300 కిలోల జంధ్యాలా? చరిత్ర దాచిన నిజం!
బ్రహ్మసూత్రం: కుల అహంకారమా? ప్రాణ త్యాగమా?
దారం కాదు.. సనాతన ధర్మ సారం! జంధ్యం: ఒక నెత్తుటి చరిత్ర! | The Bloody History of Janeu
చరిత్ర పుటలను ఒక్కసారి తీరిగ్గా పరిశీలిస్తే, నెత్తుటి మరకలతో తడిసిన ఎన్నో చీకటి అధ్యాయాలు మనకు కనిపిస్తాయి. ఇస్లామిక్ దండయాత్రల నుండి వలసవాదుల క్రూరమైన పాలన వరకు... చివరకు నేటి ఆధునిక కాలంలోని సైద్ధాంతిక విభేదాల వరకు, బ్రాహ్మణులు మరియు ధర్మ రక్షకులు ఎన్నో దారుణమైన అణచివేతలను ఎదుర్కొన్నారు. కానీ ఎన్ని దాడులు జరిగినా, ఎంతటి విపత్కర పరిస్థితులు ఎదురైనా, ఒక ప్రతీక మాత్రం చెక్కుచెదరకుండా నిలబడింది. అదే "జంధ్యం" లేదా "యజ్ఞోపవీతం". సనాతన ధర్మ జీవన విధానానికి సజీవ సాక్ష్యంగా నిలిచిన ఒక పవిత్రమైన దారం.
కేవలం మూడు పత్తి పోగులతో పేనిన ఈ దారం, చూసేందుకు చాలా సాధారణంగా అనిపించవచ్చు. నేటి ఆధునిక సమాజంలో, ముఖ్యంగా సోషల్ మీడియాలో కొందరు ఉదారవాదులు దీనిని ఒక అణచివేత సాధనంగా, ఒక వర్గపు ఆధిపత్యానికి ప్రతీకగా చిత్రీకరించే ప్రయత్నం చేస్తున్నారు. కానీ, వాస్తవానికి ఈ చిన్న దారం వెనుక వేల సంవత్సరాల నెత్తుటి త్యాగాల చరిత్ర దాగి ఉందన్న నిజం వారికి తెలియదు. ఒకప్పుడు ఈ జంధ్యాన్ని ధరించడం అంటే సాక్షాత్తూ మృత్యువుకు ఎదురెళ్లడమే!
విదేశీ మూకలు మన దేవాలయాలను నేలమట్టం చేసి, మన గ్రంథాలను తగలబెట్టి, మన సంస్కృతిని వేర్లతో సహా పెకలించి వేయాలని ప్రయత్నించిన ఆ భయంకరమైన రోజుల్లో... మన పూర్వీకులు తమ ప్రాణాలను సైతం లెక్కచేయకుండా తమ ఛాతీపై ఈ యజ్ఞోపవీతాన్ని గర్వంగా ధరించారు. కరుడుగట్టిన మతోన్మాదులు గొంతుపై కత్తి పెట్టి, 'మతం మారుతావా, ప్రాణాలు వదులుతావా?' అని బెదిరించినప్పుడు... నవ్వుతూ మరణాన్ని ఆలింగనం చేసుకున్నారే తప్ప, తమ మెడలోని జంధ్యాన్ని మాత్రం వదులుకోలేదు. వారు తమ నెత్తురు ధారపోసి కాపాడిన సనాతన ధర్మపు వారసత్వం ఈ ‘జంధ్యం’!
ఈ దారాన్ని తెంచేస్తే, సనాతన ధర్మం రూపుమాసిపోతుందని ఆనాడు ఆక్రమణదారులు పగటి కలలు కన్నారు. ప్రాణభయంతోనైనా హిందువులు తమ ఆచారాలను వదిలేస్తారని భావించి, కనీవినీ ఎరుగని మారణహోమాలకు తెగబడ్డారు. కానీ ఆ కిరాతకులకు తెలియని సత్యం ఏమిటంటే... జంధ్యం అంటే కేవలం శరీరంపై ధరించే నూలు పోగు కాదు, అది మన పూర్వీకుల ప్రాణవాయువనీ, మన సంస్కృతికి అదృశ్య కవచం అనీ..! ఆ కవచాన్ని ఛేదించడానికీ, ఆ పవిత్ర దారాన్ని మట్టిలో కలపడానికీ, వారు ఎంతటి పైశాచికత్వానికి ఒడిగట్టారో వింటే... ఈనాటికీ మన గుండెలు బరువెక్కుతాయి. రక్తం కన్నీరై కారుతుంది!
వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/gefsQVfB-B4 ]
ప్రముఖ బ్రిటిష్ చరిత్రకారుడు జేమ్స్ టాడ్ (James Tod) రాజస్థాన్ చరిత్ర గురించి రాసిన ఒక భయంకరమైన వాస్తవం మీకు తెలుసా? అక్బర్ కాలంలో చిత్తోర్గఢ్ పై జరిగిన ఒక మారణహోమంలో, వేలాది మంది అమాయక హిందువులను ఊచకోత కోశారు. ఆ చంపబడిన వారి శరీరాల నుండి జంధ్యాలను తీసి తూకం వేయాలని సాక్షాత్తూ అక్బర్ ఆజ్ఞాపించాడు. ఊహించండి... ఆ జంధ్యాల బరువు ఎంత ఉందో అంచనా వేయగలరా? సుమారు 74.5 మణుగులు! అంటే దాదాపు 300 కిలోల బరువు తూగాయి ఆ పవిత్ర దారాలు!
ఇది కేవలం ప్రాణనష్టం గురించి చెప్పే లెక్క కాదు. అల్లా మాలిక్, అల్లాను తప్ప మరెవరినీ పూజించకూడదనే ఉన్మాదంతో, సనాతన ధర్మ ప్రాచీన సంప్రదాయాలను పాటించేవారి గుండెల్లో భయం పుట్టించడానికి అత్యంత పకడ్బందీగా వేసిన వ్యూహం ఇది.
కేవలం జంధ్యాలను మాత్రమే కాదు, మన దేవాలయాల పవిత్రతను కాపాడటానికి మన పూర్వీకులు చేసిన త్యాగాలు వర్ణనాతీతం. మహమూద్ గజినీ ఆ మహా సోమనాథ దేవాలయాన్ని ధ్వంసం చేయడానికి దండెత్తి వచ్చినప్పుడు జరిగిన ఒక ఉదంతం వింటే మనకు రోమాలు నిక్కబొడుచుకుంటాయి.
గజినీ సైన్యం గుడిని సమీపిస్తున్నప్పుడు, అక్కడి రాజ పురోహితుడు 'ఆచార్య బ్రహ్మభట్' రాజుతో ఇలా అన్నాడు... "మహారాజా, రాజు సాక్షాత్తూ శ్రీమహావిష్ణువు స్వరూపం. కాబట్టి ఈ జ్యోతిర్లింగంలోని దివ్య కాంతిని (చైతన్యాన్ని) నేను ఇప్పుడు మీ శరీరంలోకి ఆవాహన చేస్తున్నాను."
ఆ పవిత్రమైన ప్రక్రియ పూర్తయిన వెంటనే, రాజును అక్కడినుండి సురక్షితంగా వెళ్లిపోవాల్సిందిగా ఆచార్యుల వారు ఆదేశించారు. ఆ తర్వాత గజినీ ఆ గర్భగుడిలోకి ప్రవేశించగానే, ఆచార్య బ్రహ్మభట్ ఏమాత్రం భయపడకుండా గజినీకి ఎదురెళ్లి, కళ్లలోకి సూటిగా చూస్తూ... "నీ చేతిలో ఉన్న గదతో నా తల మీద కొట్టు" అని గర్జించాడు.
