒక్కసారి తిరుమల క్షేత్రానికి వెళ్ళివస్తే ఎవరికైనా అర్ధం అవుతుంది. అయితే.. మన దేశంలోని ఒక ప్రముఖ వైష్ణవాలయంలో ఈ పద్ధతికి భిన్నంగా జంతు బలులు ఇచ్చే ఆచారం ఉందని మీకు తెలుసా.. పైగా ఇచ్చిన బలిని రుచికరంగా వండి నివేదిస్తారు కూడా! అక్కడ స్వామి ఉంటున్న ఆలయ స్థలం ఆయనది కాదనీ, వేరొకరి స్థలంపై ఆయన ఉంటున్నాడనీ తెలుసా..? ఆ క్షేత్రం మరేదో కాదు.. సాక్ష్యాత్తు ఆ జగన్నాథుడు కొలువైన పూరీ క్షేత్రమే. ఈ మాట వినగానే చాలా మందికి ఆశ్చర్యంగానూ, వింతగానూ అనిపించడంలో తప్పులేదు. మరి ఈ విషయాల వెనుకవున్న అసలు మర్మం ఏంటో తెలియాలంటే, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
ఒరిస్సా Tourism official లోగోను గమనిస్తే, పూరీ జగన్నాథుడి ఆలయం బొమ్మ ఉండి, దానికింద India’s Best Kept Secret అని రాసి ఉంటుంది. ఆ రాష్ట్ర ప్రభుత్వం చెప్పిన విషయాన్ని బట్టే అర్ధం చేసుకోవచ్చు.. పూరీ ఆలయం ఎన్నో రహస్యాలను నింపుకున్న ఒక వైష్ణవ క్షేత్రం అని. అటువంటి రహస్యాలలో విమలా దేవి ఆలయం కూడా ఒకటి. ఒరిస్సా వాసులూ, ఉత్తర భారతీయులు, ఆ తల్లిని బిమలా దేవి అని కూడా పిలుస్తారు. ఇక్కడ ఒక ఆశ్చర్యకర విషయం ఏమిటంటే, విమలా దేవి మందిరం సాదారణ ఆలయం కాదు.. అది ఒక శక్తి పీఠం.
శక్తి పీఠాలు ఏర్పడటం వెనుకవున్న దక్షయజ్ఞం గాథ చాలామందికి తెలిసే వుంటుంది. సతీ దేవి మరణం తర్వాత, ఆమె శరీరాన్ని పట్టుకుని రోదిస్తున్న శివుడిని తిరిగి కర్తవ్యోన్ముఖుడిని చేయడానికి, విష్ణుమూర్తి తన సుదర్శన చక్రంతో ఆమె శరీరాన్ని ఖండించాడు. అలా ఖండించబడిన ఆ తల్లి శరీరభాగాలు భారత ఉపఖండంలో వేర్వేరు చోట్ల పడ్డాయి. అలా పడిన ప్రదేశాలు శక్తి పీఠాలుగా ఉద్భవించడం తెలిసిందే. మన పురాణాలు, వేదాల ప్రకారం, శక్తి పీఠాలు మొత్తం 108 ఉన్నాయి.. వాటిలో ముఖ్యమైనవి 51.. వాటిలో అత్యంత శక్తివంతమైనవి 18.. వాటినే అష్టాదశ శక్తిపీఠాలుగా కొలుస్తారు. ఆ 18 శక్తి పీఠాల గురించి మనలో చాలామందికి తెలిసే ఉంటుంది. కానీ మిగిలిన శక్తి పీఠాల గురించి చాలా తక్కువ మందికి తెలుసు. అటువంటి ముఖ్యమైన 51 శక్తి పీఠాలలో ఒకటే, పూరీ జగన్నాధుడి క్షేత్రంలో ఉన్న విమలా దేవి ఆలయం.
ఈ క్షేత్రంలో ఆ జగన్మాత పాదం పడిందని తెలుస్తోంది. ఆ తల్లి ఆలయం పూరీ క్షేత్రంలో నైరుతి మూలన ఉంటుంది. ఇంకా స్పష్టంగా చెప్పాలంటే, స్వామివారి ప్రధాన గోపురానికి పశ్చిమం వైపున, ఆ క్షేత్రంలో అత్యంత పవిత్రంగా భావించే రోహిణి కుండ్ పక్కనే, విమలా దేవి ఆలయం ఉంటుంది. ఆమె విగ్రహం, పూర్తిగా విచ్చుకున్న కమలంపై కూర్చుని ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది. ఇక్కడ మరో విశేషం ఏమిటంటే, సాధారణంగా శక్తి పీఠాలలోని ప్రధాన ఆలయంలో ఇతర దేవతలు కనిపించరు. కానీ విమలా దేవి ఆలయంలో మూల విరాట్టు పక్కనే, సప్త మాతృకలైన బ్రాహ్మణి, మహేశ్వరి, కౌమారి, వైష్ణవి, వారాహి, ఇంద్రాణి మరియు చాముండి విగ్రహాలు కొలువై ఉంటాయి. ఇక్కడ విమలా దేవి పరివార సమేతంగా, క్షేత్రపాలకురాలిగా పూరీని రక్షిస్తోందని తెలుస్తోంది.
సాధారణంగా వైష్ణవాలయాలలో క్షేత్రపాలకుడిగా శివుడు లేదా, ఆంజనేయుడు ఉంటారు. శక్తి పీఠాలలో క్షేత్రపాలకుడిగా వినాయకుడు, శివుడు, సుబ్రహ్మణ్యస్వామి లాంటి వారు ఉంటారు. మరి ఇక్కడ మాత్రం క్షేత్రపాలకురాలిగా అమ్మవారు ఉండడమేమిటి అనే సందేహం కలగవచ్చు. ఆ విషయం తెలియాలంటే, అసలు పూరీ ఆలయం నిర్మితమయ్యే సమయంలో జరిగిన ఒక గాథ తెలియాలి. ఈ గాథను ఎక్కువగా విని ఉండరు.
