Audi9 – Telugu Mythology & Temple History Stories | Voice of Maheedhar (Planet Leaf), Shadow Madhu Babu Audiobooks, Facts Hive Youtube Channels. Here I bring you Bhagavad Gita in Telugu, Stories of Mahabharata, Ramayana, Science behind Sanatana Dharma, Hinduism, Interesting and Unknown Facts and Mysteries in Telugu, and Writer Madhu babu's Shadow, Folklore, Fantasy Fiction Novels as Audiobooks / Podcasts. Watch interesting videos Every Day in the original Voice of Maheedhar and Sudha..
ఏ విధములైనటువంటి ఆకార వికారములు లేని వాడు, పరిశుద్ధుడు, యెల్లప్పుడు ఎల్లవేళల యందు వుండెడివాడు, పరమాత్ముడు, అన్నిరూపములందు ఒకే రూపము ధరించినవాడు, అందరిని జయించినవాడు అయిన విష్ణువుకు ఇవే మా వందనములు.
వివరణ:
గురువు తరువాత మనం ధ్యానించేది దేవుడిని. ఈ శ్లొకం మన ధ్యాన స్థితిని తెలియచేస్తుంది. మొట్టమొదటి శ్లొకంలొ మనం దేవుడిని తెల్లని వస్త్రాలు ధరించినవాడుగా, నాలుగు చేతులవాడుగా ధ్యానించాము. ఇప్పుడు మనం అదే దేవుడిని రూపము లేని వాడు, శుద్ధుడు లాంటి కొంచం కష్టమైన విశేషణలతో పోలుస్తున్నాము. అంటె మనం ధ్యానం రెండో మెట్టులో వున్నామన్నమాట. "సదైక రూప రూపాయ..." అన్నది సనాతన ధర్మం మనకందించే అతి ముఖ్యమైన సందేశాలలో ఒకటి. ప్రాణులు అనేకం కానీ అందులో నివసించే జీవిడు మాత్రం ఒకడే. అతడే పరమాత్ముడు. ఆందుకే సనాతన ధర్మం ప్రకారం మనం ఈ భూమిపై నివసించే ప్రతి ఒక్క జీవిని గౌరవించాలి.
సహస్ర నామాల్లోని ప్రత్యేకత ఏమిటంటే పఠించే వారిని మెట్లవారిగా చక్కగా సరైన ధ్యాన స్థితికి తెచ్చి మనసా వాచా కర్మణా చక్కగా అనుసంధానం చేస్తుంది. ఈ విషయంపై మనం వేదవ్యాసుడికి చేతులెత్తి దండం పెట్టుకోవచ్చు.
avikaaraaya suddhaaya nityaaya paramaatmane |
sadaikaroopa roopaaya Vishnave sarvajishnave ||
Meaning:
My salutations to Vishnu who is devoid of all forms, pure, eternal, sublime and endowed with a presence that is same at all times and the one who is victorious over all.
Explanation:
We bow to God after we bow to our teacher. This verse indicates the state of meditation. In the very first verse, we meditate on God by giving Him a very specific form such as white clothes, four hands, pleasant face etc. That helps us settle down initially. Now that the initial "warm up" is over, we try to meditate on the more abstract form of God. "sadaika roopa roopaaya..." is a profound statement that forms the very essence of Sanathana Dharma. There are several million species of living beings on earth but the essential spirit that lives in them is the same. That is God. Sanathana Dharma teaches us to respect every living being on earth.
One special aspect of Sahasra Namam chanting is that it gradually brings us to the correct meditative state in a well-designed approach. All praise should go to Veda Vyasa for compiling this in such a beautiful manner.
కోట్ల సంవత్సరాల క్రితం కాశీ విశ్వేశ్వరుడి ఆవిర్భావం!
‘కాశీ’ గురించి ఈ ఆశ్చర్యకర నిజాలు మీకు తెలుసా?
ఆ పరమేశ్వరుడు వెలసిన పరమ పుణ్య క్షేత్రాలలో కాశీకి ఉన్న ప్రాధాన్యత అంతా ఇంతా కాదు. జీవికి ముక్తిని ప్రసాదించే క్షేత్రంగా, మోక్షాన్ని ఇచ్చే పవిత్ర స్థలంగా కాశీని పేర్కొంటారు.
న గాయత్య్రా సమో మంత్రమ్‌ న కాశీ సదృశీ పురీ !
న విశ్వేశ సమంలింగం సత్యం సత్యం పునః పునః !!
గాయత్రీ మంత్రంతో సరిసమానమైన మంత్రమూ, కాశీ నగరానికి సరితూగే పుణ్య క్షేత్రమూ, అక్కడి విశ్వేశ్వర లింగంతో పోల్చదగ్గ శివస్వరూపమూ మరొకటి లేదని ఈ శ్లోక తాత్పర్యం. కాశీ ఎంత పురాతనమైనదో అంత సనాతనమూ, ఎంత పవిత్రమైనదో అంత మహిమాన్వితమైనదని శాస్త్ర విదితము. సాక్ష్యాత్తూ ఆ పరమేశ్వరుడే కొలువైన భూ కైలాసము. జీవన్మరణ చక్రంలో జీవికి ముక్తిని ప్రసాదించే జీవన్ముక్తి కారకం కాశీ, లేక వారణాసి గా వాడుకలో ఉన్న వారాణసి. కాశీనే మహా శ్మశానము అని కూడా అంటారు. బ్రహ్మదేవుడు ఈ పట్టణంలోనే యజ్ఞం చేశాడు. ఆ ప్రదేశాన్ని దశాశ్వమేధ ఘట్టమని అంటారు. ఇది మహా పవిత్ర క్షేత్రము. ఇక్కడ క్షేత్రపాలకుడు కాలభైరవుడు. ఈ క్షేత్రములో అష్టభైరవులు, నవదుర్గలు, ఏకాదశ రుద్రులు, ద్వాదశాదిత్యులు, నవగ్రహాలు, గణపతులు కూడా ఉన్నారు. అందుకే ప్రతి హిందువూ జీవితంలో ఒక్కసారైనా పొందాలని కోరుకునేది కాశీ దర్శనం. వీలయితే చివరిరోజులలో అక్కడే గడపాలనీ, కాశీ మట్టిలోనే కలిసిపోవాలనీ ప్రతి హైందవుడి లక్ష్యం. కాశీ వాసం చేసే వారికి సమస్త యాగాలు, తపస్సులు చేసిన పుణ్యంతో పాటు అన్ని చక్రాలు ఉత్తేజితమవుతాయి. కాశ్యాన్తు మరణాన్ ముక్తిః అని శాస్త్ర వచనం కాబట్టే చివరి దశ జీవితం చాలా మంది కాశీలో గడుపుతారు. కానీ, ఎన్నో జన్మల పుణ్యఫలం ఉంటే తప్ప కాశీక్షేత్ర పాలకుడైన బైరవుడు జీవిని కాశీ లోనికి అనుమతించడు. అయితే కాశీకి వెళ్ళకపోయినప్పటికీ, అక్కడికి వెళదామని అనుకుంటే చాలు, వెళ్ళినంత ఫలం అందుతుంది. కాశీ యాత్ర చేస్తే ఐదు అశ్వమేధాలు చేసిన ఫలం కలుగుతుంది. అటువంటి మహిమాన్విత వారణాసిలో ఎన్నెన్నో మహిమలూ, మరెన్నో ఆశ్చర్యకర వాస్తవాలూ దాగున్నాయనే విషయం ప్రతివొక్కరికీ ఎంతోకొంత అవగాహన ఉండే ఉంటుంది. కానీ నవతరంలో ఆ విషయాలు పూర్తిగా తెలిసిన వారు అరుదే. మరి అటువంటి అద్భుత విషయాలు తెలుసుకోవడానికి, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
ప్రపంచానికి ఆధ్యాత్మిక రాజధాని, అతి ప్రాచీనమైన ప్రపంచ సాంస్కృతిక సుందర నగరం, ఈ భువిపై తొలి నాగరిక మహా నగరం కాశీపురమేనని మన పురాణాలూ వేదాలూ పేర్కొంటాయి. ఆధునిక పురావస్తు పరిశోధకులు కూడా ఈ మాటలను ధృవీకరిస్తున్నారు. అసలు ఒక్క ముక్కలో చెప్పాలంటే, సాక్ష్యత్తు పరమేశ్వరుడే మానవుల కోసం నిర్మించిన పరమ పుణ్య క్షేత్రం కాశీ అని శాస్త్ర విదితం. అటువంటి కాశీ పుర నిర్మాణం నుంచి, చరిత్ర ఆద్యంతమూ ఎన్నో వింతలూ ఎన్నెన్నో రహస్యాలూ దాగి ఉన్నాయి. అటువంటి వాటిలో ఆ నగర నిర్మాణం ప్రధమం.
ఈ భూమిపై గొప్ప నాగరికతగా పాశ్చాత్యలు ప్రచారం చేసుకునే గ్రీకు సామ్రాజ్యానికి అంకురార్పణ జరగక ముందే కాశీ క్షేత్రం భాసిల్లినట్లు ఆధారాలున్నాయి. ప్రపంచంలో గొప్ప కట్టడాలు కేవలం ఈజిప్ట్ లోనే ఉన్నాయని చెప్పే విదేశీ పరిశోధకులు సైతం, కాలాంతరాలలో కాశీ యే అతి పురాతన, అత్యద్భుత మహా నగరంగా ఒప్పుకోక తప్పలేదు. కాశీ అంటే కేవలం ఓ పుణ్య స్థలమో, పురాతన కట్టడాలున్న మహానగరమో కాదు. అది మానవ మేధస్సుకందని అద్భుత నగర ప్రణాళికకు నాంది పలికిన దివ్య క్షేత్రం. అలాంటి ప్రాణాళికలతో కాశీ కంటే ముందు కానీ, ఆ తర్వాత కానీ, యుగాంతరాలలో మరో నగరం నిర్మితం కాలేదంటే, ఆదినుంచీ మనవారి శాస్త్ర, సాంకేతిక పరిజ్ఞానం ఎంత గొప్పదో అర్ధం చేసుకోవచ్చు.
