భారతీయ సనాతన ధర్మంలో భగవంతునికంటే ముందుగా పూజింపబడే అత్యున్నత స్థానం 'గురువు'ది. ప్రతి సంవత్సరం ఆషాఢ శుద్ధ పౌర్ణమిని మనం 'గురు పౌర్ణమి' లేదా 'వ్యాస పూర్ణిమ'గా అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలతో జరుపుకుంటాం. అజ్ఞానమనే చీకటిని తొలగించి, జ్ఞానమనే వెలుగు వైపు నడిపించే గురు పరంపరకు ఆద్యుడైన వేదవ్యాస మహర్షి జన్మదినమే ఈ పుణ్యదినం. ప్రాచీన గ్రంథాలు, ఉపనిషత్తులు గురు తత్వాన్ని మరియు వ్యాస భగవానుని విశిష్టతను ఎలా వర్ణించాయో ఈ వ్యాసంలో వివరంగా తెలుసుకుందాం. ప్రాచీన సాహిత్యంలో 'గురు' శబ్ద పరమార్థం సాధారణంగా మనం ఉపాధ్యాయులను లేదా విద్యను నేర్పే వారిని గురువులు అంటాం. కానీ ప్రాచీన భారతీయ వేదాంతంలో 'గురు' అనే పదానికి అత్యంత లోతైన ఆధ్యాత్మిక అర్థం ఉంది. అద్వయతారక ఉపనిషత్తు ప్రకారం: "గుకారస్త్వంధకారశ్చ రుకారస్తన్నిరోధకః । అంధకార నిరోధాత్ గురురిత్యభిదీయతే ॥" అర్థం: 'గు' అంటే అజ్ఞానమనే అంధకారం (చీకటి), 'రు' అంటే ఆ చీకటిని పారదోలేది లేదా నిరోధించేది. మానవుని మనస్సులోని అహంకారం, అజ్ఞానం అనే చీకట్లను సంపూర్ణంగా తొలగించి, ఆత్మజ్ఞాన ప్రకాశాన్ని ప్రసాది...