ఆచార్య బ్రహ్మభట్కు ఒక విషయం స్పష్టంగా తెలుసు. మనిషి తలలో ఉండే రక్తాన్ని 'బ్రహ్మకపాలి' అంటారు. ఇది అత్యంత పవిత్రమైనది. గజినీ తన తలపై కొట్టినప్పుడు, ఆ కారే రక్తంతో శివుడికి అభిషేకం జరిగిపోతుంది. శాస్త్రాల ప్రకారం, ప్రాణ ప్రతిష్ఠ జరిగిన ఏ విగ్రహమైనా ఇలా రక్తంతో అభిషేకించబడితే, ఆ విగ్రహం తన దివ్యత్వాన్ని వదిలేసి, ఒక సాధారణ రాయిలా, మట్టిలా మారిపోతుంది. అంటే, తన రక్తం చిందించి, తన ప్రాణాన్ని త్యాగం చేసి మరీ... ఆ కిరాతకుడైన గజినీ, ఆ పవిత్రమైన జ్యోతిర్లింగాన్ని అపవిత్రం చేయకుండా ఆచార్యుల వారు అడ్డుకున్నారు. ఆచార్య బ్రహ్మభట్ లాంటి అసంఖ్యాకమైన మహనీయుల అత్యున్నత ప్రాణత్యాగాల పునాదుల మీదే... మన శాశ్వతమైన సనాతన ధర్మం నేటికీ ఇంత పవిత్రంగా, సజీవంగా నిలబడి ఉంది.
అయినా సరే, కళ్లెదుటే ఇలాంటి మారణకాండలు జరుగుతున్నా, ప్రాణాలు గాలిలో కలిసిపోతున్నా... మన పూర్వీకులు మూకుమ్మడిగా ఉపనయన సంస్కారాలను నిర్వహించడం ఆపలేదు. ఆ పవిత్రమైన దారాన్ని రక్షించుకోవడానికి తమ నెత్తురు ధారపోశారు.
అసలు ప్రాణాలకంటే ఈ జంధ్యానికి ఉన్న విలువేమిటి?
సనాతన ధర్మంలో మానవుడి శారీరక, మానసిక వికాసానికి నిర్దేశించిన 16 సంస్కారాలలో అత్యంత అపురూపమైనది ఉపనయనము లేదా యజ్ఞోపవీత సంస్కారం. "ఉప" అంటే దగ్గరగా అని అర్థం. "నయనం" అంటే నడిపించడం. ఉపనయనం అంటే సత్యం వైపు దగ్గరగా నడిపించడం. సామాన్య పదాల్లో చెప్పాలంటే విద్యార్థి దశ లేదా గురుకులంలో విద్యాభ్యాసానికి నాంది పలకడం. ఈ పవిత్రమైన సంస్కార సమయంలోనే విద్యార్థి జంధ్యాన్ని ధరిస్తాడు.
సరే, ఇది బాగానే ఉంది. కానీ జంధ్యం కేవలం బ్రాహ్మణులు మాత్రమే ధరించాలి కదా? సమాజంలోని శూద్రులను, ఇతర వర్గాలను విద్యకు దూరం చేయడానికి బ్రాహ్మణులు పన్నిన కుట్ర కదా ఇది? అని కొందరు మేధావులు దశాబ్దాలుగా మన మెదళ్లలో విషం నింపారు. ఇదొక పెద్ద అబద్ధం!
నిజం ఏమిటంటే... ఆధునిక భావజాలం ఉన్న ఉదారవాదులకు (Liberals) ఏమాత్రం రుచించని ఒక చారిత్రక సత్యం ఉంది. ప్రాచీన కాలంలో జంధ్యాన్ని అన్ని వర్ణాల వారూ ధరించేవారు! ఎందుకంటే, సనాతన ధర్మంలో 'బ్రాహ్మణుడు' అనేది పుట్టుకతో వచ్చేది కాదు. వారి కర్మల ద్వారా నిర్ణయించబడే ఒక ఉన్నత స్థితి. మన హిందూ గ్రంథాలు ఇదే విషయాన్ని పదే పదే స్పష్టం చేశాయి.
"జన్మనా జాయతే శూద్రః సంస్కారాత్ ద్విజ ఉచ్యతే"
అంటే, పుట్టుకతో ప్రతి మనిషీ శూద్రుడే, ఏమీ తెలియని అమాయకుడే. కానీ శుద్ధి, క్రమశిక్షణ, మరియు విద్యాభ్యాసం అనే సంస్కారాల ద్వారా ఒక సాధారణ వ్యక్తి రెండవ జన్మ పొందిన 'ద్విజుడిగా', ఒక జ్ఞానిగా ఎదుగుతాడు. సాక్షాత్తూ ఆ శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ భగవద్గీతలో ఏమన్నారో మనం గతంలో కూడా చెప్పుకున్నాము. మంచి విషయాలు మళ్ళీ మళ్ళీ గుర్తు చేసుకోవడంలో తప్పులేదు.. "చాతుర్వర్ణ్యం మయా సృష్టం గుణకర్మ విభాగశః". అంటే, ఈ నాలుగు వర్ణాలను మనుషుల గుణాలను, వారు చేసే కర్మలను బట్టి సృష్టించానే తప్ప, వారి పుట్టుకను బట్టి కాదు.
