Audi9 – Telugu Mythology & Temple History Stories | Voice of Maheedhar (Planet Leaf), Shadow Madhu Babu Audiobooks, Facts Hive Youtube Channels. Here I bring you Bhagavad Gita in Telugu, Stories of Mahabharata, Ramayana, Science behind Sanatana Dharma, Hinduism, Interesting and Unknown Facts and Mysteries in Telugu, and Writer Madhu babu's Shadow, Folklore, Fantasy Fiction Novels as Audiobooks / Podcasts. Watch interesting videos Every Day in the original Voice of Maheedhar and Sudha..
పగలు మండుతున్న ఎండ.. రాత్రి ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసే ఉక్కపోత. గొంతు ఎండిపోతోంది.. మనుషులు, జంతువులు, పచ్చని మొక్కలు నీటి చుక్క కోసం అల్లాడిపోతున్నాయి. ఎండాకాలం వెళ్ళిపోయినా ఆకాశం వైపు ఆశగా చూస్తున్న రైతుకు నిరాశే ఎదురవుతోంది. వాతావరణం ఎందుకిలా కన్నెర్రజేస్తోంది? దీనికి ఒకటే కారణం.. మహాసముద్రానికి వచ్చిన జ్వరం. అదే 'ఎల్ నినో' (El Niño).
సాధారణ ఎల్ నినోగా మొదలై, సూపర్ ఎల్ నినోగా మారి, చివరకు 'గాడ్జిల్లా ఎల్ నినో'గా పరిణామం చెంది ప్రపంచాన్ని వణికిస్తున్న ఈ వాతావరణ మార్పు వెనుక ఉన్న సైన్స్ ఏమిటి? వేదాలు దీని గురించి ఏనాడో ఏం హెచ్చరించాయి?
అసలేంటి ఈ ఎల్ నినో? ఎలా పుడుతుంది?
పసిఫిక్ మహాసముద్రంలోని జలాలు సాధారణ స్థాయి కంటే ఎక్కువగా (2 నుండి 4 డిగ్రీలు) వేడెక్కే వాతావరణ పరిస్థితినే 'ఎల్ నినో' అంటారు. స్పానిష్ భాషలో 'El Niño' అంటే "చిన్న బాలుడు" అని అర్థం. పేరుకి చిన్న బాలుడే అయినా ఇది సృష్టించే విలయం అంతా ఇంతా కాదు.
సాధారణంగా పసిఫిక్ మహాసముద్రం మీద తూర్పు నుండి పడమరకు బలమైన గాలులు వీస్తాయి. వీటినే వ్యాపార పవనాలు (Trade Winds) అంటారు. ఇవి సముద్రంపై ఉన్న వేడి నీటిని ఆసియా (ఆస్ట్రేలియా, ఇండోనేషియా) వైపుకు తోస్తాయి. అప్పుడు దక్షిణ అమెరికాలోని పెరూ తీరం దగ్గర అడుగున ఉన్న చల్లని నీళ్లు పైకి వస్తాయి.
కానీ, ఆసియాలో గాలి ఒత్తిడి తగ్గడం, పెరూ దగ్గర ఒత్తిడి పెరగడం వల్ల ఈ గాలులు బలహీనపడి ఆగిపోతాయి. ఈ గాలి ఒత్తిడి తేడానే Southern Oscillation అంటారు. గాలులు ఆగిపోవడం వల్ల, ఆసియా వైపు వెళ్లాల్సిన వేడి నీళ్లన్నీ మధ్యలోనే ఆగిపోయి తిరిగి పెరూ వైపే ఉండిపోతాయి. ఈ క్రమంలో సముద్రంలో 100 మీటర్ల లోతున పెద్ద వేడి అలలు ప్రయాణిస్తాయి. దీన్నే Kelvin Wave అంటారు. ఈ వేడి వల్ల అడుగున ఉన్న చల్లని నీళ్లు పైకి రావడం ఆగిపోతుంది. అప్పుడే ఎల్ నినో తన విధ్వంసాన్ని ప్రారంభిస్తుంది.
ఆధునిక సైన్స్ - వేదాల హెచ్చరిక!
వేద పరంగా చూస్తే.. ప్రకృతిలో అగ్ని తత్వం పెరిగితే 'ఎల్ నినో', జల తత్వం ఎక్కువైతే 'లా నినా'. సమతుల్యం తప్పడమే వైపరీత్యం. ప్రకృతిలో ఈ మార్పులు ఎందుకు వస్తాయో మన వేదాలు ఏనాడో స్పష్టంగా చెప్పాయి. దానికి కారణం.. "ఋతం తప్పడం".
ఋతం అంటే సృష్టి ధర్మం. సూర్యుడు సమయానికి రావడం, వర్షం పడటం, సముద్రం చల్లగా ఉండటం. కానీ ఇప్పుడు సముద్రం తన ఋతం తప్పింది.
ఆపః (నీరు) వేడెక్కడం, వాయుః (గాలి) దారి తప్పడం, తేజః (వేడి) పెరగడం.. ఇలా పంచభూతాల సమతుల్యత దెబ్బతింది. దీన్నే ఉపనిషత్తులు "భూతక్షోభం" అని పిలిచాయి. మోడరన్ సైన్స్ చెప్పే 'గ్లోబల్ వార్మింగ్', వేదం చెప్పే 'భూతక్షోభం' రెండూ ఒక్కటే! మనిషి తన ధర్మం తప్పడం వల్లే ఈ ప్రకృతి వైపరీత్యాలు.
> భూమిని తల్లిగా పిలుచుకున్నాం, కానీ చెట్లను నరికి, ప్రపంచాన్ని ప్లాస్టిక్ తో నింపి, ఫ్యాక్టరీల వ్యర్థాలతో గాలిని, నీటిని కలుషితం చేసి ఆ భూమాతనే తీవ్రంగా బాధిస్తున్నాం.
ఎల్ నినో తెచ్చే మహా ముప్పు
ఇది కేవలం సముద్రం వేడెక్కడం కాదు.. దీనివల్ల సాగునీరు, తాగునీరు కరువై వ్యవసాయ, ఆర్థిక రంగాలు కుప్పకూలుతాయి. ఎండల తీవ్రతకు కొత్త రకం రోగాలు, కీటకాలు పుట్టుకొస్తాయి. ఒకవైపు ఇండోనేషియా, ఆస్ట్రేలియా అడవుల్లో కార్చిచ్చులు చెలరేగితే.. మన దేశంలో వర్షాల్లేక కరువులు, ఆకలి కేకలు మిగులుతాయి.
మన బాధ్యత.. ఏం చేద్దాం?
ఎల్ నినో రాకను మనం ఆపలేము, కానీ దాని తీవ్రతను కచ్చితంగా తగ్గించవచ్చు. ఇది ప్రతి ఒక్కరి బాధ్యత:
* పచ్చదనం పెంచుదాం: అడ్డగోలుగా చెట్లను నరకడం ఆపి, ప్రతి ఒక్కరూ బాధ్యతగా మొక్కలు నాటి పెంచాలి.
* ప్లాస్టిక్ మహమ్మారికి చెక్: ప్లాస్టిక్ వాడకాన్ని మన ఇళ్ల నుండే నిషేధిద్దాం. పాఠశాలలు, ఆలయాలు, ఆధ్యాత్మిక సంస్థలను 'ప్లాస్టిక్ రహిత (Plastic Free) ప్రాంతాలు'గా మారుద్దాం.
* జలమే జీవం: ప్రతి నీటి బొట్టును పొదుపు చేద్దాం. ప్రతి ఇంట్లో ఇంకుడు గుంతలు (Soak pits) ఏర్పాటు చేసుకుందాం. పగిలిన పైపులు, ట్యాప్ లీకేజీలు వెంటనే బాగు చేయిద్దాం.
* కర్బన ఉద్గారాల తగ్గింపు: ఇంట్లో నాలుగు వాహనాలు ఉంటే అవసరాన్ని బట్టి రెండే వాడదాం. వీలైనంతవరకు పబ్లిక్ ట్రాన్స్ పోర్ట్ (ప్రజా రవాణా) ఉపయోగిద్దాం.
* విద్యుత్ ఆదా: అవసరం లేని చోట ఫ్యాన్లు, లైట్లు, ఏసీలు కట్టేద్దాం.
* అవగాహన కల్పిద్దాం: ప్రతి కమ్యూనిటీ మీటింగ్ లో, స్కూల్ ప్రార్థన సమయాల్లో ఎల్ నినో ప్రభావం, పర్యావరణ పరిరక్షణ గురించి తప్పనిసరిగా పిల్లలతో చర్చిద్దాం.
ఈ మార్పు ముందుగా ఒక చిన్న పొదుపు పాఠశాలలో ప్రారంభమై, గ్రామపంచాయతీల ద్వారా ప్రజలందరిలోకి వెళ్లాలి. ప్రకృతిని కాపాడుకుందాం... రాబోయే ప్రళయ ప్రకోపాన్ని తగ్గిద్దాం!
- Voice of Maheedhar
ఈ ఆర్టికల్ ను షేర్ చేసి, పర్యావరణ రక్షణలో మీ వంతు బాధ్యతను నిర్వర్తించండి. 🌿🌍
137 ఏళ్లు జీవించిన మహా యోగి బాబా! కాలి నడకన ప్రపంచాన్ని చుట్టివచ్చిన తొలి భారతీయ సన్యాసి! | The Story of Shivapuri Baba అష్టసిద్ధులు, ఎన్నో యోగ శక్తులు ఉన్నప్పటికీ బాబా వాటిని ఎప్పుడూ ఇతరుల ముందు ఎందుకు ప్రదర్శించలేదు?
సనాతన ధర్మం ప్రకారం, మనిషి కేవలం ఈ రక్తమాంసాలతో కూడిన భౌతిక శరీరం మాత్రమే కాదు. అజ్ఞానం వల్ల మానవుడు తనను తాను 'అన్నమయ కోశం' అంటే, ఆహారంతో ఏర్పడిన భౌతిక శరీరంగా భావించి, అది నశించినప్పుడు తానూ నశించిపోతాడని భ్రమ పడతాడు. కానీ వాస్తవానికి జననం, మరణం అనేవి కేవలం దేహ ధర్మాలు మాత్రమే. స్వచ్ఛమైన ఆత్మకు ఎలాంటి మరణం లేదు. ఈ పరమ సత్యాన్ని గ్రహించి, ధ్యానం ద్వారా బుద్ధిని స్వచ్ఛం చేసుకుని, జనన మరణాలూ, ఆకలి దప్పులూ, శోకం అనే సంసార సముద్రపు అలల నుండి సంపూర్ణంగా విముక్తి పొందిన మహా యోగి ఆయన.
అసలు ఈ భూమి మీద ఒక మనిషి ఎన్ని సంవత్సరాలు జీవించగలడు? ఎక్కువలో ఎక్కువ 100 ఏళ్లు.. మహా అయితే 110 ఏళ్లు! కానీ ఒక భారతీయ సన్యాసి ఏకంగా 137 సంవత్సరాలు సజీవంగా ఉన్నారు. అంతేకాదు, ప్రపంచం మొత్తాన్ని కాలినడకన చుట్టివచ్చిన మొట్టమొదటి భారతీయ సాధువు ఆయనే. ఆయనే 'శివపురి బాబా'. ఆయన అసలు పేరు శ్రీ గోవిందానంద భారతి.
ఒక్కసారి ఆలోచించండి... ఒక సాధారణ సన్యాసి బ్రిటన్ మహారాణి దగ్గర బకింగ్‌హామ్ ప్యాలెస్‌లో ఆతిథ్యం స్వీకరించి, ఆల్బర్ట్ ఐన్‌స్టీన్‌తో వేదాంతాన్ని చర్చించి, లియో టాల్‌స్టాయ్‌కు స్వయంగా భారతీయ వంటలు చేయడం నేర్పించారంటే.. ఆయన ప్రయాణం ఎంత సువిశాలమైనదో ఊహించండి! విమానాలూ, ఆధునిక రవాణా సౌకర్యాలూ అందుబాటులో లేని ఆ కాలంలోనే... ఆసియా దట్టమైన అడవుల నుండి మక్కా ఎడారుల మీదుగా, అమెరికా వీధుల వరకు ఆయన వేయని అడుగు లేదు. కేవలం ఒక చేతిలో దండం పట్టుకుని కాలి నడకన ప్రపంచంలోని అత్యధిక దేశాలను చుట్టివచ్చిన ఈ అద్భుత యోగి జీవితం, నేటి ఆధునిక సైన్స్‌కు సైతం అంతుచిక్కని ఒక మహా రహస్యం.
మహాభారతంలో కురువృద్ధుడైన భీష్ముడు అంపశయ్యపై 58 రోజుల పాటు, మృత్యువును సైతం నిలిపి ఉంచి, 'ఇచ్ఛామరణ' వరాన్ని పొందినట్లుగా, శివపురి బాబా కూడా తన దేహంపై, పంచ కోశాలపై అద్భుతమైన నియంత్రణ సాధించారు. ప్రపంచమంతా 40 ఏళ్ల పాటు కేవలం కాలి నడకన తిరిగి, మానవాళికి 'స్వధర్మం' అనే దివ్య మార్గాన్ని అందించారు. ఎక్కడో కేరళలో పుట్టిన ఒక బ్రాహ్మణ బాలుడు, ప్రపంచ దేశాలను ఎలా చుట్టివచ్చాడు? బ్రిటన్ మహారాణి క్వీన్ విక్టోరియాను స్వయంగా కలిసి ఆయన బోధించిన ఆధ్యాత్మిక రహస్యాలు ఏమిటి? ఈ వీడియోలో ఆ మహా యోగి అడుగుజాడలను అన్వేషిద్దాం.. రండి!
వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
శివపురి బాబా 1826లో కేరళలోని ఒక సంప్రదాయ బ్రాహ్మణ కుటుంబంలో జన్మించారు. ఆయన అసలు పేరు గోవిందానంద భారతి. ఆయన పూర్వీకుల నేపథ్యం కూడా ఎంతో ఆసక్తికరం. ఆయన ముత్తాత స్వయంగా టిప్పు సుల్తాన్ ఆస్థానంలో మంత్రిగా పనిచేశారు. ఇక ఆయన తాతగారు గొప్ప జ్యోతిష్యుడు, గణిత శాస్త్రవేత్త. గ్రహాల కదలికలను బట్టి తన భార్య పాము కాటుతో మరణిస్తుందని ఆయన ముందే ఖచ్చితంగా ఊహించారు.
తన తాతగారి పర్యవేక్షణలో ప్రాచీన గురుకుల విధానంలో విద్యను అభ్యసించిన ఆయన, కేవలం తొమ్మిదేళ్ల వయసుకే వేదాలు, ధనుర్వేదం, ఆయుర్వేదంలో అద్భుతమైన పాండిత్యాన్ని సాధించారు. తన 18వ ఏట కుటుంబ సంపదను వదిలేసి తాతగారితో కలిసి అడవులకు వెళ్లారు. తాతగారి మరణానంతరం, నర్మదా నది తీరంలోని 'అమరకంటక్' దట్టమైన అడవుల్లో ఏకంగా 25 సంవత్సరాల పాటు కఠిన తపస్సు చేశారు. కేవలం పండ్లు, అడవి దుంపలు తింటూ, పులులు, ఏనుగుల మధ్య ఆయన గడిపారు. ఆ కఠోర దీక్షలోనే ఆయనకు భగవంతుని సాక్షాత్కారం లభించింది.
అమరకంటక్ దట్టమైన అడవుల్లో 25 ఏళ్ల పాటు ఆయన చేసిన తపస్సు గురించి వింటే రోమాలు నిక్కబొడుచుకుంటాయి. చుట్టూ భయంకరమైన పులులు, క్రూర జంతువులు తిరుగుతున్నా ఆయన ఏమాత్రం చలించేవారు కాదు. నిజానికి, అహింస మరియు సంపూర్ణ ప్రేమతో నిండిన ఆయన ఆత్మశక్తిని గ్రహించి, క్రూరమైన అడవి జంతువులు సైతం ఆయన దగ్గరకు వచ్చి సాధు జంతువుల్లా ప్రశాంతంగా పడుకునేవట. మనిషిలోని భయం, ద్వేషం పూర్తిగా నశించినప్పుడు ప్రకృతిలోని క్రూర మృగాలు కూడా అతనికి ఎలా దాసోహం అవుతాయో చెప్పడానికి ఆయన అరణ్యవాసమే ఒక గొప్ప నిదర్శనం. ఆ తర్వాత తన తాతగారి కోరిక మేరకు, భగవంతుని సృష్టిని చూడటానికి ప్రపంచ పర్యటనకు శ్రీకారం చుట్టారు.
ఆ పర్యటన ఏ బస్సులోనో, రైలులోనో కాదు... పూర్తిగా కాలినడకన! ఇక్కడ అందరికీ ఒక సహజమైన సందేహం రావచ్చు. ఒక రూపాయి ఆదాయం లేని ఒక సాధువు ఏకంగా ప్రపంచ దేశాలను ఎలా చుట్టిరాగలిగాడు? అని.. దానికి ఆయన అనుసరించిన విధానం 'సంపూర్ణ శరణాగతి'. ఆయన తన జీవితంలో ఎన్నడూ, ఎవరినీ చేయి చాచి ఏదీ అడగలేదు, భిక్షాటన చేయలేదు. కానీ ఆయన అడుగుపెట్టిన ప్రతి చోటా ప్రకృతి ఆయనకు కావాల్సిన ఆహారాన్ని, వసతిని ఎవరో ఒకరి రూపంలో ఏర్పాటు చేసేది. భగవంతుని పై పూర్తి భారం వేసినప్పుడు, ప్రపంచం మొత్తం ఒక ఇల్లులా మారిపోయి ఎలా స్వాగతం పలుకుతుందో శివపురి బాబా యాత్ర నిరూపించింది.
ఆయన ఉత్తర భారత మైదానాల గుండా నడుచుకుంటూ ఆఫ్ఘనిస్తాన్, ఇరాన్ దాటి వెళ్లారు. మక్కా ష్రైన్ లోపలికి వెళ్లి దర్శించిన మొట్టమొదటి హిందువు ఆయనే. అక్కడి నుండి 800 కిలోమీటర్ల ఎడారిలో నడిచి జెరూసలేం చేరుకున్నారు. ఆ తర్వాత ఇస్తాంబుల్, గ్రీస్ మీదుగా ఆసియా ఖండం దాటి యూరప్ చేరుకున్నారు. ఆయన ప్రయాణం గురించి విన్న బ్రిటన్ మహారాణి 'క్వీన్ విక్టోరియా' స్వయంగా ఆయనను ఆహ్వానించారు. బకింగ్‌హామ్ ప్యాలెస్‌లో నాలుగు సంవత్సరాల పాటు ఆయనకు ఆతిథ్యం ఇచ్చారు. ఈ సమయంలో క్వీన్ విక్టోరియా ఆయనను 18 సార్లు ఏకాంతంగా కలిసి యోగా, మరియు ఆధ్యాత్మిక జీవితం గురించి ఎన్నో విషయాలు తెలుసుకున్నారు. పాశ్చాత్య ప్రపంచానికి భారతీయ యోగా, సనాతన ధర్మం గొప్పదనాన్ని తెలియజేసిన తొలి వ్యక్తుల్లో శివపురి బాబా ఒకరు.
అక్కడితో ఆగకుండా.. అమెరికా, పెరూ, కొలంబియా, ఆస్ట్రేలియా, జపాన్, చైనా ఇలా ఎన్నో దేశాలను కాలి నడకన చూసి తిరిగి బెనారస్ చేరుకున్నారు. తన సుదీర్ఘ జీవితంలో 80 శాతం ప్రయాణం ఆయన కేవలం నడక ద్వారానే చేయడం విశేషం.
తన ప్రయాణంలో ఆయన ఎంతో మంది మహానుభావులను కలుసుకున్నారు. రామకృష్ణ పరమహంస, రమణ మహర్షి, శ్రీ అరవిందుల వంటి ఆధ్యాత్మిక వేత్తలనే కాకుండా... ఆల్బర్ట్ ఐన్‌స్టీన్, మేడమ్ క్యూరీ, లియో టాల్‌స్టాయ్ వంటి ప్రపంచ ప్రఖ్యాత వ్యక్తులతో ఆయనకు సన్నిహిత సంబంధాలు ఉండేవి. టాల్‌స్టాయ్‌కు ఆయన స్వయంగా భారతీయ వంటలు చేయడం నేర్పించారు. ఒకసారి ఐన్‌స్టీన్ "1+1 ఎంత?" అని అడిగినప్పుడు, "భగవంతుడు ఒక్కడే, దేనినీ ఇంకొక దానికి కలపలేము, కాబట్టి ఆధ్యాత్మికంగా 1+1=2 అనేది సరైనది కాదు" అని ఆశ్చర్యపరిచారు. జార్జ్ బెర్నార్డ్ షా వద్దకు ఆయన కొంచెం ఆలస్యంగా వెళ్లినప్పుడు, "హిందువులు ఎప్పుడూ లేటే" అని షా అనగా, "మేము మీలా కాలం అనే బంధనాల్లో చిక్కుకోలేదు, మేము స్వేచ్ఛా జీవులం" అని చమత్కరించారు.
తాను తెలుసుకున్న జ్ఞానాన్ని పుస్తకంగా రాయాలని ఎవరైనా అడిగితే, "నా ప్రయాణాలు, నేను కలిసిన వ్యక్తుల కథలు వింటే జనాలు అసలైన దైవ చింతనను పక్కనపెడతారు. దేవుడిని చేరడమే మన స్వధర్మం" అని సున్నితంగా తిరస్కరించేవారు.