ప్రపంచంలోనే అత్యంత పురాతనమైన వైద్య శాస్త్రం మన ఆయుర్వేదం. అందులో చెప్పబడిన ప్రకారం, మన శరీరంలో 108 మర్మ స్థానాలు ఉన్నాయి. వాటి వల్లనే మానవ శరీరం ఇంత గొప్పగా పనిచేయగలుగుతుందని చెప్పబడింది. ఆ విషయం దృష్టిలో ఉంచుకునే, కాశీలో మొత్తం 108 మూల క్షేత్రాలు నిర్మించబడ్డాయి. ఇవన్నీ మానవ శరీరంలో ఉండే మర్మ స్థానాలలానే ఒకదానికొకటి ఓ క్రమ పద్ధతిలో అనుసంధానమై ఉన్నాయని పరిశోధకులు చెబుతున్నారు. అంతేకాదు, ఈ 108 మూల క్షేత్రాలలో 54 శివుడికీ ఆయన గణాలకూ సంబంధించినవైతే, తక్కిన 54 శక్తి క్షేత్రాలు. అంటే ఇక్కడ సగం పురుషుడూ, సగం స్త్రీ శక్తీ కలిగిన అర్ధనారీశ్వర తత్వం ఆధారంగా కాశీ క్షేత్రం నిర్మితమయ్యిందని తెలుస్తోంది. అందుకే ఇలాంటి పుర ప్రణాళిక ‘న భూతో న భవిష్యతి’ అని ఆధునిక శాస్త్రవేత్తలు సైతం ఒప్పుకుంటున్నారు.
అసలు సృష్టికి పూర్వమే పవిత్రమైన కాశీ పట్టణమున్నదని చెబుతారు. తేజో రూపుడు, సచ్చిదానంద స్వరూపుడు అయిన పరబ్రహ్మ ఈ లోకాన్ని సృష్టించదలచి, నిరాకారుడిగా ఉన్న తను సాకారుడయ్యాడు. ఆ తరువాత తన నుండి శక్తిని బయటకు పంపాడు. అదే ప్రకృతి శక్తి. అలా ప్రకృతి, పురుషుడు ఇద్దరూ ఉన్నట్లయింది. వీరిద్దరూ సంచరించటానికి కొన్ని యోజనాల విస్తీర్ణము కలిగిన కాశీ పట్టణాన్ని నిర్మించాడు పరమేశ్వరుడు. ప్రళయ కాల రుద్రుడూ, లయకారుడూ ఆ పరమేశ్వరుడు. అంతటి స్వామి స్వయంగా కొలువైన క్షేత్రం, ఎటువంటి జల ప్రళయానికీ చెక్కు చెదరకుండా ఉండే విధంగా సృష్టించబడిందని అంటారు. ఈ కారణాల వల్లనే కాశీ నగరం దైవ నిర్మితమనీ, మహా యుగాలకు పూర్వం అంతటి జ్ఞానం మానవులకు ఉండే అవకాశం లేదని చెప్పేవారూ లేకపోలేదు.
అలా పురుషుడు నిరాకార పరబ్రహ్మ ఆదేశాన్ని అనుసరించి ఈ సృష్టి ఆరంభం కోసం తపస్సు చేస్తున్నాడు. ఆ పురుషుడే శ్రీమన్నారాయణుడు. ఆయన తపస్సు చేస్తుండగా ఆయన శరీరము నుంచి నీరు కాల్వలై ప్రవహించింది. ఆ నీటిని చూసి ఆశ్చర్యపోయిన పురుషుడు ఒక్కసారిగా తల విదిలించాడు. ఆ ఊపుకు చెవులకు పెట్టుకున్న కమ్మ ఊడి నేలమీద పడింది. ఆ కమ్మ పడిన ప్రదేశాన్నే 'మణికర్ణిక' అంటారు. ఇది చాలా పవిత్రమైన ప్రదేశం.
విష్ణువు ప్రకృతితో కలిసి నీటి మీద నిద్రిస్తున్నాడు. ఆయన నాభి నుంచి కమలాసనుడు ఉద్భవించాడు. ఆయన పరమేశ్వరుని ఆజ్ఞ ప్రకారము సృష్టి కార్యక్రమము మొదలు పెట్టాడు. మొదటగా ఐదు వందల కోట్ల యోజనాల విస్తీర్ణము గల బ్రహ్మాండమును సృష్టించాడు. దానికి నాలుగు వైపులా పధ్నాలుగు లోకాలను సృష్టించాడు. ఈ బ్రహ్మాండమంతా నీటి మీద పడవలాగా తేలి ఆడుతోంది. దానిని అష్ట దిగ్గజాలు మోస్తున్నాయి. ఈ బ్రహ్మాండంలో సగభాగం భూలోకము, పావు వంతు ఊర్ధ్వలోకము, మరో పావు వంతు అధోలోకము.
ఆది నారాయణుడూ, బ్రహ్మాది దేవతలూ, మహర్షులందరూ కలిసి ఈశ్వరుణ్ణి ప్రార్ధించారు. వారి ప్రార్ధనను మన్నించిన ఈశ్వరుడు ప్రత్యక్షమై ఏం వరం కావాలో కోరుకొమ్మన్నాడు. వారంతా ముక్త కంఠంతో ఆ నిరాకార పరబ్రహ్మాన్ని కాశీ పట్టణంలో జ్యోతిర్లింగ రూపంలో వెలసి, శాశ్వతంగా పూజలందుకొమ్మని కోరారు. భక్తుల కోరికను మన్నించాడు పరమాత్ముడు. అలా వెలసిన పరమాత్మనే విశ్వేశ్వరుడిగా మనం కాశీలో దర్శించుకోవచ్చు.
ఇక కాశీ క్షేత్రానికున్న మరో పేరు వారాణసి. ఆ నగరానికి ఆ పేరు రావడం వెనుకవున్న కారణం, కాశీకి ఉత్తర, దక్షిణ దిక్కుల్లో వరుణ, అసి అనే రెండు నదులు ప్రవహిస్తూ వెళ్ళి గంగలో కలుస్తాయి. ఆ రెండు నదుల పేరుమీదనే ఆ ప్రాంతానికి వారాణసి అనే పేరు వచ్చింది. కాలక్రమంలో అది కాస్తా వారణాసిగా రూపాంతరం చెందింది. అసి అనే నదిలో స్నానం చేసిన వారికి దోషాలు నశించేలా, వరుణ నదిలో స్నానం చేసిన వారికి విఘ్నాలు తొలగేలా దేవతలు అనుగ్రహించారు. ఆ రెండు దివ్య నదులూ అలా ప్రయాణించి, దివి నుండి భువికి దిగి వచ్చిన గంగా నదిలో కలిసే ప్రదేశం కావడం చేత, కాశీ లోని గంగలో మునక వేసినంత మాత్రానే సర్వ దోషాలూ, సకల పాపలూ తొలగిపోతాయని శాస్త్రాలు చెబుతున్నాయి. అంతేకాదు, ఆధునిక పరిశోధకులు కూడా కాశీలో ప్రవహించే గంగలో అద్భుతమైన ఔషధీ గుణాలున్నాయనీ, అందువల్లనే ఆ నీటిలో స్నానం చేసిన వారికి సర్వ రోగాలూ నయమవుతాయనీ నిరూపించారు.
కాశీపురాన్ని ఆ విశ్వేశ్వరుడు ఎప్పుడూ విడిచి ఉండడు కాబట్టి, దానికి అవిముక్త క్షేత్రం అని పేరొచ్చింది. అటువంటి క్షేత్రం ఓ జ్యోతిర్లింగంతో పాటు, దక్ష యజ్ఞం తర్వాత సతీ దేవి శరీరం భాగం పడి, అష్టాదశ శక్తి పీఠాలలో ఒకటిగా నిలిచింది. ఈ కారణాలవల్ల ఆ క్షేత్ర మహిమ అనంతం అని ఆర్యోక్తి. కాశీ నగరం కేవలం ఒక ఆధ్యాత్మిక ప్రదేశమే కాదు.. అదో మహా జ్ఞాన భాండాగారం. అందుకే ప్రతి నిత్యం దేవతలు అక్కడ అదృశ్య రూపంలో సంచరిస్తూ ఆ జ్ఞాన సంపదకు నిత్య పూజలు చేస్తారు. కురుక్షేత్ర మహా సంగ్రామం తర్వాత తమకు అంటిన పాపాలను ప్రక్షాళన చేసుకునేందుకు, పాండవులు కాశి క్షేత్రంలోనే కొన్నేళ్లపాటు యజ్ఞ యాగాదులు నిర్వహించారని మన పురాణాల ద్వారా తెలుస్తోంది. బుద్ధుడు తన విద్యాభ్యాసం కాశిలోనే పూర్తి చేశాడు. ఆది శంకరాచార్యులు బ్రహ్మసూత్ర భాష్యాన్నీ, భజ గోవింద స్తోత్రాన్నీ, వేద వ్యాసుడు విభజించిన వేదాలకు భాష్యాలనూ కాశీ క్షేత్రంలోనే రచించారు.
వారణాసి కేవలం ఆద్యాత్మిక పరంగానే కాకుండా, సంగీతం, చిత్ర లేఖనం వంటి కళలతోపాటు, ఆ కాలంలో వ్యాపారానికి కూడా ముఖ్య పట్టణంగా ఉండేదని చరిత్రద్వారా తెలుస్తోంది. అందుకే పూర్వం వాణిజ్యపరంగా కాశీ నగరంలో, అఖండ భారతావని నుంచే కాకుండా, ఇటు ఆసియా నుంచీ, అటు ఆఫ్రికా, ఐరోపా ఖండాలలోని వ్యాపారులతో కూడా వాణిజ్య లావాదేవీలు జరిపిన చరిత్ర పదిలంగా ఉంది. నేటి కాలంలో గొప్ప శాస్త్రవేత్తగా చెప్పబడే ‘అల్బర్ట్ ఐన్ స్టీన్’ స్వయంగా, ఆధునిక సాంకేతికతకు అవసరం అయ్యే గణిత పరిజ్ఞానం, భారత దేశం నుంచే లభిస్తుందని పేర్కొన్నారు. అటువంటి గణితానికి పుట్టినిల్లు కాశీ క్షేత్రమే అని పరిశీలకులు చెబుతున్నారు.
