The Real Tipu Sultan | Debunking Myths & Revealing Hidden History | టిప్పు సుల్తాన్!

టిప్పు సుల్తాన్!

ఈ మైసూర్ మహారాజు మహానియుడా, లేక నీచుడా?

ఏ దేశచరిత్ర చూచినా ఏమున్నది గర్వకారణం? నరజాతి చరిత్ర సమస్తం పరపీడన పరాయణత్వం.. ఒకొక్కడు మహాహంతకుడు.. అని మహాప్రస్థానంలో మహాకవి శ్రీశ్రీ అన్న మాటలు గుర్తు చేసుకోక తప్పదు.. అయినా, హిందూ ఆలయాల పునరుద్ధరణ చేసిన మహామనీషి, శృంగేరీ పీఠానికి ఆర్ధిక తోడ్పాటు అందించిన సహృదయుడు, హిందువులను తన కొలువులో పోషించిన గొప్ప లౌకికవాది, బ్రిటిషర్లతో వీరోచితంగా పోరాడిన భారతీయ యోధుడు, మైసూర్ మహా రాజు టిప్పు సుల్తాన్ అని వామపక్ష చరిత్రకారులూ, సెక్యులర్ నేతలూ ముక్త కంఠంతో అబద్ధాలను చాటుతుంటారు. కొందరు వాస్తవ చరిత్రకారులు మాత్రం, దాదాపు ఎనిమిది వేల ఆలయాలను కూల్చివేసి, లక్షలాది హిందువులను బలవంతంగా ఇస్లాంలోకి మార్చి, శాస్త్రం తెలిసిన వేలాది మంది పండితుల ప్రాణాలను దుర్మార్గంగా హరించిన కర్కోటకుడు టిప్పు సుల్తాన్ అని చెబుతారు. మైసూర్ మహారాజు టిప్పు సుల్తాన్ వర్ధంతీ, జయంతి రోజులను పురస్కరించుకుని ప్రతి సంవత్సరం దేశ వ్యాప్తంగా జరిగే చర్చ ఇది. ఇవన్నీ వింటూ ఉంటే మనలో చాలా మందికి అతను అసలు నిఖార్సైన నాయకుడేనా? లేక కరుడుగట్టిన రాక్షసుడా? అసలైన టిప్పు సుల్తాన్ వాస్తవ చరిత్ర ఏమిటి? అతనిపై నేటికీ మన దేశంలో పెద్ద ఎత్తున రాజకీయం ఎందుకు జరుగుతోంది - వంటి సందేహలెన్నో కలుగుతాయి. మరి అటువంటి సందేహాలన్నిటికీ సమాధానాలు తెలియాలంటే, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/zKCQ9dh7LLI ]

బ్రిటిష్ వాడి దాస్య శృంఖలాలనుండి బయటపడి ఏడు పదుల వత్సరాలు దాటినా, మన భారత దేశంలో నేటికీ మనకు తెలియకుండా మనపై చేస్తున్న అతి పెద్ద కుట్ర, చరిత్ర వక్రీకరణ. లేనిది ఉన్నట్లు, ఉన్నది లేనట్లుగా సర్దుకుపోయే మీమాంసలో మనం ఉన్నంత కాలం, తమ పెత్తనానికి ఎటువంటి లోటూ ఉండదనేది, మన దేశ రాజకీయ నాయకుల అభిప్రాయం. అందుకే స్వాతంత్ర్యం వచ్చిననాటి నుంచీ వారి మోచేతి నీళ్ళ రుచి మరిగిన కుహనా మేధావులూ, సెక్యులర్ ముసుగు ధరించిన రాజకీయ తోడేళ్ళూ కలిసి ఆడుతున్న నాటకం, మన దేశ అసలు చరిత్రను వక్రీకరించడం. అందుకోసం తాము చెప్పాలకున్న విషయాన్ని నయానో భయానో మన మెదళ్ళలోకి ఎక్కించే ప్రయత్నం చేయడం, అది కుదరని పక్షంలో మనను తికమక పెట్టడం అనే సూత్రాన్ని ఖచ్చితంగా పాటిస్తున్నారు. అందువల్లనే టిప్పు సుల్తాన్ వాస్తవ చరిత్ర మరుగున పడిందని చెప్పవచ్చు.

మరి ఆ మైసోర్ ముస్లిం రాజు నిజ స్వరూపం ఏమిటో తెలియాలంటే అతని అసలు చరిత్రను లోతుగా పరిశీలించాలని అంటున్నారు చరిత్రకారులు. వాస్తవ చరిత్ర ప్రకారం టిప్పు సుల్తాన్ గా పిలువబడే Fateh Ali పూర్వులు మన దేశానికి చెందిన వారు కాదు. కనీసం ఇతర ఇస్లాం రాజుల లాగా ఇక్కడి రాజులపై దండయాత్ర చేసి మన దేశంలో తమ సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించుకున్న చరిత్రా లేదు. టిప్పు పూర్వికులు ఈ దేశానికి పొట్టకూటి కోసం వలస వచ్చిన సామాన్య ఇస్లాం వలసదారులలో ఒకరు.