బాబా కేవలం ఒక యోగి మాత్రమే కాదు, గొప్ప సమయస్ఫూర్తి ఉన్న వ్యక్తి. ఆయనకు 108 ఏళ్ల వయసులో ఒక ఆసక్తికరమైన సంఘటన జరిగింది. రైలులో ఫస్ట్ క్లాస్ కంపార్ట్‌మెంట్ లో ఆయన ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు, ఒక ఆంగ్లేయ మహిళ ఆయన దగ్గరున్న డబ్బులు చూసి, "సగం డబ్బు నాకు ఇవ్వకపోతే, నువ్వు నా మీద అత్యాచారం చేయబోయావని చైన్ లాగి అందరికీ చెబుతాను" అని బెదిరించింది. అప్పుడు బాబా ఏమాత్రం భయపడకుండా నవ్వి, తనకు చెవులు వినపడవని సైగ చేసి, ఆమె చెప్పేది ఒక కాగితం మీద రాయమన్నారు. ఆమె ఆ బెదిరింపును కాగితం మీద రాసి ఇవ్వగానే, దాన్ని జేబులో పెట్టుకుని "ఇప్పుడు చైన్ లాగు" అని నవ్వారు. దాంతో ఆ మహిళ భయపడి పారిపోయింది!
శివపురి బాబా వద్ద అష్టసిద్ధులు, ఎన్నో యోగ శక్తులు ఉన్నప్పటికీ ఆయన వాటిని ఎప్పుడూ ఇతరుల ముందు ప్రదర్శించలేదు. తన దగ్గరకు వచ్చే కొందరు మహిమలు చూపించమని అడిగితే ఆయన సున్నితంగా మందలించేవారు. "గాలిలో తేలడం, నీళ్ల మీద నడవడం లేదా శూన్యం నుంచి వస్తువులు సృష్టించడం అనేవి కేవలం గారడీ విద్యలు మాత్రమే. వాటి వల్ల ఆత్మకు ఒరిగేది ఏమీ లేదు. అల్లకల్లోలమైన ఈ ప్రపంచంలో, ఎన్ని కష్టనష్టాలు ఎదురైనప్పటికీ మనస్సును ప్రశాంతంగా, చలించకుండా ఉంచుకోవడమే మనిషి చేయగల అతిపెద్ద అద్భుతం" అని ఆయన స్పష్టం చేశారు. ఆధ్యాత్మికత అంటే గాలిలో తేలడం కాదనీ, నేల మీద బాధ్యతగా బతకడమేననీ ఆయన ఈ మాటల ద్వారా ప్రపంచానికి చాటిచెప్పారు.
శివపురి బాబా బోధనలన్నీ సనాతన ధర్మంలోని సారాంశమే. ఆయన దీనిని 'స్వధర్మం' లేదా ఆంగ్లంలో 'Right Life' అని పిలిచేవారు. భగవద్గీతలో కృష్ణ పరమాత్మ చెప్పిన నిష్కామ కర్మ యోగాన్ని ఆయన సులభతరం చేశారు. ఆయన ప్రధానంగా మూడు నియమాలను సూచించారు:
1.శారీరక నియమం (Physical Discipline): మన శరీరానికి సరైన ఆహారం, నిద్ర ఇవ్వడం ద్వారా దానిని ఆరోగ్యంగా ఉంచుకోవడం.
అసలు ఆయన ఏకంగా 137 ఏళ్లు ఎలా ఆరోగ్యంగా జీవించగలిగారు అన్నది నేటి వైద్యశాస్త్రానికి సైతం అంతుచిక్కని ప్రశ్న. దానికి బాబా చెప్పే సమాధానం.. "మనం తినే ఆహారంలో సగమే మనల్ని బతికిస్తుంది, మిగతా సగం డాక్టర్లను బతికిస్తుంది". ఆయన దైనందిన జీవితంలో ఆహారం చాలా పరిమితంగా ఉండేది. కడుపును ఎప్పుడూ నిండుగా ఉంచకుండా, రోజుకు కేవలం గుప్పెడు బియ్యం, కొన్ని కూరగాయలు మాత్రమే తీసుకునేవారు. శరీరానికి ఎంత అవసరమో అంతే ఇంధనాన్ని అందిస్తూ, అనవసరమైన ఆలోచనలతో మెదడును అలసిపోనివ్వకపోవడమే తన సుదీర్ఘ యవ్వనానికి, ఆయుష్షుకు కారణమని ఆయన స్పష్టం చేశారు.
2.మానసిక / నైతిక నియమం (Mental / Moral Discipline): మనస్సును కోపం, దురాశ, మరియు ద్వేషం నుండి దూరంగా ఉంచడం. సమాజంలో మన బాధ్యతలను సక్రమంగా నెరవేర్చడం.
3.ఆధ్యాత్మిక నియమం (Spiritual Discipline): దైనందిన జీవితంలో మన పనులు మనం చేసుకుంటూనే, మనస్సును ఎల్లప్పుడూ భగవంతుని పైనే నిలపడం.
"జీవితాన్ని కాపాడుకోవడానికి అవసరమైన విధులు నిర్వర్తించండి. కానీ మనస్సులో ఎల్లప్పుడూ భగవంతుడినే స్మరించండి" అని ఆయన ఎప్పుడూ చెప్పేవారు. మనిషి ఆత్మ పరిశీలన కోసం ఆయన కేవలం మూడు గ్రంథాలను సూచించారు. రామాయణం మనస్సును క్రమశిక్షణలో పెడితే, మహాభారతం బుద్ధిని స్థిరపరుస్తుంది, భాగవతం ఆత్మను పునీతం చేస్తుందని ఆయన బోధించారు.
1893లో స్వామి వివేకానంద చికాగోలో ఉన్న సమయంలో, శివపురి బాబా కూడా అమెరికాలోనే ఉన్నారు. మదన్ మోహన్ మాలవ్యా బెనారస్ హిందూ విశ్వవిద్యాలయం (BHU) స్థాపిస్తున్నప్పుడు, బాబా స్వయంగా 50,000 రూపాయలు విరాళంగా ఇచ్చారు. తన దగ్గరకు వచ్చే పాశ్చాత్యులకు, "మీరు ఏ మతంలో ఉంటే ఆ మతాన్నే ఆచరించండి, కానీ దైవాన్ని చేరడమే లక్ష్యంగా పెట్టుకోండి" అని చెప్పేవారు.
ప్రపంచాన్ని చుట్టి వచ్చిన తర్వాత శివపురి బాబా తన 100వ ఏట నేపాల్ చేరుకున్నారు. అక్కడ శివపురి అడవుల్లో కఠినమైన ఏకాంత జీవితం గడిపారు. అందుకే ఆయనకు 'శివపురి బాబా' అనే పేరు స్థిరపడిపోయింది. ఆయన సంపాదించినదంతా దానధర్మాలకే ఉపయోగించారు. ఆదాయంలో 10 శాతం దానం చేయాలనుకుంటే, అందులో ఒక వంతు సంస్కృతికి, ఒక వంతు ఆధ్యాత్మికతకు, మరో వంతు పేదరిక నిర్మూలనకు వాడాలని ఆయన అద్భుతమైన సూత్రం చెప్పారు. 135 ఏళ్ల వయసులో కూడా ఆయన ముఖంలో అద్భుతమైన తేజస్సు ఉండేదని జే.జి. బెన్నెట్ అనే ఆంగ్లేయుడు తన పుస్తకంలో రాసుకున్నాడు.
చివరగా, తన అవతారాన్ని చాలించే సమయంలో "భగవంతుడిని పూజించండి (Worship God)" అని తన శిష్యులకు చివరి సందేశం ఇచ్చి, ఆయన శాశ్వతమైన సమాధి స్థితిలోకి వెళ్లిపోయారు. 1963 జనవరి 28న, తన 137వ ఏట నేపాల్‌లోని ధృవస్థలిలో ఆయన మహాసమాధి చెందారు. ఎలాంటి ప్రచారం కోరుకోకుండా, కేవలం తన జీవిత విధానం ద్వారానే ప్రపంచానికి స్వధర్మాన్ని బోధించిన ఆ మహా యోగి జీవితం మనందరికీ ఎంతో ఆదర్శం.
ఈ వీడియో మీకు నచ్చితే, మీ బంధుమిత్రులకు షేర్ చేసి ధర్మ ప్రచారంలో భాగస్వాములు కండి. సర్వేజనా సుఖినోభవంతు! మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను.
మహాభారతంలో ఉడిపి రాజు అన్నదాన రహస్యం! 50 లక్షల మందికి ఒక్క మెతుకు వృధా కాకుండా ఉడిపి రాజు ఎలా వండగలిగాడు? ఆనాటి ఈ అన్నదానానికి సజీవ సాక్ష్యంగా, నేటికీ కర్ణాటకలో కొనసాగుతున్న ఆ సంప్రదాయం ఏమిటి?
లాక్షణికులు సర్వ లక్షణ సంగ్రహమనీ... ఐతిహాసికులు ఇతిహాసమనీ... పౌరాణికులు బహు పురాణ సముచ్ఛయమనీ కొనియాడే పంచమ వేదం.. మన మహాభారతం.
ధర్మం కోసం జరిగిన ఈ కురుక్షేత్ర మహాసంగ్రామంలో 18 అక్షౌహిణుల సైన్యం పాల్గొంది. పాండవుల పక్షాన 7 అక్షౌహిణులు, కౌరవుల పక్షాన 11 అక్షౌహిణులు. ఒక అక్షౌహిణి అంటే సుమారు 2,18,700 మంది పదాతులు, అశ్వాలు, గజాలు, రథికులు. మొత్తం కలిపి సుమారు 40 నుండి 50 లక్షల మంది ప్రాణులు ఆ రణక్షేత్రంలో నిలబడ్డారు.
ఒక్కసారి ఆ కురుక్షేత్ర రణరంగాన్ని మీ కళ్లముందు ఊహించుకోండి... ఆకాశాన్ని కమ్మేసే బాణాల వర్షం, గుండెలు పగిలే శంఖనాదాలు, మదపుటేనుగుల ఘీంకారాలు, నెత్తుటేరులు పారిన నేల! రథ చక్రాల కింద భూమాత సైతం వణికిపోయిన ఆ భీకర సంగ్రామంలో, క్షణ క్షణానికి వేలాది మంది వీరుల ప్రాణాలు గాలిలో కలిసిపోతున్నాయి. అటువంటి భయంకరమైన వాతావరణంలో, ప్రాణాలు అరచేతిలో పెట్టుకుని పోరాడుతున్న సైనికులకు... ఒక పూట కాదు, రెండు పూటలు కాదు, ఏకంగా 18 రోజుల పాటు 50 లక్షల మందికి ఆకలి తీర్చడం అంటే మాటలా? వింటుంటేనే రోమాలు నిక్కబొడుచుకుంటున్నాయి కదూ! కత్తులూ, గదలూ పట్టిన ఆ కురుక్షేత్రంలో ఓ మహావీరుడు గరిటె పట్టి చేసిన ఆ అన్నదాన మహా యజ్ఞం, చరిత్రలోనే కనీవినీ ఎరుగనిది.
అంతకంటే ఒళ్ళు గగుర్పొడిచే మరో అద్భుతం ఏమిటంటే... నేటి ఆధునిక కాలంలో మన దగ్గర ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్ (AI) ఉంది, సూపర్ కంప్యూటర్లు ఉన్నాయి, క్షణాల్లో సమాచారం చేరవేసే టెక్నాలజీ ఉంది. అయినా సరే వేలమంది వచ్చే ఒక పెళ్లికి వంట చేస్తే చాలు, వందల కొద్దీ విస్తరాకులు తినుబండారాలతోపాటు చెత్తకుండీ పాలవుతాయి. కానీ, ఎటువంటి కమ్యూనికేషన్ వ్యవస్థా లేని ఆ ద్వాపరయుగంలో... ప్రతిరోజూ యుద్ధంలో లక్షలాది మంది ఊహించని విధంగా మరణిస్తున్నా, వండిన అన్నంలో ఒక్కటంటే ఒక్క మెతుకు కూడా వృధా కాలేదు! ఏ ఒక్క సైనికుడికీ అన్నం తక్కువ పడలేదు! అసలు ఇది మానవ మాత్రులకు సాధ్యమేనా? రేపు ఎంతమంది చనిపోతారో ముందు రోజు రాత్రే పక్కాగా అంచనా వేసిన ఆ అసాధ్యమైన లెక్కల వెనుక ఉన్న ఆ అంతుచిక్కని మహా రహస్యం ఏమిటి?
ఒక్కసారి ఆలోచించండి... ఇంట్లో నలుగురు లేదా ఐదుగురు బంధువులు వస్తేనే, వారికి సమయానికి వంట చేసి పెట్టడానికి మనం పడే ఆరాటం అంతా ఇంతా కాదు. అలాంటిది 50 లక్షల మందికి... అదీ భీకరమైన యుద్ధం జరుగుతున్న 18 రోజుల పాటు ఏ లోటూ రాకుండా మూడు పూటలా భోజనం ఎలా అందించారు?
యుద్ధం అంటే కత్తులు, రక్తం, మరణం మాత్రమే కాదు. వెనుక ఉండి నడిపించే నిర్వహణ, ఆహార పంపిణీ కూడా. ఆ 50 లక్షల మందికి వంట వండిన ఆ మహాకార్య సాధకుడు ఎవరు? ఈ ఆసక్తికరమైన రహస్యాలను, వీడియోను పూర్తిగా చూసి తెలుసుకోండి.
వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
కురుక్షేత్ర యుద్ధం ప్రకటించబడగానే, ఆర్యావర్తంలోని రాజ్యాలన్నీ రెండు వర్గాలుగా విడిపోయాయి. కొందరు ధర్మం వైపు నిలబడి పాండవులకు మద్దతు ఇస్తే, కొందరు బంధుప్రీతితో, భయంతో కౌరవుల పక్షంలో చేరారు. కానీ, ఈ మహా సంగ్రామంలో పాల్గొనని వారు ముగ్గురు ఉన్నారు.
మొదటివాడు, రుక్మిణి దేవి సోదరుడు, విదర్భ రాజైన రుక్మి. రెండవ వారు, స్వయంగా శ్రీకృష్ణుని అన్నయ్య, మహాబలుడైన బలరాముడు. ఇక మూడవ వారు... దక్షిణ భారతదేశంలోని తుళునాడుకు చెందిన ఉడిపి రాజు, "ఉడిపి నరేశుడు".
ఉడిపి నరేశుడు గొప్ప ధర్మబద్ధుడు. తన సైన్యాన్ని తీసుకుని కురుక్షేత్రానికి చేరుకున్నాడు. కౌరవులు, పాండవులు ఇద్దరూ అతనిని తమ పక్షాన పోరాడాలని ఆహ్వానించారు. కానీ ఉడిపి రాజు మనసులో వేరొక అద్భుతమైన ఆలోచన ఉంది. ఎటూ తేల్చుకోలేక, జగన్నాటక సూత్రధారి అయిన సాక్షాత్తూ ఆ వాసుదేవుని వద్దకు వెళ్ళాడు.
"మాధవా! ఈ యుద్ధంలో పాల్గొనడం నా మనస్సుకు సమ్మతం కాదు. అన్నదమ్ముల మధ్య జరుగుతున్న ఈ మారణహోమంలో నా కత్తికి రక్తపు మరకలు అంటించుకోదలుచుకోలేదు. కానీ, ఇరు పక్షాల వారూ భీకరంగా యుద్ధం చేస్తున్నారు. అందరూ వారి వారి ప్రాణాల గురించీ, గెలుపు గురించీ మాత్రమే ఆలోచిస్తున్నారు. కానీ ఈ 50 లక్షల మంది సైన్యానికి భోజనం ఎవరు పెడతారు కృష్ణా? నాకు అనుమతిస్తే... ఇరు పక్షాల సైనికులకూ, అన్నార్తులకూ భోజనం పెట్టే మహత్కార్యాన్ని నేనూ, నా సైన్యం స్వీకరిస్తాము" అని వేడుకున్నాడు.
అప్పుడు శ్రీకృష్ణుడు నవ్వుతూ... "రాజా! నీ ఆలోచన పరమ పవిత్రమైనది. 50 లక్షల మందికి వంట చేయడం సామాన్యమైన విషయం కాదు. భీమసేనుడు వంటలో దిట్ట. అయినా ఇప్పుడు అతను యుద్ధం చేయాలి. వంట కోసం అతనిని అడగలేము. నీ ఉద్దేశ్యం స్వచ్ఛమైనది. ఈ మహా సంగ్రామంలో అన్నదాన బాధ్యత నీదే" అని ఆశీర్వదించాడు.
యుద్ధం మొదలైంది. ఒకవైపు భీకర పోరు... మరోవైపు ఉడిపి నరేశుని ఆన్నదాన మహాయజ్ఞం. పగలు యుద్ధం ముగిశాక, అలసిపోయి శిబిరాలకు చేరుకునే సైనికులకు వేడి వేడి భోజనం అమృతంలా దొరికేది.
అసలు 50 లక్షల మందికి వంట చేయడం అంటే మాటలా? ఒక్కసారి ఆ వంటశాల స్థాయిని ఊహించండి... వారందరికీ ఒక పూట భోజనం అంటే కొండలంత అన్నం రాశులూ, నదులంత నీరూ, అడవులంత వంటచెరకూ అవసరం అవుతాయి. వందల కొద్దీ ఏనుగులూ, వేలాది ఎడ్ల బండ్ల మీద నిరంతరంగా సరుకులూ, కురుక్షేత్రానికి వస్తూనే ఉండేవి. వంట చేయడానికి భూమిలో ఏకంగా పెద్ద పెద్ద గుహల్లాంటి పొయ్యిలు తవ్వారు. అంత భయంకరమైన యుద్ధ వాతావరణంలో, బాణాల వర్షం కురుస్తున్నా ఏ మాత్రం భయపడకుండా, వంట సామగ్రిని కాపాడుకుంటూ సమయానికి భోజనం సిద్ధం చేయడం... బహుశా ప్రపంచ చరిత్రలోనే ఇది అతిపెద్ద లాజిస్టికల్ వండర్ అనడంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు!
పగలు కత్తులతో నరుక్కున్న కౌరవ పాండవ సైనికులు... రాత్రి శిబిరాలకు చేరుకునేసరికి అలసిపోయిన అన్నార్తులుగా మారిపోయేవారు. ఉడిపి నరేశుని వంటశాలకు శత్రువు, మిత్రుడు అనే భేదం లేదు. ధర్మం వైపు ఉన్న పాండవ సైనికుడికి ఎంత ప్రేమగా వడ్డించేవారో, కౌరవ సైనికుడికి కూడా అంతే ఆప్యాయంగా భోజనం పెట్టేవారు. ఒకరినొకరు చంపుకోవడానికి వచ్చిన వాళ్ళు సైతం ఆ రాత్రి పూట పక్కపక్కనే కూర్చుని అన్నం తినేవారు. నెత్తుటి కూపంగా మారిన ఆ కురుక్షేత్రంలో... దయ, జాలి, మానవత్వం ఇంకా బతికే ఉన్నాయని చాటిన ఏకైక ప్రదేశం ఆ ఉడిపి రాజు వంటశాల మాత్రమే!
కానీ, అసలు అద్భుతం ఏమిటో తెలుసా? ఉడిపి నరేశుడు ప్రతిరోజూ వండే ఆహారం, ఒక్క మెతుకు కూడా వృధా అయ్యేది కాదు! అలాగే ఏ ఒక్క సైనికుడికి ఆహారం సరిపోలేదనే మాట వచ్చేది కాదు. వండిన ఆహారం అక్షరాలా సరిపోయేది.
కురుక్షేత్ర యుద్ధం సాగుతున్న కొద్దీ ప్రతి రోజూ లక్షలాది మంది సైనికులు నేలకొరుగుతున్నారు. ఒకరోజు 2 లక్షల మంది చనిపోతే, మరుసటి రోజు 5 లక్షల మంది చనిపోవచ్చు. ఏ రోజు ఎంతమంది సైనికులు మిగిలి ఉన్నారో లెక్కపెట్టడం అసాధ్యం. అప్పటికి సెన్సార్స్ లేవు, కంప్యూటర్స్ లేవు. కానీ ఉడిపి నరేశుని వంటశాలలో మాత్రం మరుసటి రోజు మిగిలి ఉన్న సైనికులకు సరిగ్గా సరిపోయేంత భోజనమే తయారయ్యేది.
ఒక్కో రోజు గడుస్తోంది... భీష్మ పర్వం, ద్రోణ పర్వం, కర్ణ పర్వం... సైన్యం భారీగా పడిపోతోంది. అందరూ ఆశ్చర్యపోతున్నారు. "అసలు ఈ ఉడిపి రాజు లెక్క ఏంటి? మరునాడు ఎంతమంది ప్రాణాలతో ఉంటారో ఆయనకు ముందుగానే ఎలా తెలుస్తోంది? భోజనం ఏ ఒక్కరికీ తక్కువ పడటం లేదు, అలాగని ఒక్క మెతుకు కూడా వృధా అవ్వడం లేదు. ఇదంతా ఎలా సాధ్యపడింది?”
ఈ ప్రశ్న ప్రతి ఒక్కరి మెదడునూ తొలుస్తోంది. కానీ యుద్ధ వాతావరణంలో ఎవరూ అడిగే సాహసం చేయలేదు.
చివరకు 18 రోజుల కురుక్షేత్ర మహా సంగ్రామం ముగిసింది. పాండవులు విజయం సాధించారు. ధర్మరాజు హస్తినాపురానికి చక్రవర్తి అయ్యాడు. అందరూ ధర్మరాజునూ, అర్జునుడినీ, భీముడినీ కీర్తిస్తున్నారు. ఆ సభలో ఉడిపి నరేశుడు కూడా ఉన్నాడు.
ధర్మరాజు సింహాసనం దిగి, ఉడిపి రాజు దగ్గరకు వచ్చాడు. "ఓ రాజా! మమ్మల్ని అందరూ తక్కువ సైన్యంతో గెలిచామని పొగుడుతున్నారు. కానీ, ఈ 18 రోజులు నీవు చేసిన నిర్వహణ సామాన్యమైనది కాదు. మా అందరి విజయాల కంటే నీ అన్నదాన కార్యంక్రమం మిన్న. అయితే నన్నొక సందేహం ఎప్పటినుంచో తొలిచి వేస్తోంది. రోజూ లక్షల మంది చనిపోతున్నా, రేపు ఎంతమందికి వండాలో నీకు ఎలా తెలిసింది? ఒక్క మెతుకు కూడా వృధా కాకుండా ఎలా వండగలిగావు? నీ దగ్గర ఉన్న ఆ మాయ ఏమిటి?" అని అడిగాడు.