అంతేకాదు, మహర్షి సుశ్రుతుడు రచించిన సుశ్రుత సంహిత లోని సూత్రస్థానం ప్రకారం... బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్యులతో పాటు శూద్రులు కూడా ఉపనయన సంస్కారం పొంది, జంధ్యాన్ని ధరించి విద్యను అభ్యసించడానికి అర్హులే.
బ్రిటిష్ పాలనా కాలంలో, అనగా సామాన్య శకం 18 మరియు 19వ శతాబ్దాలలో, భారతీయ విద్యావిధానంపై లోతైన పరిశోధన చేసిన ప్రఖ్యాత చరిత్రకారుడు, ధరంపాల్ (Dharampal) గారి రికార్డులను ఒక్కసారి చూడండి. నాటి భారతీయ గురుకులాల్లో చదువుతున్న విద్యార్థులలో అత్యధికులు శూద్రులే! ఈ వాస్తవాన్ని, పక్షపాత బుద్ధితో వ్యవహరించే నేటి ఫ్యాక్ట్ చెకర్స్ కూడా కాదనలేరు. మరీ ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే, వైద్యం, వాస్తు, ఖగోళం లాంటి అనేక శాస్త్రాలలో వారు బ్రాహ్మణుల కంటే అత్యుత్తమ ప్రతిభ కనబరిచిన దాఖలాలు, ఆ రికార్డులలో స్పష్టంగా ఉన్నాయి.
హిందూ సమాజంలో చొరబడిన ఈ అంటరానితనం అనే జాడ్యాన్ని పారద్రోలడానికి, స్వతంత్ర సమరయోధుడు వీర సావర్కర్, వేలాది మంది అణగారిన వర్గాల పిల్లలకు స్వయంగా ఉపనయనాలు చేయించారు. సహపంక్తి భోజనాలు ఏర్పాటు చేశారు. దళిత పూజారులతో దేవాలయాల తలుపులు తెరిపించి, సనాతన ధర్మపు అసలైన స్వరూపాన్ని ప్రపంచానికి చాటారు.
ఇక భారతదేశంలో "బ్రాహ్మణికల్ పితృస్వామ్యం" (Brahmanical Patriarchy) ఉందంటూ గొంతు చించుకునే వారికి మరో చెంపపెట్టు లాంటి చారిత్రక వాస్తవం ఇది. హారీత ధర్మసూత్రాలు, ఆశ్వలాయన గృహ్యసూత్రం, మరియు యమ స్మృతి వంటి ప్రాచీన గ్రంథాల ప్రకారం... మగపిల్లలతో సమానంగా ఆడపిల్లలకు కూడా ఎనిమిదవ ఏట ఉపనయన సంస్కారం జరిగేది! ఆ తర్వాత వారు అత్యున్నత విద్యను అభ్యసించి 'బ్రహ్మవాదినులు' అని సగౌరవంగా పిలువబడేవారు. గార్గి, మైత్రేయి లాంటి విదుషీమణులు, వేద సభలలో మహాపండితులను సైతం తమ వాగ్ధాటితో ఓడించిన చరిత్ర మనది.
మరి ఇన్ని అద్భుతమైన విషయాలు దాగి ఉన్న ఆ జంధ్యాన్ని కాపాడుకోవడానికి ప్రాణ త్యాగాలు ఎందుకు చేశారు? అందులో ఏముంది?