టిప్పు ముత్తాత అయిన Muhammad Ali, పర్షియా నుంచి భారత్ కు తన కుటుంబంతో వలస వచ్చాడని చరిత్రకారుల ద్వారా తెలుస్తోంది. ఇంకొందరు అతడు ఆఫ్ఘనిస్తాన్ నుంచి వచ్చాడని అంటారు. కొందరు చరిత్రకారులు మాత్రం టిప్పు సుల్తాన్ తండ్రి హైదర్ అలీ, తాము స్వయంగా ముహమ్మద్ ప్రవక్త తెగ అయిన అరబ్ ఖురేషికి చెందినవారుగా ప్రచారం చేసుకుంటుండే వాడని అంటారు. అయితే ఆ మాటలు కేవలం తాము ఉన్నత ముస్లిం వర్గానికి చెందిన వారని నిరూపించు కోవడానికి హైదర్ అలీ ఆడిన అబద్ధమని చాలామంది చరిత్రకారుల వాదన. ఏది ఏమైనా టిప్పు సుల్తాన్ వంశం ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది? ముస్లిం సామజిక వర్గంలో వారి స్థాయి ఏమిటి? వంటి విషయాలు మాత్రం గోప్యంగానే ఉండి పోయాయి. దీనిని బట్టి టిప్పు మూలాలు మన దేశానికి చెందినవి కావని మాత్రం తేటతెల్లమవుతోంది.

ఆ విధంగా టిప్పు ముత్తాత Muhammad Ali మన దేశానికి వచ్చి స్థిరపడి, కాలగమనంలో నాటి మైసూర్ వడయార్ రాజుల దగ్గర పనికి చేరాడు. ఆ తర్వాత టిప్పు తాత అయిన Fateh Muhammad, వడయార్ రాజుల సైన్యంలో చేరి, అనతి కాలంలోనే ఉన్నత పదవులు అందుకున్నాడు. దాంతో వడయార్ రాజులు Fateh Muhammad చేసిన సేవలకు గాను, అతనికి కోలార్ జిల్లాలోని బుధికోట ను జాగీరు గా ఇచ్చారు. అప్పటి నుంచి మెల్ల మెల్లగా వడయార్ రాజుల దగ్గర Fateh Muhammad తన ప్రాభవాన్ని పెంచుకుంటూ, తన కొడుకైన హైదర్ అలీని కూడా వడియార్ సైన్యంలో చేర్చాడు. అయితే, ఒక యుద్ధంలో ఆకస్మికంగా Fateh Muhammad చనిపోవడంతో, హైదర్ అలీ తన తమ్ముడు షాబాజ్ తో కలిసి వడయార్ రాజుల సైన్యంలో మరింత చురుకుగా పనిచేయడం మొదలు పెట్టాడు. నాడు వడయార్ రాజులకు ఇటు హైదరాబాద్ నవాబులతోనూ, అటు మరాఠాలతోనూ, మరోపక్క మలయాళ దేశ నాయకర్ రాజులతోనూ, కర్ణాటకలోని కొంతమంది సామంత రాజులతోనూ తగాదాలు ఉండేవి. అందులోనూ హైదరాబాద్ నవాబులకు నాటి బ్రిటిష్ పాలకుల అండదండలు కూడా ఉండటంతో, వడయార్ రాజులు ఆధునిక ఆయుధ సంపత్తి కోసం ఫ్రెంచ్ సేనలకు దగ్గరవ్వాల్సిన పరిస్థితి ఏర్పడింది.

ఈ క్రమంలో హైదర్ అలీ పలువురు ఫ్రెంచ్ అధికారులతో కలిసి పోరాటాలలో పాల్గొనడం, అక్కడ అతడు చాలా చురుకుగా పనిచేయడంతో, మెల్ల మెల్లగా వడయార్ రాజుల సైన్యంలో పెద్ద హోదాలకు చేరుకున్నాడు. ఒకానొక సందర్భంలో వడయార్ రాజు అజ్ఞాతంలోకి వెళ్ళవలసి రాగా, అదే అదనుగా తీసుకున్న హైదర్ అలీ కుట్ర పన్ని మైసూర్ పై పట్టుసాధించి, తనకు తానుగా సుల్తాన్ నని ప్రకటించుకున్నాడు.

అలా మోసపూరితంగా మైసూర్ మహారాజుగా మారిన హైదర్ అలీ, తనకు అడ్డు వస్తారని భావించిన వడయార్ రాజులకు నమ్మకస్తులనందరినీ అత్యంత కిరాతకంగా మట్టుబెట్టాడు. ఆ తర్వాత కొన్నేళకు మరాఠాలతో జరిగిన యుద్ధంలో తన కొడుకైన టిప్పును కూడా వెంటబెట్టుకుని వెళ్ళాడు. టిప్పుకు అదే మొదటి యుద్ధం అనీ, అందులో వారు విజయం సాధించారనీ చరిత్రకారులంటున్నారు. ఇదిలా ఉండగా, కొన్నేళ్ళకు హైదర్ అలీ వీపుపై ఏర్పడిన క్యాన్సర్ కణితి కారణంగా మరణించిన వెంటనే, అతని రెండవ భార్యకు పుట్టిన టిప్పు సుల్తాన్ మైసూర్ మహారాజుగా గద్దెనెక్కాడు.

అప్పటి నుంచి తన తండ్రి మోసంతో ఆక్రమించుకున్న రాజ్యాన్ని కాపాడుకోవడమే లక్ష్యంగా, దక్షిణ భారతం మొత్తాన్నీ తన ఆధినంలోకి తెచ్చుకోవాలని కలలుగన్నాడు. అతనికున్న మరో అతి పెద్ద కల, దక్షిణ భారతావని మొత్తాన్నీ ఇస్లాం రాజ్యంగా మార్చడం. అందుకతను తన రాజ్యంలోని కొన్ని వేల ఆలయాలను ద్వంసం చేయించాడు. ఎంతో మంది హిందువులను చిత్ర హింసలు పెట్టి ఇస్లాంలోకి మార్చాడు, ఎదురు తిరిగిన వారిని అత్యంత కిరాతకంగా చంపించాడని, Lewis Rice అనే చరిత్రకారుడు వ్రాసిన Mysore and Coorg అనే పుస్తకంలో స్పష్టంగా ప్రస్థావించాడు.