అప్పుడు ఉడిపి రాజు నవ్వుతూ... "మహారాజా! నాదొక చిన్న ప్రశ్న. మీరు సాధించిన ఈ మహా విజయం యొక్క గొప్పతనాన్ని ఎవరికి ఆపాదిస్తారు?" అని అడిగాడు.
వెంటనే ధర్మరాజు, "ఇందులో సందేహం ఏముంది? మా విజయానికి మూలకారణం ఆ శ్రీకృష్ణ పరమాత్మే. వాసుదేవుని వల్లే మేము గెలిచాము" అని అన్నాడు.
ఉడిపి నరేశుడు చేతులు జోడించి... "ధర్మనందనా! మీరు గెలవడానికి మాత్రమే కాదు, నేను ఇంత మందికి వృధా కాకుండా అన్నం వండటానికి కారణం కూడా ఆ దేవదేవుడే. ఆ గొప్పతనం కూడా శ్రీకృష్ణునికే చెందుతుంది" అని చెప్పాడు.
సభలో నిశ్శబ్దం. అందరూ ఆశ్చర్యంతో శ్రీకృష్ణుడి వైపు, ఉడిపి రాజు వైపు చూస్తున్నారు. "శ్రీకృష్ణుడు ఎలా కారణం?" అని సభాసదులు ముక్తకంఠంతో అడిగారు. అప్పుడు ఉడిపి రాజు ఆ మహా రహస్యాన్ని బయటపెట్టాడు.
ప్రతిరోజూ రాత్రి యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత, శ్రీకృష్ణుడు పడుకునే ముందు తన శిబిరంలో విశ్రాంతి తీసుకునేవారు. నేను స్వయంగా ఆయన కోసం ప్రతిరోజూ ఒక గిన్నె నిండా ఉడకబెట్టిన 'పెసరకాయలను' (Moong pods/Peanuts) లెక్కపెట్టి తీసుకువెళ్ళేవాడిని.
కృష్ణుడు వాటిని ఎంతో ప్రీతిగా తినేవాడు. ఆయన తిన్న తర్వాత, ఆ గిన్నెను నేను వెనక్కి తీసుకువచ్చి, అందులో ఎన్ని కాయలు మిగిలి ఉన్నాయో, ఆయన ఎన్ని తిన్నాడో లెక్కపెట్టే వాడిని.
శ్రీకృష్ణుడు ఎన్ని పెసరకాయలు అయితే తింటాడో... దానికి సరిగ్గా వెయ్యి రెట్లు (1000 times) సైనికులు మరుసటి రోజు యుద్ధంలో చనిపోతారని నాకు అర్థమైంది! ఒకవేళ పరమాత్మ 50 కాయలు తింటే, మరుసటి రోజు యుద్ధంలో 50 వేల మంది ప్రాణాలు కోల్పోతారని నా లెక్క.
ఈ అద్భుతమైన సూత్రం ఆధారంగా, మరుసటి రోజు మొత్తం సైన్యం నుంచి ఆ 50 వేల మందికి తగ్గించి వంట వండేవాడిని. జగన్నాటక సూత్రధారి, కాలపురుషుడు అయిన ఆ గోవిందునికి, రేపు ఎవరి ఆయుష్షు తీరిపోతుందో, ఎవరు రణరంగాన నేలకొరుగుతారో ముందుగానే తెలుసు. ఆయన లీల వల్లే ఏ రోజూ ఒక్క మెతుకు కూడా వృధా కాలేదు!" అని ముగించాడు.
మిత్రులారా, మహాభారతంలోని ఈ అరుదైన కథ కేవలం ఒక చారిత్రక ఘట్టం మాత్రమే కాదు. సనాతన ధర్మంలోని అత్యున్నతమైన రెండు జీవన సత్యాలకు ప్రతీక.
1. అన్నం పరబ్రహ్మ స్వరూపం (Do not waste food): ఉపనిషత్తులలో ప్రధానమైన తైత్తిరీయ ఉపనిషత్తు (Taittiriya Upanishad) ఇలా చెబుతుంది:
"అన్నం న నింద్యాత్ తద్ వ్రతమ్" అంటే ఆహారాన్ని ఎన్నడూ నిందించకూడదు, వృధా చేయకూడదు. అదే ఒక మనిషి ఆచరించవలసిన అతిపెద్ద వ్రతం. 50 లక్షల మంది ఉన్న చోట కూడా ఒక్క మెతుకు వృధా చేయలేదు ఉడిపి నరేశుడు. ఈ రోజుల్లో పెళ్లిళ్లకు, ఫంక్షన్లకు వండిన ఆహారంలో సగం డస్ట్ బిన్ లో పడేస్తున్న ఆధునిక సమాజానికి, ఉడిపి రాజు ఒక ఆదర్శం.
2. నిష్కామ కర్మ - భగవద్గీత సందేశం: కురుక్షేత్రంలో ఉడిపి రాజు, శత్రువు, మిత్రుడు అనే భేదం లేకుండా, అందరికీ భోజనం పెట్టాడు. గీతలో శ్రీకృష్ణుడు చెప్పిన మూడవ అధ్యాయం, కర్మ యోగంలోని "యజ్ఞశిష్టాశినః సంతో ముచ్యంతే సర్వకిల్బిషైః" అనే శ్లోకానికి ఇది నిదర్శనం. ప్రతి పనిని ఒక యజ్ఞంలా భావించి, ఫలితాన్ని భగవంతునికి వదిలేయడమే నిష్కామ కర్మ.
ఈ కథ వ్యాస మహాభారతంలోని క్రిటికల్ ఎడిషన్‌లో నేరుగా కనిపించకపోయినా, కర్ణాటకలోని ఉడిపి జిల్లాలోని శ్రీకృష్ణ మందిరంలో, ఈ ఐతిహ్యం శతాబ్దాలుగా సజీవంగా ఉంది. కురుక్షేత్రంలో జరిగిన ఈ అన్నదాన మహా యజ్ఞానికి సజీవ సాక్ష్యంగా నేటికీ కర్ణాటకలోని ఉడిపి శ్రీ కృష్ణ మఠంలో ఒక అద్భుతమైన సంప్రదాయం కొనసాగుతోంది. ఎప్పుడో ఎనిమిది వందల ఏళ్ల క్రితం శ్రీ మధ్వాచార్యుల వారు ఉడిపి వంటశాలలో వెలిగించిన అగ్ని... నేటికీ ఆరకుండా నిరంతరంగా మండుతూనే ఉంది. అదే అగ్నితో ఆ మఠంలో ప్రతిరోజూ వేలాది మంది భక్తులకు కడుపునిండా అన్నదానం జరుగుతూనే ఉంటుంది.
కురుక్షేత్రంలో ఆనాడు ఏ మహా సంకల్పంతో ఉడిపి రాజు వంట ప్రారంభించారో... అదే స్వచ్ఛత, అదే పవిత్రత నేటికీ ఉడిపి మఠంలో మనకు కనిపిస్తుంది. అందుకే భారతీయ చరిత్రలో 'ఉడిపి వంటకాలకు' (Udupi Cuisine) దేశవ్యాప్తంగా అంతటి పవిత్రమైన, సుస్థిరమైన స్థానం దక్కింది. మధ్వాచార్యుల వారు స్థాపించిన ఉడిపి మఠంలో, నేటికీ ఈ సంప్రదాయం కొనసాగుతోంది. అక్కడ ఏ రోజుకారోజు భక్తుల కోసం, లక్షలాది మందికి అన్నదానం జరుగుతూనే ఉంటుంది. అది కూడా ఒక్క మెతుకు వృధా కాకుండా! సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు!
మీకు ఈ కథనం నచ్చినట్లయితే, దయచేసి వీడియోను లైక్ చేయండి, పదిమందికి షేర్ చేసి సనాతన ధర్మ గొప్పతనాన్ని చాటండి. ఇలాంటి మరిన్ని ఆసక్తికరమైన విషయాల కోసం, మన 'Voice of Maheedhar' చానెల్ ను సబ్ స్క్రైబ్ చేసుకోండి. కామెంట్స్ లో "జై శ్రీకృష్ణ" అని రాయడం మర్చిపోకండి..
కురుక్షేత్ర యుద్ధం రహస్యం! అర్జునుడి రథం చివరి రోజు ఎందుకు భస్మమైంది? The Dark Secret of Arjuna's Chariot కురుక్షేత్ర యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత అర్జునుడి రథం భస్మమవడానికి అసలు కారణం ఏమిటి?
కురుక్షేత్ర యుద్ధం ముగిసింది. పద్దెనిమిది రోజుల మహా సంగ్రామం... బంధాలను, రక్తసంబంధాలను, స్నేహాలను బలితీసుకున్న ఒక మహా విధ్వంసం. భంగమైన ఊరువులతో దుర్యోధనుడు తన మృత్యువుకై ఎదురుచూస్తున్నాడు. పాండవులు దుర్యోధనుణ్ణి ఆ ద్వైతవనం తటాకం వద్దే వదిలిపెట్టి తమ తమ రథాలపై తిరుగు ప్రయాణమయ్యారు. అక్కడ జరిగిన అధర్మ గదాయుద్ధాన్ని ఖండిస్తూ బలరాముడు అప్పటికే అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోయాడు.
పద్దెనిమిది రోజుల పాటు నిరవధికంగా సాగిన మరణహోమం ముగిసింది. నిన్నటి వరకూ దేవదత్తం, పాంచజన్యం లాంటి మహా శంఖనాదాలతో, లక్షలాది అశ్వాల సకిలింపులతో, మదగజాల ఘీంకారాలతో, మహావీరుల భీకర సింహనాదాలతో దద్దరిల్లిన ఆ కురుక్షేత్ర మైదానంలో... ఇప్పుడు గడ్డకట్టేంత భయంకరమైన నిశ్శబ్దం ఆవరించి ఉంది. ఆకాశం నుండి చూస్తున్న దేవతలు సైతం కన్నీరు కార్చేంతటి మహా వినాశనం అది. బ్రహ్మాస్త్రాలు, నారాయణాస్త్రాల ధాటికి కాలి బూడిదైన రథాలు, నెత్తుటి బురదలో కూరుకుపోయిన మహారాజుల వజ్రఖచిత కిరీటాలూ ఆ యుద్ధ భయానకత్వానికి సాక్ష్యంగా మిగిలాయి. సామాన్య శకం పూర్వం జరిగిన ఈ మహా సంగ్రామంలో అక్షౌహిణీల కొద్దీ సైన్యం నేలమట్టమైంది. ఏ అనామక సైనికుడి చేతిలో ఏ మహావీరుడు ప్రాణాలు వదిలాడో కూడా తెలియని అగమ్యగోచర స్థితి. విజయం ఎవరిని వరించినా, అంతిమంగా అక్కడ మిగిలింది ఒక అతిపెద్ద శ్మశాన వాటికే.
కురుక్షేత్రం మొత్తం రక్తంతో తడిసిపోయి ఉంది. కనుచూపుమేరలో అన్నీ శవాలే. ఒకప్పుడు గర్వంగా అడుగులువేసిన అక్షౌహిణీల సైన్యం, అశ్వాలు, రథాలు, మదగజాలు... అంతా విగతజీవులై పడివున్నాయి. శకుని, శల్యాదుల శవాలను తీసుకెళ్ళేవారు లేక అనాథల్లా పడివున్నాయి. ఈ మారణహోమాన్ని చూస్తుంటే... ఒకరి మనసులో మాత్రం విజయోత్సాహం ఉప్పొంగుతోంది. అతనే గాండీవి.. విజయుడు... అర్జునుడు!
ఈరోజు మనం మహాభారతంలోని శల్య పర్వంలో దాగి ఉన్న ఒక మహా అద్భుతమైన, అతి కొద్దిమందికి మాత్రమే తెలిసిన రహస్యాన్ని విశ్లేషించబోతున్నాం. సామాన్య శకం పూర్వం జరిగిందని చారిత్రకారులు భావించే ఈ మహా సంగ్రామం చివరలో, అర్జునుడి రథం ఎందుకు తునాతునకలైంది? అందులో దాగి ఉన్న సనాతన ధర్మ సూక్ష్మం ఏమిటి? ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానం ఈ వీడియోలో తెలుసుకుందాం.
వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
యుద్ధభూమిని దాటుకుంటూ పాండవుల రథాలు ముందుకు సాగుతున్నాయి. అర్జునుడు అప్రయత్నంగా తన మీసాల మీద చెయ్యివేసి, పక్కనే ఉన్న శ్రీకృష్ణుడిని చూసి గర్వంగా అన్నాడు... "బావా! చూశావా కౌరవులు ఎలా నశించారో?"
శ్రీకృష్ణుడు ఏమీ మాట్లాడలేదు, చిన్నగా నవ్వాడు. అర్జునుడు తన గాండీవాన్ని ఒక్కసారి తడుముకున్నాడు. ఒక్కసారిగా భీష్మ, ద్రోణ, కర్ణాది మహావీరులూ, శత్రువులంతా ఎలా తన అస్త్రశస్త్రాలకి బలైంది తన కళ్ళకు కట్టినట్లు కనిపించింది. తను జయించాడు! కర్ణ వధానంతరం ఇక తనని ఎదిరించగలిగిన మేటి విలుకాడే ఈ భూమి మీదే లేకుండాపోయాడు అన్న అహంకారం ఆ విజయుడి మనసును కప్పేసింది.
రథాలు అన్నీ నేరుగా రణరంగం మధ్యలో ఉన్న భీష్ముడి అంపశయ్య దగ్గరకు చేరాయి. ధర్మరాజు ఒక్క ఉదుటన రథం కిందకు దూకి - "పితామహా.. పితామహా.. మేము జయించాం... కౌరవులందరూ నిహతులైనారు.." అన్నాడు. పితామహుడు ఆ మాటలు వింటూనే దుఃఖం పొంగుతుండగా కళ్ళు మూసుకున్నాడు.
"అయితే నాయనా... నూర్గురు సోదరులని చంపినట్టేనా.." అన్నాడు భీష్ముడు భారంగా. భీమసేనుడు వెంటనే అందుకున్నాడు. "అవును పితామహా... సుయోధనుడి ఊరువులను ఇప్పుడే భంగపరిచాను. నా చేతిలో హతుడైనాడు. నా ప్రతిజ్ఞలు నెరవేర్చుకున్నాను. ఇక రాజ్య లక్ష్మి మా వశమైంది." "అంటే కురురాజ్యం ఇప్పుడు పాండవరాజ్యం అయ్యిందన్నమాట" అన్నాడు భీష్ముడు నిట్టూరుస్తూ. "అవును పితామహా.. ఇప్పుడు పాండవుల పరాక్రమాలు ప్రపంచానికి విదితమయ్యాయి.." అన్నాడు నకులుడు. సహదేవుడు కూడా, "నాడు కురురాజ్యసభలో చేసిన ప్రతిజ్ఞలు అన్నలు నెరవేర్చారు పితామహా" అన్నాడు.
భీష్ముడు నలుదిక్కులా కలయజూశాడు. "అర్జునా..." అని నెమ్మదిగా పిలిచాడు. "చెప్పండి పితామహా.." "నీవేమి చెప్పవేం..??" అప్పుడు అర్జునుడు గర్వంతో, "చెప్పేదేముంది పితామహా... నేను గెలిచాను.. మిమ్మల్ని పడగొట్టాను, కర్ణుణ్ణి వధించాను, ద్రోణుణ్ణి కూలగొట్టాను. ఇక రాజులమై అఖండ కురు సామ్రాజ్యాన్ని పరిపాలిస్తాము." అన్నాడు.
"మంచిది నాయనా.. అవును వాసుదేవుడేడి..?" అన్నాడు గంగాపుత్రుడు. ఆ మాట వింటూనే శ్రీకృష్ణుడు ముందుకు వచ్చి గంగాతనయునికి నమస్కరించాడు. కృష్ణుడిని చూడగానే భీష్ముడి కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. "పరంధామా.. నాకెందుకయ్యా నమస్కరిస్తావు! ధర్మపక్షపాతివై ధర్మం పక్షాన నిలిచావు, ఆయుధం పట్టకుండా యుద్ధాన్ని నడిపావు. ఈ గెలుపంతా నీదే కదా ముకుందా... నీకే మేమంతా నమస్కరించాలి."
ఆ మాటలు వింటూనే అర్జునుడికి ఎక్కడలేని కోపం వచ్చింది. “ఇదేమిటి పితామహుడు ఇలా అంటున్నాడు? యుద్ధం చేసిందంతా నేను.. నా ధనుర్విద్యతో ఎంతమంది సైనికులు మట్టికరిచారు. ఎంతటి మహావీరులు నేలకొరిగారు. శ్రీకృష్ణుణ్ణి పొగిడితే పొగిడాడు కానీ, నా పరాక్రమం గురించి ఒక్క మాటైనా అన్నాడా తాత?” అని మనసులో తీవ్రంగా మథనపడ్డాడు. అహంకారం మనిషి కళ్లకు ఎలా గంతలు కడుతుందో అర్జునుడే దానికి ప్రత్యక్ష సాక్ష్యం.
అర్జునుడి మనసులో అహంకారం రాజుకుంటోందని భీష్ముడికి అర్థమైంది. భీష్ముడికి మాత్రమే తెలుసు ఆ రణరంగంలో అసలేం జరిగిందో! అంపశయ్యపై ఉన్న ఆ కురువృద్ధుడికి, భగవంతుడి లీలలు స్పష్టంగా అర్థమయ్యాయి. తన బాణాల వర్షం పాండవుల వైపు దూసుకెళ్తున్న ప్రతిసారీ, వాటిని దారి మళ్లించిందీ, తన ఛాతీపై స్వీకరించిందీ, ఆ నల్లనయ్యే అని భీష్ముడికి తెలుసు. అర్జునుడు కేవలం ఒక నిమిత్తమాత్రుడు, పరమాత్మ చేతిలో ఒక ఆయుధం మాత్రమే! అసలైన విలుకాడు ఆ వాసుదేవుడే అని గంగాపుత్రుడికి కళ్ళకు కట్టినట్లు తెలుస్తోంది. కానీ, విజయగర్వంతో ఉన్న అర్జునుడికి ఇవేమీ కనిపించలేదు. తన గాండీవం చుట్టూ ఉన్న ఆ దైవ కవచం అతనికి అర్థం కాలేదు. అర్జునుడి అహంకారాన్ని ఆదిలోనే తుంచేయాలని సంకల్పించిన శ్రీకృష్ణుడు, భీష్ముడి మాటల ద్వారా ఆ నాటకానికి అంకురార్పణ చేశాడు.
అంతా భీష్ముడి వద్ద సెలవు తీసుకుని తమ గుడారాల వద్దకు చేరారు. అందరూ తమ తమ రథాలు దిగారు. శ్రీకృష్ణుడు మాత్రం తన పార్ధసారథి స్థానం నుంచి దిగకుండా, ముందుగా అర్జునుణ్ణి దిగమని సైగ చేశాడు. ఇక్కడ ఒక అద్భుతమైన ధర్మ సూక్ష్మం దాగి ఉంది. పద్దెనిమిది రోజుల కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో ఏ ఒక్క రోజూ, ఏ ఒక్క క్షణం కూడా శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడి కంటే ముందు రథం దిగలేదు. సాధారణంగా రథసారథి ముందు దిగి, రథికుడికి చేయూతనివ్వడం ధర్మం. కానీ కృష్ణుడు ఎప్పుడూ అర్జునుడిని ముందు దిగమని, తాను వెనుక దిగేవాడు. దానికి కారణం... ఆ రథాన్ని ఆవరించి ఉన్న మృత్యుదేవతలు, బ్రహ్మాస్త్రాల వేడి! శ్రీకృష్ణుడు రథంపై ఉన్నంత వరకూ ఏ అస్త్రమూ ఆ రథాన్ని ఏమీ చేయలేకపోయాయి. తాను ఒక మహా పర్వతంలా వాటిని అడ్డుకుని నిలబడ్డాడు. ఒకవేళ ఏనాడైనా ఆ పరమాత్మ ముందు దిగిపోయి ఉంటే... ఆ క్షణమే అర్జునుడు ఆ అస్త్రాల వేడికి రథంతో సహా బూడిదైపోయేవాడు. కృష్ణుడు తన యోగశక్తితో, మృత్యువును బంధించి ఉంచాడు. ఈ చివరి రోజున, ఆ బంధనాన్ని విడిపించే సమయం ఆసన్నమైంది. అందుకే అర్జునుణ్ణి ముందుగా కిందకు దిగమన్నాడు ఆ కపట నాటక సూత్రధారి. అర్జునుడు తన అహంకారంతో ఏమీ పట్టించుకోకుండా దర్పంగా కిందకు దిగాడు.
అర్జునుడు దిగగానే వాసుదేవుడు ఒకసారి రథం పైన ఉన్న ధ్వజం వైపు చూశాడు. జెండా పై ఉన్న కపిరాజు హనుమంతుడు శ్రీకృష్ణుడి చూపును అర్థం చేసుకున్నాడు. ఒక్కసారిగా కిందకు దూకి రథం ముందు వినయంగా నమస్కరిస్తూ నిలబడ్డాడు. "శ్రీరామచంద్రా... వాసుదేవా.. పరంధామా! నాకెంతటి భాగ్యాన్ని ప్రసాదించావయ్యా! పార్ధుడి రథంపై ధ్వజమై నిలిపి, నీవు లోకానికి ప్రసాదించిన భగవద్గీతా సారం విని, నీ విశ్వరూప సందర్శనం చేసుకునే అదృష్టాన్ని ఇచ్చావు. నీకు నా భక్తి పూర్వక ప్రణామాలు దేవదేవా.." అంటూ సాష్టాంగ ప్రణామం చేశాడు మారుతి.
శ్రీకృష్ణుడు చిరునవ్వులు చిందిస్తూనే... నెమ్మదిగా అర్జునుడి రథం పైనుండి దిగాడు. కొంత ముందుకు వచ్చి రథం వైపు చూసి తన చేతిలోని పాంచజన్యం ఎత్తి, పిల్లనగ్రోవి ఊదినట్లుగా ఒక చిన్న సైగ చేశాడు.