తిరుమల శ్రీవేంకటేశ్వరుని చరిత్రలో స్వామివారి కళ్యాణం తర్వాత, అమ్మవార్లతో కొలువై ఉండటానికి అనువైన ప్రదేశాన్ని వేతికినప్పుడు, ఆది వరాహ స్వామి వారి ఆధీనంలోని ప్రదేశమైన వేంకటాద్రిని ఎంచుకోవడం, ఆయన వద్ద అనుమతి తీసుకుని తొండమాన్ చక్రవర్తి చేత ఆనంద నిలయాన్ని నిర్మింపజేసుకోవడం వంటి వివరాలు వినే ఉంటారు. అదే విధంగా, పూరీ క్షేత్ర నిర్మాణ సమయంలో కూడా ఒక చారిత్రక ఘటన ఉంది. పూరీ క్షేత్రం, కలియుగంలో 11వ శతాబ్దంలో, కళింగ దేశాన్ని పాలించిన తూర్పు గంగ రాజవంశానికి చెందిన, అనంతవర్మ చోడ గంగదేవ చక్రవర్తి కట్టించాడని అందరూ అనుకుంటారు. కానీ అది కొంతవరకే వాస్తవం. అనంతవర్మ కేవలం ఆలయాన్ని పునర్నిర్మితం మాత్రమే చేశాడు. అదే ఇప్పుడు మనం చూస్తున్న పూరీ ఆలయం. ఆయన 11వ శతాబ్దంలో మొదలు పెట్టిన ఆలయ పురుద్ధరణ, దాదాపు 12వ శతాబ్ది ఆరంభంలో, అనంతవర్మ చోడగంగదేవ మనుమడైన అనంగ భీమదేవుడు పూర్తి చేశాడు. ఎంతో అద్భుతంగా, అమిత పటిష్ఠంగా నిర్మితమైన ఈ క్షేత్రం, అత్యంత పవిత్రమైన పుణ్యస్థలంగా నెలకొంది. ఆలయ పవిత్రతను కాపాడటానికి అనంగ భీమదేవుడు ఎన్నో నియమాలను ఏర్పాటుచేశాడు. ఏనాడో ఆయన పెట్టిన నియమాలే ఈ నాటికీ తూచా తప్పకుండా పాటించబడుతున్నాయి.
అయితే, పూరీ క్షేత్ర మూలాలు కృత యుగం నుంచే ఉన్నాయని తెలుస్తోంది! ఇక్కడి స్వామిని జగన్నాధుడిగానే కాకుండా, నీలమాధవుడనే పేరుతో కూడా కొలుస్తారు! అలా ఎందుకో తెలియాలంటే, కృత యుగంలో స్వామి లీలల గురించి తెలియాలి. ఆ కాలంలో ఒకనాడు శ్రీమహావిష్ణువు స్వయంగా నేటి పూరీ ప్రాంతానికి కొద్ది దూరంలోని సముద్ర తీరానికి చేరి, అక్కడి వేపచెట్టు కింద విశ్రమించారు. ఆ ప్రదేశం స్వామి వారికి నచ్చి, ఆయన వైకుంఠానికి తిరిగి వెళ్ళే సమయంలో, తన శక్తిని ఒక నీలమణి రూపంలో అక్కడ విడిచి వెళ్ళారు. ఆ మణి ప్రకాశవంతంగా వెలిగిపోతూ, కోరిన వారికి కోరిన వరాలను సమకూర్చడం మొదలు పెట్టింది. అది అలాగే కొనసాగితే భూమిపై ధర్మం వక్రమార్గం పట్టే ప్రమాదం ఉందని బయపడిన యమధర్మ రాజు, ఆ మణి ఎవరికీ కనపడకుండా అక్కడే భూమిలో కలిసిపోయేలా చేశాడు. అలా భూమిలో కలిసిన ఆ నీలమణి శక్తి, పక్కనే ఉన్న వేపచెట్టులోకి చేరి, అందులోంచి ఒక విష్ణురూపం బయటకు వచ్చింది.
ఆ యుగంలో మాళవ రాజ్యాన్ని పాలించిన ఇంద్రద్యుమ్న మహారాజు గొప్ప దాన గుణ సంపన్నుడు. కానీ, ఎన్ని దానాలు, యజ్ఞ యాగాదులు చేసినా ఆయన మనసులో ఏదో అలజడి, ఆందోళనలతో సత్యమతమయ్యేవాడు. సరిగ్గా ఆ సమయంలో, తన రాజ్యానికి సమీపంలోని అడవులలో ఒక రహస్య ఆలయం ఉందనీ, అక్కడ చాలా శక్తివంతమైన విష్ణు స్వరూపం ఉందనీ, ఒక యాత్రికుడి ద్వారా తెలుసుకున్నాడు. అయితే ఆ ఆలయం ఉన్న ప్రదేశం కేవలం అక్కడి శబర గిరిజన రాజైన విశ్వావసుడుకి మాత్రమే తెలుసని అర్ధమై, ఆ ఆలయం జాడలు కనుక్కుని రమ్మని తన ఆస్థాన పురోహితుడి కుమారుడు విద్యాపతిని పంపించాడు. అలా వెళ్ళిన విద్యాపతి ముందుగా విశ్వావసుడి కూతురైన లలితను ప్రేమించి పెళ్ళాడాడు. వారి వివాహం జరిగిన తర్వాత, అడవిలో రహస్యంగా ఉన్న జగన్నాథుడి విగ్రహాన్ని తనకు చూపించమని ప్రాధేయపడ్డాడు. అల్లుడి కోరికను కాదనలేక, అతని కళ్లకు గంతలు కట్టి గుడి దగ్గరకు తీసుకువెళ్ళాడు విశ్వావసుడు. దారి తెలుసుకునేందుకు విద్యాపతి తెలివిగా దారి పొడవునా ఆవాలు జారవిడిచాడు. కొన్నాళ్లకు అవి మొలకెత్తి, దారి స్పష్టంగా తెలిసింది. వెంటనే అతను ఇంద్రద్యుమ్న మహారాజుకు కబురు పెట్టాడు.