టిప్పు సుల్తాన్ పాలనలో అతడు పెట్టిన బాధలను తట్టుకోలేక మతం మారినవారు మారిపోగా, చాలా మంది ఘోరమైన మరణాన్ని పొందగా, ఎంతోమంది హిందువులు దేశంలోని ఇంతర ప్రాంతాలకు వలసలు వెళ్లిపోయారు. ఇక రాజ దర్బార్ లో కీలక పదవులలో నుంచి దాదాపుగా హిందువులందరినీ తొలగించి, వారి స్థానాలలో అర్హత ఉన్నా లేకున్నా ముస్లింలను మాత్రమే చేర్చుకునే వాడు. అయితే ఒక్క దివాన్ పదవిలో మాత్రం పూర్ణయ్య అనే బ్రాహ్మణ పండితుడిని కొనసాగించాడు. దీని వెనుక టిప్పు తండ్రి హైదర్ అలీ నిర్ణయం ఉందని తెలుస్తోంది.

హైదర్ అలీ సైన్యాధికారిగా మారినప్పుడు, అతడు పాల్గొన్న యుద్ధాలలో ఇతర రాజ్యాల నుంచి పెద్ద మొత్తంలో సంపదను దోచుకుని వచ్చేవాడు. అందులో చాలా భాగం వడయార్ రాజులకు ఇవ్వకుండా హైదర్ అలీ రహస్యంగా దాచుకునేవాడు. అలా దాచిన సొత్తు పెద్ద ఎత్తున ఉండటంతో, చదువురాని హైదర్ అలీ ఖండే రావు అనే బ్రాహ్మణుడి సహాయంతో, ఆ సొత్తు వివరాలను గ్రంధస్తం చేయించాడు. ఈ క్రమంలో ఖండే రావు హైదర్ అలీ దోచుకువచ్చిన సంపదను లెక్క కట్టడానికి, ఓ పద్దతిని కనుగొన్నాడు. దాని ద్వారా హైదర్ అలీ కూడా సులువుగా తన సంపదను లేక్కపెట్టగలిగే వాడని చరిత్రకారులు చెబుతారు. హైదర్ అలీ వడియార్ రాజులను మోసం చేసి మైసూర్ ను ఆక్రమించుకోవడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, ఈ ఖండే రావ్ హైదర్ అలీ కి ఎదురు తిరిగి వడయార్ రాజులకు మద్దతుగా నిలిచాడు. దాంతో హైదర్ అలీ మైసూర్ ని ఆక్రమించుకున్న తర్వాత, ఖండే రావ్ ను వెతికి పట్టుకుని మరీ అత్యంత కిరాతకంగా చంపేశాడు.

అప్పటి నుంచి అతనికి చాలా రోజులపాటు సరైన దివాన్ లోటు ఉండి పోయింది. ఒకనాడు Krishnacharya Purnaiah అనే బ్రహ్మణుడు కోటలో సరైన దివాన్ లేడని తెలుసుకుని, తనకు తెలిసిన వారి ద్వారా హైదర్ అలీ కొలువులోని ఆర్ధిక శాఖలో చేరాడు. పనిలో బాగా కష్టపడే స్వాభావం, అందమైన చేతి వ్రాత, అద్భుతమైన జ్ఞాపక శక్తి, లెక్కలలో అపారమైన పట్టు, పలు భాషలలో అనర్గళంగా మాట్లాడగలగటం వంటి అతడి ప్రత్యేక నైపుణ్యతలు హైదర్ అలీ దృష్టిలో పడ్డాయి. చాలా కాలంగా తాను వెతుకుతున్న మనిషి అతనేనని నిర్ణయించుకుని, అతనికి దివాన్ పదవిని అప్పగించాడు హైదర్ అలీ. అప్పటి నుంచి అతనిని దివాన్ పూర్ణయ్య అని పిలిచేవారు. అయితే హైదర్ అలీ చనిపోయే ముందు మాత్రం, తన తర్వాత కూడా పూర్ణయ్యను దివాన్ గా కొనసాగించమనీ, ఖజానా లెక్కలపై అతకి ఉండే పట్టు మరెవరికీ ఉండదనీ చెప్పాడు. అలా తండ్రి నిర్ణయించిన పూర్ణయ్యను తన అవసరం దృష్ట్యా ఆస్థానంలో కొనసాగనిచ్చాడు టిప్పు.

అలా పుర్ణయ్యతో పాటు, మరో ఇద్దరు బ్రాహ్మణలు కూడా టిప్పు సంస్థానంలో ఉండేవారు. వారిద్దరూ జ్యోతిష్యంలో అమోఘమైన ప్రతిభావంతులు. టిప్పుకు స్వయంగా జాతకాలపై అమితమైన నమ్మకం ఉండటంతో, ఆ ఇద్దరు బ్రాహ్మణులను కూడా టిప్పు తన దగ్గర ఉండనిచ్చాడని తెలుస్తోంది. తన స్వలాభం కోసం తప్పనిసరి పరిస్థితులలో తన దగ్గర కొనసాగనిచ్చిన ముగ్గురు బ్రాహ్మణులను చూపించి టిప్పును మహోన్నత వ్యక్తిగా నిరూపించే ప్రయత్నం చేస్తున్నారు, నేటి కుహనా చరిత్రహీనులు.