ఇక కాశీ క్షేత్రంలో నేటికీ కనిపించే కొన్ని వింతల విషయానికి వస్తే, కాశీలో గ్రద్దలు ఎగరవు, గోవులు పొడవవు, బల్లులు అరవవు, శవాలకు వాసన పట్టదు. కాశీలో మరణించిన ప్రతి జీవికి శివుడు దర్శనమిచ్చి వారి కుడి చెవిలో తారక మంత్రం పలికి మోక్షం ప్రసాదిస్తాడు. అందుకే మరణించిన ప్రతి జీవి కుడి చెవి పైకి లేచి ఉంటుంది. కాశీ విశ్వేశ్వరునికి శవ భస్మ లేపనంతో పూజ ప్రారంభిస్తారు. కాశీలోని పరాన్న భుక్తేశ్వరుణ్ణి దర్శిస్తే జీవికి పరుల అన్నం తిన్న ఋణం నుండి ముక్తి లభిస్తుంది. కాశీ క్షేత్రంలో పుణ్యం చేస్తే కోటి రెట్ల ఫలితం ఉంటుంది. అలాగే, పాపం చేసినా కోటి రెట్ల పాపం అంటుతుంది. విశ్వనాథుణ్ణి అభిషేకించిన తరవాత భక్తుల చేతి రేఖలు మారి పోతాయని అంటారు. ఇక్కడి శక్తి పీఠం విశాలాక్షి అమ్మవారు జగమంతటికీ అన్నం పెట్టే అన్నపూర్ణా దేవి నివాస స్థలం. ప్రపంచంలోని అన్ని భాషలకు తల్లిగా, అతి ప్రాచీన సంస్కృత పీఠం కాశీ లోనే వున్నది.
కాశీలో మరణిస్తే చాలు, ఎంతటి క్రూరకర్ముడైనా సరే కైలాసం చేరతాడని ఆర్యోక్తి. రామేశ్వరములోని ఇసుకను తెచ్చి కాశీలోని విశ్వేశ్వరుడికి అభిషేకం చేసినవాడికి పునర్జన్మ ఉండదని అంటారు. అంతెందుకు! యజ్ఞ యాగాదులు చేసి స్వర్గసుఖాలూ అనుభవించేకన్నా కాశీలో పిశాచమై తిరగడం మిన్న అని చెబుతారు. అటువంటి మహత్తరమైన ప్రాముఖ్యత గల కాశీలోని జ్యోతిర్లింగమే విశ్వేశ్వరుడనే పేరుతో పిలవబడుతోంది. ఇలా సనాతన కాశీ క్షేత్రం గురించి చెప్పుకుంటూ పోతే వినడానికి మన జీవిత కాలం సరిపోదు. ఈ స్థల మహత్యం గురించి సంపూర్ణంగా వివరించడం అంటే దేవతలకు కూడా సాధ్యం కాదేమో..? ఈ సంక్షిప్త వివరణ సముద్రంలో నీటి బిందువు లాంటిదే అయినా, హిందువులందరికీ ఉపయోగ పడుతుంది.
వశిస్టుని మునిమనుమడు శక్తి యొక్క మనుమడు, పరాశరుని పుత్రుడు మరియు శుకుని పిత అయిన ఓ వ్యాసా, అమిత తపొబలం కలిగి, కల్మషం లేని నీకు ఇవే మా వందనములు.
వివరణ:
విష్ణు సహస్ర నామం మహాభారతంలోని అనుశాసనిక పర్వం 149వ అధ్యాయంలో వున్నది. ఇంతటి మహాగ్రంథాన్ని మనకి అందించిన మహానుభావుడు వేదవ్యాసుడు. అతన్ని స్మరించకుండా సహస్ర నామాలు జపించడం కృతఘ్నత అవుతుంది. మనకి మేలు చేసిన వారిని తలుచుకోవడం, వారికి కృతజ్ఞత తెలుపుకోవడం సనాతన ధర్మంలో మన పూర్వీకులు మనకి అందించిన ఒక గొప్ప వరం. కాబట్టి ఇంత గొప్ప గ్రంథాన్ని మనకందించిన వ్యాసుల వారిని, వారి పూర్వీకులను మనం తప్పకుండా స్మరించాలి.
O great grandson of Vasistha, O grandson of Sakthi the one without any faults, O son of Paraasaraa and father of Suka, we salute you, the one who is a treasure of knowledge.
Explanation:
Vishnu Sahasra Namam belongs to the 149th chapter of Anusasanika parva (section) of Mahabhaaratha. Vyasa composed Mahabhaaratha. We are being ungrateful if we just chant Vishnu Sahasra Namam without paying tribute to the great Vyasa. Paying respects and being grateful to our elders is an important part of Sanathana Dharma. It teaches us to be powerful yet humble.
So, let us remember Vyasaa, his ancestors and his lineage prior to reaping the benefits of Sahasra Namam.
Akbar Exposed: Facts You Didn’t Know vs Myths You Still Believe Busted
ఆరడుగుల ఆజానుబాహుడు, ఆ కాలంలోని రాజులందరిలోకీ అందగాడు, గొప్ప పాలకుడు, హిందూ ముస్లింల మధ్య సఖ్యతను పెంపొందించిన ఉదాత్త చక్రవర్తి.. తనకంటే ముందు పాలించిన ముస్లిం రాజులు హిందువులను హింసించడానికి వేసిన జిజియా పన్నును తొలగించి, భారత దేశ చరిత్రలో మొట్ట మొదటి సెక్యులర్ నేతగా గుర్తింపు పొందిన మహా రాజు.. అసలు సెక్యులరిజం అనే పదం పుట్టిందే ఆయన దగ్గర నుంచి.. హిందూ రాజకుమార్తెలను పెళ్లి చేసుకుని, వారి మత నమ్మకాలకు పూర్తి స్వేచ్ఛనిచ్చిన సున్నిత మనస్కుడు.. ఇక ఆడవారిపై ఆయన చూపించే గౌరవం మాటల్లో చెప్పలేము.. ఇంతగా కీర్తింపబడుతున్న ఆ మహా రాజు ఎవరో కాదు.. చరిత్రకారులు ఎంతో గొప్పగా చెప్పుకునే Akbar The Great.. నిజంగా.. Akbar అంతటి వాడా? చరిత్ర వక్రీకరణ అనే పదం చాలా సార్లు వినే ఉంటాము. కానీ అసలు అక్బర్ కు సంబంధించి ఆ పదం వాడుక వెనుక ఉన్న వాస్తవాలను ఈ రోజు తెలుసుకుందాము. ఏ పాఠ్యపుస్తకంలో వర్ణించనిది, కావాలని ఇన్నేళ్ళుగా దాచిపెట్టబడింది, హిందువుల నాశనం కోసం ఆయుధంగా వాడబడిన అటువంటి కఠోర సత్యాన్ని గురించి తెలుసుకోవాలంటే, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
దాదాపు వెయ్యేళ్ల క్రితం Umayyad వంశ ఆధ్వర్యంలో ఏర్పాటైన 2వ Caliphate సమయం అది. సరిగ్గా ఆ సమయంలోనే Umayyad Caliphate లోని అత్యంత కౄరుడిగా పేరుతెచ్చుకున్న Muhammad bin Qasim అనే సైన్యాధిపతి, అఖండ భారతావనిపై చేసిన దాడితో ముస్లింల దండయాత్రలూ, వారి ఆక్రమణా మెల్ల మెల్లగా మన దేశంలో మొదలైంది. అలా Mamluk లు, Khilji లు, Tughlaq లు, Sayyid లు, Lodi లు, Bahmani లు, Ghoriలు, Qutb Shahi లు, మొఘలుల వంటి ముస్లింలు మన భారత దేశాన్ని ఆక్రమించి, ఈ భూవిపై ఉన్న ప్రత్యక్ష నరకంలా మార్చేశారు.
వారిలో అత్యంత పెద్ద రాజ్యాన్ని స్థాపించి, ఎక్కువ కాలం పాటు పాలించిన ముస్లింలలో మొఘలులు ప్రధమం. ఆ వంశంలో పుట్టిన ఆణిముత్యమే ఇప్పుడు మనం చెప్పుకుంటున్న Akbar. మన దేశాన్ని ఆక్రమించిన ముస్లింలందరిలో, అక్బర్ భిన్నమైనవాడని చరిత్ర నిరూపిస్తోంది. అతను కదనరంగంలో నేరుగా ఒక్కసారి కూడా కత్తి దూసింది లేదు. మన కుహనా చరిత్రకారులు మాత్రం, అతడిని ఏనుగులతో పోరాడే యోధుడిగా చిత్రీకరించారు. చారిత్రక వాస్తవాలను దాచేసి మనపై ఇంతకాలం రుద్దిన చరిత్రను పక్కనపెట్టి, అత్యంత ఘోరమైన, అసలైన అక్బర్ చరిత్ర గురించి ఈ రోజు తెలుసుకుందాము.
అక్బర్ జీవితం, హేమచంద్ర విక్రమాదిత్యుడి హత్యతోనే మొదలైందని చెప్పవచ్చు. భారత దేశంలో మొఘల్ సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించిన బాబర్ అతికొద్ది కాలంలోనే మరణించడంతో, ఆ పదవి అతని కొడుకైన హుమాయూన్ చేతికి వెళ్ళింది. అయితే రాజ్య విస్తరణలో భాగంగా, మన దేశంలోని వివిధ రాజ్యాలపై దండెత్తిన సమయంలో, Sher Shah Suri అనే మరో రాజు చేతిలో హుమాయూన్ ఘోరంగా ఓడిపోయి, ఢిల్లీ పీఠాన్ని వదులుకుని పారిపోయాడు. ఆ తర్వాతే అక్బర్ పుట్టడం, దాదాపు 14 ఏళ్ల తర్వాత మళ్ళీ ఢిల్లీపై పట్టు సాధించడం, అలా ఢిల్లీ గద్దెనెక్కిన హుమాయూన్ కొద్ది నెలలకే చనిపోవడం జరిగింది. ఆ సమయంలో ఢిల్లీ పీఠాన్ని లాగేసుకున్న వీరుడు, హేమచంద్ర విక్రమాదిత్యుడు. ఆయనను హేము అని కూడా పిలుస్తారు. నాటి పంజాబ్ రాజైన Muhammad Adil Shah Suri దగ్గర హేము సామంత రాజుగా, ముఖ్యమైన రాజకీయ సలహాదారుడిగా, సైన్యాధిపతిగా, అనేక బాధ్యతలు నిర్వహించేవాడు. Hemu నాయకత్వంలోనే Muhammad Adil Shah Suri సేనలు, దాదాపు 22 యుద్ధాలు గెలిచాయి.