అంతే... ఆ క్షణంలో ఊహించని మహాద్భుతం! ఫెళ ఫెళ మంటూ భీకరమైన శబ్దం చేస్తూ, ఆ సువర్ణ రథం కుప్పకూలిపోయింది! రథచక్రాలు తునాతునకలయ్యాయి. అజేయమైన శ్వేత అశ్వాలు భీకరమైన అరుపు అరుస్తూ నేలకొరిగాయి. అందరూ భయకంపితులై చూస్తుండగానే... క్షణాల వ్యవధిలో ఆ రథం మంటల్లో చిక్కుకుని బూడిదగా మారిపోయింది. ఆ భయానకమైన చప్పుడు విని ధర్మరాజాదులు "అర్జునా అర్జునా" అంటూ పరుగున వచ్చారు.
ఆ రథం కాలిపోతున్న దృశ్యాన్ని చూసి పాండవులు మాత్రమే కాదు, ఆకాశం నుండి వీక్షిస్తున్న అష్టదిక్పాలకులు, దేవతలు సైతం నివ్వెరపోయారు. భీష్మ, ద్రోణ, కర్ణ, అశ్వత్థామలు సంధించిన మహా భయంకరమైన దివ్యాస్త్రాల యొక్క అనంతమైన శక్తి, ఇన్నిరోజులు ఆ కమలాక్షుడి యోగమాయచే బంధించబడి ఉండి... ఇప్పుడు ఒక్కసారిగా విస్ఫోటనం చెందడంతో, ఆ కురుక్షేత్ర నేల మహా భూకంపం వచ్చినట్లుగా కంపించింది. ఆ అస్త్రాల వేడికి, ఆ ప్రాంతంలోని గాలి సైతం సెగలు కక్కింది. నిన్నటి వరకూ అజేయంగా నిలిచిన ఆ సువర్ణ రథం, ఇప్పుడు ఒక గుప్పెడు బూడిదగా మారి, కురుక్షేత్రపు గాలుల్లో కలిసిపోయింది. ఎంతటి మహా సామ్రాజ్యాలైనా, మరెంతటి అజేయమైన ఆయుధాలైనా... భగవంతుని సంకల్పం ముందూ, ఈ కాలచక్రం ముందూ, ఒక చిన్న బూడిద రేణువుతో సమానం అని, ఆ భయానక దృశ్యం లోకానికి చాటిచెప్పింది.
అర్జునుడి గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది. భయంతో వణుకుతూ "బావా వాసుదేవా" అంటూ కృష్ణుడి వద్దకు చేరాడు. "నీకేమీ కాలేదు కదా బావా.. ఏమిటిలా జరిగింది.. నా రథం ఎందుకు కాలిపోయింది?" అన్నాడు కంగారుగా. ఆ మాటలు వింటూనే కృష్ణుడు యథావిధిగా చిన్న చిరునవ్వు నవ్వాడు. కానీ పక్కనే ఉన్న హనుమంతుడు మాత్రం గట్టిగా అట్టహాసం చేశాడు.
"ఆంజనేయా.. నా కంగారు నీకు పరిహాసంగా తోస్తున్నదా.." అన్నాడు అర్జునుడు కోపంగా.
హనుమంతుడు మరింత గట్టిగా నవ్వి ఇలా అన్నాడు - "పార్థా! నవ్వక ఏం చెయ్యమంటావు? నిన్ను నిలువెల్లా కాపాడిన ఆ పరమాత్ముణ్ణే నీవు పరామర్శిస్తుంటే నాకు నవ్వొచ్చింది."
"బావ నన్ను కాపాడాడా?" ఆశ్చర్యపోయాడు అర్జునుడు.
అప్పుడు మారుతి అసలు సత్యం చెప్పాడు: "అవును అర్జునా... ఈ రథం ఇప్పుడు కూలిపోలేదు. భీష్ముని భయంకర బాణ ధాటికి, నీ రథ చక్రాలు ఏనాడో విరిగిపోయాయి. కర్ణుని దివ్యాస్త్రాల వేడికి నీ అశ్వాలు ఎప్పుడో మరణించాయి. నీ గురువు ద్రోణుడు విడిచిన ఆగ్రహ జ్వాలల్లో నీ రథం అప్పుడే తునాతునకలయ్యింది. అశ్వత్థామ బ్రహ్మాస్త్రం ధాటికి నీ రథం యావత్తూ బూడిదయ్యింది."
"మరి ఇన్ని రోజులు ఎలా నడిచింది?" అర్జునుడి గొంతు వణికింది.
"నీ రథం పైన సాక్షాత్తు ఆ జగన్నాటక సూత్రధారి, సాక్షాత్తు శ్రీ మహావిష్ణువు రథసారథిగా ఉన్నాడు. ఆ పరమాత్ముడి సంకల్పం వల్లనే, కాలిపోయిన రథం కూడా అలాగే నిలిచి ఉంది. ఇప్పుడు వాసుదేవుడు రథం నుండి కిందికి దిగడంతో... ఆ ఆగిపోయిన అస్త్రాల ప్రభావం ఒక్కసారిగా పనిచేసింది. నీ రథం ముక్కలై భస్మమైంది. అర్జునా! నువ్వు 'నేను గెలిచాను, నేను గెలిచాను' అని విర్రవీగుతున్న మహావీరుల అస్త్రాలు నీ పైన పనిచేయలేదంటే, దానికి కారణం నీ పరాక్రమం కాదు... అవి నిన్ను చేరాలంటే, నీ కన్నా ముందు ఆసీనుడైన ఆ పరంధాముణ్ణి దాటి రావాలి. ఆయనను తాకే శక్తి ఏ అస్త్రానికీ లేదు!"
"అర్జునా! అసలు ఈ రథం నీ సొంతం ఎలా అనుకున్నావు? ఖాండవ వన దహన సమయంలో నీ పరాక్రమానికి మెచ్చి సాక్షాత్తు ఆ అగ్నిదేవుడు నీకు బహూకరించిన దివ్య రథం ఇది. అప్పుడే అగ్నిదేవుడు ఒక మాట చెప్పాడు... నీ జీవితంలో జరగబోయే ఒక మహా సంగ్రామం ముగిసిన వెంటనే ఈ రథం తిరిగి తనలో కలిసిపోతుందని! ఈ పద్దెనిమిది రోజుల కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో నీకు విజయాన్ని చేకూర్చిన తరువాత అది భస్మం కాక తప్పదు. కానీ పరాక్రమ గర్వం కమ్మిన నీ కళ్ళు ఆ సత్యాన్ని విస్మరించాయి. దేవుడిచ్చిన వరాన్ని నీ స్వార్జితం అని భ్రమపడ్డావు."
"ఇక ఈ కురుక్షేత్ర రణరంగంలో శత్రువులు నీపై ప్రయోగించినవి సామాన్యమైన బాణాలు కావు పార్థా! పితామహుడు భీష్ముడు ప్రయోగించిన వాయవ్యాస్త్రం, గురువు ద్రోణుడు సంధించిన బ్రహ్మాస్త్రం, దానవీరుడు కర్ణుడు విడిచిన భార్గవాస్త్రం... ఇవన్నీ సమస్త సృష్టిని క్షణాల్లో నాశనం చేయగల మహా భయంకరమైన దివ్యాస్త్రాలు. ఆ అస్త్రాల అగ్నిజ్వాలలకు ఈ రథం ఏనాడో బూడిద అయిపోవాలి. కానీ నీ రథసారథిగా ఉన్న ఆ కమలాక్షుడు, తన యోగమాయతో ఆ దివ్యాస్త్రాల వేడిని నీ దరిచేరనీయకుండా తన శరీరంలోకి స్వీకరించి, నిన్ను ఒక కవచంలా కాపాడాడు. ఆయన సంకల్పమే, బూడిదైపోయిన ఈ రథాన్ని ఇన్ని రోజులు అదృశ్య స్తంభాల్లా నిలబెట్టింది."
"ఇక రథధ్వజం పైన ఉన్న నా గురించి చెబుతాను విను. నాడు త్రేతాయుగంలో రామరావణ యుద్ధం చూసిన నేను, ఈ ద్వాపర యుగంలో ధర్మ సంస్థాపన కోసం జరుగుతున్న ఈ యుద్ధానికి సాక్షిగా నిలిచాను. నా నోటి నుండి నిరంతరం వెలువడే 'రామనామ' జపం, ఈ రథం చుట్టూ ఒక అభేద్యమైన రక్షక వలయంగా ఏర్పడింది. ఆ శ్రీరామచంద్రుడే ఈ కృష్ణుడిగా మారి రథం నడుపుతుంటే, ఆ పరమాత్మ పాదాల చెంత నిలిచే భాగ్యాన్ని వదులుకోలేక నేను ఈ జెండాపై కొలువుదీరాను. ఇప్పుడు ఆ స్వామి రథం దిగిపోయాడు. నా బాధ్యత ముగిసింది. దైవం లేని చోట, అహంకారం ఉన్న చోట, సర్వనాశనం తప్పదు ఫల్గుణా!"
ఈ మాటలు వినగానే పాండవులందరికీ, ముఖ్యంగా అర్జునుడికి తమ అజ్ఞానం ఏమిటో బోధపడింది. పితామహుడు భీష్ముడు విజయాన్ని శ్రీకృష్ణుడికి ఎందుకు ఆపాదించాడో స్పష్టంగా అర్థమైంది. ఐదుగురూ కన్నీటి పర్యంతమై ఒక్కసారిగా శ్రీకృష్ణుడి పాదాలపై పడ్డారు.
"పరమాత్మా.. నేను చేశాను అన్న నా అహంకారాన్నీ, మా అజ్ఞానాన్నీ మన్నించు తండ్రి.." అన్నాడు అర్జునుడు మనస్ఫూర్తిగా.
శ్రీకృష్ణుడు మళ్ళీ మనోహరంగా చిరునవ్వు నవ్వి, అర్జునుడిని లేవనెత్తాడు.
వ్యాస మహాభారతం, శల్య పర్వంలో వచ్చే ఈ ఘట్టం సనాతన ధర్మంలోని అత్యున్నత రహస్యాన్ని వివరిస్తుంది. భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణుడు ఏమన్నాడు? "నిమిత్తమాత్రం భవ సవ్యసాచిన్" ఓ అర్జునా, నువ్వు కేవలం నిమిత్తమాత్రుడివి మాత్రమే. అంతా చేసేది, చేయించేది నేనే".
మనిషి సాధించే ప్రతి విజయం వెనుక భగవంతుని కృపాకటాక్షాలు ఉంటాయి. కానీ అహంకారం (Ego) కమ్మినప్పుడు మనిషి 'నేనే సాధించాను' అనుకుంటాడు. భగవంతుడు మనల్ని పట్టి ఉంచినంత వరకే మన అస్తిత్వం. ఆయన తప్పుకుంటే, భౌతిక దేహమైనా, అహంకార రథమైనా క్షణాల్లో బూడిద కావాల్సిందే. శరణాగతి (Surrender) మాత్రమే మనిషిని రక్షిస్తుందని ఈ ఘట్టం మనకు వేద ప్రమాణంగా నిరూపిస్తుంది.
ఈ ఘట్టంలో మహాభారతం మనకు బోధించే మరో అత్యున్నతమైన వేదాంత రహస్యం ఒకటుంది. మన కఠోపనిషత్తులో వివరించిన విధంగా... ఈ భౌతిక దేహమే ఒక రథం. మన ఇంద్రియాలే ఆ రథానికి కట్టిన గుర్రాలు. మనస్సే ఆ గుర్రాలను నియంత్రించే కళ్ళెం. ఇక బుద్ధి లేదా అంతరాత్మ, సాక్షాత్తూ ఆ రథసారథి! ఎప్పుడైతే మన జీవితమనే రథం పగ్గాలను ఆ పరమాత్మ చేతిలో పెడతామో, అప్పుడు ఆయన మనల్ని కంటికి రెప్పలా కాపాడి గమ్యానికి చేరుస్తాడు. ఇక్కడ అర్జునుడి దేహం సురక్షితంగా ఉంది కానీ, అతనిలోని అహంకారమనే రథం కాలి బూడిదైపోయింది. పరంధాముడు రథం దిగడం అంటే... ఆత్మ శరీరాన్ని వీడటమే. ఆత్మ లేని దేహం ఎలాగైతే పంచభూతాల్లో కలిసిపోతుందో, ఆ చైతన్య స్వరూపుడైన శ్రీకృష్ణుడు దిగిపోయిన మరుక్షణం, ఆ రథం కూడా అలాగే పంచభూతాల్లో కలిసిపోయింది.
చూశారుగా మిత్రులారా, మహాభారతం కేవలం ఒక కథ కాదు.. అది మానవ మనస్తత్వానికీ, ఆధ్యాత్మిక సత్యానికీ నిలువుటద్దం. అర్జునుడంతటి వాడికే అహంకారం తప్పలేదు.. భగవంతుడు దానిని ఎంత సున్నితంగా, ఎంత గొప్పగా తొలగించాడో అర్థమైతే, మన జీవితంలో ఎదురయ్యే విజయాలకు మనం ఎప్పుడూ గర్వపడము. అంతా ఆ పరమాత్మ దయ అనుకుని వినమ్రంగా బ్రతుకుతాము.
ఈ వీడియో మీకు నచ్చినట్లయితే లైక్ చేయండి, మీ బంధుమిత్రులకు షేర్ చేయండి. మరిన్ని ఇలాంటి అద్భుతమైన ధార్మిక, చారిత్రక రహస్యాల కోసం మన 'వాయిస్ ఆఫ్ మహీధర్' (Voice of Maheedhar) ఛానల్ ను సబ్ స్క్రైబ్ చేసుకోవడం మర్చిపోకండి. మీరు ఈ సంఘటన గురించి ఏమనుకుంటున్నారో కామెంట్స్ లో, అలాగే మన కమ్యూనిటీ ట్యాబ్ లో ఉన్న పోల్ లో మీ అభిప్రాయాన్ని కచ్చితంగా తెలియజేయండి.
శబరిమల మకర జ్యోతి రహస్యం! శబరిమలలో కనిపించే దివ్య జ్యోతిని దేవుడు స్వయంగా వెలిగిస్తాడా? లేక మనుష్యులా? ఖగోళ శాస్త్రం ప్రకారం మకర సంక్రాంతి రోజు ఆకాశంలో జరిగే ఆ అద్భుతం ఏంటి? | Sabarimala Secret
జనవరి 14... మకర సంక్రాంతి. చీకటి పడుతున్న వేళ, శబరిమల పొన్నంబలమేడు కొండలపై ఒక జ్యోతి దర్శనమిస్తుంది. అదే 'మకర జ్యోతి'. ఆ క్షణం కోట్లాది మంది భక్తులకు ఒక భావోద్వేగం.
ప్రతి సంవత్సరం సుమారు 5 కోట్ల మందికి పైగా భక్తులు తమ వయసు, హోదా, కుల మతాలతో సంబంధం లేకుండా ఆ దట్టమైన అడవులలోకి అడుగుపెడతారు. దారి పొడవునా రాళ్ళు, ముళ్ళు, క్రూర జంతువుల భయం ఉన్నప్పటికీ... ఇరుముడి తలపై పెట్టుకుని 'స్వామియే శరణం అయ్యప్ప' అంటూ ముందుకు సాగే ఆ అడుగుల వెనుక ఉన్న అదృశ్య శక్తి ఏమిటి? ఒక సామాన్య మానవుడిని 41 రోజుల పాటు ఒక యోగిలా మార్చే ఆ మానసిక పరివర్తన ఎలా సాధ్యమవుతుంది?
అసలు సముద్ర మట్టానికి సుమారు 3000 అడుగుల ఎత్తులో, దట్టమైన పెరియార్ టైగర్ రిజర్వ్ (Periyar Tiger Reserve) అడవుల మధ్యలో... వేల సంవత్సరాల క్రితం ఒక ఆలయాన్ని ఎందుకు నిర్మించారు? ఆధునిక రవాణా సదుపాయాలు లేని ఆ కాలంలో, కేవలం గిరిజనులకు మాత్రమే తెలిసిన ఆ రహస్య ప్రదేశాన్ని పురాణాలు హరిహర సుతుడి నివాసంగా ఎలా వర్ణించాయి? వైదిక ధర్మానికీ, అడవి బిడ్డలైన 'మలై అరయన్' తెగకూ మధ్య ఉన్న ఆ ప్రాచీన బంధం ఏమిటి?
ఒకవైపు ఆధునిక యుగంలో ప్రతి దాన్ని ప్రశ్నించే సైన్స్... మరోవైపు కళ్ళకు కట్టినట్లు కనిపిస్తున్న భక్తుల నమ్మకం! మకర జ్యోతి వెనుక దాగి ఉన్నది దైవలీలా? లేక మన పూర్వీకులు దాచిన అద్భుతమైన ఖగోళ శాస్త్రమా (Astronomy)? నాస్తికులు విమర్శించేంత గుడ్డి నమ్మకం అక్కడ ఉందా, లేక నేటి శాస్త్రవేత్తలకు సైతం అర్థం కాని ఒక ప్రాచీన 'సోషల్ ఇంజనీరింగ్' మరియు 'న్యూరో సైన్స్' ఆ ఆచారాల వెనుక దాగి ఉన్నాయా?
అసలు ఆ మకర జ్యోతి స్వయంభువుగా వెలుగుతుందా? లేక ఎవరైనా వెలిగిస్తారా? ఎన్నో శతాబ్దాలుగా అంతుచిక్కని ఈ రహస్యం వెనుక ఉన్న నిజం ఏమిటి? అయ్యప్ప స్వామి చరిత్ర పురాణాల్లో ఎక్కడ మొదలైంది?
ఈ రోజు మన చానెల్ లో, సనాతన ధర్మానికీ, సైన్స్ కీ, మరియు ఒక చారిత్రక మహాద్భుతానికీ మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని ఆధారాలతో సహా విశ్లేషిద్దాం. గుడ్డి నమ్మకాలను పక్కనబెట్టి, లాజిక్ తో ఆలోచిద్దాము. చరిత్ర మూలాలలోకి వెళ్లి నిజాలను తెలుసుకుందాము.
వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
మన పురాణాల ప్రకారం, అయ్యప్ప స్వామి జననం ఒక మహా అద్భుతం. బ్రహ్మాండ పురాణం, భూతనాథోపాఖ్యానం గ్రంథాలలో అయ్యప్ప స్వామి ప్రస్తావన కనిపిస్తుంది. మోహినీ రూపంలో ఉన్న విష్ణువుకూ, పరమశివుడికీ జన్మించిన 'హరిహర సుతుడు' అయ్యప్ప.
మహిషి అనే రాక్షసిని సంహరించిన తర్వాత, పరశురాముడు ధర్మశాస్తగా పిలువబడే అయ్యప్ప స్వామి విగ్రహాన్ని శబరిమలలో ప్రతిష్టించాడని పురాణాలు చెబుతున్నాయి. ఆ తర్వాత కాలగర్భంలో ఆ గుడి మరుగున పడిపోయింది. మన పురాణాల ప్రకారం విష్ణువు ఆరవ అవతారమైన పరశురాముడు సముద్రం నుండి కేరళ ప్రాంతాన్ని సృష్టించాడు. దీనికి సంబంధించిన పూర్తి వివరణతో మనం గతంలో వీడియో చేశాము. చూడనివారు తప్పక చూడండి. నేటి ఈ కేరళనే ‘భార్గవ క్షేత్రం’ అంటారు. భూమిని రక్షించడానికి పశ్చిమ కనుమలలో 5 ప్రధాన చోట్ల ధర్మశాస్తా అంటే అయ్యప్ప విగ్రహాలను ప్రతిష్టించాడు. అవి: కుళత్తుపుళ, ఆర్యన్‌కావు, అచ్చన్‌కోవిల్, శబరిమల మరియు కాంతమల. కాబట్టి పరశురాముడు శబరిమలలో విగ్రహాన్ని ప్రతిష్టించిన కాలం ‘రామాయణం జరిగిన త్రేతాయుగం’.
కాలక్రమంలో పరశురాముడు అడవిలో ప్రతిష్టించిన ఆ శబరిమల ఆలయం మరుగున పడిపోయింది. ఆ తర్వాత కలియుగంలో, అంటే చరిత్ర ప్రకారం చూస్తే... సామాన్య శకం 12వ శతాబ్దంలో పందళం రాజు రాజశేఖర పాండ్యన్ అడవికి వేటకు వెళ్ళినప్పుడు, పంపా నదీ తీరంలో మెడలో మణితో పుట్టిన ఒక చిన్నారి దొరికాడు. అతనే మణికంఠుడు. మణికంఠుడే మహిషిని వధించి, పాలుగారే పులిపై తిరిగి వచ్చాడు. ఆ తర్వాత తన దైవత్వాన్ని చాటి, శబరిమలలోని త్రేతాయుగం నాటి పాత ఆలయాన్ని పునరుద్ధరించమని చెప్పాడు. పందళం రాజు ఆ గుడిని బాగు చేసిన తర్వాత, మణికంఠుడు వెళ్లి పరశురాముడు ప్రతిష్టించిన ధర్మశాస్తా విగ్రహంలోకి ప్రవేశించి లీనమైపోయాడు.
కానీ ఇక్కడ మనం గమనించాల్సిన చారిత్రక సత్యం ఒకటి ఉంది. శబరిమల అడవులలో 'మలై అరయన్' (Mala Arayan) అనే గిరిజన తెగ వారు, యుగయుగాలుగా, లక్షల సంవత్సరాలనుంచీ ఆ ఆలయాన్ని రక్షిస్తూ వచ్చారు. ఆ తర్వాత కలియుగంలో పందళం రాజులు ఆ ఆలయాన్ని తిరిగి అభివృద్ధి చేసినప్పుడు, ఈ గిరిజనుల ఆచారాలను సనాతన ధర్మ వైదిక ఆచారాలతో మేళవించారు. అదే ఈనాటి శబరిమల క్షేత్రం.