M H Gopal అనే చరిత్రకారుడు రాసిన Tipu Sultan’s Mysore, an Economic History అనే పుస్తకం చదివితే, అతడు చేసిన దారుణాల గురించి కళ్ళకు కట్టినట్లు కనపడుతుంది. ఆయన రాసిన దాని ప్రకారం, నాడు టిప్పు రాజ్యంలోని హిందువులు ముస్లింలుగా మారితే, భారీ మొత్తంలో డబ్బు ముట్ట చెప్పవాడనీ, తన రాజ్యంలో విధించే పన్నులలో ముస్లింలకూ, ఇస్లాం మతంలోకి మారిన వారికీ, భారీ మినహాయింపులు ఉండేవనీ తెలుస్తోంది. హిందువులుగా కొనసాగిన వారిపై మాత్రం చిత్ర విచిత్రమైన పన్నులు విధించి, వారిని అష్టకష్టాల పాలు చేసేవాడు. ఆ పన్నులు కట్టలేక చేతులెత్తేసినవారిని ఇస్లాంలోకి మారమని బలవంత పెట్టే వాడనీ, అప్పటికీ ఒప్పుకోకపోతే వారి ఆస్థులను జప్తు చేసి, కట్టు బట్టలతో నడిరోడ్డుపైకి గెంటించేవాడనీ, M H Gopal రాసిన పుస్తకంలో స్పష్టంగా వ్రాయబడి ఉంది.

టిప్పుకు ముందు వరకూ మైసూర్ లో ఉండే అధికారిక లెక్కలనూ, ఇతర వివరాలనూ గ్రంధస్తం చేయడానికి కన్నడ భాషనే ఉపయోగించే వారు. అలా రాసిన పుస్తకాలను ఆ తర్వాత మరాఠా భాషలోకి తర్జుమా చేసే వారు. అయితే టిప్పు ఆ సంప్రదాయాన్ని పక్కన పెట్టి, తన రాజ్యంలో అధికారిక లెక్కలూ, గ్రంధాలూ, ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాలలో పర్షియన్ భాష ఉండేలా చర్యలు తీసుకున్నాడు.

ఇక టిప్పు రాసిన రక్త చరిత్రలో అత్యంత దారుణమైన అధ్యాయాలుగా మలబార్ యుద్ధాన్ని పేర్కొంటారు. అతడు చేసిన ఆ యుద్ధంలో మలబార్ పై ఘన విజయం సాధించాడు. అయితే ఈ క్రమంలో అతడు హిందువుల రక్తం ఏరులై పారించాడనీ, ఆడవారూ, పిల్లలు అనే తేడా లేకుండా హిందువులను చిత్ర హింసలు పెట్టి చంపించాడనీ, కొన్ని వేల హిందూ ఆలయాలను ధ్వంసం చేయించాడనీ, K. N. Panikkar తెలిపారు. ఇదే విషయాన్ని William Logan అనే ఆంగ్ల రచయిత, Malabar Manual అనే పుస్తకంలో వివరంగా వ్రాశారు.

మలబార్ యుద్ధంలో అతడు చేసిన దారుణ మారణకాండను గొప్ప విజయంగా భావిస్తూ, ఆఫ్ఘానిస్తాన్, పర్షియా దేశాలలోని ఇతర రాజులకు ఉత్తరాలు రాసేవాడు. ఆ ఉత్తరాలలో తాను ఏకంగా నాలుగు లక్షల మంది హిందువులను ముస్లింలుగా మార్చేశాననీ, దానికోసం కాఫిర్లుగా వారికి వారు పరిగణించుకునే హిందువులను, ముఖ్యంగా బ్రాహ్మణులను వేలాది మందిని చంపించాననీ వ్రాశాడు. హిందుస్థాన్ ని అల్లా రాజ్యంగా మర్చేవరకూ తన పోరాటం కొనసాగుతుందనీ, అందుకు వారి సహాయం కూడా కోరినట్లుగా ఆ ఉత్తరాలలో ఉన్నదని, వాస్తవ చరిత్రకారులంటున్నారు.

ఇలా చెప్పుకుంటూ పొతే టిప్పు సుల్తాన్ ఆగడాలకు పెద్ద పెద్ద పుస్తకాలు కూడా సరిపోవని వాస్తవ చరిత్రకారులంటున్నారు. అయితే అతను బ్రిటిష్ వారిపై చేసిన పోరాటం కారణంగా నేటి సెక్యులర్ నాయకులూ, కుహనా మేధావులూ టిప్పును గొప్ప దేశ భక్తుడిగా చిత్రీకరించడం మొదలు పెట్టారు. చరిత్ర ప్రకారం టిప్పుకూ బ్రిటిష్ వారికీ రెండు విషయాలలో వ్యవహారం చెడటం వల్లనే యుద్ధాలు జరిగాయని చరిత్రకారులంటున్నారు. మొదటి సందర్భంలో టిప్పు తండ్రి హైదర్ అలీ వడయార్ రాజుల దగ్గర సైన్యాధికారిగా ఉన్నప్పుడు, వడయార్ శత్రువైన ఒక సామంత రాజును యుద్ధంలో ఓడించి, అతని సంపదను దోచుకు వెళ్ళాడు. ఆ రాజ్యం రాయలసీమను ఏలుతున్న నవాబులకు సన్నిహిత రాజ్యం కావడం, వారికి బ్రిటిష్ వారి అండదండలు ఉడటంతో, బ్రిటిష్ వారితో పొత్తు పెట్టుకోవాలని చూస్తున్న హైదర్ అలీ కి, ఆ ఘటన పెద్ద ఎదురు దేబ్బగా తయారయ్యింది. దాంతో అప్పటి నుంచీ బ్రిటిష్ పాలకులు హైదర్ అలీని అణచడానికి తమ ప్రయత్నాలు మొదలు పెట్టారు.