హుమాయూన్ మరణం తర్వాత Muhammad Adil Shah Suri ని ఢిల్లీ సింహాసనం బాగా ఊరిచింది. అనుకున్నదే తడవుగా Hemu ని అడగగా, తన మిత్రుడి కోసం ఢిల్లీని బహుమతిగా ఇచ్చాడు. దాంతో అక్బర్ అతని పరివారంతో సహా హస్తినాపురిని వదిలి పారిపోవాల్సి వచ్చింది. అయితే కొద్ది నెలలలోనే అక్బర్ తన సైన్యాన్ని కూడగట్టుకుని, Hemu పై దండయాత్ర చేశాడు. ఆ సమయంలో అక్బర్ వయసు కేవలం 14ఏళ్ళు మాత్రమే. అక్బర్ కి మామ, సర్వసైన్యాధికారీ అయిన బైరం ఖాన్ ఆ యుద్ధాన్ని పర్యవేక్షించాడు. ఆ దండయాత్రలో విజయం చాలా సేపు Hemu వర్గం వైపే ఉందని అనిపించింది. అయితే, అనుకోకుండా ఓ బాణం హేము తలకి తగలగా, ఆ దెబ్బకి అతను మూర్ఛపోయి పడిపోయాడు. అది చుసిన అతని సేనలు, తమ రాజు చనిపోవడంతో చెల్లాచెదురయిపోయారు. దాంతో విజయం అక్బర్ ని వరించింది. అయితే కొంతసేపటికి Hemu కు మెలకువ రాగా, అది చుసిన అక్బర్ సేనలు అతన్ని బంధించి, తమ రాజు ముందు ప్రవేశ పెట్టారు. సంకెళ్లతో కట్టబడి, కంట్లో బాణం దిగబడి తీవ్రమైన గాయంతో ఉన్న Hemu దగ్గరకు మేక పోతు గాంభీర్యం ప్రదర్శిస్తూ వెళ్లిన అక్బర్, ఎంతో వీరోచితంగా, బందీగా ఉన్న హేము తల నరికి చంపాడు. అతనేదో యుద్ధంలో ఎదురెదురుగా కత్తి యుద్ధం చేసి hemu ను చంపినట్లు బిల్డప్ ఇస్తూ, హేము తలను కాబూల్ కి పంపించాడు. మొండాన్ని ఢిల్లీ కోట గుమ్మానికి వేలాడదీయించాడు. hemu సేనలను వెంటాడి వేటాడి చంపించి, వారి తలలతో ఒక మినార్ లా కట్టించాడు. అలా అక్బర్ ఢిల్లీ గద్దెనెక్కాడు.
Hemu తో చేసిన యుద్ధమే అక్బర్ చేసిన ఆఖరి యుద్ధం అని చరిత్రకారులు చెబుతారు. అంటే, ఆ తర్వాత ఎప్పుడూ అక్బర్ నేరుగా కదన రంగానికి రాలేదు. ఢిల్లీ కోటలో కూర్చుని తన బలగాలను పంపించడం మాత్రమే చేశాడు. ఒకటి రెండు సార్లు వెళ్లినా, యుద్ధం చివరలో వెళ్లి, కదనరంగానికి దూరంగా విలాసవంతమైన గుడారాలను వేసుకుని పర్వవేక్షించడం లాంటివి చేసినట్లు, చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు. ఇలాంటి అక్బర్ ని శూరుడు, ధీరుడు అని బీరాలు పలికారు, మన కుహనా చరిత్రకారులూ, మేధావులూ.
అక్బర్ యుద్ధ రంగానికి ఎప్పుడూ రాకపోయినా, సమస్త భారత దేశాన్ని తన వశం చేసుకోడానికి వేసిన ఎత్తులు మాత్రం గొప్పవని చెప్పుకోవచ్చు. అటువంటి వాటిలో ఒకటి Mewar రాజ్యాన్ని హస్తగతం చేసుకోవడం. కానీ, అక్కడ ఉన్నది సామాన్యమైన వ్యక్తి కాదు. అతని పేరు చెబితేనే అక్బర్ వెన్నులో వణుకు పుట్టేది. ఆయనే మహారాణా ప్రతాప్. ఆయన రాజ్ పుత్ లలో పుట్టిన వెలకట్టలేని మాణిక్యం. ఆయన కేవలం ఒక రాజు కాదు. ఏడున్నర అడుగుల సజీవ యుద్ధం. ఆయన వీరత్వం, యుద్ధ కౌశలం, రాజ నీతి, పరమత సహనం, దేశంపై ప్రేమ వంటి విషయాలు వింటున్నప్పుడు, రోమాలు నిక్కపొడుచుకోక మానవు. అసలు ప్రపంచానికి గెరిల్లా యుద్ధ తంత్రాన్ని నేర్పిన మొట్ట మొదటి రాజు, మహారాణా ప్రతాప్. ఆయనను స్ఫూర్తిగా తీసుకునే, ఛత్రపతి శివాజీ మహారాజ్, భారీగా ఉండే మొఘలులపై గెరిల్లా యుద్ధాలను చేసి, మహా మరాఠా సామ్రాజ్యాన్ని నిలబెట్టాడు. ప్రతాపుడి యుద్ధ తంత్రమే, ఆధునిక కాలంలో అమెరికా దురాక్రమణను ఎదిరించి, అగ్రరాజ్యాన్ని తరిమికొట్టిన వియత్నాం సైన్యం పాటించింది. ఆ విషయాన్ని స్వయంగా నాటి వియత్నాం సైన్యాధికారి, యుద్ధం గెలిచిన తర్వాత ప్రెస్ తో చెప్పారు. కానీ మన కుహనా చరిత్రకారులు మాత్రం, అసలు వాస్తవాలను దాచిపెట్టి, మహారాణా ప్రతాప్ ని ఓ బందిపోటు గా, అక్బర్ ని ఉదార చక్రవర్తిగా చిత్రీకరించడమే పనిగా పెట్టుకున్నారు.
ఆ కాలంలో Mewar రాజ్యం, ముఖ్యమైన ట్రేడ్ రూట్ గా ఉండేది. ఉత్తర భారతం నుంచి మధ్య ఆసియాకూ, బయట నుంచి భారత దేశంలోకి వర్తకులు వాడే మార్గాలలో, Mewar రాజ్యం ముఖ్యమైనది. అందువల్ల అక్బర్, Mewar ని చాలా ముఖ్యంగా భావించాడు. దాన్ని ఎలాగైనా సొంతం చేసుకోవాలని తహతహలాడాడు. అందుకు ముందుగా సంధికోసం ప్రయత్నించినా, స్వతహాగా స్వాభిమాని అయిన మాహారాణా ప్రతాప్, అక్బర్ చెప్పు కింద కుక్కలా పడిఉండటం తనకు ఇష్టం లేదని తెగేసి చెప్పేశాడు. దాంతో అక్బర్ Mewar పై యుద్ధం ప్రకటించాడు. ఎన్నో ప్రయత్నాల తర్వాత, ఆ రాజ్యంలో ముఖ్యపట్టణమైన Chittorgarh పై దాడి చేసి, 4 నెలలపాటు నిర్విరామంగా యుద్ధం చేసి, చివరకు ఆ కోటను సొంతం చేసుకున్నాడు.
ఈ దాడి చరిత్రలో నిలిచిపోయిన అతి హేయమైన దాడులలో ఒకటిగా చెప్పుకోవచ్చు. ఆ రోజు Chittorgarh చూసింది కేవలం ఓటమిని మాత్రమే కాదు. ప్రత్యక్ష నరమేధాన్ని చూసింది. ఆ సమయంలో ఒకటి కాదు రెండు కాదు, ఏకంగా 30 వేల మంది ఆ కోటలో తలదాచుకున్నారు. వారంతా స్థానికంగా నివసించే సామాన్య ప్రజలు.. రైతులుగా, కూలీలుగా, చేతి కళాకారులుగా బ్రతికే వారు. అటువంటి అమాయకులను అత్యంత కిరాతకంగా చంపించాడు. Chittorgarh లోని మహిళలు యుద్ధం ఓడిపోయామని తెలియగానే, అగ్నిలో దూకి ఆత్మార్పణ చేసుకున్నారు. మిగిలి ఉన్న మగవారినీ, చిన్నపిల్లలనూ తలలు నరికి, మర్మాంగాలు కోసి, అత్యంత పైశాచికంగా చంపించాడు అక్బర్. మిగిలిన కొద్దిమందినీ బందీలుగా తీసుకెళ్లి, మధ్య ఆసియా దేశాలకు బానిసలుగా అమ్మాడు. ఇక మిగిలిన ఒకరిద్దరు ఆడవారిని హరంకు తరలించాడు. Chittorgarh పై తాను సాధించిన విజయాన్ని తన సామంత రాజులకూ, శత్రు రాజులకూ తెలిసే విధంగా Fatehnama e Chittor జారీ చేశాడు. ఇందులో తన విజయాన్ని, కాఫిర్ హిందువులపై నెగ్గిన ఇస్లాం గా చెప్పుకున్నాడు. ముస్లింలు ఆఖరి శ్వాస ఉన్నంత వరకూ, ఇస్లాం పద్ధతులకు వ్యతిరేకంగా ఉండే హిందువులను చంపాలని కూడా ఆదేశించాడు. ఆ రోజు Chittorgarh లో ఉన్న మందిరాలన్నింటినీ నేలమట్టం చేశాడు. హిందూ దేవుళ్ళ మూర్తులను మాటల్లో చెప్పలేనంత జుగుప్సాకరంగా అవమానించి, నాశనం చేయించాడు. అలా Chittorgarh లో అక్బర్ చేసిన దారుణాలు చెప్పడానికి ఒక పుస్తకం సరిపోదు. ఇవేమీ మన చరిత్ర పుస్తకాలలో రాయబడలేదు. పైగా అక్బర్ అన్ని మతాలనూ గౌరవించేవాడని చాలా గొప్పగా రాసుకొచ్చారు.