ఇదే చరిత్రలో మరో ఆసక్తికరమైన కోణం కూడా ఉంది. చాలామంది చరిత్రకారులు శబరిమల ఆలయానికీ, బౌద్ధ మతానికీ మధ్య కొన్ని పోలికలు ఉన్నాయని చెబుతారు. బౌద్ధులు 'బుద్ధం శరణం గచ్ఛామి' అంటూ శరణు కోరితే, ఇక్కడ భక్తులు 'స్వామియే శరణం అయ్యప్ప' అంటారు. అలాగే అయ్యప్ప స్వామి కూర్చునే ఆసన భంగిమ. దీనిని యోగ పట్టా లేదా చిన్ముద్ర అంటారు. అలాగే, అడవుల్లో నిర్మించిన ఈ ఆలయ నిర్మాణం, ప్రాచీన బౌద్ధ విహారాలను తలపిస్తాయని కొందరి వాదన. అయితే, ఇక్కడ మనం గుర్తుంచుకోవాల్సిన అసలు నిజం మరొకటి ఉంది. సనాతన ధర్మంలోని ప్రాచీన 'శాస్తా' అంటే ధర్మశాస్తా ఆరాధన నుండే బౌద్ధులు ఆ పదాలనూ, ధ్యాన పద్ధతులనూ స్వీకరించారని, మరికొందరు విశ్లేషకులు చారిత్రక ఆధారాలతో సహా వివరిస్తారు. ఏది ఏమైనా, శబరిమల అనేది అనేక ప్రాచీన సంస్కృతుల, అన్వేషణల సమ్మేళనం అనడంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
అయ్యప్ప స్వామి దీక్ష అనగానే మనకు గుర్తొచ్చేది 41 రోజుల కఠిన నియమాలు. అసలు 41 రోజులే ఎందుకు? 40 లేదా 50 రోజులు ఎందుకు కాదు?
దీని వెనుక సనాతన ధర్మం దాచిన ఒక అద్భుతమైన 'Neuroscience' ఉంది. ఆధునిక సైన్స్ ప్రకారం, మనిషికి ఉన్న ఒక అలవాటును (Habit) మాన్పించడానికీ, లేదా కొత్త అలవాటును మెదడులోని న్యూరల్ పాత్ వేస్ (Neural pathways) లో ఫిక్స్ చేయడానికీ, కనీసం 21 నుండి 40 రోజులు పడుతుంది. దీనినే 'Neuroplasticity' అంటారు.
సనాతన ధర్మంలో ఒక 'మండలం' అంటే 41 రోజులు.
1.నల్లని దుస్తులు (Black Clothes): నలుపు రంగు అహంకారాన్నీ, వైరాగ్యాన్నీ సూచిస్తుంది. ఇది దేనినీ ఆకర్షించదు (Absorbs everything but reflects nothing).
2.బ్రహ్మచర్యం (Celibacy) & కఠిన ఉపవాసం: 41 రోజుల పాటు ఇంద్రియ నిగ్రహం పాటించడం వల్ల శరీరంలో టెస్టోస్టిరాన్ లెవెల్స్ బ్యాలెన్స్ అవుతాయి. డోపమైన్ డీటాక్స్ (Dopamine Detox) జరుగుతుంది. ఈ రోజుల్లో సోషల్ మీడియా, జంక్ ఫుడ్ వల్ల ఓవర్-స్టిమ్యులేట్ అవుతున్న మన బ్రెయిన్ కు, ఈ 41 రోజుల దీక్ష ఒక ఫ్యాక్టరీ రీసెట్ బటన్ (Factory Reset) లాంటిది.
3.పాదరక్షలు లేకుండా నడవడం (Grounding / Earthing): భూమికి ఉన్న ఎలక్ట్రాన్స్ నేరుగా మన శరీరంలోకి చేరి, ఇన్ఫ్లమేషన్ (Inflammation) ని తగ్గిస్తాయని, 'గ్రవుండింగ్' అనే సైంటిఫిక్ కాన్సెప్ట్ చెబుతోంది.
ఇక దీక్షలో ఉన్నప్పుడు పాటించే కఠినమైన ఆహార నియమాలు... మాంసాహారం, ఉల్లి, వెల్లుల్లి పూర్తిగా మానేసి కేవలం సాత్విక ఆహారం మాత్రమే తీసుకోవాలి. ఎందుకు? దీని వెనుక కేవలం భక్తి మాత్రమే కాదు.. పక్కా 'బయలాజికల్ సైన్స్' (Biology) ఉంది. ఆధునిక వైద్య శాస్త్రం 'గట్-బ్రెయిన్ యాక్సిస్' (Gut-Brain Axis) గురించి ఇప్పుడు మాట్లాడుతోంది. మన కడుపులో ఉండే బ్యాక్టీరియా (Microbiome) మన మెదడులోని ఎమోషన్స్ ను కంట్రోల్ చేస్తుందని సైన్స్ చెబుతోంది. మాంసాహారం మరియు మసాలాలు శరీరంలో 'రజో గుణాన్ని', అగ్రెషన్ (Aggression) ని పెంచుతాయి. 41 రోజుల పాటు కేవలం సాత్విక ఆహారం తినడం వల్ల కడుపులోని మైక్రోబయోమ్ పూర్తిగా మారిపోయి, వేగస్ నర్వ్ (Vagus Nerve) ద్వారా బ్రెయిన్ కి ప్రశాంతమైన సిగ్నల్స్ వెళతాయి. అందుకే దీక్షలో ఉన్న స్వాములు అంత ప్రశాంతంగా, కోపం లేకుండా ఉండగలుగుతారు. మన రుషులు వేల ఏళ్ల క్రితమే ఈ బయో-హాకింగ్ (Bio-hacking) టెక్నిక్ ను కనిపెట్టారు.
వీటన్నిటితో పాటు భక్తులు తలపై మోసుకువెళ్ళే 'ఇరుముడి' వెనుక ఉన్న సైన్స్ మరింత ఆశ్చర్యపరుస్తుంది. ఒక కొబ్బరికాయలో ఉన్న నీరు తీసేసి, అందులో నెయ్యి నింపుతారు. అసలు ప్లాస్టిక్ లేదా గాజు సీసాలు కాకుండా కొబ్బరికాయనే ఎందుకు వాడాలి? 40 రోజుల పాటు దట్టమైన అడవుల్లో ప్రయాణించేటప్పుడు వాతావరణ మార్పుల వల్ల నెయ్యి పాడవకుండా ఉండాలంటే, కొబ్బరికాయ షెల్ (Coconut Shell) ఒక అద్భుతమైన న్యాచురల్ ప్రిజర్వేటివ్ (Natural Preservative) లా పనిచేస్తుంది. ఉష్ణోగ్రతను బ్యాలెన్స్ చేస్తుంది. ఇక ఆధ్యాత్మికంగా చూస్తే... కొబ్బరికాయ అనేది మనిషి అహంకారానికీ, కఠినమైన మనసుకూ ప్రతీక. అందులోని నీరు, అంటే మనలోని కోరికలు, మాలిన్యాలు తీసేసి, స్వచ్ఛమైన భక్తి అనే నెయ్యిని నింపి, ఆ అహంకారాన్ని స్వామి వారి పాదాల ముందు పగలగొట్టి, భగవంతుడికి అర్పించడమే ఆ ఇరుముడి వెనుక ఉన్న అసలైన పరమార్థం.
కేవలం తత్వశాస్త్రం మాత్రమే కాదు. శబరిమల భౌగోళిక నిర్మాణంలో ఒక అద్భుతమైన 'జియో-మాగ్నెటిక్' (Geo-magnetic) రహస్యం దాగి ఉంది. ఈ ఆలయాన్ని పశ్చిమ కనుమలలోని 18 పవిత్ర కొండల మధ్య, భూమికి సంబంధించిన ఒక నిర్దిష్టమైన అయస్కాంత క్షేత్రం (Magnetic Field) కేంద్రీకృతమైన ప్రాంతంలో, మన పూర్వీకులు నిర్మించారు. కొండల మధ్య ఉన్న ఈ ప్రదేశానికి ఒక ప్రత్యేకమైన ఎకౌస్టిక్ (Acoustic) లక్షణం ఉంది. కోట్లాది మంది భక్తులు ఒకేసారి 'స్వామియే శరణం అయ్యప్ప' అని ఘోషించినప్పుడు, ఆ 18 కొండల మధ్య పరావర్తనం చెందే ధ్వని తరంగాలు (Resonance), ఒక శక్తివంతమైన వైబ్రేషన్ ను సృష్టిస్తాయి. ఈ ఫ్రీక్వెన్సీ మనిషి మెదడులోని ఆల్ఫా వేవ్స్ (Alpha Waves) ను ప్రేరేపించి, ఎంత అలిసిపోయిన భక్తుడికైనా ఒక అనిర్వచనీయమైన శక్తినీ, ప్రశాంతతనూ ఇస్తాయని, ఆధునిక సైన్స్ సైతం అంగీకరిస్తోంది.
ఇరుముడి నెత్తిమీద పెట్టుకుని 18 మెట్లు ఎక్కిన భక్తుడికి, గుడి లోపలికి వెళ్ళే ముందు ఒక బోర్డు కనిపిస్తుంది. దానిపై రాసి ఉన్న అక్షరాలు 'తత్ త్వమ్ అసి' (Tat Tvam Asi).
సామవేదంలోని ఛాందోగ్య ఉపనిషత్తు నుండి గ్రహించిన మహావాక్యం ఇది. దీని అర్థం: "నీవు దేనినైతే వెతుక్కుంటూ ఇక్కడికి వచ్చావో... ఆ దైవం నీవే." (Thou Art That). ప్రపంచంలో ఏ గుడిలోనూ భగవంతుడినీ, భక్తుడినీ సమానంగా చూసే ఈ అద్వైత సిద్ధాంతం ఇంత స్పష్టంగా కనిపించదు. అందుకే అయ్యప్ప భక్తులందరూ ఒకరినొకరు 'స్వామి' అని పిలుచుకుంటారు. మనిషిలోనే దేవుణ్ణి చూసే సనాతన ధర్మపు అల్టిమేట్ ఫిలాసఫీ ఇది.
ఇక పదునెట్టాంబడి అని పిలిచే ఆ 18 మెట్లు... అవి కేవలం రాతి మెట్లు కావు. మనిషి తనలోని పంచేంద్రియాలనబడే 5 ఇంద్రియాలనూ, కామ, క్రోధ, మోహ, లోభం మొదలైన 8 రాగాలనూ, సత్వ, రజో, తమో గుణాలుగా పేర్కొనబడే 3 గుణాలనూ, విద్య మరియు అవిద్యలను దాటుకుని, పరమాత్మను చేరుకోవడమే, ఆ 18 మెట్ల వెనుక ఉన్న వేదాంతం.
ఇక మన అసలు కథలోకి వద్దాం. మకర జ్యోతి...
మకర జ్యోతి అసలు రహస్యం తెలుసుకునే ముందు, ఒక లాజికల్ ప్రశ్న వేసుకుందాం. భారతదేశంలోని ఏ గుడి అయినా రోజూ తెరుస్తారు, లేదా కనీసం వారానికోసారైనా తెరుస్తారు. మరి శబరిమల ఆలయాన్ని మాత్రం మలయాళ క్యాలెండర్ ప్రకారం కేవలం నెల ప్రారంభంలో కొద్ది రోజులు, మరియు మండల, మకర విళక్కు సమయాల్లో మాత్రమే ఎందుకు తెరుస్తారు? దీని వెనుక ఒక అద్భుతమైన ఖగోళ శాస్త్రం (Astronomy) ఉంది. భూమి తన చుట్టూ తాను తిరుగుతూ సూర్యుని చుట్టూ తిరిగే క్రమంలో, సూర్యుడు ఒక రాశి నుండి మరో రాశిలోకి మారే కచ్చితమైన సమయాన్ని 'సంక్రమణం' (Sankramana) అంటారు. శబరిమల ఆలయ వాస్తు మరియు గర్భగుడి నిర్మాణం, ఈ కాస్మిక్ అలైన్‌మెంట్‌కు (Cosmic alignment) కచ్చితంగా సరిపోయేలా డిజైన్ చేయబడింది. అంటే విశ్వంలో జరిగే ఎనర్జీ షిఫ్ట్ (Energy shift) ను గ్రహించి, ఆ సమయంలో మాత్రమే భక్తులకు ఆ శక్తిని ప్రసారం చేసే ఒక యంత్రంలా (Cosmic Receiver) ఈ ఆలయం పనిచేస్తుంది. ఆ మహా సంక్రమణ సమయంలోనే వచ్చే అతిపెద్ద పర్వదినమే ఈ మకర సంక్రాంతి.
ప్రతి ఏడాది జనవరి 14న, మకర సంక్రాంతి రోజున శబరిమలలోని పొన్నంబలమేడు కొండపై మూడు సార్లు ఒక వెలుగు కనిపిస్తుంది. అది దేవుడే వెలిగిస్తున్నాడా? మనుషులు వెలిగిస్తున్నారా?
ఇక్కడ మనం రెండు పదాలను కచ్చితంగా అర్థం చేసుకోవాలి.
1.మకర జ్యోతి (Makara Jyothi)
2.మకర విళక్కు (Makara Vilakku)
సైన్స్ మరియు ఆస్ట్రానమీ ఏం చెబుతోంది? మకర జ్యోతి అనేది కొండపైన వెలిగే మంట కాదు. జనవరి 14న సూర్యుడు ధనుస్సు రాశి నుండి మకర రాశిలోకి ప్రవేశిస్తాడు. ఇదే ఉత్తరాయణ పుణ్యకాలం ప్రారంభం. ఆ సమయంలో ఆకాశంలో 'సిరియస్' (Sirius) అనే ఒక నక్షత్రం అత్యంత ప్రకాశవంతంగా శబరిమల ఆకాశంలో కనిపిస్తుంది. ఆ నక్షత్రాన్నే సనాతన ధర్మంలో 'మకర జ్యోతి' అంటారు. ఇది పూర్తిగా ఖగోళ శాస్త్రం (Astronomy).
మరి కొండ మీద మూడు సార్లు వెలిగే ఆ మంట సంగతేంటి? దాని పేరు 'మకర విళక్కు'. చరిత్రను పరిశీలిస్తే, ఆ పొన్నంబలమేడు కొండ మీద పురాతన కాలంలో మలై అరయన్ (Mala Arayan) అనే గిరిజనులు నివసించేవారు. వారు మకర సంక్రాంతి రోజున తమ గిరిజన ఆచారాల ప్రకారం, స్వామి వారిని పూజించి పెద్ద ఎత్తున మంటను, లేదా హారతిని వెలిగించేవారు. కింద ఉన్న శబరిమల గుడిలోని భక్తులకు అది ఒక సంకేతం.
కాలక్రమంలో, ఆ గిరిజనులు అక్కడినుండి వేరే ప్రాంతాలకు వెళ్ళిపోవడంతో, కేరళ ట్రావెన్కోర్ దేవస్వం బోర్డు (TDB), మరియు ఫారెస్ట్ డిపార్ట్మెంట్ వారు కలిసి ప్రతి ఏడాదీ ఆ మంటను ఒక సంప్రదాయంగా వెలిగించడం మొదలుపెట్టారు.
2011 కోర్టు తీర్పు: 2011లో శబరిమలలో జరిగిన ఒక ప్రమాదం తర్వాత, కేరళ హైకోర్టు దర్యాప్తుకు ఆదేశించింది. అప్పుడు ట్రావెన్కోర్ దేవస్వం బోర్డు కోర్టుకు ఒక సంచలనాత్మక నిజం చెప్పింది: "అవును, మకర విళక్కు అనేది మనుషులు వెలిగించేదే. అది ఒక పురాతన సంప్రదాయం మాత్రమే. అందులో ఎలాంటి మిరాకిల్ లేదు."
ఈ నిజం తెలిశాక చాలా మంది భక్తులు ఆశ్చర్యపోయారు. కొందరు నాస్తికులు దీన్ని ఒక బూటకం అంటూ ప్రచారం చేశారు.
కానీ నిజం చెప్పండి... మకర విళక్కు అనేది మనుషులు వెలిగించేదే అని తెలిశాక భక్తుల సంఖ్య ఏమైనా తగ్గిందా? లేదు! ప్రతి ఏడాదీ పెరుగుతూనే ఉంది. ఎందుకు?
ఎందుకంటే, శబరిమల యాత్ర వెనుక ఉన్న అసలైన అద్భుతం ఆ కొండపైన వెలిగే మంటలో లేదు... ఆ 41 రోజుల దీక్షలో మనిషిలో వెలిగే 'జ్ఞాన జ్యోతి' లో ఉంది.
ఒక కోటీశ్వరుడూ, ఒక పేదవాడూ, ఇద్దరూ నల్లటి బట్టలు వేసుకుని, చెప్పులు లేకుండా, ఒకే ఇరుముడి మోసుకుంటూ, ఒకరినొకరు 'స్వామి' అని పిలుచుకుంటూ, ఆ పదునెట్టాంబడి ఎక్కుతున్నారంటే... కుల, మత, వర్గ, విభేదాలను చెరిపేసే ఇంతకంటే గొప్ప సోషల్ ఇంజనీరింగ్, ఇంతకంటే గొప్ప సనాతన ధర్మం ఇంకేముంటుంది?
మకర జ్యోతి అనేది ఆకాశంలో కనిపించే నక్షత్రం. సైన్స్ దాన్ని అంగీకరిస్తోంది. మకర విళక్కు అనేది గిరిజనులు ప్రారంభించిన చారిత్రక సంప్రదాయం. చరిత్ర దాన్ని నిర్ధారిస్తోంది.
దేవుడున్నాడా లేడా అనే వాదన పక్కన పెడితే... 41 రోజుల పాటు మనిషిని దురలవాట్లకు దూరంగా ఉంచి, ప్రకృతికి దగ్గరగా నడిపించి, ‘తత్ త్వమ్ అసి’ అంటే, 'నీలో ఉన్నదే దైవం' అని చెప్పే సనాతన ధర్మం, నిజంగా ఒక మహోన్నతమైన జీవన విధానం.
ఇదీ శబరిమల మరియు మకర జ్యోతి వెనుక ఉన్న అసలైన సైన్స్ మరియు చరిత్ర. ఈ వీడియో మీకు నచ్చినట్లయితే లైక్ చేసి, కామెంట్స్ లో 'స్వామియే శరణం అయ్యప్ప' అని రాయడం మర్చిపోకండి. మరో ఆసక్తికరమైన రహస్యంతో మళ్ళీ కలుద్దాం.
300 కిలోల జంధ్యాలా? చరిత్ర దాచిన నిజం! బ్రహ్మసూత్రం: కుల అహంకారమా? ప్రాణ త్యాగమా? దారం కాదు.. సనాతన ధర్మ సారం! జంధ్యం: ఒక నెత్తుటి చరిత్ర! | The Bloody History of Janeu
చరిత్ర పుటలను ఒక్కసారి తీరిగ్గా పరిశీలిస్తే, నెత్తుటి మరకలతో తడిసిన ఎన్నో చీకటి అధ్యాయాలు మనకు కనిపిస్తాయి. ఇస్లామిక్ దండయాత్రల నుండి వలసవాదుల క్రూరమైన పాలన వరకు... చివరకు నేటి ఆధునిక కాలంలోని సైద్ధాంతిక విభేదాల వరకు, బ్రాహ్మణులు మరియు ధర్మ రక్షకులు ఎన్నో దారుణమైన అణచివేతలను ఎదుర్కొన్నారు. కానీ ఎన్ని దాడులు జరిగినా, ఎంతటి విపత్కర పరిస్థితులు ఎదురైనా, ఒక ప్రతీక మాత్రం చెక్కుచెదరకుండా నిలబడింది. అదే "జంధ్యం" లేదా "యజ్ఞోపవీతం". సనాతన ధర్మ జీవన విధానానికి సజీవ సాక్ష్యంగా నిలిచిన ఒక పవిత్రమైన దారం.
కేవలం మూడు పత్తి పోగులతో పేనిన ఈ దారం, చూసేందుకు చాలా సాధారణంగా అనిపించవచ్చు. నేటి ఆధునిక సమాజంలో, ముఖ్యంగా సోషల్ మీడియాలో కొందరు ఉదారవాదులు దీనిని ఒక అణచివేత సాధనంగా, ఒక వర్గపు ఆధిపత్యానికి ప్రతీకగా చిత్రీకరించే ప్రయత్నం చేస్తున్నారు. కానీ, వాస్తవానికి ఈ చిన్న దారం వెనుక వేల సంవత్సరాల నెత్తుటి త్యాగాల చరిత్ర దాగి ఉందన్న నిజం వారికి తెలియదు. ఒకప్పుడు ఈ జంధ్యాన్ని ధరించడం అంటే సాక్షాత్తూ మృత్యువుకు ఎదురెళ్లడమే!
విదేశీ మూకలు మన దేవాలయాలను నేలమట్టం చేసి, మన గ్రంథాలను తగలబెట్టి, మన సంస్కృతిని వేర్లతో సహా పెకలించి వేయాలని ప్రయత్నించిన ఆ భయంకరమైన రోజుల్లో... మన పూర్వీకులు తమ ప్రాణాలను సైతం లెక్కచేయకుండా తమ ఛాతీపై ఈ యజ్ఞోపవీతాన్ని గర్వంగా ధరించారు. కరుడుగట్టిన మతోన్మాదులు గొంతుపై కత్తి పెట్టి, 'మతం మారుతావా, ప్రాణాలు వదులుతావా?' అని బెదిరించినప్పుడు... నవ్వుతూ మరణాన్ని ఆలింగనం చేసుకున్నారే తప్ప, తమ మెడలోని జంధ్యాన్ని మాత్రం వదులుకోలేదు. వారు తమ నెత్తురు ధారపోసి కాపాడిన సనాతన ధర్మపు వారసత్వం ఈ ‘జంధ్యం’!
ఈ దారాన్ని తెంచేస్తే, సనాతన ధర్మం రూపుమాసిపోతుందని ఆనాడు ఆక్రమణదారులు పగటి కలలు కన్నారు. ప్రాణభయంతోనైనా హిందువులు తమ ఆచారాలను వదిలేస్తారని భావించి, కనీవినీ ఎరుగని మారణహోమాలకు తెగబడ్డారు. కానీ ఆ కిరాతకులకు తెలియని సత్యం ఏమిటంటే... జంధ్యం అంటే కేవలం శరీరంపై ధరించే నూలు పోగు కాదు, అది మన పూర్వీకుల ప్రాణవాయువనీ, మన సంస్కృతికి అదృశ్య కవచం అనీ..! ఆ కవచాన్ని ఛేదించడానికీ, ఆ పవిత్ర దారాన్ని మట్టిలో కలపడానికీ, వారు ఎంతటి పైశాచికత్వానికి ఒడిగట్టారో వింటే... ఈనాటికీ మన గుండెలు బరువెక్కుతాయి. రక్తం కన్నీరై కారుతుంది!
వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
ప్రముఖ బ్రిటిష్ చరిత్రకారుడు జేమ్స్ టాడ్ (James Tod) రాజస్థాన్ చరిత్ర గురించి రాసిన ఒక భయంకరమైన వాస్తవం మీకు తెలుసా? అక్బర్ కాలంలో చిత్తోర్‌గఢ్ పై జరిగిన ఒక మారణహోమంలో, వేలాది మంది అమాయక హిందువులను ఊచకోత కోశారు. ఆ చంపబడిన వారి శరీరాల నుండి జంధ్యాలను తీసి తూకం వేయాలని సాక్షాత్తూ అక్బర్ ఆజ్ఞాపించాడు. ఊహించండి... ఆ జంధ్యాల బరువు ఎంత ఉందో అంచనా వేయగలరా? సుమారు 74.5 మణుగులు! అంటే దాదాపు 300 కిలోల బరువు తూగాయి ఆ పవిత్ర దారాలు!
ఇది కేవలం ప్రాణనష్టం గురించి చెప్పే లెక్క కాదు. అల్లా మాలిక్, అల్లాను తప్ప మరెవరినీ పూజించకూడదనే ఉన్మాదంతో, సనాతన ధర్మ ప్రాచీన సంప్రదాయాలను పాటించేవారి గుండెల్లో భయం పుట్టించడానికి అత్యంత పకడ్బందీగా వేసిన వ్యూహం ఇది.
కేవలం జంధ్యాలను మాత్రమే కాదు, మన దేవాలయాల పవిత్రతను కాపాడటానికి మన పూర్వీకులు చేసిన త్యాగాలు వర్ణనాతీతం. మహమూద్ గజినీ ఆ మహా సోమనాథ దేవాలయాన్ని ధ్వంసం చేయడానికి దండెత్తి వచ్చినప్పుడు జరిగిన ఒక ఉదంతం వింటే మనకు రోమాలు నిక్కబొడుచుకుంటాయి.
గజినీ సైన్యం గుడిని సమీపిస్తున్నప్పుడు, అక్కడి రాజ పురోహితుడు 'ఆచార్య బ్రహ్మభట్' రాజుతో ఇలా అన్నాడు... "మహారాజా, రాజు సాక్షాత్తూ శ్రీమహావిష్ణువు స్వరూపం. కాబట్టి ఈ జ్యోతిర్లింగంలోని దివ్య కాంతిని (చైతన్యాన్ని) నేను ఇప్పుడు మీ శరీరంలోకి ఆవాహన చేస్తున్నాను."
ఆ పవిత్రమైన ప్రక్రియ పూర్తయిన వెంటనే, రాజును అక్కడినుండి సురక్షితంగా వెళ్లిపోవాల్సిందిగా ఆచార్యుల వారు ఆదేశించారు. ఆ తర్వాత గజినీ ఆ గర్భగుడిలోకి ప్రవేశించగానే, ఆచార్య బ్రహ్మభట్ ఏమాత్రం భయపడకుండా గజినీకి ఎదురెళ్లి, కళ్లలోకి సూటిగా చూస్తూ... "నీ చేతిలో ఉన్న గదతో నా తల మీద కొట్టు" అని గర్జించాడు.
ఆచార్య బ్రహ్మభట్‌కు ఒక విషయం స్పష్టంగా తెలుసు. మనిషి తలలో ఉండే రక్తాన్ని 'బ్రహ్మకపాలి' అంటారు. ఇది అత్యంత పవిత్రమైనది. గజినీ తన తలపై కొట్టినప్పుడు, ఆ కారే రక్తంతో శివుడికి అభిషేకం జరిగిపోతుంది. శాస్త్రాల ప్రకారం, ప్రాణ ప్రతిష్ఠ జరిగిన ఏ విగ్రహమైనా ఇలా రక్తంతో అభిషేకించబడితే, ఆ విగ్రహం తన దివ్యత్వాన్ని వదిలేసి, ఒక సాధారణ రాయిలా, మట్టిలా మారిపోతుంది. అంటే, తన రక్తం చిందించి, తన ప్రాణాన్ని త్యాగం చేసి మరీ... ఆ కిరాతకుడైన గజినీ, ఆ పవిత్రమైన జ్యోతిర్లింగాన్ని అపవిత్రం చేయకుండా ఆచార్యుల వారు అడ్డుకున్నారు. ఆచార్య బ్రహ్మభట్ లాంటి అసంఖ్యాకమైన మహనీయుల అత్యున్నత ప్రాణత్యాగాల పునాదుల మీదే... మన శాశ్వతమైన సనాతన ధర్మం నేటికీ ఇంత పవిత్రంగా, సజీవంగా నిలబడి ఉంది.
అయినా సరే, కళ్లెదుటే ఇలాంటి మారణకాండలు జరుగుతున్నా, ప్రాణాలు గాలిలో కలిసిపోతున్నా... మన పూర్వీకులు మూకుమ్మడిగా ఉపనయన సంస్కారాలను నిర్వహించడం ఆపలేదు. ఆ పవిత్రమైన దారాన్ని రక్షించుకోవడానికి తమ నెత్తురు ధారపోశారు.
అసలు ప్రాణాలకంటే ఈ జంధ్యానికి ఉన్న విలువేమిటి?
సనాతన ధర్మంలో మానవుడి శారీరక, మానసిక వికాసానికి నిర్దేశించిన 16 సంస్కారాలలో అత్యంత అపురూపమైనది ఉపనయనము లేదా యజ్ఞోపవీత సంస్కారం. "ఉప" అంటే దగ్గరగా అని అర్థం. "నయనం" అంటే నడిపించడం. ఉపనయనం అంటే సత్యం వైపు దగ్గరగా నడిపించడం. సామాన్య పదాల్లో చెప్పాలంటే విద్యార్థి దశ లేదా గురుకులంలో విద్యాభ్యాసానికి నాంది పలకడం. ఈ పవిత్రమైన సంస్కార సమయంలోనే విద్యార్థి జంధ్యాన్ని ధరిస్తాడు.
సరే, ఇది బాగానే ఉంది. కానీ జంధ్యం కేవలం బ్రాహ్మణులు మాత్రమే ధరించాలి కదా? సమాజంలోని శూద్రులను, ఇతర వర్గాలను విద్యకు దూరం చేయడానికి బ్రాహ్మణులు పన్నిన కుట్ర కదా ఇది? అని కొందరు మేధావులు దశాబ్దాలుగా మన మెదళ్లలో విషం నింపారు. ఇదొక పెద్ద అబద్ధం!
నిజం ఏమిటంటే... ఆధునిక భావజాలం ఉన్న ఉదారవాదులకు (Liberals) ఏమాత్రం రుచించని ఒక చారిత్రక సత్యం ఉంది. ప్రాచీన కాలంలో జంధ్యాన్ని అన్ని వర్ణాల వారూ ధరించేవారు! ఎందుకంటే, సనాతన ధర్మంలో 'బ్రాహ్మణుడు' అనేది పుట్టుకతో వచ్చేది కాదు. వారి కర్మల ద్వారా నిర్ణయించబడే ఒక ఉన్నత స్థితి. మన హిందూ గ్రంథాలు ఇదే విషయాన్ని పదే పదే స్పష్టం చేశాయి.
"జన్మనా జాయతే శూద్రః సంస్కారాత్ ద్విజ ఉచ్యతే"
అంటే, పుట్టుకతో ప్రతి మనిషీ శూద్రుడే, ఏమీ తెలియని అమాయకుడే. కానీ శుద్ధి, క్రమశిక్షణ, మరియు విద్యాభ్యాసం అనే సంస్కారాల ద్వారా ఒక సాధారణ వ్యక్తి రెండవ జన్మ పొందిన 'ద్విజుడిగా', ఒక జ్ఞానిగా ఎదుగుతాడు. సాక్షాత్తూ ఆ శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ భగవద్గీతలో ఏమన్నారో మనం గతంలో కూడా చెప్పుకున్నాము. మంచి విషయాలు మళ్ళీ మళ్ళీ గుర్తు చేసుకోవడంలో తప్పులేదు.. "చాతుర్వర్ణ్యం మయా సృష్టం గుణకర్మ విభాగశః". అంటే, ఈ నాలుగు వర్ణాలను మనుషుల గుణాలను, వారు చేసే కర్మలను బట్టి సృష్టించానే తప్ప, వారి పుట్టుకను బట్టి కాదు.
అంతేకాదు, మహర్షి సుశ్రుతుడు రచించిన సుశ్రుత సంహిత లోని సూత్రస్థానం ప్రకారం... బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్యులతో పాటు శూద్రులు కూడా ఉపనయన సంస్కారం పొంది, జంధ్యాన్ని ధరించి విద్యను అభ్యసించడానికి అర్హులే.
బ్రిటిష్ పాలనా కాలంలో, అనగా సామాన్య శకం 18 మరియు 19వ శతాబ్దాలలో, భారతీయ విద్యావిధానంపై లోతైన పరిశోధన చేసిన ప్రఖ్యాత చరిత్రకారుడు, ధరంపాల్ (Dharampal) గారి రికార్డులను ఒక్కసారి చూడండి. నాటి భారతీయ గురుకులాల్లో చదువుతున్న విద్యార్థులలో అత్యధికులు శూద్రులే! ఈ వాస్తవాన్ని, పక్షపాత బుద్ధితో వ్యవహరించే నేటి ఫ్యాక్ట్ చెకర్స్ కూడా కాదనలేరు. మరీ ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే, వైద్యం, వాస్తు, ఖగోళం లాంటి అనేక శాస్త్రాలలో వారు బ్రాహ్మణుల కంటే అత్యుత్తమ ప్రతిభ కనబరిచిన దాఖలాలు, ఆ రికార్డులలో స్పష్టంగా ఉన్నాయి.
హిందూ సమాజంలో చొరబడిన ఈ అంటరానితనం అనే జాడ్యాన్ని పారద్రోలడానికి, స్వతంత్ర సమరయోధుడు వీర సావర్కర్, వేలాది మంది అణగారిన వర్గాల పిల్లలకు స్వయంగా ఉపనయనాలు చేయించారు. సహపంక్తి భోజనాలు ఏర్పాటు చేశారు. దళిత పూజారులతో దేవాలయాల తలుపులు తెరిపించి, సనాతన ధర్మపు అసలైన స్వరూపాన్ని ప్రపంచానికి చాటారు.
ఇక భారతదేశంలో "బ్రాహ్మణికల్ పితృస్వామ్యం" (Brahmanical Patriarchy) ఉందంటూ గొంతు చించుకునే వారికి మరో చెంపపెట్టు లాంటి చారిత్రక వాస్తవం ఇది. హారీత ధర్మసూత్రాలు, ఆశ్వలాయన గృహ్యసూత్రం, మరియు యమ స్మృతి వంటి ప్రాచీన గ్రంథాల ప్రకారం... మగపిల్లలతో సమానంగా ఆడపిల్లలకు కూడా ఎనిమిదవ ఏట ఉపనయన సంస్కారం జరిగేది! ఆ తర్వాత వారు అత్యున్నత విద్యను అభ్యసించి 'బ్రహ్మవాదినులు' అని సగౌరవంగా పిలువబడేవారు. గార్గి, మైత్రేయి లాంటి విదుషీమణులు, వేద సభలలో మహాపండితులను సైతం తమ వాగ్ధాటితో ఓడించిన చరిత్ర మనది.
మరి ఇన్ని అద్భుతమైన విషయాలు దాగి ఉన్న ఆ జంధ్యాన్ని కాపాడుకోవడానికి ప్రాణ త్యాగాలు ఎందుకు చేశారు? అందులో ఏముంది?
సనాతన ధర్మ ప్రాచీన గ్రంథాలూ, స్మృతులూ, ఈ యజ్ఞోపవీతం యొక్క పుట్టుక గురించి అద్భుతమైన విషయాలను వివరించాయి. 'యజ్ఞోపవీతం పరమం పవిత్రం ప్రజాపతేర్యత్సహజం పురస్తాత్' అనే మంత్రం మీలో చాలామంది వినే ఉంటారు. దీని అర్థం, ఈ యజ్ఞోపవీతం అత్యంత పవిత్రమైనదనీ, సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మదేవునితో పాటే ఇది కూడా ఉద్భవించిందనీ. దీనిని ధరించడం వల్ల మనిషికి ఆయుష్షు, తేజస్సు, మరియు అపారమైన బలం చేకూరుతాయని మన వేదాలు ఘోషిస్తున్నాయి. ఇది కేవలం ఒక పత్తి దారం కాదు, సాక్షాత్తూ ఆ పరబ్రహ్మ స్వరూపంగా భావించే 'బ్రహ్మసూత్రం'.
బయటకు చూసేవారికి అందులో మూడు దారాలే కనిపిస్తాయి. కానీ ‘దేవల స్మృతి’ మరియు ఇతర ఆగమ శాస్త్రాల ప్రకారం... ఒక్కో దారాన్ని మళ్లీ మూడు సూక్ష్మమైన పోగులతో పేనుతారు. అంటే జంధ్యంలో మొత్తం తొమ్మిది పోగులు ఉంటాయి. ఈ తొమ్మిది పోగులలో ఓంకారము, అగ్ని, నాగులు, సోముడు, పితృ దేవతలు, ప్రజాపతి, వాయువు, సూర్యుడు, మరియు విశ్వేదేవతలు అనే తొమ్మిది మంది దేవతలు కొలువై ఉంటారని ప్రాచీన సాహిత్యం చెబుతోంది. ఇక ఈ దారాలను కలిపి వేసే ముడిని 'బ్రహ్మగ్రంథి' అంటారు. ఇది సృష్టి, స్థితి, లయకారులైన బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరుల కలయికకు సజీవ సంకేతం.
అంతేకాదు, తైత్తిరీయ సంహిత, మరియు మనుస్మృతి లాంటి ధర్మశాస్త్రాలు ఈ జంధ్యాన్ని ధరించే విధానం వెనుక ఉన్న శాస్త్రీయతను కూడా స్పష్టంగా వివరించాయి. మనం చేసే కర్మను బట్టి, ఈ దారం యొక్క స్థానం మారుతుంది. దైవ కార్యాలు, శుభకార్యాలు చేసేటప్పుడు ఎడమ భుజం మీదుగా ధరిస్తారు. దీనిని ఉపవీతం అంటారు. పితృ దేవతలకు సంబంధించిన కర్మలు అంటే, శ్రాద్ధ కర్మలు చేసేటప్పుడు, కుడి భుజం మీదుగా ధరిస్తారు. దీనిని ప్రాచీనావీతం అంటారు. ఇక ఋషులకు సంబంధించిన, లేదా సాధారణ దైనందిన పనులు చేసేటప్పుడు, మెడలో పూలమాలలా వేసుకుంటారు. దీనిని నివీతం అంటారు. మనిషి తన జీవితంలో నిర్వర్తించాల్సిన ప్రతి బాధ్యతకు, ఆచరించాల్సిన ప్రతి ధర్మానికి ఈ యజ్ఞోపవీతం ఒక దిక్సూచిలా పనిచేస్తుంది.
కేవలం బాహ్యంగా కనిపించే ఈ నియమాలే కాకుండా... ధర్మ గురువులూ, మరియు ఆధ్యాత్మిక పరిశోధకులూ చెబుతున్నదాని ప్రకారం, జంధ్యంలోని మూడు పోగులకు ఎంతో లోతైన అంతర్గత అర్థం ఉంది. ఆధ్యాత్మిక కోణంలో చూస్తే, మన శరీరంలో ప్రాణశక్తి ప్రవహించే నాడులకు ఇది ప్రతీక. మన సూక్ష్మ శరీరంలో ముఖ్యంగా మూడు నాడులు ఉంటాయి.. ఇడ, పింగళ, మరియు సుషుమ్న. యోగ సాధన ద్వారా, నియమ నిష్టల ద్వారా ఈ నాడులను శుద్ధి చేసుకున్నప్పుడు, ప్రాణశక్తి ఎటువంటి ఆటంకాలు లేకుండా మధ్యలో ఉన్న సుషుమ్న నాడి గుండా స్వేచ్ఛగా ప్రవహిస్తుంది. అప్పుడే మనిషి భౌతిక ప్రపంచపు సరిహద్దులను దాటి, శాశ్వతమైన శాంతినీ, మోక్షాన్నీ అనుభవిస్తాడు. ఈ అద్భుతమైన అంతర్గత ప్రయాణానికి ప్రతీకే, ఆ మూడు దారపు పోగులు.
కేవలం వ్యక్తిగత మోక్ష సాధనకే కాదు. సామాజికంగా కూడా దీనికి అపారమైన ప్రాముఖ్యత ఉంది. పుట్టినప్పటి నుండి ప్రతి మనిషి మూడు రుణాలను తన భుజాలపై మోస్తుంటాడు. మొదటిది ఋషి రుణం.. మనకు జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించిన గురువులకు మనం తీర్చుకోవలసిన రుణం. రెండవది దేవ రుణం.. మనకు జీవితాన్ని ఇచ్చి, ప్రకృతి వనరులను ప్రసాదించి, మనల్ని కాపాడుతున్న దేవతలకు తీర్చుకోవలసిన రుణం. మూడవది పితృ రుణం.. మన ఉనికికి కారణమైన మన తల్లిదండ్రులూ, పూర్వీకులకూ తీర్చుకోవలసిన రుణం.
ఈ మూడు పోగులూ ప్రతిక్షణం ఒక బాధ్యతగల పౌరుడిగా మనకు ఈ రుణాలను గుర్తుచేస్తూనే ఉంటాయి. కాబట్టే, ప్రతి వ్యక్తి ఉపనయన సంస్కారం పొంది, గురుకులాల్లో విద్యనభ్యసించి, బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని పొందడం ద్వారా సనాతన ధర్మం నలుదిశలా ఒక మహావృక్షంలా విస్తరించింది.
అయితే, హిందూ సంప్రదాయాల పట్ల ఉన్న ఈ భక్తి, సత్యాన్వేషణ పట్ల ఉన్న ఈ తపన, ఆక్రమణదారుల కంట్లో నలుసులా మారింది. మత మార్పిడులకూ, ఇస్లామిక్ దండయాత్రదారులకూ, ఇది ఎంత పెద్ద సవాలుగా మారిందో, భారతదేశంలో జీసస్ బోధనలను వ్యాప్తి చేయాలని ప్రయత్నించిన క్రిస్టియన్ మిషనరీలకు కూడా, అంతే పెద్ద అడ్డంకిగా మారింది. తమ మతాన్ని రుద్దాలనుకున్న వారి ప్రయత్నాలను ఎదిరించి, ప్రజలను ధర్మ మార్గంలో నిలబెడుతున్న ఈ జంధ్యధారులను చూసి వారు భయపడ్డారు. ప్రజలపై ఎక్కడ తమ నియంత్రణ కోల్పోతామో అనే భయంతో, తమకు ఎదురుతిరుగుతున్నారనే కోపంతో... ఇస్లామిక్ ఆక్రమణదారులూ, మరియు బ్రిటిష్ వలసవాదులూ, ఇద్దరూ బ్రాహ్మణులనూ, జంధ్యం ధరించిన ప్రతి ఒక్కరినీ క్రూరంగా హింసించారు. ఆ పవిత్ర దారాన్ని ఒక నేరంగా పరిగణించారు.
కాబట్టి, భవిష్యత్తులో ఎవరైనా సనాతన ధర్మాన్ని ఒక వివక్షతో కూడిన మతం అనో, పితృస్వామ్య వ్యవస్థ అనో నిందిస్తే... ఈ నిజాన్ని వారికి గట్టిగా చెప్పండి. ప్రాచీన గ్రంథాలలో ఉన్న ఈ అమూల్యమైన జ్ఞానాన్ని నలుగురితో పంచుకోవడం ద్వారా, మన సనాతన ధర్మంపై అలుముకున్న అపోహలనే చీకట్లను, మనం కొంతైనా పారద్రోలవచ్చు. అలా చేయడం ద్వారా, మన భుజాలపై ఉన్న ఆ సామాజిక ఋణాన్ని కొంతవరకైనా తీర్చుకున్నవారం అవుతాము.
‘సముద్ర మథనం’ ఒక ఆస్ట్రనామికల్ ఈవెంటా? వేదాలు, పురాణాలు కేవలం కట్టుకథలు రాశాయా? అపోహల నుండి అంతరిక్షం దాకా! The Untold Space Science Behind Samudra Manthan! Samudra Mathanam Cosmic & Spiritual Decoding
చిన్నప్పటి నుండి మనం వింటూ పెరుగుతున్న కథ... సముద్ర మథనం. దేవతలు, రాక్షసులు కలిసి ఒక పెద్ద పర్వతాన్ని కవ్వంగా మార్చి, ఒక పామును తాడుగా చేసి సముద్రాన్ని చిలికారన్న విషయం, అద్భుతమైన అమృతం, భయంకరమైన హాలాహలం, లక్ష్మీదేవి, కామధేనువు... ఇవన్నీ ఆ సముద్రం లోపలి నుండి వచ్చాయని మనందరికీ తెలుసు.
కానీ, ఒక్క క్షణం ఆలోచించండి. నిజంగా భూమి మీద ఉన్న ఒక సముద్రాన్ని ఒక పర్వతంతో చిలకడం సాధ్యమేనా? వేదాలు, పురాణాలు కేవలం కట్టుకథలు రాశాయా? లేక మన పూర్వీకులు ఒక మహా అద్భుతమైన అంతరిక్ష నిగూఢ రహస్యాన్ని, మనకి అర్థం అయ్యేలా ఒక కథ రూపంలో అందించారా?