ఇక టిప్పు సుల్తాన్ అయ్యాక.. దక్షిణ భారతాన్ని మొత్తం తన నియంత్రణలోకి తీసుకోవాలనే దురాశతో, బ్రిటిష్ పాలకుల ఆలోచనలపై నీళ్ళు చల్లాడు. ఎలాగైనా భారత దేశాన్ని తమ హస్తగతం చేసుకోవాలని భావించిన బ్రిటిష్ పాలకులు, టిప్పు ఆలోచనకు అడ్డుగా నిలిచారు. దాంతో టిప్పు బ్రిటిష్ వారిపై తిరుగుబాటు చేయక తప్పలేదు. ఒకపక్క బ్రిటిష్ వారికీ, మరో పక్క హిందువులను నాశనం చేస్తున్న టిప్పు కీ బుద్ధి చేప్పాలనే ఉద్దేశంతో, మరాఠాలు మైసూరు పై పలు దఫాలుగా దాడులు చేయడంతో, టిప్పు కి హిందువుల మద్దతు తప్పనిసరిగా మారింది. అప్పటి నుంచీ టిప్పు హిందువుల మద్దతుపొంది, వారి ద్వారా యుద్ధాలలో తాను బలం పుంజుకోవాలనే తలంపుతో, కొన్ని ఆలయాలకు మరమ్మతులు చేయించడం, శృంగేరీ పీఠానికి విరాళాలు ఇవ్వడం, తన ఆస్థానంలో హిందూ అధికారుల సంఖ్యను పెంచడం వంటి చర్యలు తీసుకున్నాడని, చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు. దీనిని బట్టి, కుహనా మేధావులూ, సెక్యులర్ నాయకులూ చిత్రీకరిస్తున్న విధంగా టిప్పు మన దేశపు ఉత్తమ నాయకుడు మాత్రం కాదనీ, మిగిలిన ముస్లిం రాజులలాగానే అతను కూడా కరుడుగట్టిన రాక్షసుడేననీ వాస్తవ చరిత్రకారులు ఘంటాపధంగా చెబుతున్నారు. అసలైన చరిత్రను తెలుసుకుని భావితరాలకు తెలియజేయడం, సరైన నాయకులను జాగ్రత్తగా ఎన్నుకోవడం మనందరి బాధ్యత. ప్రతి ఒక్కరూ అలక్ష్యం చేయకుండా తమ ఓటు హక్కును ఎటువంటి ప్రలోభాలకూ లోనుకాకుండా వినియోగించుకోవాలని ప్రార్ధిస్తున్నాను..

🚩 జై భారత్ 🙏

Channel Post Link: https://www.youtube.com/post/UgkxDeubTJ3GwyUo_jR4ZQRsfCotzH4hbpsw

Science vs Faith: Can the Miracles of Sabarimala Be Explained? శబరిమల అయ్యప్ప స్వామి గురించి నమ్మలేని నిజాలు!

 

శబరిమల అయ్యప్ప స్వామి గురించి నమ్మలేని నిజాలు!

‘స్వామియే శరణమయప్ప’ అంటూ మండలం రోజులపాటు నిష్టగా స్వామి మాల ధరించి, హరిహరసుతుడికై ఆర్తిగా భజనలు చేస్తారు అయ్యప్ప భక్తులు. ఆ మణికంఠుడిపై ఉన్న అపారమైన భక్తికి నిదర్శనంగా, ప్రతి సంవత్సరం కోట్లాది మంది ఎంతో నిష్టతో కూడుకున్న అయ్యప్ప మాలను ధరించి, మండలం రోజుల పాటు తూచా తప్పకుండా నియమ నిబంధనలు పాటించడం, మండలం పూర్తయ్యాక శబరిమలకు వెళ్లి దీక్ష విరమించడం వంటివి చూస్తూ ఉంటాము. మరీ ముఖ్యంగా కార్తిక మాసం వచ్చిందంటే ఎక్కడ చూసినా అయ్యప్ప మాల ధరించిన స్వాములు మన చుట్టూ ఎంతో మంది మనకు కనిపిస్తుంటారు. స్వాములు చేసే భజనలలోనూ, ప్రవచించే గాధలను వింటుంటే, అసలు అయ్యప్ప స్వామి ఎవరు? ఆయన ఎప్పుడు? ఎలా జన్మించారు? ఎక్కడ వెలిశారు - వంటి సందేహాలు కొంతమందికి కలుగుతుంటాయి. ఇప్పుడున్న ఆలయం ఎవరు? ఎప్పుడు కట్టారు? ఆ క్షేత్ర విశేషాలేమిటి? అసలు అయ్యప్ప స్వాములు శనికి ప్రీతిపాత్రమైన నలుపు రంగు వస్త్రాలు ధరించడానికి కారణం ఏమిటి వంటి విషయాలు మనలో చాలా మందికి తెలియదు. ఈ ఆలయంలోని మూలవిరాట్టుకు సంబంధించి మనం గతంలో చేసిన వీడియో లింక్ ను చూడని వారి కోసం పొందు పరుస్తున్నాను. ఇక క్షేత్ర విశేషాలు తెలుసుకోవడానికి, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/Cn6pqpQdUTw ]

క్షీరసాగరమధనానంతరం, దేవతలకూ రాక్షసులకూ అమృతం పంచేందుకు శ్రీ మహావిష్ణువు మోహినిగా అవతరించిన విషయం తెలిసిందే. ఆ తరువాత మోహినిని చూసి గరళ కంఠుడు ఆకర్షింపబడడం, వారి కలయిక వలన శివకేశవుల తేజస్సుతో, ధనుర్మాసం 30వ రోజు శనివారం, పంచమి తిథి, ఉత్తరా నక్షత్రం వృశ్చిక లగ్నంలో అయ్యప్ప జన్మించాడు. ఆ తరువాత తండ్రియైన జగత్పిత ఆజ్ఞమేరకు పంపా సరోవర తీర ప్రాంతంలో, కంఠంలో మణిమాలతో శిశురూపంలో అవతరించాడు స్వామి.