ఇక ఆడవాళ్లను హరంకు తరలించాడన్న మాట విన్నారుకదా.. అసలు ఈ హరం గురించి తెలుసుకుంటే చాలు, అక్బర్ ఎంత నీచుడో అర్ధం అవుతుంది. ఆ రోజు Chittorgarh లోని స్త్రీలంతా ఆత్మాహుతి చేసుకోవడానికి కారణం, ఈ హరం గురించి తెలుసుకునే అని చెప్పవచ్చు. అక్బర్ చేసిన ఎన్నో దారుణాలకు సాక్ష్యంగా నిలుస్తుంది, హరం. స్త్రీలను తన భోగ సుఖాల కోసం బంధించి ఉంచే ఓ ప్రదేశమే ఈ హరం. అక్కడ ఏకంగా 5 వేల మంది ఆడవారిని బంధించి ఉంచాడు. ఈ హరంనే నాడు అక్బర్ మోచేతి నీళ్లు తాగి బ్రతికిన Abu'l-Fazl లాంటి వాళ్ళు Janana అని పిలిచేవారు. అక్బర్ ను పొగుడుతూ Abu'l-Fazl రాసిన Akbarnama లో ఈ విషయాలను ప్రస్తావించాడు. Janana అంటే Pashto భాషలో my love, i am your devotee అనే అర్ధాలున్నాయి. అక్కడున్న 5 వేల మంది స్త్రీలూ, కేవలం అక్బర్ కామ దాహాన్ని తీర్చే బానిసలు. వారిలో ప్రతి ఒక్కరికీ ఒక ఇల్లు ఏర్పాటుచేసి, కాపలాగా నపుంసకులను పెట్టాడు. వారిలో కొంతమంది పుట్టుకతో నపుంసకులు కాగా, యుద్ధ ఖైదీలుగా దొరికిన కొంతమందికి శిక్షగా వారి అంగాన్ని కత్తిరించి నపుంసకుడిగా మార్చి, ఆ Janana లో కాపలాగా పెట్టేవాడు. ఇక అదే Akbarnama ప్రకారం, Janana పక్కన ఒక భారీ మద్యశాల ఉండేది. అక్కడ ఎన్ని వేలమంది వేశ్యలుండేవారో లెక్కేలేదని Abu'l-Fazl స్వయంగా రాశాడు. janana లోని మహిళలను తన రాజకీయ అవసరాల కోసం ఇతర దేశాల ముస్లిం రాజులకు తార్చే వాడు. ఆయా దేశాలలో ఎవరైనా అందమైన స్త్రీలుంటే వాళ్ళను కొనుక్కు తెచ్చుకుని, తన janana లో ఉంచుకుని భోగించేవాడు. అలా స్త్రీలను తన వాంఛ తీర్చే ఉంపుడు గత్తెలుగా, తన రాజకీయ అవసరాలు తీర్చే భోగ వస్తువులుగా చూసేవాడు.
ఇక్కడ గుండెల్ని కలచివేసే మరో విషయం ఏమిటంటే, ఈ ఆడవారంతా హిందువులే. నాడు అక్బర్ ఏ రాజ్యంపై దాడి చేసినా, అక్కడి హిందూవుల భార్యలనూ, తోబుట్టువులనూ సజీవంగా బంధించి తెచ్చి, వారిలో అందమైన వారిని తన Janana లో ఉంచి, మిగిలిన వారిని వేశ్యలుగా మార్చి తన కోటలోని ముఖ్యమైన వారి కామవాంఛలు తీర్చడానికి ఏర్పాటు చేసేవాడు. వీరే కాకుండా అక్బర్ కి 32 మంది భార్యలు ఉన్నారు. వారిలో చాలా మంది హిందూ రాజకుమార్తలే. నాటి రాజ్ పుత్ రాజులను సంధి పేరుతో మభ్యపెట్టి, వారి కుమార్తెలలో అందమైన వారిని పెళ్లి చేసుకునేవాడు.
అక్బర్ చేసిన మరో పరమ నీచకృత్యం ఏమిటంటే, తనను చిన్ననాటినుంచీ పెంచి పెద్ద చేసి, చక్రవర్తిని చేయాలని అహర్నిశలూ పాటు పడిన తండ్రి సమానుడైన Bairam Khan భార్య Salima Sultan Begum ని కూడా వదలలేదు ఆ ప్రబుద్ధుడు. ఆమె Bairam Khan కంటే వయసులో చాలా చిన్నదే అయినా, ఆమె అందానికి ముగ్ధుడైన Bairam Khan ఆమెను రెండవ వివాహం చేసుకున్నాడు. అంతటి అందగత్తె Bairam Khan దగ్గర ఉండటాన్ని చూసి ఓర్వలేకపోయిన అక్బర్, అతడిని చంపించి, తల్లితో సమానమైన Salima ను వశపరుచుకున్నాడు.
ఇప్పటికీ రాజస్థాన్ లో స్థానికంగా వినిపించే ఓ గాధ, అక్బర్ లోని కామ దాహానికి పరాకాష్టగా నిలుస్తుంది. అందమైన స్త్రీలు ఎక్కడున్నా, వారిని నయానో భయానో సొంతం చేసుకోవాలనుకునే అక్బర్ కన్ను, Mewar మహారాజైన రాణాప్రతాప్ చెల్లెలిపై పడింది. రాణాప్రతాప్ చెల్లెళ్ళలో ఒకరైన Maan Kanwar కి గొప్ప అందగత్తెగా పేరుంది. Mewar తో సంధి చేసుకుని, ఆమెను సొంతం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు అక్బర్. అయితే సంధి ప్రయత్నాలను రాణాప్రతాప్ తిరస్కరించడంతో, Maan Kanwar ని ఎలాగైనా దక్కించుకోవాలని అక్బర్ చాలా ప్రయత్నాలు చేశాడు. అందులో భాగంగా ఒకనాడు ఆమె చేతిలో తన్నులు కూడా తిన్నాడు. అప్పట్లో కేవలం స్త్రీలకు మాత్రమే ప్రత్యేకమైన బజార్లు ఏర్పాటు చేసేవారు. ఆ బజార్లలో అమ్మేవారూ, కొనేవారూ, ఆఖరికి కాపలా కాసే వ్యక్తులు కూడా స్త్రీలే ఉండేవారు. అటువంటి బజారుకు Maan Kanwar తరచూ వస్తుందని తెలుసుకున్న అక్బర్, స్త్రీ వేషంలో వెళ్ళి ఆమెను అక్కడి నుంచి ఎత్తుకెళ్లాలని ప్రయత్నించాడు. అయితే రాజ్ పుత్ మహిళలు సామాన్యమైన వారు కాదనే విషయం నాడు అక్బర్ కి తెలియదు. Maan Kanwar నడి బజారులో అక్బర్ ని కుక్కను కొట్టినట్లు కొట్టింది. భటుల రాకతో బ్రతుకు జీవుడా అనుకుంటూ అక్కడినుంచి తప్పించుకు పారిపోయాడు అక్బర్. వీరుడు, శూరుడని చరిత్ర పుస్తకాలలో రాయించుకునే అక్బర్, నాడు ఒక మహిళ చేతిలో తన్నులు తిన్నాడనే విషయానికి ప్రచారం జరిగితే పరువు గంగలో కలిసిపోతుందని తెలిసి, ఆ ఘట్టం ఎక్కడా కనిపించకుండా జాగ్రత్తపడ్డాడు. కానీ ఆ విషయం ఇప్పటికీ రాజస్థాన్ జనబాహుళ్యంలో బుర్ర కథగా ప్రాచుర్యంలోనే ఉంది.
ఇక చరిత్రకారులు కుతంత్రంతో అల్లిన ఓ కట్టు కథ, జోధా అక్బర్ ప్రేమ కథ. కామం తప్ప మరొకటి ఎరుగని అక్బర్ కి మన కుహనా చరిత్రకారులు ఎంతో చక్కని ప్రేమ కథను పుట్టించారు. దానిని ఆధారం చేసుకుని, పాకిస్థాన్ ISI విసిరే కుక్క బిస్కెట్లకు కక్కుర్తిపడి సినిమాలు తీసే మన బాలివుడ్ బడా నిర్మాతలూ, దర్శకుల నుంచి, సీరియల్ నిర్మాణ సంస్థలు కూడా జోధా అక్బర్ పేరుతో చిత్రాలు తీసి, ఆ అబద్ధపు చరిత్రను బలవంతంగా రుద్దారు. జోధా అక్బర్ కథ వెనుక వున్న అసలు కుట్ర, హిందూ మహిళలను లవ్ జిహాద్ పేరుతో మతం మార్చడం. అందమైన ఈ అబద్ధపు ప్రేమ కథను చూపించి, హిందూ అమ్మాయిలు వారిని ఆ కథలో అక్బర్ లా ఊహించుకుని, ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకుని మతం మార్చాలన్నదే వారి అసలు కుట్ర. ఆ కుట్రకి మన బాలీవుడ్ కుక్కల సహకారం తెలిసిందే.
వారి పవిత్ర గ్రంథం ప్రకారం, మహిళలను వేశ్యలుగా చేయడం, వేశ్యలతో సంభోగించడం, మత్తు పానీయాలు సేవించడం, నపుంసకులతో పడుకోవడం వంటివి అన్ని హరామ్ గా పరిగణించబడతాయి. అలాంటి పనులు చేసేవారు వారిలెక్కలో శిక్షార్హులు. కానీ అక్బర్, అతని వంశీయులంతా, వారి పవిత్ర గ్రంథంలో ప్రస్థావించబడిన చేయకూడని పనులన్నీ చేశారు. అయినా అతడిని నాటి వారి మత పెద్దలు ఎదిరించలేకపోయారు. మతాన్ని అక్బర్ అవసరం కోసం వాడుకున్నాడని చరిత్రకారులు గుర్తించారు. పైగా అక్బర్ Din-i Ilahi అనే కొత్త మతాన్ని స్థాపించడానికి ప్రయత్నించాడు. ఆ మతానికి తాను మొదటి ప్రవక్తగా ప్రచారం చేసుకున్నాడు. తననితాను పవిత్రమైన వ్యక్తిగా, దైవ దూతగా కూడా ప్రచారం చేసుకున్నాడు.
‘ఘాజీ’ అంటే ముస్లిమేతరులను చెంపిన వీరుడని అర్ధం వస్తుంది. Hemu ని చంపినప్పుడు అక్బర్ కి ఆ బిరుదు వచ్చింది. ఇలాంటి బిరుదుగల వ్యక్తులు ఆ కాలంలో చాలా మంది ఉండే వారు. ఘాజీ అనే బిరుదు బాబర్ కాలం నుంచి వస్తున్నట్లు చరిత్రకారులంటున్నారు. ఈ ఘాజీల ప్రధాన లక్ష్యం, హిందువుల నుంచి జిజియా పన్ను వసూలు చేయడం, హిందూ మహిళలను చెరపట్టడం, మగవారిని చంపడం. అయితే వీరు జిజియా పన్ను కట్టేవారిని మాత్రం ఏం చేసేవారు కాదు. జిజియా పన్నును అక్బర్ రద్దు చేశాడని నేటి కుహనా చరిత్రకారులు చెబుతారు కానీ, అసలైన చరిత్ర ప్రకారం, Ranastambhapura రాజ్యంతో జరిగిన చర్చల్లో భాగంగా మాత్రమే, జిజియా పన్ను రద్దు చేస్తానని అక్బర్ చెప్పినట్లు తెలుస్తోంది. అది కూడా రాచరిక స్త్రీలను తన Janana కు బహుమతిగా ఇస్తేనే జిజియా పన్ను రద్దు చేస్తానని చెప్పినట్లు చరిత్ర విదితం. ఇప్పుడు ఆ Ranastambhapura కోటనే, Ranthambore Fort గా పిలుస్తున్నారు. ఆ ప్రాంతాన్ని Ranthambore National Park గా భారత ప్రభుత్వం ఏర్పాటు చేసింది.