ఎంతో ఆశతో రాజు అడవికి చేరుకునే లోగా ప్రకృతి వైపరీత్యం ఏర్పడి, అక్కడి విగ్రహాలు మాయమయ్యాయని తెలిసింది. ఇంద్రద్యుమ్నుడు నిరాశతో నిరాహారదీక్ష మొదలుపెట్టి, అశ్వమేథయాగం చేశాడు. నీలాచలం మీద ఓ ఆలయాన్ని నిర్మించి నరసింహస్వామి విగ్రహాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు. నేటి పూరీ ఆలయం ఉన్న ప్రదేశాన్నే నీలాచాలం అంటారు. నేటికీ పూరీ ఆలయంలో కృత యుగం నాటి ఆ నరసింహ స్వామి విగ్రహాన్ని దర్శించవచ్చు. ఆ స్వామి దర్శనంతో మోక్షప్రాప్తి పొందవచ్చని తెలుస్తోంది. ఒకనాడు రాజు అక్కడే నిద్రిస్తుండగా జగన్నాథుడు కలలో కనిపించి, సముద్రతీరంలో చాంకీనది ఒడ్డుకు వేప కొయ్యలు కొట్టుకొస్తాయనీ, వాటితో విగ్రహాలు చేయించమనీ ఆదేశించాడు. ఆ విగ్రహాల తయారీకి స్వయంగా విశ్వకర్మ రావడం, ఆయన కొంత గడువు నిర్ణయించి, కొన్ని షరతుల మధ్య ఒక మూసివున్న గదిలో విగ్రహాలు చెక్కడం ప్రారంభించగా, భార్య తొందరపెట్టడంతో గడువు తిరకమునుపే రాజు గదితలుపులు తెరవడంతో విగ్రహాలు అసంపూర్ణంగా ఆగిపోవడం వంటి విషయాలు తెలిసే ఉంటాయి.
అలా తయారైన జగన్నాథుడు, బలభద్రుడు, సుభద్రా దేవిల విగ్రహాలను నీలగిరి పై ఆలయాన్ని నిర్మించి ప్రతిష్టించారు. అయితే, నీలాచలం మీద రాజు అశ్వమేధ యాగం చేస్తున్న సమయంలో, అక్కడ కొలువై ఉన్న విమలా దేవి ఆశీస్సులు తీసుకుని, స్వామి విగ్రహాలు కనిపిస్తే అక్కడే ప్రతిష్ఠిస్తానని అమ్మవారిని ప్రార్ధించాడు. ఆ తల్లి దానికి అంగీకరించి, స్వామి క్షేత్రానికి క్షేత్రపాలకురాలిగా నిలుస్తానని వరం ఇచ్చినట్లు పురాణ గ్రంధాలలో పేర్కొనబడి ఉందని చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు. ఆ విధంగా నాడు విమలా దేవి సమక్షంలో నిర్మితమైన జగన్నాథుడు, బలరాముడు, సుభద్రా దేవిల విగ్రహాలకు, ఆ తల్లే రక్షగా నిలబడింది. అందుకు కృతజ్ఞతగా స్వామి కూడా, కాలభైరవ అంశతో తల్లికి రక్షగా ఉన్నట్లు పురాణాలలో పేర్కొనబడి ఉంది.
ఆ తల్లి తాను ఉండే ప్రదేశాన్ని జగన్నాథుడికి ఇవ్వడంతో, నేటికీ అక్కడ తొలిగా విమలా దేవి దర్శనం చేసుకున్న తర్వతే స్వామి వారిని దర్శించాలనీ, లేకపోతే పూరీ వెళ్ళిన ఫలితం ఉండదనీ పురాణాలు పేర్కొంటున్నాయి. ఇదే విధమైన కట్టుబాటు తిరుమల క్షేత్రంలో కూడా ఉంది. ముందుగా భూ వరహస్వామిని దర్శించుకున్న తర్వాతే, వేంకటేశ్వర స్వామి వారి దర్శనానికి వెళ్లాలని స్వామియే స్వయంగా శాసనం చేశారు. చాలా మందికి ఈ విషయం తెలియక నేరుగా వేంకటేశ్వర స్వామి వారి దర్శనానికి వెళ్లిపోతుంటారు. ఆ తప్పు పూరీలో జరగకూడదని అనుకున్నారో ఏమో, భక్తులు పూరీ క్షేత్రంలో అడుగుపెట్టిన తర్వాత, మొదటగా విమలా దేవి దర్శనం తర్వాతే తక్కిన దేవతల దర్శనం అయ్యేలా ఒక క్రమ పద్ధతిని ఏర్పాటు చేశారు ఆలయ నిర్వాహకులు.