సనాతన ధర్మ ప్రాచీన గ్రంథాలూ, స్మృతులూ, ఈ యజ్ఞోపవీతం యొక్క పుట్టుక గురించి అద్భుతమైన విషయాలను వివరించాయి. 'యజ్ఞోపవీతం పరమం పవిత్రం ప్రజాపతేర్యత్సహజం పురస్తాత్' అనే మంత్రం మీలో చాలామంది వినే ఉంటారు. దీని అర్థం, ఈ యజ్ఞోపవీతం అత్యంత పవిత్రమైనదనీ, సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మదేవునితో పాటే ఇది కూడా ఉద్భవించిందనీ. దీనిని ధరించడం వల్ల మనిషికి ఆయుష్షు, తేజస్సు, మరియు అపారమైన బలం చేకూరుతాయని మన వేదాలు ఘోషిస్తున్నాయి. ఇది కేవలం ఒక పత్తి దారం కాదు, సాక్షాత్తూ ఆ పరబ్రహ్మ స్వరూపంగా భావించే 'బ్రహ్మసూత్రం'.
బయటకు చూసేవారికి అందులో మూడు దారాలే కనిపిస్తాయి. కానీ ‘దేవల స్మృతి’ మరియు ఇతర ఆగమ శాస్త్రాల ప్రకారం... ఒక్కో దారాన్ని మళ్లీ మూడు సూక్ష్మమైన పోగులతో పేనుతారు. అంటే జంధ్యంలో మొత్తం తొమ్మిది పోగులు ఉంటాయి. ఈ తొమ్మిది పోగులలో ఓంకారము, అగ్ని, నాగులు, సోముడు, పితృ దేవతలు, ప్రజాపతి, వాయువు, సూర్యుడు, మరియు విశ్వేదేవతలు అనే తొమ్మిది మంది దేవతలు కొలువై ఉంటారని ప్రాచీన సాహిత్యం చెబుతోంది. ఇక ఈ దారాలను కలిపి వేసే ముడిని 'బ్రహ్మగ్రంథి' అంటారు. ఇది సృష్టి, స్థితి, లయకారులైన బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరుల కలయికకు సజీవ సంకేతం.
అంతేకాదు, తైత్తిరీయ సంహిత, మరియు మనుస్మృతి లాంటి ధర్మశాస్త్రాలు ఈ జంధ్యాన్ని ధరించే విధానం వెనుక ఉన్న శాస్త్రీయతను కూడా స్పష్టంగా వివరించాయి. మనం చేసే కర్మను బట్టి, ఈ దారం యొక్క స్థానం మారుతుంది. దైవ కార్యాలు, శుభకార్యాలు చేసేటప్పుడు ఎడమ భుజం మీదుగా ధరిస్తారు. దీనిని ఉపవీతం అంటారు. పితృ దేవతలకు సంబంధించిన కర్మలు అంటే, శ్రాద్ధ కర్మలు చేసేటప్పుడు, కుడి భుజం మీదుగా ధరిస్తారు. దీనిని ప్రాచీనావీతం అంటారు. ఇక ఋషులకు సంబంధించిన, లేదా సాధారణ దైనందిన పనులు చేసేటప్పుడు, మెడలో పూలమాలలా వేసుకుంటారు. దీనిని నివీతం అంటారు. మనిషి తన జీవితంలో నిర్వర్తించాల్సిన ప్రతి బాధ్యతకు, ఆచరించాల్సిన ప్రతి ధర్మానికి ఈ యజ్ఞోపవీతం ఒక దిక్సూచిలా పనిచేస్తుంది.
కేవలం బాహ్యంగా కనిపించే ఈ నియమాలే కాకుండా... ధర్మ గురువులూ, మరియు ఆధ్యాత్మిక పరిశోధకులూ చెబుతున్నదాని ప్రకారం, జంధ్యంలోని మూడు పోగులకు ఎంతో లోతైన అంతర్గత అర్థం ఉంది. ఆధ్యాత్మిక కోణంలో చూస్తే, మన శరీరంలో ప్రాణశక్తి ప్రవహించే నాడులకు ఇది ప్రతీక. మన సూక్ష్మ శరీరంలో ముఖ్యంగా మూడు నాడులు ఉంటాయి.. ఇడ, పింగళ, మరియు సుషుమ్న. యోగ సాధన ద్వారా, నియమ నిష్టల ద్వారా ఈ నాడులను శుద్ధి చేసుకున్నప్పుడు, ప్రాణశక్తి ఎటువంటి ఆటంకాలు లేకుండా మధ్యలో ఉన్న సుషుమ్న నాడి గుండా స్వేచ్ఛగా ప్రవహిస్తుంది. అప్పుడే మనిషి భౌతిక ప్రపంచపు సరిహద్దులను దాటి, శాశ్వతమైన శాంతినీ, మోక్షాన్నీ అనుభవిస్తాడు. ఈ అద్భుతమైన అంతర్గత ప్రయాణానికి ప్రతీకే, ఆ మూడు దారపు పోగులు.