అలా జీవితాంతం ఎన్నో దారుణాలు చేసిన అక్బర్ తన చివరి రోజుల్లో కొడుకు సలీమ్ చేతుల్లో కుక్కచావు చచ్చినట్లు చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు. ఆ కథనం ప్రకారం, స్వయంగా సలీమ్, అక్బర్ జబ్బును తగ్గించే మందు పేరుతో విషం ఇచ్చి చంపినట్లు తెలుస్తోంది. సలీమ్ అలా చేయడం వెనుక తన తల్లి Mariam-uz-Zamani పగ కారణమని కొంతమంది చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు. అయితే అక్బర్ భార్య Mariam-uz-Zamani అసలు పేరు Harkha Bai. ఆమెను జియా రాణి అనికూడా పిలిచేవారు. ఒకనాడు రాజ్ పుత్ రాజ్యాలలో ఒకటైన Amber రాజ్యాన్ని అక్బర్ సేనలు ఓడించాయి. ఆ క్రమంలో అంబర్ రాజ్యానికి రాజైన Bihari Mal ని సంధి నెపంతో మభ్యపెట్టి, అతని కూతురైన Harkha Bai ని పెళ్లి చేసుకోవాలని చూశాడు అక్బర్. అయితే హైందవ సంప్రదాయాలను ఎంతో నిష్టగా పాటించే Harkha Bai కి అక్బర్ తో వివాహం ఇష్టం లేక, కోటను విడిచి పారిపోయింది. ఏం చేయాలో తెలియని అయోమయంలో ఉన్న Bihari Mal కి Harkha Bai పోలికలతో ఉన్న ఒక దాసీ కూతురు కనిపించింది. ఒకప్పుడు Bihari Mal కి ఆ దాసితో ఉన్న సంబంధం కారణంగా జన్మించిన ఆమెనే Harkha Bai గా నమ్మించి అక్బర్ కిచ్చి పెళ్లి చేశాడు.
కొంతకాలం తరువాత ఒకనాడు మద్యం మత్తులో ఉన్న Bihari Mal అసలు నిజాన్ని అక్బర్ సన్నిహితుడి దగ్గర చెప్పడంతో, అక్బర్ అగ్గిమీద గుగ్గిలమై, వెంటనే కడుపుతో ఉన్న దాసీ కూతురిని ఎత్తైన మినార్ పై నుంచి తోయించి చంపించాడు. ఈ పాపపు కర్మ కారణంగానే అక్బర్ కి పుట్టిన పిల్లలలో ఒక్క సలీమ్ తప్ప ఎవరు ఎక్కువ కాలం బ్రతకలేదని చరిత్రకారులంటున్నారు. ఆ తర్వాత Harkha Bai తన మేనమామ దగ్గర తల దాచుకుందని తెలిసి, ఆ రాజ్యంపై దండెత్తాడు. ఆ యుద్ధం జరిగితే తన వల్ల తన మామ రాజ్య ప్రజలు ఇబ్బంది పడతారని తెలిసి, గత్యంతరం లేక అక్బర్ తో వెళ్ళిపోయిందామె. ఆమెకు ఇష్టం లేకపోయినా మతం మార్చి, కడుపుతో ఉన్న దాసీ కూతురిని చంపి, వారి రాజ్యాలను తన గుప్పెట పెట్టుకున్న అక్బర్ పై Harkha Bai కి అంతులేని పగ ఉండేదని చరిత్రకారులు చెబుతారు.
తల్లి చెప్పిన విషయాలతోపాటు తాను ప్రత్యక్షంగా చుసిన అక్బర్ క్రూరత్వం కారణంగా, చిన్నప్పటి నుంచి సలీమ్ తన తండ్రిని వ్యతిరేకిస్తూనే ఉన్నాడు. అయితే చంపే ప్రయత్నం మాత్రం ఎప్పుడూ చేయలేదు. కానీ అక్బర్ కి వయసుమళ్ళిన సమయంలో అవకాశం దొరకగానే, అక్బర్ కి సలీమ్ విషం ఇచ్చి చంపాడని చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు. అక్బర్ మరణం తర్వాత, ‘సలీమ్’ జహంగీర్ అనే పేరుతో కొనసాగాడు. ఇక అక్బర్ ని ఎంతో పరమత సహనం కలిగిన వ్యక్తిగా, హిందూ మతాన్ని ఎంతో గౌరవించే వ్యక్తిగా, అతనెప్పుడూ హిందూ ఆలయాలను నాశనం చేయలేదని కుహనా చరిత్రకారులు చెప్పుకొస్తారు. అది పచ్చి అబద్ధమని వాస్తవ చరిత్ర చెబుతోంది. ఉదాహరణకు Nagarkot లోని ఒక గుడిలో అతడు చేసిన అకృత్యాల గురించి తెలిస్తే రక్తం మరగిపోతుంది. అక్బర్ తన సేనలను ఆదేశించి, Nagarkot లోని ఓ మందిరంలో పూజలు చేస్తున్న బ్రాహ్మణులను పైశాచికంగా చంపించాడు. అక్కడ ఉన్నవారి పరివారాలను కూడా తెగనరికించాడు. ఎప్పటిలాగానే ఆడవారిని తన janana కి తరలించాడు. ఇవి కాకుండా, అక్బర్ సేనలు ఆ మందిరంలోని 200 ఆవులను నరికి చంపి, ఆ రక్తాన్ని వారి చెప్పులలో పట్టి మందిరం గోడలపై విరజిమ్మించాడు.
హిమాచల్ ప్రదేశ్ లోని జ్వాలా ముఖి అమ్మవారి శక్తిని పరీక్షించ ప్రయత్నించి ఓడిపోయి, తోక ముడిచి ఢిల్లీ పారిపోయాడు. కొన్ని యుగాలుగా జ్వాలాముఖి మందిరంలో వెలుగుతున్న అమ్మవారి శక్తిని ఆర్పడానికి ప్రయత్నించాడు. ఆ తల్లి శక్తి ముంది అలాంటి నీచుల ఆటలు సాగవుకదా! అక్కడ చావుతప్పి కన్ను లొట్టబోయినా కూడా, అక్బర్ ఆగడాలు ఆగలేదు. ప్రయాగ్ రాజ్ వంటి ఎన్నో క్షేత్రాలపై దాడి చేశాడు. అంతేకాదు, ప్రయాగ్ రాజ్ పేరు అలహాబాద్ గా మార్చాడు. ఇలా చెప్పుకుంటూ పొతే అక్బర్ చేసిన అకృత్యాలను రాయడానికి పుస్తకాలు సరిపోవు. అలాంటి నీచ ప్రవృత్తి గలవాడిని మన కుహనా మేధావులు గొప్పవాడిగా కీర్తిస్తూ తప్పుడు చరిత్ర రాయడం బాధాకరం. ఈ దేశం కోసం, ఇక్కడి స్త్రీమూర్తుల మాన ప్రాణాలను రక్షించడం కోసం పాటుబడిన రాజ్ పుత్ ల చరిత్రను మొత్తం కాలగర్భంలో కలిపేశారు. కాలచక్రంలో బయటికి వచ్చే ఇలాంటి వాస్తవాలను ప్రతి ఒక్కరికీ చేర్చడం మనందరి కర్తవ్యం. నా వంతు బాధ్యత నేను నెరవేర్చుకున్నాను. మీరందరూ కొనసాగిస్తారనే ఆశిస్తున్నాను.
ధర్మో రక్షతి రక్షితః
akbar facts, akbar myths, akbar the great history, akbar truth, mughal emperor akbar, akbar vs birbal myths, akbar real story, akbar biography, akbar exposed, indian history facts, akbar documentary, Akbar Exposed, Real Akbar, Untold Facts, Truth vs Myth, Fact or Fiction?, Hidden Truths, Myths Busted, Separating Facts from Myths, Facts & Misconceptions,
తెల్లని వస్త్రములు ధరించినవాడు విష్ణువు. చంద్రుని వర్చస్సు కలవాడు నాలుగు చేతులవాడు.
ప్రసన్న వదనం కల విష్ణువుని ధ్యానిద్దాం అన్ని అడ్డంకులు తొలగిపోవును.
వివరణ:
ఏ పని అయినా నిర్విఘంగా జరగాలంటే స్థిరమైన మనస్సు ముఖ్యం. స్థిరమైన మనస్సు ధ్యానం చేసినప్పుడే లభిస్థుంది. ధ్యానానికి ఒక మూలం కావాలి. అందుకే ఆ మూలానికి ఒక రూపం ఇచ్చి మనస్సుని ప్రశాంత పరిచే విధంగా వివరించారు వ్యాసులవారు.
Let us meditate on Lord Vishnu who wears white clothes and has four hands. He has the bright and peaceful appearance of the moon. Meditate on Him and all obstacles will be removed.
Explanation:
We need a stable mind in order to accomplish anything. A Stable mind can only be obtained through meditation. We need an object of reference in order to meditate properly. For this reason, our ancestors gave a pleasant appearance to the Object of reference adorned in white clothes with a pleasant and peaceful appearance and four hands which depict both power and protection. All this combined give a meditator an object of reference that is easy and also powerful to meditate on. If we meditate with such an object of reference, every task that is set about will be accomplished without any obstacles.
రెండు జన్మల మధ్య అత్యధిక అంతరం ఎన్ని సంవత్సరాలో మీకు తెలుసా?