అంతేకాదు, పూరీ అనగానే అందరికీ గుర్తుకు వచ్చేది, అక్కడ లభించే మహా ప్రసాదం. స్వామి వారికి చాలా రకాల పిండి వంటలు, అన్నం, కూరలు వండి నివేదన చేస్తారు. అయితే ఇలా స్వామి వారికి నివేదన చేసిన నైవేద్యం వెంటనే మహా ప్రసాదంగా మారదు. ఆ ప్రసాదం విమలా దేవికి కూడా నివేదిస్తారు.. అప్పుడు మాత్రమే అది మహా ప్రసాదంగా మారుతుంది. ఆ తర్వాతే భక్తుల వితరణకి వెళ్తుందని, ఆలయ పూజారులు చెబుతున్నారు. ఇక్కడొక విశేషం ఏమిటంటే, విమలా దేవికి మాంసం, చేపలతో చేసిన వంటకాలను కూడా నివేదిస్తారు. ఇది కొంత వింతగా అనిపించినా, దీనికీ ఓ చరిత్ర ఉంది.
పూరీ క్షేత్రంలోని విమలా దేవి అత్యంత మహిమ గల శక్తి పీఠమే అయినా, అప్పట్లో ఆ తల్లిని సాధారణ భక్తులెవరూ పూజించేవారు కాదు. ఆమె శక్తి స్వరూపిణి కావడంతో, తాంత్రికులు మాత్రమే కొలిచేవారు. తాంత్రిక సాధకులు పూరీ క్షేత్రానికి కేవలం విమలా దేవి దర్శనం కోసమూ, అక్కడ మంత్ర జపాలు చేసుకోవడం కోసం మాత్రమే వస్తారు. ఈ నాటికీ అక్కడ అదే వాతావరణం కనిపిస్తుంది. అయితే, అప్పట్లో తాంత్రికులు విమలా దేవికి నిత్యం జంతుబలులు ఇస్తూ, తంత్ర సాధన కోసం వివిధ రకాల పూజలు చేస్తుండేవారు. వారితో పాటు స్థానికంగా ఉండే గిరిజనులు కూడా ఆ తల్లిని పూజించేవారు. అందుకే నేటికీ పూరీ క్షేత్రంలో పనులన్నీ ఆ గిరిజనుల కుటుంబాల వారే చేస్తారు. ముఖ్యంగా స్వామి వారి విగ్రహాలకు రహస్యంగా పూజలు చేసిన గిరిజన రాజు విశ్వావసుడి వారసులే, ఆలయంలో స్వామి వారికి ప్రసాదాలు తయారీ చేసే విభాగంలో, ఆలయ ప్రధాన కార్యాలయంలో ఉన్నారు. ఇక నాడు ఇంద్రద్యుమ్న మహారాజుకు సహకరించిన బ్రాహ్మణ యువకుడు విద్యాపతి వారసులే ప్రధాన అర్చకులుగా కొనసాగుతున్నారు.
స్వామి వారికి శాకాహారం నివేదిస్తూ, అమ్మవారికి మాత్రమే మాంసాహారం సమర్పించడంలో కొన్ని సమస్యలు తలెత్తడంతో, కొన్ని ప్రత్యేకమైన రోజులలో మాత్రమే అమ్మవారికి బలులు సమర్పించి, మాంసాహారాన్ని నైవేద్యంగా పెట్టే విధానం, కొన్ని వందల సంవత్సరాల క్రితం ప్రవేశపెట్టారు. విమలా దేవికి జరిపే ఈ తంతు గురించి జనబాహుళ్యంలో పెద్దగా తెలియదు. పూరీ క్షేత్రంలో రహస్యంగా ఉంచబడిన విషయాలలో ఇది కూడా ఒకటి. తొలినాళ్ళలో కొన్ని నెలలు పాటు విమలా దేవికి పూర్తిగా మాంసాహారం నివేదించడం ఆపివేయడంతో, రోజు రోజుకూ అమ్మవారి విగ్రహంలో ఉగ్రత్వం పెరుగుతూ, దేవీ నవరాత్రుల సమయానికి అత్యంత భయంకరంగా మారిందని చరిత్ర విదితం. ఆ సమయంలో నిత్యం పూజించే పూజారి కూడా అమ్మవారి ఆలయంలోకి వెళ్లలేకపోయేవాడు. గర్భాలయంలోకి అడుగుపెట్టగానే అతని శరీరంలోని శక్తి హరించుకుపోయి మూర్ఛపోయేవాడని తెలుస్తోంది. అప్పుడు తమ తపొ శక్తితో కొంతమంది తాంత్రికులు జరిగిన దోషాన్ని గ్రహించి వెంటనే అక్కడ అమ్మవారికి బలులు ఇచ్చి, వివిధ రకాల శాంతులు చేసిన తర్వాతే ఆ తల్లి శాంతించిందని తెలుస్తోంది. ఇక అప్పటి నుంచి కొన్ని ప్రత్యేక రోజుల్లో ఈ క్రతువు జరిపిస్తూ వస్తున్నారు. ముఖ్యంగా దేవీ నవరాత్రులలో ఆఖరి రోజున జంతు బలి ఖచ్చితంగా ఇస్తారు. నేటికీ దేవీ నవరాత్రుల సమయంలో పూరీ క్షేత్రానికి వెళ్ళిన వారు, విమలా దేవి ముఖంలో ఉగ్రత్వం గమనించవచ్చని ఆధ్యాత్మికవేత్తలు చెబుతున్నారు.