ఆధునిక సైన్స్ కేవలం వందల సంవత్సరాల క్రితం టెలిస్కోప్ లు కనిపెట్టి గెలాక్సీల గురించి మాట్లాడుతుంటే, మన ఋషులు వేలాది సంవత్సరాల క్రితమే 'కల్పాలు', 'మహా యుగాలు' అంటూ కాస్మిక్ టైమ్ స్కేల్ (Cosmic Time Scale) ని ఖచ్చితంగా లెక్కగట్టారు. వినడానికి పిల్లల కథల్లా అనిపించే మన పురాణాల్లో, ప్రతి పాత్ర, ప్రతి సంఘటన వెనుకా ఒక బలీయమైన క్వాంటం ఫిజిక్స్ మరియు ఆస్ట్రోఫిజిక్స్ సూత్రం దాగి ఉందని ఎప్పుడైనా గమనించారా? పాశ్చాత్య ప్రపంచం సూర్యుడు భూమి చుట్టూ తిరుగుతున్నాడని భ్రమ పడుతున్న సమయంలోనే, మన సనాతన గ్రంథాలు ఈ అనంత విశ్వం ఎలా ఆవిర్భవించింది, మ్యాటర్ (Matter) మరియు ఎనర్జీ (Energy) ఎలా రూపాంతరం చెందుతాయనే విషయాలను అక్షరాల్లో బంధించాయి.
ఒకసారి కళ్ళు మూసుకుని ఊహించుకోండి. అనంతమైన చీకటి... అంతుచిక్కని శూన్యం... ఎటు చూసినా చెల్లాచెదురుగా ఉన్న కోట్లాది నక్షత్రాల ధూళి... ఆ కాస్మిక్ శూన్యంలో ఒక మహా అద్భుతం జరగబోతోంది. దేవతలు, రాక్షసులు అనగానే మనకు సాధారణంగా గుర్తొచ్చే కిరీటాలు, ఆయుధాలు, ఆకారాలను కాసేపు పక్కన పెట్టండి. వాటిని కేవలం ఈ విశ్వంలో నిరంతరం ఘర్షణ పడే పాజిటివ్ మరియు నెగిటివ్ శక్తులుగా (Opposing cosmic forces) మాత్రమే చూడండి. ఆ దృష్టితో వింటే / చదివితే, ఈ సముద్ర మథనం అసలు స్వరూపం మీ కళ్ళ ముందు మహాద్భుతంగా ఆవిష్కృతం అవుతుంది.
ఈరోజు నేను మీకు చెప్పబోయే నిజాలు మీ రోమాలు నిక్కబొడుచుకునేలా చేస్తాయి. శ్రీమద్భాగవతం, విష్ణు పురాణం మరియు మహాభారతంలో చెప్పబడిన 'సముద్ర మథనం' భూమి మీద జరిగిన సంఘటన కాదు... అది కొన్ని వందల కోట్ల సంవత్సరాల క్రితం, ఈ విశ్వంలో, మరీ ముఖ్యంగా మన 'పాలపుంత' (Milky Way Galaxy) లో జరిగిన ఒక మహా కాస్మిక్ ఈవెంట్ (Cosmic Event). ఈ వీడియోలో, సనాతన ధర్మంలో దాగి ఉన్న మోడ్రన్ ఆస్ట్రోఫిజిక్స్ (Astrophysics) ని డీకోడ్ చేద్దాం. వీడియోను ఎక్కడా స్కిప్ చేయకుండా చూడండి. ఎందుకంటే, ఈ ప్రయాణం బ్రహ్మాండం పుట్టుక వైపుకి సాగుతుంది.
వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
పురాణాల ప్రకారం సముద్ర మథనం జరిగింది 'క్షీర సాగరం' లో. క్షీర సాగరం అంటే పాల సముద్రం. ఆకాశం వైపు చూస్తే మనకు కనిపించే నక్షత్రాల సమూహాన్ని ఇంగ్లీష్ లో ఏమంటాం? 'Milky Way Galaxy'. సంస్కృతంలో దీనినే 'ఆకాశ గంగ' లేదా 'క్షీర సాగరం' అంటారు. అంటే మథనం జరిగింది భూమి మీద ఉన్న సముద్రంలో కాదు, అంతరిక్షంలో ఉన్న పాలపుంతలో!
ఇక ఈ క్షీర సాగరాన్ని చిలకడానికి వాడిన కవ్వం పేరు 'మందర పర్వతం'. మందర అంటే స్థిరమైనది, భారీగా ఉండేది (Massive and dense) అని అర్థం. ఒక గెలాక్సీ (Galaxy) తన చుట్టూ తాను తిరగాలి అంటే, దాని మధ్యలో అనంతమైన గురుత్వాకర్షణ శక్తి (Gravitational pull) ఉన్న ఒక కేంద్రం ఉండాలి. మోడ్రన్ సైన్స్ దీన్ని 'Supermassive Black Hole' లేదా 'Galactic Center' అంటుంది. మన పాలపుంత మధ్యలో ఉన్న ఆ బ్లాక్ హోల్ పేరే 'Sagittarius A*'. ఈ మందర పర్వతం మరేదో కాదు... గెలాక్సీ మధ్యలో ఉండి, మొత్తం గెలాక్సీని తన చుట్టూ తిప్పుతున్న ఆ Galactic Axis!
మందర పర్వతం కిందకి జారిపోతుంటే, శ్రీ మహావిష్ణువు కూర్మావతారం (తాబేలు) ఎత్తి దానికి ఆధారంగా నిలిచాడని, భాగవతంలో స్పష్టంగా రాసి ఉంది. అంతరిక్షంలో పర్వతం జారిపోవడం ఏంటి? ఇక్కడే అసలైన సైన్స్ దాగి ఉంది. గెలాక్సీ మధ్యలో ఉన్న బ్లాక్ హోల్ లేదా నక్షత్రాల సమూహం అస్థిరంగా (Unstable) మారినప్పుడు, దానిని ఒక చోట స్థిరంగా ఉంచే శక్తి ఒకటి కావాలి. ఆధునిక సైన్స్ లో ఈ శక్తిని 'Dark Matter' (డార్క్ మ్యాటర్) అంటారు. విశ్వంలో 85 శాతం ఉన్న ఈ డార్క్ మ్యాటర్ కంటికి కనిపించదు కానీ, అదే మొత్తం గెలాక్సీలు చెల్లాచెదురు కాకుండా ఒకే ఆకృతిలో ఉండేలా పట్టుకుని ఉంటుంది. కూర్మం (తాబేలు) లాగా డార్క్ మ్యాటర్ ఈ విశ్వానికి ఒక అదృశ్యమైన ఆధారాన్ని (Invisible foundation) ఇస్తోంది.
కవ్వం దొరికింది, ఆధారం దొరికింది. మరి దీన్ని చిలకడానికి తాడు కావాలి కదా? అదే 'వాసుకి' అనే మహా సర్పం. పాలపుంత (Milky Way) ఆకారాన్ని మీరు ఎప్పుడైనా గమనించారా? అది ఒక స్పైరల్ గెలాక్సీ (Spiral Galaxy). మధ్యలో ఉన్న కేంద్రం చుట్టూ, పాము చుట్టలు చుట్టుకున్నట్లుగా 'Spiral Arms' ఉంటాయి. ఆకాశంలో కాస్మిక్ ఎనర్జీ వేవ్స్ (Cosmic energy waves) లేదా మాగ్నెటిక్ ఫీల్డ్ లైన్స్ ఎలా ప్రయాణిస్తాయన్న విషయాన్ని, పురాణాలు ఒక సర్పంగా వర్ణించాయి.
ఈ తాడును ఒకవైపు దేవతలు, మరోవైపు రాక్షసులు పట్టుకుని లాగారు. భౌతిక శాస్త్రం (Physics) లో న్యూటన్ థర్డ్ లా (Newton's Third Law) ఏం చెబుతుంది? "For every action, there is an equal and opposite reaction." ఒక గెలాక్సీ ఆవిర్భవించాలన్నా, స్థిరంగా తిరగాలన్నా రెండు విరుద్ధమైన శక్తులు పని చేయాలి.
1.సెంట్రిపెటల్ ఫోర్స్ (Centripetal Force) – ఇది లోపలికి లాగే గురుత్వాకర్షణ శక్తి.
2.సెంట్రిఫ్యూగల్ ఫోర్స్ (Centrifugal Force) – ఇది బయటికి నెట్టే శక్తి.
దేవతలు మరియు రాక్షసులు ఈ రెండు శక్తులకు ప్రతీకలు. ఇంకో అద్భుతమైన థియరీ కూడా ఉంది. అది 'Matter and Antimatter' అంటే పదార్థం - ప్రతిపదార్థం. బిగ్ బ్యాంగ్ జరిగిన తర్వాత విశ్వంలో మ్యాటర్, యాంటీ మ్యాటర్ సమానంగా ఏర్పడ్డాయి. అవి రెండూ ఒకదానితో ఒకటి ఢీకొట్టుకున్నప్పుడు అపారమైన శక్తి (Energy) విడుదల అవుతుంది. ఆ రెండు శక్తుల మధ్య జరిగిన సంఘర్షణే ఈ సముద్ర మథనం. దేవతలు తల వైపు, రాక్షసులు తోక వైపు పట్టుకోలేదు. రాక్షసులు అహంకారంతో తల వైపు పట్టుకున్నారు. ఇది కూడా ఒక ఎనర్జీ ఫ్లో (Energy flow) ని సూచిస్తుంది.
మథనం మొదలైంది. గెలాక్సీ వేగంగా తిరుగుతోంది. అప్పుడు మొదటిగా పుట్టింది 'హాలాహలం' అనే కాలకూట విషం. ఆ విషం యొక్క వేడికీ, దానికి ఉన్న శక్తికీ, ముల్లోకాలు కాలిపోవడం మొదలయ్యాయి. అప్పుడు పరమశివుడు వచ్చి ఆ విషాన్ని తన కంఠంలో దాచుకున్నాడు.
దీన్ని సైన్స్ దృష్టితో చూద్దాం. గెలాక్సీలు ఏర్పడే క్రమంలో, లేదా ఒక బ్లాక్ హోల్ చుట్టూ మ్యాటర్ వేగంగా తిరుగుతున్నప్పుడు (Accretion disk), విపరీతమైన రాపిడి (Friction) వల్ల భయంకరమైన రేడియేషన్ (Radiation) పుడుతుంది. ముఖ్యంగా 'Gamma-Ray Bursts' లేదా క్వాసార్ల (Quasars) నుండి వచ్చే ఈ శక్తి ఎంత భయంకరమైనది అంటే, కొన్ని వందల కాంతి సంవత్సరాల దూరంలో ఉన్న జీవరాశిని కూడా సెకన్ల వ్యవధిలో బూడిద చేయగలదు. ఇదే ఆ హాలాహలం!
మరి శివుడు ఆ రేడియేషన్ నుండి విశ్వాన్ని ఎలా కాపాడాడు? శివుడు అంటే 'లయకారుడు' (Destroyer) మరియు అనంతమైన శూన్యం. బ్లాక్ హోల్స్ ఈ కాస్మిక్ రేడియేషన్ నూ, విపరీతమైన ఎనర్జీనీ తమలోకి లాక్కుని, తమ ఈవెంట్ హొరైజన్ (Event Horizon) లో బంధిస్తాయి. ఆ రేడియేషన్ బయటకి రాకుండా ఆపుతాయి. బ్లాక్ హోల్స్ గనుక లేకపోతే ఈ రేడియేషన్ వల్ల విశ్వంలో జీవం (Life) అనేది ఎప్పటికీ ఏర్పడదు. శివుని కంఠం ఆ ఈవెంట్ హొరైజన్ కి ప్రతీక.
ఇంకో కోణంలో చూస్తే, మన భూమికి ఉన్న అయస్కాంత క్షేత్రం (Earth's Magnetic Field). సూర్యుని నుండీ, అంతరిక్షం నుండీ వచ్చే ప్రాణాంతకమైన సోలార్ విండ్స్ (Solar winds) మరియు రేడియేషన్ భూమి మీద పడకుండా, ఈ మాగ్నెటిక్ ఫీల్డ్ భూమికి ఒక కవచంలా ఉండి కాపాడుతోంది. ఆ నీలకంఠుని కరుణ వల్లే ఈరోజు మనం భూమిపై బ్రతికి ఉన్నాం!
హాలాహలం పూర్తయిన తర్వాత, మథనం కొనసాగింది. అప్పుడు అందులోంచి ఒకటొకటిగా 14 అద్భుతాలు బయటకి వచ్చాయి. అవి మరేంటో కాదు, మన సోలార్ సిస్టమ్ (Solar System), మరియు భూమిపై జీవం ఏర్పడే క్రమంలో జరిగిన పరిణామాలు (Evolutionary stages).
1.చంద్రుడు (Chandra): మథనంలో నుండి ముందుగా చంద్రుడు వచ్చాడు. భూమి ఏర్పడిన తొలినాళ్లలో థియా (Theia) అనే ఒక గ్రహం భూమిని ఢీకొట్టడం వల్ల, అందులోంచి విడిపోయిన భాగమే చంద్రుడిగా మారిందని ఆధునిక సైన్స్ (Giant Impact Hypothesis) చెబుతోంది. ఈ కాస్మిక్ కొలిజన్ (Cosmic collision) మథనం కాదా?
2.కామధేనువు (Kamadhenu): కోరినవి ఇచ్చే గోవు. ఆస్ట్రనామికల్ గా ఇది నెబ్యులా (Nebula) లేదా నక్షత్రాలను పుట్టించే బేబీ గెలాక్సీ. నెబ్యులా నుండే కొత్త గ్రహాలు, నక్షత్రాలు పుడతాయి.
3.ఐరావతం, ఉచ్ఛైశ్రవం (Airavata & Uchchhaishravas): నాలుగు దంతాలు ఉన్న తెల్లటి ఏనుగు, మరియు ఏడు తలల గుర్రం. ఇవి బహుశా సోలార్ సిస్టమ్ లో ఏర్పడిన భారీ గ్యాస్ జెయింట్స్ (Gas Giants - Jupiter, Saturn) మరియు వాటికి ఉన్న వలయాలు (Rings) కావొచ్చు. లేదా వివిధ డైమెన్షన్స్ (Dimensions) కి సూచికలు కావొచ్చు.
4.కౌస్తుభ మణి, అప్సరసలు (Kaustubha & Apsaras): కౌస్తుభ మణి అనేది సూర్యుడికి (Sun) ప్రతీక. సౌర కుటుంబంలో అత్యంత ప్రకాశవంతమైన నక్షత్రం. అప్సరసలు అంటే ఆకాశంలో మెరిసే అసంఖ్యాకమైన నక్షత్రాలు, ఉల్కలు.
5.కల్పవృక్షం, పారిజాతం (Kalpavriksha & Parijata): భూమి మీద వాతావరణం ఏర్పడి, వృక్షసంపద (Flora/Plant life) పుట్టడానికి సూచిక.
6.లక్ష్మీదేవి (Goddess Lakshmi): ఐశ్వర్యం. భూమి మీద జీవం అభివృద్ధి చెందడానికి అవసరమైన మినరల్స్, ఖనిజాలు, మరియు సమృద్ధి (Abundance of resources) ఏర్పడటం.
అలా కొనసాగి, చివరగా మథనం నుండి ధన్వంతరి, చేతిలో అమృత కలశంతో బయటకు వచ్చాడు. అమృతం అంటే మరణం లేనిది. అంతరిక్షం లాంటి భయంకరమైన, అత్యంత శీతలమైన (Freezing) మరియు విపరీతమైన ఉష్ణోగ్రతలు (Boiling) ఉన్న శూన్యంలో, ఒక చిన్న గ్రహం మీద, 'జీవం' (Life/Biology) పుట్టడం కన్నా అద్భుతం ఏమైనా ఉందా? ఆ జీవమే అమృతం!
మనం అందరం స్టార్ డస్ట్ (Stardust) తో చేయబడ్డాం అని సైన్స్ చెబుతోంది. మన శరీరంలో ఉన్న ఐరన్, కార్బన్, ఆక్సిజన్, ఇవన్నీ కోట్లాది సంవత్సరాల క్రితం ఏవో నక్షత్రాలు పేలిపోయినప్పుడు (Supernova explosions) పుట్టినవే. ఆ నక్షత్రాల అవశేషాలే, ఎన్నో కెమికల్ రియాక్షన్స్ తర్వాత ఒక సెల్యులార్ లైఫ్ (Cellular life) గా మారి, ఈరోజు ఒక మనిషిగా నిలబడింది. ఈ పరిణామ క్రమంలో జీవం పుట్టడానికి కారణమైన ఆల్కెమీ (Alchemy) లేదా కాస్మిక్ సూప్ (Cosmic Soup) నే మన పురాణాలు 'అమృతం' అని పిలిచాయి. దేవతలు అమృతం తాగడం అంటే, ఎనర్జీ అనేది ఎప్పటికీ నాశనం కాకుండా (Energy can neither be created nor destroyed), అనంతంగా విశ్వంలో నిలిచిపోవడం.
అంతరిక్షంలో జరిగిన ఈ బ్రహ్మాండ మథనాన్ని పక్కన పెడితే, మన మహర్షులు ఇందులో మరో అద్భుతమైన నిగూఢ రహస్యాన్ని దాచారు. వేద సైన్స్ లో ఒక మాట ఉంది... "యథా బ్రహ్మాండే తథా పిండాండే". అంటే, అనంతమైన ఈ బ్రహ్మాండంలో ఏముందో, ఈ చిన్న మానవ శరీరంలోనూ అదే ఉంది. సముద్ర మథనం కేవలం విశ్వంలోనే కాదు, ప్రతి మనిషి అంతరంగంలో నిరంతరం జరిగే ఒక మహా ఆధ్యాత్మిక ప్రక్రియ. క్షీరసాగర మధనం అనేది సాధకుడి 'మనోసాగర మధనానికి' అద్దం పడుతుంది.
సముద్రంలో కల్లోలమైన అలలు, సుడులు, భయంకరమైన జలచరాలు ఉన్నట్లే... అనంతమైన ఆలోచనలతో, ఆశలతో, కామ క్రోధాలు అనే క్రూర జంతువులతో అల్లకల్లోలంగా ఉండే మన 'మనస్సే' ఈ మహాసాగరం. మరి మధనానికి 'క్షీర సాగరం' (తెల్లని సముద్రం) ఎందుకు ఎంచుకున్నారు? తెలుపు స్వచ్ఛతకు ప్రతీక. తత్వచింతన కలిగిన సాత్విక మనస్సుకి మాత్రమే తనను తాను మధించుకునే (Introspection) అర్హత ఉంటుంది.
ఈ అంతర మధనంలో దేవాసురులు బయట ఎక్కడో లేరు. మనలోని శాంతం, సత్యం, దయ లాంటి సద్గుణాలే దేవతలు. అహంకారం, బద్ధకం, క్రోధం లాంటి రజో-తమో గుణాలే రాక్షసులు. ఈ రెండు శక్తుల మధ్య జరిగే ఘర్షణే ధ్యానం! ఈ మనో మధనంలో కవ్వంగా మారిన 'మందర పర్వతం' మరేదో కాదు... మన 'బుద్ధి'. దానికి కట్టిన తాడు 'వాసుకి'... ఏకాగ్రతతో కూడిన నిరంతర 'ఆత్మానుసంధానం'.
ధ్యానంలో ఏకాగ్రత కుదరక బుద్ధి పదే పదే లౌకిక విషయాల్లోకి జారిపోతున్నప్పుడు, భగవంతుని కృప 'కూర్మావతారం'లా మారి సాధకుడికి అదృశ్యమైన అండగా నిలుస్తుంది. లోతుగా ధ్యానం చేస్తున్నప్పుడు, మన అంతఃకరణంలో అణగిపోయి ఉన్న జన్మ జన్మాంతరాల కర్మ వాసనలూ, భయంకరమైన నెగిటివ్ ఎమోషన్స్, 'హాలాహలం'లా ఒక్కసారిగా బయటపడతాయి. అప్పుడు సాధకుడు భయపడకుండా, పరిపూర్ణ శరణాగతితో ఆ ఈశ్వరుడిని ప్రార్థిస్తే, ఆ లయకారుడే ఆ విషాన్ని హరించి అంతఃకరణ శుద్ధిని ప్రసాదిస్తాడు.
మధనం కొనసాగే కొద్దీ అష్టసిద్ధులు, అతీంద్రియ శక్తులు (సముద్రంలోంచి వచ్చిన నవరత్నాలు) సాధకుడిని ఆకర్షిస్తాయి. కానీ ఆ శక్తుల మాయలో పడిపోయి అక్కడే ఆగిపోకుండా, తన అంతిమ లక్ష్యమైన ఆత్మదర్శనం అనే 'అమృతం' దొరికే వరకు సాధకుడు మధనాన్ని ఆపకూడదు. ఆ జ్ఞానామృతాన్ని సేవించి కైవల్యం (Moksha) చెందడమే... సముద్ర మథనం వెనుక ఉన్న అసలైన పరమార్థం!
మిత్రులారా, ఇదంతా విన్న తర్వాత మీకు ఏమనిపిస్తోంది? ఒకప్పుడు ఈ కథలను విన్నప్పుడు, పాము ఏంటి, పర్వతం ఏంటి అని నవ్వుకునే వాళ్ళం. కానీ సనాతన ధర్మం, వేదాలు, పురాణాలను రాసిన ఋషులు మామూలు వ్యక్తులు కారు. వారు వేలాది సంవత్సరాల క్రితమే కాస్మోలజీని (Cosmology), ఆస్ట్రోఫిజిక్స్ (Astrophysics) ని దర్శించారు.
కానీ సామాన్య మానవుడికి బ్లాక్ హోల్స్, స్పైరల్ గెలాక్సీలు, గామా రేడియేషన్, డార్క్ మ్యాటర్ అని చెప్తే అర్థం కాదు. అందుకే ఆ అద్భుతమైన సైన్స్ ని ఒక కథగా మలిచారు. ఆ కథలో పర్వతాలు ఉన్నాయి, పాములు ఉన్నాయి, దేవతలు, రాక్షసులు ఉన్నారు. ఈ కథల వెనుక ఉన్న రూపకల్పన (Metaphor) ని అర్థం చేసుకుంటే, మన సనాతన ధర్మం ఎంత సైంటిఫిక్ గా ఆలోచించిందో మనకు అర్థం అవుతుంది.