జాతస్య హి ధ్రువో మృత్యుః ధ్రువం జన్మ మృతస్య చ ।
తస్మాదపరిహార్యేఽర్థే న త్వం శోచితుమర్హసి ।। 27 ।।
పుట్టిన వానికి మరణము తప్పదు, మరణించినవానికి మరల జన్మము తప్పదు. కాబట్టి అనివార్యమైన ఈ విషయాన్ని గురించి శోకించ వద్దని అంటాడు భగవద్గీతలో గీతాచార్యుడు. జీవితంలో అత్యంత ఖచ్చితమైన విషయం, మనం ఏదో ఒకరోజు మృత్యువు ఒడికి చేరాల్సిందే అన్నది. తప్పించుకోలేనిది, ఎప్పుడు వచ్చేదీ తెలియనిది ‘మరణం’. కాబట్టి, అనివార్యమైన మృత్యువును గూర్చి తెలివైన వాడు శోకించడని, శ్రీ కృష్ణుడు ఈ శ్లోకంలో వివరిస్తున్నాడు. కల్పాంతరాల జీవాత్మ ప్రయాణంలో, ఇప్పుడు మనం చూస్తున్న జీవితం ఒకానొక మజిలీ మాత్రమే. ఈ ప్రపంచంలో ప్రతి క్షణం ఎందరో మనుష్యులు చనిపోతూనే ఉన్నారు. బ్రతికి ఉన్నవారు ఈ విషయం చూస్తూనే ఉన్నా, ఏదో ఒక రోజు మనమూ చనిపోతామని మాత్రం అనుకోరు. దీనికన్నా మించిన ఆశ్చర్యం ఏముంటుంది? జీవితంలో అతిపెద్ద భయం మరణ భయం అని మనస్తత్వవేత్తలు వర్గీకరించారు. అసలు ఈ జీవితం ఏమిటి? జీవన ప్రక్రియ యొక్క ముగింపును సూచించే ఆ మరణం సంభవించిన తరువాత ఏం జరుగుతుంది? వంటి విషయాలు తెలుసుకోవడానికి, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
జీవన ప్రవాహం అనంతం. మనం అనంతకాలం నుండి మనుగడ సాగిస్తూనే ఉన్నాము, ఇక ముందు కూడా అనంతకాలం వరకు సాగిస్తూనే ఉంటాము. కానీ మనం తల్లిగర్భంలోకి ప్రవేశించిన దగ్గరనుంచే మన మనుగడ మొదలయిందనీ, హృదయ స్పందన ఆగిపోగానే మరణం సంభవిస్తుందనీ భ్రమపడుతూ ఉంటారు చాలామంది. అది మన అజ్ఞానంతో కూడుకున్న అంధవిశ్వాసము. ఆధునిక భౌతిక విజ్ఞానం ప్రకారం, జీవుడు స్వతంత్ర శక్తి కాదనీ, శరీరమే జీవమనీ, మృత్యువు అనంతరం దానికి అస్థిత్వం ఉండదనేది, దానికున్న పరిమిత జ్ఞానం. దీనిని బట్టి భౌతిక విజ్ఞానం యింకా బాల్యావస్థలోనే ఉన్నదని తెలుసుకోవాలి. విద్యుత్తు యొక్క గతికి సంబంధించి యిప్పటివరకు మూడు పదుల పైబడిన సిద్ధాంతాలు ప్రతిపాదింపబడ్డాయి. ప్రతి కొత్త సిద్ధాంతమూ అంతకు ముందు ప్రతిపాదింపబడిన సిద్ధాంతాలను ఖండిస్తుంది. కానీ యింతవరకు విద్యుత్ గతి యొక్క వాస్తవ పరిస్థితి మనకు తెలియదు. ఆధ్యాత్మిక విషయాలను భౌతిక శాస్త్రంతో ముడిపెట్టడం వలన మనకీ దుర్గతి సంభవించింది. శరీరమే జీవమని ఒక శాస్త్రజ్ఞుడంటాడు. ఇంకొక శాస్త్రజ్ఞుని కథనం ప్రకారం, మృతాత్మ యొక్క ఆశ్చర్యకరమైన గతి విధులు ప్రామాణికం చేయబడతాయి. మూడవ వైజ్ఞానికుడు, ఒక అబోధ బాలుడి నోట పూర్వజన్మ కథనం విని ఆశ్చర్యచకితుడవుతాడు. అది పునర్జన్మ సిద్ధాంతానికి బలం చేకూర్చుతుంది. శిశువు జన్మించగానే పాలు త్రాగడం ప్రారంభిస్తుంది. పూర్వస్మ్రుతి లేకుండా అది ఎలా సాధ్యం? చాలా మంది పసిపిల్లలలో ఎన్నో అద్భుతమైన గుణగణాలు కనిపిస్తాయి. అటువంటి జ్ఞానం పూర్వజన్మకు సంబంధించినదేకానీ, ఈ జన్మకు సంబంధించినది కాదు.
జీవము, శరీరము ఒకటి కాదు. శరీరానికి దుస్తులు తొడిగినట్లుగానే జీవము శరీరాన్ని తొడుక్కుంటుంది. జీవితమంతా ఒకే దుస్తులు సరిపోనట్లుగానే ఆత్మ యొక్క అనంత ప్రయాణంలో ఒకే దేహం పనికి రాదు. తడవ తడవకూ మార్చవలసిన అవసరం అనివార్యం. సాధారణంగా దుస్తులు జీర్ణమైన తర్వాతనే వదలివేయబడతాయి. కానీ కొన్ని సందర్భాలలో కాలిపోయినప్పుడో, కొర్రుబట్టి చినిగిపోయినప్పుడో, ఎలుకలు కొట్టేసినప్పుడో, మరే ఇతర కారణాలవల్లనో, కొద్ది కాలంలోనే వదిలివేయడం జరుగుతుంది. శరీరం కూడా సాధారణంగా వృద్ధాప్యం వల్ల జీర్ణమైనప్పుడు మాత్రమే, జీవుని చేత వదలివేయబడుతుంది. కానీ కొన్ని ఆకస్మిక కారణాలవల్ల అల్పాయువులోనే విసర్జించబడుతుంది.
మనిషిలో మృత్యువు ఏ విధంగా వస్తుందనే జిజ్ఞాస ఉండటం సహజమే. తత్వవిదులయిన యోగుల కథనం ప్రకారం, మృత్యువు ఆసన్నమయ్యే కొద్ది కాలం ముందు, మానవులకు మనో వేదన, పీడ కలుగుతాయి. దీనికి కారణం, నాడులలోని ప్రాణం కదిలి, ఒకే చోట ఏకత్రితం కావటమే. కానీ పూర్వాభ్యాస దోషం వలనా, ఆ ప్రాణశక్తి తిరిగి మరలిపోవటం వలనా, అఘాతం ఏర్పడుతుంది. అది పీడకు కారణం. రోగం వల్లనో, దెబ్బల వల్లనో, మరే ఇతర కారణాల వల్లనో మృత్యువు కలిగితే, దాని కారణంగా కూడా పీడ కలుగుతుంది. మరణానికి ముందు జీవి చాలా అవస్థలను పడి, కొద్దిసేపటికి మూర్ఛావస్థకు చేరుతుంది. అటువంటి అచేతనావస్థలో ప్రాణం శరీరాన్ని వదిలి బయటకు పోతుంది. మరణ సమయంలో మనుష్యుని సమస్త బాహ్య శక్తులూ అంతర్ముఖమవుతాయి. తరువాత స్థూల శరీరాన్ని వదిలి బయుటకు పోతుంది. పాశ్చాత్య మతాల ప్రకారం, జీవుని సూక్ష్మ శరీరం కప్ప రంగులో బయటకు పోతుంది. భారతీయ యోగులు మాత్రం, అది శుభ్ర శ్వేతవర్ణ జ్యోతిలాగా బయటపడుతుందని తెలియజేస్తారు.
జీవితంలో జరిగిన చాలా విషయాలను మరచిపోయి, మస్తిష్కంలోని సుషుప్తావస్థలో ఉంచుకోవడం జరుగుతుంది. మరణకాలంలో అవన్నీ ఒక్కసారిగా జాగృతి చెంది, మూకుమ్మడిగా బయటకు వస్తాయి. ఆ కారణంగా, కొన్ని క్షణాలలోనే, జీవితకాలంలో జరిగిన సంఘటనలన్నీ, సినిమా చూసినట్లు చూడటం జరుగుతుంది. ఆ సమయంలోనే మనస్సుకు గల ఆశ్చర్యకరమైన శక్తిని గురించి తెలుస్తుంది. అప్పుడు చూసే సంఘటనలలో సగం మానసిక దృశ్యాలను చూడటానికే, సహజంగా ఒక జీవితకాలం సరిపోదు. కానీ ఆ సమయంలో కొద్ది క్షణాలలోనే అన్నీ కనిపిస్తాయి. మరణానంతరం ఆ సంఘటనలన్నీ ఘనీభవించి, సంస్కారాలుగా మృతాత్మ వెన్నంటే ఉంటాయి. ఆ సమయంలో మనస్సుకు కలిగే వ్యధ వర్ణనాతీతమే. భగవద్గీతలో పరమాత్ముడు చెప్పినట్లుగా ఒక్కసారి వెయ్యి తేళ్ళు కుట్టినంత బాధ కలుగుతుంది. ఒకానొకప్పుడు ఒకడు సగం స్పృహలో తన కుమారుడి తలను కత్తితో ఖండించాడు. ఆ తరువాత అతని మానసిక వ్యధ వర్ణనాతీతం. సరిగ్గా అటువంటి పరిస్థితే ఇప్పుడు మృతాత్మకు కలుగుతుంది. జీవితంలో ఎంతో సమయాన్నీ, అందివచ్చిన ఎన్నో ధార్మిక అవకాశాలనూ సద్వినియోగ పరచుకోలేకపోయామే అనే బాధ క్రుంగదీస్తుంది.
పుత్ర మరణానంతరం శరీరానికి కష్టం లేకపోయినా, మనస్సుకు అపరిమిత బాధ కలిగినట్లే, మరణానంతరం కూడా శారీరక వేదన లేకపోయప్పటికీ, మానసిక వ్యధ భరించలేనంతగా ఉంటుంది. రోగం మొదలైన శారీరక పీడలు మనస్సు అంతర్ముఖం కాగానే అదృశ్యమయిపోతాయి. మృత్యువుకు పూర్వ క్షణాలలో, శరీరం తన కష్టాలను సహించగలుగుతుంది. రోగం వల్ల గానీ, దెబ్బల వల్ల గానీ, శరీరానికీ, ఆత్మకూ గల బంధాలు క్రమ క్రమంగా తొలగిపోనారంభిస్తాయి. మగ్గిన పండు చెట్టునుండి రాలే అవస్థ చందాన, శరీరం శిధిలమై, అచేతనత్వ స్థితికి చేరగానే మృత్యువు సంభవిస్తుంది. నోరు, కళ్ళు, చెవులు, నాసికా రంధ్రాల ద్వారా ప్రాణ శక్తి నిష్క్రమిస్తుంది. దుష్ప్రవృత్తి గలవారు మరణించేటప్పుడు మాత్రం, అది మలమూత్ర రంధ్రాల గుండా నిష్క్రమిస్తుంది. యోగులు బ్రహ్మరంధ్రం ద్వారా ప్రాణత్యాగం చేస్తారు. మన చుట్టూ జరిగే మరణాలలో ఇటువంటి విషయాలు గమనించవచ్చు.