అయితే ఆలయంలో ఈ తంతు జరుగుతున్న విషయం స్థానికులకు కూడా పెద్దగా తెలియదు. ఎందుకంటే, విమలా దేవి కోసం వినియోగించే మేక వంటి జంతువులను ఎవరికీ తెలియని ప్రదేశంలో, ప్రేత్యేకంగా పెంచుతారు. ఇక చేపలను, పవిత్రమైన రోహిణి కుండ్ లో పెంచినవి మాత్రమే వినియోగిస్తారు. ఈ తంతు జరిగే సమయంలో, భక్తులకు దర్శనాలు ఆపివేస్తారు. ముందుగా స్వామివారికి శాకాహార నైవేద్యాన్ని సమర్పించిన తర్వాత, స్వామి వారి విగ్రహాలను పరదాలతో మూసివేసి, మరో ద్వారం నుంచి బలిచ్చే జంతువును తీసుకువచ్చి, తాంత్రికులు మంత్ర జపం చేస్తుండగా, అమ్మవారి ముందు కొంత దూరంలో ఉండే సింహం విగ్రహం దగ్గర దానిని బలి ఇస్తారు. ఎప్పుడైతే ఆ జంతువు నెత్తురు సింహంపై పడుతుందో, అప్పుడు అమ్మవారి ముఖంలోని ఉగ్రత్వం కొంత వరకు తగ్గుతుందని, చూసిన పూజారులు చెబుతున్నారు. ఇక ఆ బలితంతు పూర్తయిన వెంటనే, వంటలు మొదలుపెట్టి, ఆ మాంసంతో పాటు చేపల కూరను కూడా అమ్మవారికి నివేదిస్తారు. ఆ తర్వాత మాత్రమే భక్తులను దర్శనానికి అనుమతిస్తారని చెబుతున్నారు.
మన దేశంలో నేటికీ ఆలయ ధర్మాలనూ, ఆచారాలనూ ఎటువంటి రాజకీయ ఒత్తిళ్లకూ గురికాకుండా, నిష్టగా పాటించే అతి కొద్ది ఆలయాలలో, పూరీ క్షేత్రం కూడా ఒకటి. ఒక్క విమలా దేవి ఆలయంలో మాత్రమే కాదు, అసలు పూరీ క్షేత్రంలో ఎన్ని వింతలు, రహస్యాలు ఉన్నాయో, అందులో పనిచేసే వ్యక్తులకే పూర్తిగా తెలియదు. ఒక్క ప్రధాన ఆర్చకుడికి మాత్రమే, ఆ విషయ పరిజ్ఞానం ఉంటుందని నిపుణులు చెబుతున్నారు. ఇన్ని విశేషాలున్నాయి కాబట్టే, పూరీ క్షేత్రం ఒక శక్తి కేంద్రంగా దృఢంగా నిలబడి, నేటికీ ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఉన్న భక్తులను రక్షించే కవచంగా మారింది.
ఓ క్రిష్టియన్ పోలీస్ ఆఫీసర్ చెప్పిన నమ్మలేని నిజాలు!
మన సనాతన భారతావని ఎన్నో అద్భుతాలకూ, ఆధునిక సాంకేతికతకు సైతం అంతు చిక్కని దైవీక శక్తులకు సాక్షీభూతం. భారత దేశం అంటే ధర్మం పుట్టిన దేశమనీ, దైవం నడయాడిన ప్రదేశమనీ, చరిత్ర ఎంతో ఘనంగా చెబుతుంది. కానీ ఈనాడు చాలా మందికి దైవం ఉనికిపైనే ఎన్నో సందేహాలు పుట్టుకొస్తున్నాయి. ఒక విధంగా, కొందరు పుట్టించారని చెప్పుకోవచ్చు. అటువంటి సందేహాలకు సమాధానంగా, తన ఉనికిని ప్రపంచానికి చాటి చెబుతున్న దివ్యమైన శక్తి క్షేత్రం ఒకటి కేరళలో ఉంది. ఆ ఆలయంలో 4 సార్లు దొంగతనం జరిగినా, ఏ ఒక్కరూ అక్కడున్న ప్రధాన మూర్తిని తీసుకెళ్లలేకపోయారు. ఆ దైవ శక్తి ఎలా ఉంటుందో చూపిన క్షేత్రం ఇదని ప్రత్యక్ష సాక్షులు చెబుతున్నారు. ఇక్కడ మరో విశేషం ఏమిటంటే, ఈ విషయాలు చెప్పింది ఒక పూజారో, లేక ఓ హిందుత్వవాదో కాదు.. ఒకప్పుడు ఆ ఏరియాలో DSP గా, SP గా, DIG గా పని చేసి, కేరళ DGP గా రిటైర్ అయిన ఒక కిరాస్తానీయుడు. ఈ మాటలు వినగానే, ఇంతకీ ఆ ఆలాయం ఎక్కడుంది..? ఆ ఆలయంలో ఉన్న ప్రధాన మూర్తిని దొంగలు ఎందుకని ఎత్తుకెళ్ళలేకపోయారు..? పక్కా సాక్ష్యాలు లేనిదే సొంతవారిని కూడా నమ్మని ఒక పోలీస్ ఆఫీసర్, అందులోనూ పరమతస్థుడు చెబుతున్న ఆ శక్తి విశేషాలేమిటి..? అసలు ఆ ఆలయం పుట్టు పూర్వోత్తరాలేమిటి..? అనే సందేహాలు కలగడం సహజం. మరి ఆ వివరాలు తెలియాలంటే, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