ఆ సమయంలో దైవ ప్రేరణవలన వేట నిమిత్తం అటుగా వచ్చిన పందళ దేశాధీశుడూ, గొప్ప శివభక్తుడూ అయిన రాజశేఖరుడు, సంతానం లేక అల్లాడిపోతున్న తనను కరుణించి ఈశ్వరుడే ఆ శిశువును ప్రసాదించాడని తలచి, ఆనందంతో ఆ బిడ్డను అంతఃపురానికి తీసుకువెళ్ళాడు. మణికంఠుని సాత్విక గుణాలవల్ల కొందరు 'అయ్యా అని, మరికొందరు 'అప్పా అని, ఇంకొందరు రెండు పేర్లూ కలిపి 'అయ్యప్ప' అని పిలిచేవారు. తగిన వయసు రాగానే మహారాజు అయ్యప్పకు రాజ్య పట్టాభిషేకం జరపాలని అనుకున్నాడు. కానీ తండ్రి ఇచ్చిన రాజ్యాన్ని వద్దని, తనకు ఒక ఆలయం నిర్మించి ఇవ్వమని కోరాడు మణికంఠుడు. అందుకు నియమం ఏమిటంటే, తానొక బాణం వదులుతాననీ, ఆ బాణం ఎక్కడ పడుతుందో అక్కడ తనకు ఆలయం నిర్మించాలనీ చెప్పాడు. అలా కట్టిన ఆలయమే శబరిమల ఆలయం. శబరిమల ఆలయ నిర్మాణంలో పరశురాముడు కీలక పాత్ర పోషించారు. అక్కడ అయ్యప్ప స్థిర నివాసం ఏర్పరచుకుని, భక్తుల పూజలందుకుంటున్నాడని చరిత్ర విదితం.

అధికారిక సమాచారం ప్రకారం మొదటిలో శబరిమలకు వెళ్ళడానికి ఎరుమేలి అని పిలువబడే ఒకే ఒక్క మార్గం ఉండేది. మాస పూజలకూ, ప్రత్యేక పూజలకూ, ఆలయ సిబ్బందీ, తాంత్రి, మేల్ శాంతి వంటి వారెవరైనా ఈ మార్గంలోనే వెళ్ళి వచ్చేవారు. పూర్తిగా అడవి ప్రాంతం కావడం చేత ఆలయానికి ఎప్పుడు, ఎవరు వెళ్లాలన్నా బృందాలుగా మాత్రమే వెళ్లేవారు. అందుకే భక్తులు కూడా జట్లుగా వెళ్లడం ఆనవాయితీగా వస్తోంది.

[ శబరిమల అయ్యప్ప! దైవ స్థాపిత విగ్రహం ఏమయ్యింది?: https://youtu.be/Z1osWZdk17g ]

సుమారు 200 సంవత్సరాల క్రితం, అంటే, 1819 లో, 70 మంది శబరిమల యాత్ర చేశారనీ, ఆ సంవత్సరం అన్ని ఖర్చులూ పోను, ఆలయానికి వచ్చిన ఆదాయం ఏడురూపాయలనీ, పందళరాజ వంశీయుల రికార్డులలో ప్రస్తావించబడి ఉంది. 1907వ సంవత్సరం వరకూ శబరిమల అయ్యప్ప ఆలయ పైకప్పు కేవలం ఎండుగడ్డి, ఆకులతో కప్పబడివుండేది. అక్కడే స్వామి శిలా విగ్రహానికి పూజలు జరిగేవి. కొన్ని దశాబ్దాల క్రితం దేవాలయం అగ్ని ప్రమాదానికి గురి కావడంతో మరల ఆలయాన్ని పునర్నిర్మించినట్లు తెలుస్తోంది.

ఈ సారి శిలా విగ్రహానికి బదులు, అయ్యప్ప విగ్రహాన్ని పంచలోహాలతో తయారు చేయించి ప్రతిష్టించారు. పంచ లోహ విగ్రహం ప్రతిష్ఠించాకే శబరిమల వైభవం పెరిగిందని ఆధ్యాత్మిక వేత్తలు చెబుతున్నారు. ఈ దేవాలయం 1935 వరకు ట్రావెన్‌కోర్ మహారాజా సంస్థానంవారి ఆధీనంలో ఉండేది. 1935లో ఆలయ బాధ్యతలు ట్రావెన్‌కోర్ దెవస్థానం బోర్డువారికి అప్పగించబడ్డాయి. ఆ తరువాత భక్తుల సంఖ్య గణనీయంగా పెరగడంతో, జ్యోతి దర్శనానికే కాకుండా, మండల పూజలకు కూడా శబరిమల ఆలయం తెరవడం మొదలుపెట్టారు.

పంబా ప్రాజెక్టు నిర్మాణ సమయంలో చాలక్కాయ మార్గం, వడిపెరియార్ మార్గం ఏర్పడిన తరువాత, శబరిమలకు వచ్చే భక్తుల తాకిడి బాగా పెరిగింది. 1945వ సంవత్సరం నుండి భక్తుల సంఖ్య ఇంకా పెరగడంతో, విషు, పంకుని ఉత్తారం, ఓణం వంటి పండుగ దినాలలో కూడా ఆలయాన్ని తెరవడం ప్రారంభించారు. శబరిమలకు వచ్చే భక్తులు పెరగడాన్ని చూసి కొందరికి కన్ను కుట్టి, 1950లో, దెవలయాన్నీ, విగ్రహాన్నీ ధ్వంసం చేశారు. అలా పరశురామ నిర్మితమైన దేవాలయం మూడుసార్లు అగ్నికి ఆహుతి అయ్యింది. భక్తుల విరాళాలతో దేవస్థానం బోర్డు వారు ఇప్పుడున్న ఆలయాన్ని పునర్నిర్మించి, ఇప్పుడు మనకు కనిపించే స్వామివారి పంచలోహ విగ్రహాన్ని ప్రతిష్టించారు. ఈ విగ్రహాన్ని చెంగనూరు వాస్తవ్యులైన శ్రీ అయ్యప్పన్, శ్రీనీలకంఠన్ అనే శిల్పులు తయారు చేసినట్లు తెలుస్తోంది.