శరీరము నుండి నిష్క్రమించిన వెంటనే జీవము ఒక విచిత్రమైన అవస్థలో పడుతుంది. కష్టపడి చాకిరీ చేసిన తరువాత మెత్తటి శయ్యపై పడుకోగానే గాఢ నిద్ర పట్టినట్లుగా ఉంటుంది ఆ సమయంలో ఆత్మ పరిస్థితి. మృతాత్మ జీవితమంతా పడిన శ్రమకు అటువంటి నిద్రావస్థ అవసరం. ఈ నిద్ర వల్ల జీవునికి గొప్ప శాంతి కలుగుతుంది. మునుముందు చేయవలసిన పనులు చేయడానికి తగిన శక్తి లభిస్తుంది. మరణించిన వెంటనే నిద్ర రాదు. కొంత సమయం ఉంటుంది. దానికి ఇంచుమించు ఒక నెల రోజులు పడుతుంది. అందుకు కారణం, మరణించిన తర్వాత కూడా మృతాత్మకు తన జీవిత వాసనలు దృఢంగా ఉంటాయి. నిదానంగా అవి శిధిలమై, అదృశ్యమవుతాయి. ఎక్కువగా శ్రమ చేసిన వెంటనే సహజంగా రక్త ప్రసరణ తీవ్ర గతి నందుకుంటుంది. అటువంటి సమయంలో పక్కమీద పడుకున్న తరువాత కూడా, మెలకువగా ఉన్నంతసేపూ తీవ్రంగానే ఉంటుంది.
మృతాత్మ స్థూల శరీరాన్ని వదిలిన తరువాత, సూక్ష్మ శరీరంలో ప్రస్ఫుటితమవుతుంది. సూక్ష్మ శరీర నిర్మాణం కూడా అచ్చంగా స్థూల శరీరంలానే ఉంటుంది. మృతాత్మకు శరీరం తెలికయిపోయినట్లూ, పక్షిలాగా గాలిలో ఎగురుతున్నట్లూ అనిపించి, ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది. ఆ స్థితిలో మృతాత్మ, కోరుకున్న విధంగా, కోరుకున్న చోటకు వెళ్ళగలుగుతుంది. స్థూల శరీరాన్ని వదిలిన తరువాత, అది కొంత కాలం వరకు మృత శరీరం సమీపంలోనే సంచరిస్తుంది. చుట్టూ చేరి ఏడుస్తున్న బంధువులను ఓదార్చాలనీ, తన శరీరంలోకి తిరిగి ప్రవేశించాలనీ ప్రయత్నిస్తుంది. కానీ అది సాధ్యం కాదు. ఒక ప్రేతాత్మ ఇలా అన్నది.. "నేను మరణానంతరం గొప్ప నిర్జీవ స్థితిలో పడి ఉన్నాను. స్థూల శరీరం మీదా, బంధుజనుల మీదా ఉన్న మోహం కారణంగా, వారితో మాట్లాడాలని ఏదో ఆరాటం. నేను అందరినీ చూస్తూనే ఉన్నాను కానీ, ఎవ్వరూ నన్ను గమనించటం లేదు. నేను అందరి మాటలూ వింటూనే ఉన్నాను కానీ, నా మాటలను వినేవారే లేకపోవడం, చాలా బాధ కలిగింది. అలాంటి సమయంలోనూ సంతోషం కలిగించే విషయం, నా శరీరం చాలా తేలిక కావటం, ఎంతో వేగంతో అన్ని వైపులకూ ప్రయాణం చేయగలగటం. జీవితమంతా నేను మరణమంటే భయపడుతూనే ఉన్నాను కానీ, ఇప్పుడు నాకు భయమంటే ఏమిటో తెలియదు. సూక్ష్మ శరీరంలో ప్రస్ఫుటితం కావటంవల్ల, ఇప్పుడు నాకిక స్థూల శరీరం మీద మమకారం లేదు. దానికి కారణం, నా నూతన శరీరం. పూర్వ శరీరంతో పోలిస్తే చాలా బావుంది. నా అస్థిత్వంలో మార్పేమీ కనిపించడంలేదు. నా చేతులూ, కాళ్ళు ఆడిస్తుంటే మామూలుగానే ఉంది. మరణించినట్లేమీ లేదు. ఇప్పుడు నాకు తెలిసి వచ్చిన విషయం, మరణం అంటే ఒక శరీర పరివర్తన ప్రక్రియ మాత్రమేగానీ, భయపడనవసరం లేదు.
మృత శరీరానికి అంత్యేష్టి జరిగేంత వరకూ, మృతాత్మ మృత శరీరం దరిదాపులలోనే తిరుగుతూ ఉంటుంది. శరీర దహనమైన తరువాత నిరాశ చెంది, మనస్సును మరో ప్రక్కకు మరలుస్తుంది. అయినప్పటికీ చాలా రోజుల వరకు అటూ ఇటూ తిరుగుతూ ఉంటుంది. అధిక అజ్ఞానం వల్లా, మాయా మోహాల కారణంగా, మృతాత్మ శ్మశానాలలోనే ఎక్కువగా సంచరిస్తుంది. తరువాత తనకు ప్రియమైన వారి దగ్గర ఉండటానికి ప్రయత్నిస్తుంది. వృద్ధాప్యంలో మరణించిన వారికి ఈ వాసనలు తక్కువగా ఉంటాయి. అందువల్ల వారు త్వరలోనే నిద్ర లోకి వెళ్ళిపోతారు. స్త్రీలలో వాసనలు అధికంగా ఉండటం వల్ల, చాలా కాలం విలపిస్తూ ఉంటారు. వారిలో ఎక్కువమంది అకాల మృత్యువు వాత బడిన వారో, లేక ఆత్మహత్యలు చేసుకున్న వారో అయ్యి ఉంటారు. హఠాత్తుగా, ఉగ్రవేదన తర్వాత మృత్యు వాత పడడం వలన, సూక్ష్మ శరీరంలో స్థూల శరీరానికి సంబంధించిన పరమాణువులు ఎక్కువ పరిమాణంలో అంటిపెట్టుకుని ఉంటాయి. అందువల్ల మరణానంతరం వారి శరీరం కొంత జీవించి, కొంత మరణించి, కొంత స్థూలంగా, కొంత సూక్ష్మంగా ఉంటుంది. అటువంటి ఆత్మలు ప్రేత స్వరూపంలో కనిపించి అదృశ్యమవుతూంటాయి. సాధారణ మృత్యు వాత బడిన వారికి ఈ విధంగా జరగదు. అందుకు విశేష ప్రయత్నం, తపస్సు కావాలి.
ఇక అపఘాతం అంటే, ప్రమాదంలో మరణించిన వారి ఆత్మ శక్తివంతమైన ప్రేతాత్మ రూపంలో తిరుగుతుంటుంది. ఈ వివరాలను మనం గతంలో చేసిన గరుడపురాణం వీడియోలలో చెప్పుకున్నాము. చూడనివారికోసం ఆ Playlist ను పొందుపరుస్తున్నాను. అటువంటి ప్రేతాత్మ విషమ మానసిక పరిస్థితి, నిద్రను దరిజేరనీయదు. ప్రేతాత్మలు ఇంద్రియ వాసనా తృప్తి కోసమో, లేక ఏదో కసి తీర్చుకోవటానికో ప్రయత్నం చేస్తూంటాయి. అటువంటి ప్రేతాత్మలను కొందరు తాంత్రికులు వశపరచుకుని, తమ బానిసలను చేసుకుంటారు. అలాంటి సమయంలో ఆ ప్రేతాత్మలు ఆ తాంత్రికులపై ప్రసన్నతతో ఉండక, విపరీతమైన క్రోధంతో రగలి పోతూ ఉంటాయి. అవకాశం దొరికితే వాడిని చంపివేస్తాయి. బంధమనేది ఎవరికీ ఇష్టముండదు. బంధం తొలిగించుకోలేక కొన్ని ప్రేతాత్మలు తాంత్రికుడి ఆజ్ఞనల మేరకు సర్కస్ లో సింహాలలాగా అణిగిమణిగి ప్రవర్తిస్తూ ఉండటం, వాటికి ఎంతో దుఃఖాన్ని కలిగిస్తుంది. కట్టి వేయబడిన ప్రేతం ఒకే చోట ఉంటుంది. మాటిమాటికీ తన నివాస స్థానాన్ని మార్చుకోదు.
తక్కువ వాసనలు కలిగిన, లేదా ప్రబుద్ధ చిత్తము కలిగిన ధార్మికులు అంటే, అంత్యేష్టి అనంతరం పాత సంబంధాలన్నింటినీ వదులుకుని, ఉదాసీన వైఖరిని అవలంభిస్తారు. ఉదాసీనత కలుగగానే నిద్ర వస్తుంది. విశ్రాంతి వలన నూతన శక్తి కలుగుతుంది. కాబట్టి, విశ్రాంతికి అటువంటి నిద్ర అవసరం. ఆ నిద్ర ఎంత కాలం ఉంటుందనేది ఒక నియమానికి కట్టుబడి ఉండదు. అది జీవుని యోగ్యతపై ఆధారపడి ఉంటుంది. చిన్న పిల్లలకూ, కష్టపడి పనిచేసే వారికీ నిద్ర ఎక్కువ మోతాదులో అవసరం. వృద్ధులకూ, విశ్రాంతిగా గడిపే వారికీ తక్కువ మోతాదులో నిద్ర సరిపోతుంది. సాధారణంగా మరణాంతరం కలిగే నిద్ర మూడు సంవత్సరాలు ఉంటుంది. అందులో ఒక సంవత్సరం గాఢ నిద్ర కలుగుతుంది. అప్పుడు సూక్ష్మేంద్రియాల సంవేదనను గ్రహించటం సాధ్యపడుతుంది. రెండవ సంవత్సరం నిద్రాభంగమై, మునుపటి తప్పులను సరిచేసుకోవటం, ముందుకాలానికి అవసరమైన యోగ్యతను సంపాదించుకోవడానికి ప్రయత్నం జరుగుతుంది. మూడవ సంవత్సరం కొత్త జన్మను ధరించే అన్వేషణలో గడుస్తుంది. ఇది సామాన్యంగా జరిగేది. కొందరు విశిష్ఠ వ్యక్తులు ఆరు నెలలలోనే తిరిగి తల్లి గర్భంలో ప్రవేశిస్తారు, మరి కొందరికి ఆయిదు సంవత్సరాలు పడుతుంది. ప్రేతాత్మలు పన్నెండు సంవత్సరాల వరకూ ఉండవచ్చు. ఆ విధంగా రెండు జన్మల మధ్య అత్యధికమైన అంతరం పన్నెండు సంవత్సరాలు.
ఇందులో అత్యుత్తమమైన జననమరణ చక్రాన్ని పొందడానికి మనకున్న ఏకైక మార్గం, భగవద్గీత ద్వారానే తెలుస్తుంది. ఈ వీడియో చూసిన వారందరూ అవకాశం ఉండగానే జాగ్రత్త పడమని కోరుకుంటున్నాను.