మన భారత దేశం ఎన్నో దివ్యమైన శక్తి క్షేత్రాలకు నిలయం. అటువంటి మహా శక్తివంతమైన క్షేత్రాలలో, మృదంగశైలేశ్వరి ఆలయం కూడా ఒకటి. ఈ ఆలయం, కేరళలోని కన్నూర్ జిల్లాలో గల Muzhakunnu అనే ఊరికి సమీపంలో ఉంది. అసలు మృదంగశైలేశ్వరి ఆలయంలో ఏం జరిగిందో తెలుసుకునే ముందు, ఆ క్షేత్రం యొక్క చరిత్ర, విశిష్ఠత గురించి ముందుగా తెలుసుకోవాలి. మన పురాణాల ప్రకారం, విష్ణుమూర్తి 6వ అవతారమైన పరశురాముడు, 108 దివ్య దుర్గాలయాలను నిర్మించాడని తెలుస్తోంది. ఆ 108 ఆలయాలలో ఒకటే, ఈ మృదంగశైలేశ్వరి ఆలయం. ఒకానొక సమయంలో Kannur దగ్గరలో ఉన్న పర్వతాలపై తపస్సు చేసుకుంటున్న పరశురాముడు, అంతరీక్షం నుంచి ఏదో శక్తివంతమైన వస్తువు ఒకటి దగ్గరలో పడడం గ్రహించి దాని కోసం వెతకగా, ప్రస్తుతం ఆలయం ఉన్న ప్రదేశంలోనే ఆ దివ్య శిల ఆయనకు దొరికింది. అది అచ్చంగా సంగీత ప్రపంచంలో ఎక్కువగా వినియోగించే మృదంగ వాయిద్యం ఆకారంలో కనిపించింది. వెంటనే పరశురాముడు తన తపోశక్తితో, ఆ విగ్రహంలో సర్వస్వతి, లక్ష్మీ, కాళీ మాతల శక్తులను ఆవాహన జేసి, ప్రసన్న వదనంతో వెలిగిపోతున్న దుర్గా మాత విగ్రహాన్ని మలచి, అక్కడ ప్రతిష్టించాడు. పరశురాముడే స్వయంగా ఆ విగ్రహానికి ఒక చిన్న ఆలయాన్ని నిర్మించి పూజలు చేసి, మృదంగశైలేశ్వరీ మాతగా కొలిచాడని, ఆలయ చరిత్ర చెబుతోంది. ప్రస్తుతం మనకు కనిపించే ఆలయాన్ని నిర్మించి 500 ఏళ్లు అవుతున్నట్లు తెలుస్తోంది. ఇప్పటికీ అంతరీక్షం నుంచి మృదంగ శిల పడిన గోతిని ఆలయ ప్రాంగణంలో మనం చూడవచ్చు.
ఇదిలా ఉంటే, తాంత్రిక శక్తి సాధనకు ఆలవాలమైన కేరళ రాష్ట్రంలో ఆనాడు మృదంగశైలేశ్వరీ మాత విగ్రహాన్ని ప్రతిష్టించే సమయంలో, సాక్షాత్తూ పరశురాముడే కట్టు దిట్టమైన తాంత్రిక మంత్రబలంతో ప్రతిష్టించాడనీ, అందుకే అక్కడి అమ్మవారిని చూస్తే, ఎదురుగా మన ముందు ఎవరో వున్న అనుభూతిని పొందుతామనీ, అమ్మవారిని ప్రత్యక్షంగా దర్శించిన వారు చెబుతారు. అంతేకాకుండా, మృదంగశైలేశ్వరీ అమ్మవారు సరస్వతీ స్వరూపం కావడం చేత, సంగీత కళాకారులూ, చదువులో వెనుకబడిన పిల్లలూ, బుద్ధి మాంద్యం ఉన్న పిల్లలూ ఆ తల్లిని దర్శించి పూజిస్తే, వారిలోని బుద్ధి మాంద్యం తొలగిపోయి, వారికి ఖచ్చితంగా జ్ఞానం పెరుగుతుందని భక్తుల విశ్వాసం. అంతేకాదు, భారతీయ నృత్యకళలలో ఒకటిగా, ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ప్రత్యేక గుర్తింపును తెచ్చుకున్న నాట్యమైన కథాకళి, ఈ మృదంగశైలేశ్వరీ ఆలయంలోనే పురుడు పోసుకున్నదని తెలుస్తోంది.
అయితే, ఇంతటి ఘన కీర్తినొందిన ఆలయాన్ని గురించి ప్రపంచానికి తెలిసింది మాత్రం, ఒకప్పుడు కేరళ రాష్ట్రంలో DGP గా పనిచేసి రిటైర్ అయిన Alexander Jacob అనే వ్యక్తి ఇచ్చిన ఓ interview వల్లనే అని చెప్పాలి. ఆయన తన జీవితంలో చూసిన కొన్ని ప్రత్యేకమైన కేసుల గురించి చెబుతున్న క్రమంలో, మొదటి సారి మృదంగశైలేశ్వరీ ఆలయంలోని ప్రధాన మూర్తిని 4 సార్లు దొంగలించే ప్రయత్నం చేసిన వైనం, ఎవరూ ఊహించని విధంగా మళ్ళీ ఆ విగ్రహం ఆలయానికి తిరిగి చేరిన తీరు, వివరంగా చెప్పారు.
Alexander Jacob చెప్పిన వివరాల ప్రకారం, 1979లో తొలిసారి, కేరళకు చెందిన ఒక దొంగలముఠా, మృదంగశైలేశ్వరీ అమ్మవారి విగ్రహాన్ని దొంగలించింది. దాదాపు మూడున్నర అడుగుల పొడవు ఉండే ఆ విగ్రహం, పంచ లోహాలవంటి లోహంతో తయారైన అత్యంత పురాతనమైన విగ్రహం. ఆ కాలంలోనే మన దేశంలో ఆ విగ్రహం విలువ దాదాపు కోటి నుంచి రెండు కోట్ల మధ్యలో ఉండిందనీ, ఒకవేళ విదేశాలలో అమ్మగలిగితే, ఆ విగ్రహం విలువ మరింత ఎక్కువగా ఉందవచ్చనీ నాటి పోలీసులు లెక్కగట్టారు. అందుకే దొంగలు ఆ విగ్రహాన్ని దొంగిలించడానికి ప్రయత్నించారని, Jacob చెప్పారు. అయితే, ఇక్కడ ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే, దొంగతనం చేసినతరువత దాదాపు 200 అడుగుల దూరంలో ఆపి ఉంచిన తమ వాహనం దాకా కూడా దొంగలు విగ్రహాన్ని తీసుకెళ్లలేకపోయారు. దాంతో ఆ విగ్రహాన్ని మధ్యలోనే వదిలేసి పారిపోయారు. ఇక్కడ మరో ఆశ్చర్యకర విషయం ఏమిటంటే, ఆ విగ్రహాన్ని దొంగలు ఎక్కడయితే భయపడి వదిలి పారిపోయారో, అక్కడ మనుషుల మల మూత్రాలు కనిపించాయి పోలీసులకు. ఇదిలా ఉంటే, విగ్రహం దొరికిన తరువాత పూజారులు మళ్ళీ శాస్త్రోక్తంగా, మంత్ర సహితంగా అమ్మవారి విగ్రహాన్ని తిరిగి ప్రతిష్టించారు.