దేవస్థానం ముఖ్యతాంత్రి అయిన శ్రీకాంతారు శంకర తాంత్రి, 1951, జూన్ 7వ తేదీన వేదపండితుల మంత్రాలూ, భక్తుల శరణుఘోషల మధ్య ఈ విగ్రహాన్ని ప్రతిష్ఠించారు. అప్పటి వరకు కేరళీ కేళి విగ్రహంగా కీర్తించబడిన అయ్యప్ప, అక్కడి నుంచి భారత కేళి విగ్రహంగా కీర్తించబడుతూ, ఈ నాడు భూతళ కేళి విగ్రహంగా ప్రపంచమంతటా పూజింప బడుతున్నాడు.

[ శబరిమల కొండలపై నెలకొన్న ఆశ్చర్యకర నిజాలు - మకరజ్యోతి రహస్యాలు!: https://youtu.be/307e0iCsUdE ]

ఈ విషయంలో శబరిమల తపస్వి శ్రీ విమోచనానంద స్వామి కృషి ఎంతో మెచ్చుకోదగ్గది. 1950లో శబరిమలలోని అయ్యప్ప ఆలయం అగ్నికి ఆహుతి అయినప్పుడు, శ్రీ విమోచనానంద స్వామి హిమాలయాలలో సంచరిస్తూ, బదరీనాథ్ లో ఉన్నప్పుడు ఈ వార్త విన్నారు. శబరిమల ఆలయాన్ని ధ్వంసం చేశారు కాబట్టి, భారతదేశమంతటా అయ్యప్ప ఆలయాలు నిర్మించి, అతిత్వరలో ప్రపంచమంతటా సామిని కీర్తించేటట్లు చేస్తానని శపథం చేశారాయన. ఆ మహానుభావుడు కాశీ, హరిద్వార్, పూనా, ముంబయి, కరుపత్తూరు, శ్రీరంగపట్టణం మొదలైన ప్రాంతాలలో అయ్యప్ప ఆలయాలు నిర్మింపచేయడానికి దోహదపడ్డారు. ఆయన కోరిక నెరవేరి, దేశమంతటా ఎన్నో అయ్యప్ప ఆలయాలు నిర్మితమవ్వడమే కాకుండా, దేశ విదేశాలనుంచి భక్తులు శబరిమలకు వచ్చి దర్శనం చేసుకుంటున్నారు.

ఇదిలా ఉండగా, 1980కి వచ్చేసరికి, శబరిమలకు వచ్చే భక్తుల సంఖ్య మరింతగా పెరిగిపోవడంతో, దేవస్థానం బోర్డువారు శ్రద్ధ తీసుకుని, పంబపై వంతెన, పంబ నుండి విద్యుద్దీపాలూ, మంచి నీటి కొళాయిలూ, స్వాముల విశ్రాంతి కోసం పెద్ద పెద్ద షెడ్లూ నిర్మించినట్లు, ఆలయ రికార్డ్స్ పేర్కొంటున్నాయి.

ఇక శబరిమల పేరు చెప్పగానే అందరకీ గుర్తుకు వచ్చేది, పదునెట్టాంబడిగా పిలువబడే 18 బంగారు మెట్లు. అయ్యప్ప స్వామి సన్నిధానంలోని పదునెట్టాంబడిని స్వయంగా పరశురాముడే నిర్మించారు. ఆ రాతి మెట్లపైనే 1984 వరకు భక్తులు ఎక్కేవారు. ఈ మెట్లను తాకడం వల్ల తమ పాపాలు తొలగిపోతాయని భక్తులు విశ్వసిస్తారు. స్వాములు వెళ్ళే పడిని బట్టి, ఆ మెట్టుపై కొబ్బరికాయ కొట్టి మెట్లెక్కే ఆచారం ఉండేది. అందువల్ల మెట్లు కొంత మేర అరిగిపోయాయి. పైగా అలా మెట్లపై కొబ్బరికాయలు కొట్టడం వలన ఆ ముక్కలు కాళ్ళకు గుచ్చుకుని భక్తులు ఇబ్బంది పడే వారు. దానితో 1985 లో భక్తుల విరాళాలతో ఆ 18 మెట్లకూ పంచలోహ కవచాన్ని మంత్ర సహితంగా కప్పివేశారు. దీనివలన 18 మెట్లు ఎక్కడం స్వాములకు సులభరతమైంది. దీనికి ముందు భక్తుల రద్దీ పెరగడం వలన తొక్కిసలాటలు లేకుండా ఉండటానికి వీలుగా, 1982లో ప్లై ఓవరు బ్రిడ్జి కట్టి, దానిపై నుండి 18 మెట్లు ఎక్కిన తర్వాత, క్యులో వెళ్ళడానికి ఏర్పాట్లు చేసారు.