సముద్ర మథనం కేవలం ఒక కథ కాదు... అది విశ్వం పుట్టిన తీరు (Creation of the Universe), జీవం ఏర్పడిన విధానం (Evolution of Life), పాజిటివ్ - నెగిటివ్ శక్తుల మధ్య ఉన్న బ్యాలెన్స్ కి దర్పణం. కార్ల్ సాగన్ (Carl Sagan), రాబర్ట్ ఓపెన్ హైమర్ (Robert Oppenheimer) లాంటి మహా మహా సైంటిస్టులు ఎందుకు మన వేదాల ముందు తలవంచారో ఇప్పుడు మీకు అర్థమై ఉంటుంది.
మీకు ఈ వీడియోలోని ఆస్ట్రనామికల్ డీకోడింగ్ నచ్చితే, ఈ వీడియోను లైక్ చేసి మీ మిత్రులతో షేర్ చేయండి. మన పురాణాల వెనుక ఉన్న నిజమైన సైన్స్ ప్రతి ఒక్కరికీ తెలియాలి. ఈ సత్యాన్ని ప్రతి ఒక్కరికీ చేరవేయండి. మరో అద్భుతమైన విషయంతో మళ్లీ కలుద్దాం.
‘గోత్రం’ ఆత్మకు పాస్ వర్డ్! ఒకే గోత్రం వాళ్ళ మధ్య పెళ్లి ఎందుకు జరగకూడదు? లక్షల సంవత్సరాల అద్భుతమైన శాస్త్రీయ వ్యవస్థ, కేవలం 100 ఏళ్లలో ఒక బూతు పదంగా ఎలా మారిపోయింది? Did you know your Gotra is not your caste, but your ancient genetic and spiritual DNA?
"మీ గోత్రం ఏమిటి?" అని పూజలో కూర్చున్నప్పుడు, పంతులు గారు అడుగుతారు.... చాలాసార్లు మనం పక్కన ఉన్న పెద్దల ముఖాల వైపు చూస్తాం. గోత్రం అంటే ఏంటో తెలియదు. కానీ పెద్దలందించిన ఏదో ఒక పేరు చెబుతాం. కానీ, గోత్రం అనేది కేవలం ఒక ఆచారం కాదు, మీ ఇంటి పేరు కాదు, మూఢనమ్మకం అంతకంటే కాదు. ఇది వేల సంవత్సరాల క్రితం నాటి భారతీయ జన్యు విజ్ఞాన శాస్త్రం... మీ ఆత్మిక DNA!
మనం ఆధునిక యుగంలో బతుకుతున్నాం. గ్లోబల్ సిటిజన్స్ గా ప్రపంచాన్ని చుట్టేస్తున్నాం. మన స్మార్ట్ ఫోన్లకు, బ్యాంకు ఖాతాలకు, కనీసం కాఫీ షాప్ లో ఉండే Wi-Fi కి కూడా పాస్వర్డ్లు వందల సంఖ్యలో గుర్తుపెట్టుకుంటాం. కానీ, మన ఆత్మకు సంబంధించిన పాస్వర్డ్, మన మూలాలకు సంబంధించిన జీవనాడి అయిన 'గోత్రం' దగ్గరికి వచ్చేసరికి మాత్రం తడబడుతుంటాం. పండితుడు చెప్పే మంత్రంలో అది కేవలం ఒక పదం అని భ్రమ పడతాం. అసలు ఒకే గోత్రం వాళ్ళ మధ్య పెళ్లి ఎందుకు జరగకూడదు? ఈ నియమం వెనుక దాగి ఉన్న వేల ఏళ్ల నాటి ప్రాచీన జన్యు విజ్ఞాన రహస్యం ఏమిటి?
అలాగే, నేడు సనాతన ధర్మంపై అత్యధికంగా, అత్యంత పదునుగా దాడి జరిగే మరో ప్రధాన అంశం... వర్ణ వ్యవస్థ! బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య, శూద్ర అనేవి హెచ్చుతగ్గులను చూపే కులాలు కావనీ, అది సమాజాన్ని విడదీసే వ్యవస్థ కానే కాదనీ నేను స్పష్టంగా చెబితే మీరు నమ్ముతారా? అవును, ధర్మం యొక్క సారాంశం, సమ్మేళనం, విచ్ఛేదనం కాదు. కానీ, బ్రిటిష్ పాలకులు మన విద్యా వ్యవస్థను నాశనం చేసినప్పుడు, మన గ్రంథాలలోని లోతైన అర్థాన్ని గ్రహించలేకపోయారు. ఆ తర్వాత బాలీవుడ్ దానిని ఎగతాళి చేసింది. కుహనా మేధావులు దాన్ని వక్రీకరించి మన యువత మెదళ్లలో కుల విద్వేషం అనే అబద్ధాన్ని నిజంలా నాటారు. లక్షల సంవత్సరాల అద్భుతమైన శాస్త్రీయ వ్యవస్థ, కేవలం 100 ఏళ్లలో ఒక బూతు పదంగా ఎలా మారిపోయింది?
ఈ రోజు మనం ఒక మహాద్భుతమైన ప్రయాణం చేయబోతున్నాం. చరిత్ర పుటల్లో కప్పబడిపోయిన మహా సత్యాలను, ఆధునిక సైన్స్ (Genetics), మరియు మన ప్రాచీన వేదాల ఆధారంగా మీ ముందుకు తీసుకువస్తున్నాను. మన గోత్ర వ్యవస్థ వెనుక ఉన్న సైన్స్ ఏమిటి? విరాట్ పురుషుని నిర్మాణం ద్వారా సనాతన ధర్మం చెప్పిన నిజమైన ఐక్యత ఏమిటి? ఈ వీడియో కేవలం ఒక వాదన కాదు... ఇది మీ అసలైన గుర్తింపును మీకు తిరిగి ఇచ్చే ఒక ఆత్మ ప్రయాణం. రండి.. నాతో ప్రయాణించండి.. వీడియో పూర్తయ్యే సరికి మీ గతం పట్ల, మీ ఉనికి పట్ల, మన సనాతన ధర్మం పట్ల మీకు ఉన్న అవగాహన శాశ్వతంగా మారిపోతుంది!
వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
గోత్ర వ్యవస్థ కులాలకు ముందే పుట్టింది. ఒక ఋషి యొక్క జ్ఞానానికీ, మానసిక ఫ్రీక్వెన్సీకీ సంబంధించిన గుర్తింపు ఇది. ప్రతి గోత్రం వెనుక ఒక మహాఋషి ఉన్నాడు. మీరు వశిష్ఠ గోత్రం వారైతే రాముని గురువైన వశిష్ఠుని వారసత్వం మీలో ఉన్నట్టు. భరద్వాజ గోత్రం అయితే, వేదాలు, యుద్ధ విద్యలలో ఆరితేరిన ఋషి శక్తి మీలో ఉన్నట్టు. కానీ ఇక్కడ అసలైన సైన్స్ దాగి ఉంది. ఆధునిక జన్యుశాస్త్రం (Genetics) ప్రకారం, మనుషుల్లో X మరియు Y క్రోమోజోమ్స్ ఉంటాయి. ఆడవారిలో XX, మగవారిలో XY ఉంటాయి. తండ్రి నుండి కొడుకుకి మాత్రమే Y-క్రోమోజోమ్ ఎటువంటి మార్పు లేకుండా వస్తుంది. వందల తరాలు మారినా, పురుషుడి Y-క్రోమోజోమ్ తన మూల పురుషుడి (Ancestor) క్రోమోజోమ్ తో సరిపోలుతుంది. మన ప్రాచీన ఋషులు ఈ జన్యు రహస్యాన్ని వేల ఏళ్ల క్రితమే కనిపెట్టారు. ఆ మూల పురుషుడే మీ గోత్ర ఋషి!
అందుకే ఒకే గోత్రం ఉన్న వారు వివాహం చేసుకోకూడదని మన ధర్మం శాసించింది. ఇద్దరు ఒకే గోత్రానికి చెందిన వారైతే, వారిద్దరికీ ఒకే మూల పురుషుడు ఉంటాడు. అంటే వారు జన్యుపరంగా అన్నాచెల్లెళ్లు అవుతారు. దగ్గరి బంధువుల మధ్య పెళ్లి జరిగితే పిల్లల్లో శారీరక, మానసిక లోపాలు అంటే, Recessive genetic disorders వస్తాయని, ఆధునిక సైన్స్ ఈరోజు చెబుతోంది. కానీ సనాతన ధర్మం ఏనాడో గోత్ర వ్యవస్థ ద్వారా దీనికి పరిష్కారం చూపింది. ఇది మూఢనమ్మకం ఎలా అవుతుంది? ఇది అచ్చమైన విజ్ఞాన శాస్త్రం! స్త్రీలు వివాహం తర్వాత గోత్రం ఎందుకు మార్చుకోరో తెలుసా? ఎందుకంటే గోత్రం అనేది Y-క్రోమోజోమ్ ద్వారా వస్తుంది కాబట్టి, స్త్రీలలో శాశ్వతంగా వాళ్ళ తండ్రి గోత్రమే ఉంటుంది.
మన మనశ్శక్తి, కర్మ, జ్ఞానం, గోత్రంతో అనుసంధానమై ఉంటాయి. మన స్మార్ట్ ఫోన్ కి Wi-Fi పాస్ వర్డ్ ఎలాగో, మన ఆత్మకు గోత్రం అలాంటిది. ప్రాచీన భారతదేశంలో, ఒక విద్యార్థి గురుకులానికి వెళ్ళినప్పుడు, గురువు అడిగే మొదటి ప్రశ్న... "నాయనా, నీ గోత్రం ఏమిటి?" అని. ఇది కులాన్ని అడగడం కాదు. ఆ విద్యార్థి యొక్క మానసిక స్థితినీ, అతని సహజ నైపుణ్యాలనూ (Learning style) అర్థం చేసుకోవడానికి చేసిన ఒక సైకలాజికల్ ప్రొఫైలింగ్! ఉదాహరణకు, అత్రి గోత్రం వారు సహజంగానే ధ్యానం, మంత్ర సాధనల్లో శ్రేష్ఠత కనబరిచేవారు. అదే కశ్యప గోత్రం వారైతే, ఔషధ విజ్ఞానంలో (ఆయుర్వేదంలో) మక్కువ చూపేవారు. ఇది శక్తికి సంబంధించిన గుర్తింపు కాదు. అదొక జ్ఞాన గుర్తింపు! ప్రాచీన 'ఛాందోగ్య ఉపనిషత్తు'లో, సత్యకామ జాబాలి కథే దీనికి నిదర్శనం. ఈ కథను తెలుసుకోవాలనుకుంటే, గతంలో మనం చేసిన వీడియోను చూడండి. ఒక వ్యక్తి పుట్టుకను బట్టి కాకుండా, అతని సత్య నిష్ఠనూ, సత్ప్రవర్తననూ బట్టి, గౌతమ మహర్షి అతనికి విద్యను బోధించాడు. పురాతన కాలంలో స్త్రీల రక్షణకు కూడా గోత్రం ఒక కవచంలా పనిచేసేది. ఏ ఆపద వచ్చినా, గోత్రం ఆధారంగా స్త్రీలను వారి మూల వంశానికి భద్రంగా చేర్చే అద్భుతమైన నెట్వర్క్ అది.
పూజ ప్రారంభంలో సంకల్పం చెప్పేటప్పుడు, మన గోత్రం ఎందుకు చెబుతాం? ఎందుకంటే అది ఈ విశ్వంలో మీకంటూ ఉన్న ఒక ప్రత్యేకమైన అడ్రస్. ఆ ఋషి శక్తిని మీ పూజలో ఆవాహన చేయడానికి అదొక శక్తివంతమైన కాల్. రాముడు వశిష్ఠ గోత్రం, సీతమ్మ కశ్యప గోత్రం. దేవతలు కూడా పాటించిన ఇంతటి అద్భుతమైన జ్ఞానాన్ని బ్రిటిష్ వారు ఎగతాళి చేస్తే, మన సినిమాల్లో కామెడీ చేసి వదిలేశాం. ఇప్పటికైనా మీ గోత్రం ఏంటో, మీ పెద్దలను అడిగి తెలుసుకోండి. మీ పిల్లలకు గర్వంగా చెప్పండి. అది మీ గతం కాదు. భవిష్యత్తుకు మార్గం చూపే GPS.
కొంతమంది పిల్లలు చిన్ననాటి నుంచే ప్రత్యేకమైన అలవాట్లు, అసాధారణమైన ప్రతిభ కలిగి ఉంటారు. ఇదంతా ఎందుకు జరుగుతుందో తెలుసా? మీ గోత్ర ఋషి యొక్క మానసిక ఫ్రీక్వెన్సీ, వారి కర్మ బీజాలు (Prarabdha Karma) ఇంకా మీలో పనిచేస్తూనే ఉంటాయి. ఆ ఋషి యోధుడైతే, మీలో సహజమైన ధైర్యం ఉంటుంది. తత్త్వవేత్త అయితే, ఆధ్యాత్మికత పట్ల ఆకర్షణ ఉంటుంది. ప్రాచీన కాలంలో ప్రతి గోత్రానికీ విశ్వంలో ఒక ప్రత్యేక పాత్ర ఉండేది - కొందరు నక్షత్రాలను పరిశోధించేవారు, కొందరు ధర్మాన్ని స్థాపించేవారు, కొందరు న్యాయాన్ని నిర్మించేవారు.
అంతేకాదు, ప్రతి గోత్రానికి ప్రత్యేకమైన మంత్రాలు, దైవాలు ఉంటాయి. మీ గోత్రానికి సరిపోయే మంత్రాన్ని జపిస్తే, మీ గోత్ర శక్తి తోడై, అది 10 రెట్లు (10x) ఎక్కువ శక్తివంతమైన ఆధ్యాత్మిక అనుభవాన్ని ఇస్తుంది. మీరు ఎప్పుడైనా దారి తప్పినట్లూ, గందరగోళంలో ఉన్నట్లూ అనిపిస్తే... మీ గోత్ర ఋషిని స్మరించుకోండి. ఆ ఆత్మదీపం మీకు దారి చూపుతుంది. ప్రాచీన భారతదేశంలో చంద్రగుప్త మౌర్యుని నుండి, నిన్నటి ఛత్రపతి శివాజీ మహారాజ్ వరకు, గొప్ప గొప్ప రాజులు, తమ రాచకార్యాలలో గోత్ర జ్ఞానం ఆధారంగానే, కీలక నిర్ణయాలు తీసుకునేవారు. గోత్రం లేని పాలన, వెన్నెముక లేని శరీరం లాంటిదని వారు నమ్మారు.
ఇక సనాతన ధర్మంపై ఎక్కువగా జరిగే దాడి వర్ణ వ్యవస్థ గురించి. బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య, శూద్ర అంటే హెచ్చు తగ్గులు అనీ, ఇది ఒక కుల వ్యవస్థ అనీ మన మెదళ్లలో విషం నింపారు. కానీ నిజం ఏమిటి? ఇది పుట్టుకతో వచ్చినది కాదు. సమాజ నిర్వహణ కోసం ఏర్పడిన ఒక అద్భుతమైన అమరిక. ఋగ్వేదంలోని పురుష సూక్తం, సమాజాన్ని ఒక విరాట్ పురుషుడిగా వర్ణించింది.
బ్రాహ్మణుడు ఆ విరాట్ పురుషుని ముఖం. అంటే సమాజానికి అవసరమైన జ్ఞానాన్నీ, విద్యాబుద్ధులనూ అందించే మెదడు. క్షత్రియుడు ఆ భగవంతుని భుజాలు. సమాజాన్ని రక్షించే ధైర్యం, బలం. వైశ్యుడు ఆ స్వామి ఉదరం. సమాజం ఆకలి తీర్చేది, సంపద సృష్టించే వ్యవసాయం, వ్యాపారం. శూద్రుడు ఆ దేవుని పాదాలు. ఈ మొత్తం సమాజ భారాన్ని మోస్తూ, సేవ ద్వారా అందరినీ నడిపించే ఆధార స్తంభం.
ఆలోచించండి... తల లేకుండా మనిషి బతకగలడా? చేతులు లేకుండా రక్షణ ఉంటుందా? కడుపు నిండకుండా ప్రాణం నిలుస్తుందా? పాదాలు లేకుండా ముందుకు నడవగలమా? లేదు కదా! ఈ నాలుగు వర్ణాలు, సమాజం అనే రథానికి నాలుగు చక్రాల లాంటివి. ఇందులో ఏ ఒక్కటి తక్కువైనా, సమాజం ముందుకు వెళ్ళదు. సనాతన ధర్మం సమన్వయాన్ని నేర్పింది. విచ్ఛిన్నతను కాదు!
ధర్మాన్ని నిందించేవారు ఎప్పుడూ చెప్పని కొన్ని సత్యాలు ఉన్నాయి. "చాతుర్వర్ణ్యం మయా సృష్టం గుణకర్మవిభాగశః" - ఇది భగవద్గీత (4వ అధ్యాయం, 13వ శ్లోకం) లో సాక్షాత్తూ శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ స్వయంగా చెప్పిన మాట. దీని అర్థం, "సమాజంలోని ఈ నాలుగు వర్ణాలనూ, నేను వారి గుణాలను (లక్షణాలను), కర్మలను (చేసే పనిని) బట్టి సృష్టించాను" అని చెప్పాడుకానీ ఎక్కడా పుట్టుకను బట్టి అని చెప్పలేదు.
మన ప్రాచీన 'వజ్రసూచిక ఉపనిషత్తు' ఒక అద్భుతమైన ప్రశ్న వేస్తుంది - "బ్రాహ్మణుడు అంటే ఎవరు? దేహం బ్రాహ్మణుడా? కులం బ్రాహ్మణుడా? జ్ఞానం బ్రాహ్మణుడా?" అని తర్కించి, చివరికి "ఎవరైతే ఆత్మజ్ఞానాన్ని కలిగి, కామక్రోధాలను జయించి, సకల ప్రాణుల పట్ల దయ కలిగి ఉంటాడో... వాడే నిజమైన బ్రాహ్మణుడు" అని వజ్రఘాతంగా స్పష్టమైన తీర్పు ఇచ్చింది. వర్ణ వ్యవస్థ అనేది పుట్టుకతో వచ్చేది కాదని మన ఇతిహాసాల్లో కోకొల్లలుగా సాక్ష్యాలు ఉన్నాయి.
క్షత్రియ కులంలో పుట్టిన విశ్వామిత్రుడు తన అపారమైన తపస్సుతో, జ్ఞానంతో బ్రహ్మర్షి అయ్యాడు. బోయవాడిగా పుట్టిన రత్నాకరుడు, తన సాధనతో వాల్మీకి మహర్షిగా మారి, ఆది కావ్యం రామాయణాన్ని లోకానికి అందించాడు. పుట్టుకతో వర్ణం నిర్ణయించబడితే, ఇది ఎలా సాధ్యమైంది? మహాభారతంలో అత్యంత జ్ఞాని అయిన విదురుడు, శూద్ర స్త్రీకి జన్మించినవాడు. కానీ ఆయన ధర్మ ప్రబోధాలకు, ధృతరాష్ట్రుడే తలవంచాడు.
శ్రీరాముడు ఒక గిరిజన మహిళ అయిన శబరి ఇచ్చిన ఎంగిలి పండ్లను అత్యంత ప్రేమతో ఆరగించాడు. కులం అడ్డువస్తే భగవంతుడు అంతటి ఆప్యాయత ఎందుకు చూపుతాడు? శ్రీకృష్ణుడు దుర్యోధనుని రాజభోగాలను తిరస్కరించి, విదురుని ఇంట్లో గంజి తాగాడు. మరాఠా సామ్రాజ్య నిర్మాత ఛత్రపతి శివాజీ సైన్యంలో బ్రాహ్మణులు, శూద్రులు, ముస్లింలు అందరికీ సమాన స్థానం ఉంది. సనాతన ధర్మం దృష్టిలో జ్ఞానం, భక్తి, కర్మ మాత్రమే గీటురాళ్లు. సంత్ రవిదాస్ గారు శూద్రుడు, మీరాబాయి రాజపుత్రురాలు, తులసీదాస్ బ్రాహ్మణుడు... కానీ భక్తి సామ్రాజ్యంలో అందరూ మహా చక్రవర్తులే. వీళ్ళను కులాలు ఎప్పుడూ విడదీయలేదు!
"వసుధైవ కుటుంబకం" - ఈ ప్రపంచమే నా కుటుంబం అని చాటిన ఏకైక ధర్మం మనది. "సర్వే జనా సుఖినో భవంతు" - ప్రపంచంలోని ప్రతి ఒక్కరూ సంతోషంగా ఉండాలని ప్రార్థించిన ధర్మం మనది. కాలక్రమంలో మనుషుల స్వార్థం వల్ల కొన్ని దురాచారాలు ప్రవేశించి ఉండవచ్చు కానీ, అది ధర్మం తప్పు కాదు. డాక్టర్ బి.ఆర్. అంబేద్కర్ గారు సామాజిక న్యాయం కోసం పోరాడారు. ఆయన భగవద్గీతను, రామాయణాన్ని ఎంతో లోతుగా అధ్యయనం చేశారు. ఆ మహానుభావుడు ధర్మాన్ని సంస్కరించాలని కోరుకున్నాడు కానీ సమాజాన్ని విడదీయాలని కాదు.
ఈ రోజుల్లో రాజకీయాల కోసం, స్వార్థం కోసం, ధర్మాన్ని ముక్కలు చేయాలని కొందరు చూస్తున్నారు. వాళ్ళ వలల్లో పడకండి. బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య, శూద్ర అనేది విభజన రేఖలు కావు. అవి ఐక్యతా బంధాలు. మన ధర్మంలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఉన్నతమైన స్థానం ఉంది. మీ పేరు ఆధునికం కావచ్చు, మీ జీవనశైలి వెస్ట్రన్ కావచ్చు, కానీ మీలో ప్రవహిస్తున్న రక్తం, మీ ఆత్మిక DNA అయిన మీ గోత్రం ఎప్పటికీ సనాతనమే. మన మూలాలను మర్చిపోతే, ఏ తీరానికీ చేరని నావలా మిగిలిపోతాం. మన ధర్మాన్ని తెలుసుకుందాం, ఐక్యంగా ఉందాం. ఈ సత్యాన్ని ప్రతి ఒక్కరికీ చేరవేయండి. మరో అద్భుతమైన విషయంతో మళ్లీ కలుద్దాం.