ఆ తర్వాత 1983లో మరోసారి మృదంగశైలేశ్వరీ అమ్మవారి విగ్రహాన్ని దొంగలించడానికి ప్రయత్నం జరిగింది. అయితే ఈసారి స్థానిక దొంగల ముఠా కాకుండా, తమిళనాడు నుంచి వచ్చిన ఓ కొత్త ముఠా ప్రయత్నించింది. ఎటువంటి సెక్యూరిటీ ఉండని ఆ ఆలయాంలోకి వారు సులువుగా చొరబడి, అక్కడి అమ్మవారి విగ్రహాన్ని తీసుకుని, ఈసారి కొంత దూరం వెళ్లి పోయారు. దాంతో చరిత్రలో తొలిసారి ఇంచుమించు 40 రోజుల పాటు అమ్మవారి విగ్రహం ఆలయానికి దూరంగా వుంది. ఆ సమయంలో ఒక సాధువు ఎక్కడి నుంచో వచ్చి, 43వ రోజున అమ్మవారు ఆలయానికి తిరిగి చెరతారని చెప్పాడు.
అలా అమ్మవారి విగ్రహం దొంగలించబడిన తరువాత, హఠాత్తుగా వచ్చిన సాధువు చెప్పినట్లుగానే, దొంగతనం జరిగిన 41వ రోజున, కేరళ, తమిళనాడు బోర్డర్ లోని Palakkad జిల్లా ప్రధాన పోలీస్ స్టేషన్ నుంచి, విగ్రహానికి సంబంధించిన ఒక సమాచారం కేరళ పోలీసులకు అందింది. ఆ వివరాల ప్రకారం, తాము Palakkad, Coimbatore హైవే పక్కన ఒక విగ్రహాన్ని కనుగొన్నామనీ, దాని పక్కన ఒక ఉత్తరం కూడా లభించిందనీ తెలిసింది. ఆ ఉత్తరం ప్రకారం ఆ విగ్రహం మృదంగశైలేశ్వరీ ఆలయంలోని ప్రధాన మూర్తి అనీ, వెంటనే ఈ విగ్రహాన్ని తిరిగి ఆలయానికి చేర్చమనీ రాసి ఉంచారు. అందుకే ఎవరికైనా అటువంటి విగ్రహం పోయిందనే కంప్లైంట్ వస్తే, వెంటనే Palakkad ప్రధాన పోలీస్ స్టేషన్ కి వచ్చి తీసుకువెళ్లాల్సిందిగా కేరళ పోలీసులకు తెలియజేశారు. ఆ సమయంలో Palakkad ప్రధాన పోలీస్ స్టేషన్ లోని వారెవరికీ మృదంగశైలేశ్వరీ అమ్మవారి ఆలయం ఎక్కడుందో తెలియకపోవడంతో, వారు కేరళలోని అన్ని పోలీస్ స్టేషన్లకూ అలా వైర్లెస్ మెసేజ్ పంపారు.
దాంతో Alexander Jacob తన సహచర బృందంతో కలిసి Palakkad పోలీస్ స్టేషన్ కి వెళ్ళగా, అక్కడ జరిగింది చూసి తాము ఆశ్చర్యపోయినట్లు, ఆయన ఇంటర్వ్యూ లో చెప్పారు. విగ్రహం ఆ పోలీస్ స్టేషన్ కి చేరిన క్షణం నుంచీ అక్కడి సిబ్బందీ, అక్కడికి వచ్చిన విజిటర్స్, నేరస్తులు, ఇలా అంతా కలిసి ఆ విగ్రహానికి పూజలు చేయడం మొదలు పెట్టారు. ఆ ప్రాంతంలోని పూజారిని కూడా తీసుకువచ్చి పూజలు చేయించారు. అలా వారికే తెలియకుండా ఆ పోలీస్ స్టేషన్ ఒక అమ్మవారి ఆలయంగా మారిపోయింది. అలా మునుపెన్నడూ కేరళ పోలీస్ స్టేషన్ల చరిత్రలో జరగలేదని, Jacob ఆ సంఘటన గురించి విస్మయంతో తెలియజేశారు. ఆ తర్వాత Muzhakunnu నుంచి కొంతమంది పూజారులూ, గ్రామ ప్రజలూ వచ్చి, ఎంతో వైభవంగా అమ్మవారిని రథం మీద కూర్చోబెట్టి ఆలయానికి తీసుకువెళ్ళి, వేద మంత్రోచ్చారణల మధ్య మృదంగశైలేశ్వరీ విగ్రహాన్ని తిరిగి ప్రతిష్టించారు. ఇక్కడ మరో విశేషం ఏమిటంటే, ఆ రథాన్ని ఏర్పాటు చేసింది Palakkad జిల్లా పోలీసులే. అంతేకాకుండా అమ్మవారి విగ్రహం తిరిగి ఆలయం చేరేవరకు రక్షణగా కూడా వచ్చినట్లు తెలుస్తోంది. ఇదిలా ఉంటే, ఆనాడు సాధువు చెప్పినట్లుగానే, అమ్మవారు సరిగ్గా 43వ రోజునే ఆలయానికి తిరగి రావడం ఒక విచిత్రమని Jacob తెలియజేశారు.