కేవలం వ్యక్తిగత మోక్ష సాధనకే కాదు. సామాజికంగా కూడా దీనికి అపారమైన ప్రాముఖ్యత ఉంది. పుట్టినప్పటి నుండి ప్రతి మనిషి మూడు రుణాలను తన భుజాలపై మోస్తుంటాడు. మొదటిది ఋషి రుణం.. మనకు జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించిన గురువులకు మనం తీర్చుకోవలసిన రుణం. రెండవది దేవ రుణం.. మనకు జీవితాన్ని ఇచ్చి, ప్రకృతి వనరులను ప్రసాదించి, మనల్ని కాపాడుతున్న దేవతలకు తీర్చుకోవలసిన రుణం. మూడవది పితృ రుణం.. మన ఉనికికి కారణమైన మన తల్లిదండ్రులూ, పూర్వీకులకూ తీర్చుకోవలసిన రుణం.
ఈ మూడు పోగులూ ప్రతిక్షణం ఒక బాధ్యతగల పౌరుడిగా మనకు ఈ రుణాలను గుర్తుచేస్తూనే ఉంటాయి. కాబట్టే, ప్రతి వ్యక్తి ఉపనయన సంస్కారం పొంది, గురుకులాల్లో విద్యనభ్యసించి, బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని పొందడం ద్వారా సనాతన ధర్మం నలుదిశలా ఒక మహావృక్షంలా విస్తరించింది.
అయితే, హిందూ సంప్రదాయాల పట్ల ఉన్న ఈ భక్తి, సత్యాన్వేషణ పట్ల ఉన్న ఈ తపన, ఆక్రమణదారుల కంట్లో నలుసులా మారింది. మత మార్పిడులకూ, ఇస్లామిక్ దండయాత్రదారులకూ, ఇది ఎంత పెద్ద సవాలుగా మారిందో, భారతదేశంలో జీసస్ బోధనలను వ్యాప్తి చేయాలని ప్రయత్నించిన క్రిస్టియన్ మిషనరీలకు కూడా, అంతే పెద్ద అడ్డంకిగా మారింది. తమ మతాన్ని రుద్దాలనుకున్న వారి ప్రయత్నాలను ఎదిరించి, ప్రజలను ధర్మ మార్గంలో నిలబెడుతున్న ఈ జంధ్యధారులను చూసి వారు భయపడ్డారు. ప్రజలపై ఎక్కడ తమ నియంత్రణ కోల్పోతామో అనే భయంతో, తమకు ఎదురుతిరుగుతున్నారనే కోపంతో... ఇస్లామిక్ ఆక్రమణదారులూ, మరియు బ్రిటిష్ వలసవాదులూ, ఇద్దరూ బ్రాహ్మణులనూ, జంధ్యం ధరించిన ప్రతి ఒక్కరినీ క్రూరంగా హింసించారు. ఆ పవిత్ర దారాన్ని ఒక నేరంగా పరిగణించారు.
కాబట్టి, భవిష్యత్తులో ఎవరైనా సనాతన ధర్మాన్ని ఒక వివక్షతో కూడిన మతం అనో, పితృస్వామ్య వ్యవస్థ అనో నిందిస్తే... ఈ నిజాన్ని వారికి గట్టిగా చెప్పండి. ప్రాచీన గ్రంథాలలో ఉన్న ఈ అమూల్యమైన జ్ఞానాన్ని నలుగురితో పంచుకోవడం ద్వారా, మన సనాతన ధర్మంపై అలుముకున్న అపోహలనే చీకట్లను, మనం కొంతైనా పారద్రోలవచ్చు. అలా చేయడం ద్వారా, మన భుజాలపై ఉన్న ఆ సామాజిక ఋణాన్ని కొంతవరకైనా తీర్చుకున్నవారం అవుతాము.
🚩 సర్వేజనాః సుఖినోభవంతు! 🙏