ఇక మూడవ సారి, కర్ణాటక నుంచి వచ్చిన మరో ముఠా మళ్ళీ మృదంగశైలేశ్వరీ అమ్మవారి విగ్రహాన్ని దొంగిలించారు. వారు ఆ తల్లి విగ్రహాన్ని తీసుకుని కర్ణాటక వైపు ప్రయాణిస్తూ, Wayanad ప్రాంతానికి చేరుకున్నారు. ఈ సారి దొంగతనం జరిగిన 72 గంటల వరకు, అమ్మవారి విగ్రహం ఎటు వైపు తీసుకువెళ్లారనే సమాచారం పోలీసులకు లభించలేదు. అయితే 4వ రోజు సాయంత్రం, దొంగలు స్వయంగా పోలీస్ స్టేషన్ కి ఫోన్ చేసి, తాము అమ్మవారి విగ్రహాన్ని ఫలానా లాడ్జ్ లో, ఫలానా రూమ్ నెంబర్ గదిలో విడిచి వెళ్తున్నామని తెలియజేశారు. దాంతో Muzhakunnu నుంచి ఓ పోలీస్ బృందం అక్కడికి చేరుకుని, ఆ తల్లి విగ్రహాన్ని రికవర్ చేసుకున్నారు. అమ్మవారికి పూజలు చేసి, ఒక రథంపై మళ్ళీ ఆలయానికి తిరగి తీసుకువచ్చారు.
ఆ తర్వాత కొన్ని సంవత్సరాలకు విగ్రహాలను దొంగతనం చేసే ఆ మూడు ముఠాలనూ కేరళ పోలీసులు బంధించగా, విచారణలో వారు ఎవరికీ నమ్మశక్యం కానీ కొన్ని వాస్తవాలను బయటపెట్టారు. అమ్మవారి విగ్రహం దొంగతనం చేసిన క్షణం నుంచీ తాము ఎటువెళుతున్నామో కూడా తెలియని అయోమయ స్థితిలో పడిపోయామనీ, చాలా సేపు తిరిగిన చోటే తిరుగుతూ ఉండిపోయామనీ చెప్పారు. దిక్కు తోచని పరిస్థితిలో మనస్సంతా ఏదో తెలియని భయం అవహించి, మానసికంగా క్రుంగిపోయామనీ చెప్పారు. అంతేకాదు, ఆ విగ్రహాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకున్న మారు క్షణం నుంచీ తమకు తెలియకుండానే మలమూత్ర విసర్జన జరిగిపోయిందనీ చెప్పారు. తమిళనాడుకు తీసుకువెళ్తున్న దొంగలు తమకు తెలియకుండానే ట్యాక్సీలో మలమూత్రాలు విసర్జించడంతో, డ్రైవర్ తమను తిట్టి కిందకి దించేశాడనీ చెప్పారు. అప్పటికే మానసికంగా క్రుంగిపోయి వున్న తమను ట్యాక్సీ డ్రైవర్ దారి మధ్యలోనే దింపేయడంతో, తాము కేరళ బోర్డర్ కూడా దాటలేక, ఆ హైవే పక్కనే విగ్రహాన్ని వదిలి పరారయ్యామని చెప్పారు.
ఇదిలా ఉండగా, ఈ సంఘటన జరిగిన మరికొద్ది రోజులకు, అదే కేరళకు చెందిన మరో ముఠా అమ్మవారి విగ్రహాన్ని దొంగలించడానికి ప్రయత్నించింది. ఈ సారి వారు ఆలయం నుంచి కనీసం 200 మీటర్లు కూడా వెళ్లలేక, విగ్రహాన్ని అక్కడే వదిలి వెళ్లిపోయారు. అక్కడికి వెళ్ళి చూసిన వారికి, అమ్మవారి విగ్రహ పరిసరాలలో గతంలో జరిగినట్లే మనుషుల మలమూత్రాలు కనిపించాయి. కొద్ది రోజుల తరువాత ఈ ముఠా కూడా పోలీసులకు దొరకిపోయి, తాము ముస్లిం మతానికి చెందిన వ్యక్తులమనీ, ఈ అమ్మవారి గురించి విన్నా అది తాము పట్టించుకోలేదనీ, విగ్రహాన్ని దొంగిలించిన క్షణంనుంచీ తమ బుద్ధి తమ చెప్పుచేతలలో లేకుండా పోయిందనీ, మొదటి మూడు ముఠాల దొంగలు ఏదైతే చెప్పారో, అదే విధమైన అనుభవాన్ని తాము ఎదుర్కొన్నామని చెప్పినట్లు, ఒక క్రిష్టియన్ అయ్యుండి, అమ్మవారి శక్తిని ప్రత్యక్షంగా చూశాక, తాను కూడా ఆ తల్లిని పూజించడం మొదలుపెట్టానని, Alexander Jacob తెలియజేశారు. ఇక్కడ మరో ఆశ్చర్యకర విషయం ఏమిటంటే, ఈ నాటికీ మృదంగశైలేశ్వరీ అమ్మవారి ఆలయానికి పోలీస్ రక్షణ ఉండదనీ, చాలా సార్లు రక్షణ ఏర్పాట్లు చేసుకోమని పోలీసులు హెచ్చరించినా, ఆలయ పూజారులూ, స్థానికులూ దానికి అభ్యంతరం వెలిబుచ్చారనీ తెలుస్తోంది. అమ్మవారు ఎక్కడికీ పొరనీ, ఎవరు తస్కరించి తీసుకు వెళ్ళే ప్రయత్నం చేసినా తిరిగి తీసుకువచ్చి అప్పగిస్తారనీ, Alexander Jacob అదే interview లో తెలియజేశారు.