1985 నుండి అక్కడ స్థిర నిర్మాణాలెన్నో చేయడంవలన, శబరిమల స్వరూపం పూర్తిగా మారిపోయింది. బెంగళూరుకు చెందిన భక్తుడొకరు శబరిమల ఆలయంపైన బంగారు రేకులతో తాపడం చేయడానికి పూనుకుని, 2000వ సంవత్సరంలో పూర్తిచేయడంతో శబరిమల స్వర్ణదేవాలయంగా మారింది. శబరిమల ఆలయంలో వంశ పారంపర్య ముఖ్య పూజారిని తాంత్రి లేక తంత్రి అని పిలుస్తారు. పరశురాముడు వీరిని పూజ కొరకు ఆంధ్రా కృష్ణాజిల్లా నుండి తీసుకెళ్ళారని చెబుతారు. ప్రస్తుతం శ్రీరాజీవ్ తాంత్రి ఆధ్వర్యంలో, శబరిమల దేవాలయంలో పూజలు జరుపబడుతున్నాయి. శబరిమల దేవాలయంలో పూజలు జరిపించడానికి, మేల్ శాంతిగా పిలువబడే పూజారిని, ప్రతి సంవత్సరం లాటరీ ద్వారా ఎన్నుకుంటారు. దేవస్థానంవారికి వచ్చిన దరఖాస్తులను పరిశీలించిన తరువాత, వాటిలో పదింటిని ఎంపిక చేసి, ఆ పేర్లను చీటీలపై రాసి ఒక డబ్బాలో ఉంచుతారు. దానిని అయ్యప్ప విగ్రహం ముందుంచి, ఒక చిన్నపిల్లవాని చేత లాటరీ తీయిస్తారు. అందులో ఎవరి పేరు వస్తే, వారు ఆ సంవత్సరానికి శబరిమలలో మేల్ శాంతిగా వ్యవహరిస్తారు.

ఇక స్వామి వారి ఆభరణాలను పందళలో భద్రపరచి ఉంచుతారు. ప్రతీయేటా జనవరి 14వ తారీఖు నాటికి, అంటే, మకరసంక్రాంతి రోజున పందళం నుండి శబరిమలకు మూడు పెట్టెలలో, 84 కిలోమీటర్ల ఆడవి మార్గంలో నడుచుకుంటూ మోసుకు వస్తారు. ఈ ఆభరణాలు తేవడానికి పందళంలోని భాస్కరన్ పిళ్లై వారి కుటుంబం బాధ్యత వహిస్తుంది. వీరు మొత్తం 11 మంది. వారంతా 65 రోజులు దీక్షలో ఉండి, తిరువాభరణాలను శబరిమలకు తీసుకు వస్తారు.

వీరు జనవరి 12 మధ్యాహ్నం పందళంనుండి బయలుదేరి, మధ్యలో రెండు రాత్రిళ్ళు విశ్రాంతి తీసుకుని, 14వ తేదీ సాయంత్రం 6 గంటలకు శబరిమల సన్నిధానం చేరతారు. ఆభరణాల వెంట పందళరాజ వంశస్తులలో పెద్దవాడు కత్తి పట్తుకుని నీలిమల వరకు వచ్చి, అక్కడ విశ్రమిస్తాడు. తిరు ఆభరణాలు స్వామివారికి అలంకరించి, కర్పూరహారతి గుళ్ళో ఇవ్వగానే, తూర్పుదిక్కు పొన్నాంబళమేడు నుండి భక్తులకు జ్యోతి దర్శనం అవుతుంది. ఇరుముడి లేకుండా తాంత్రీ, పందళరాజు, తిరు ఆభరణాలు మోసేవారూ పదునెనిమిది మెట్లెక్కుతారు. మరల జనవరి 20వ తారీఖు నాడు, పందళరాజు వెంటరాగా, తిరు ఆభరణాల మూడు పెట్టెలను తిరిగి పందళం తీసుకు వెళ్ళి భద్రపరుస్తారు. ప్రతి ఏటా స్వామివారి ఆభరణాలు తరలిస్తున్న సమయంలో వాటికి రక్షణగా ఆకాశంలో ఒక గరుడ పక్షి తిరుగుతుండడం స్వామి వారి లీలగా భక్తులు భావిస్తారు.

ఇక అయ్యప్ప మాలధారణ చేసిన 41 రోజులపాటు నల్లటి వస్త్రాలు ధరించడానికి కారణం విషయానికి వస్తే, నవగ్రహాల ప్రభావం మానవలోకంలో దుష్ప్రభావం చూపించకుండా, శని, రాహు, కేతు మొదలైన గ్రహాల వల్ల ఆపదలు రాకుండా సదా కాపాడే మహిమాన్వితమైన దైవం అయ్యప్ప స్వామి! అయ్యప్ప భక్తులపై తన ప్రభావం చూపించనని, 'శని' భగవానుడు అయ్యప్పకు వాగ్దానం చేశాడు. అందుకే శనికి ప్రీతిపాత్రమైన నల్లని దుస్తులను తన దీక్షాకాలంలో ధరించాలని అయ్యప్ప మానవులకు నియమం పెట్టాడు. దీక్ష సమయంలో ఒక్కసారి నల్లని దుస్తులను ధరించిన వారికి, జీవితాంతం శని ప్రభావం వుండదని 'అయ్యప్ప' స్వాముల నమ్మకం.

ॐ 🚩 స్వామియే శరణమయ్యప్ప 🙏

Post Link: https://www.youtube.com/post/Ugkxyzd7nnaCy6yTu7KB4apP-3lm-7zwrWJb

KALKI AVATAR: The Final Chapter of Kaliyuga | Hindu Prophecy Revealed | కల్కి జన్మరహస్యం

 

‘కల్కి జన్మరహస్యం’

ప్రతి కలియుగంలోనూ ‘కల్కి భగవానుడు’ అవతరిస్తాడా?

సంస్కృతంలో ‘కల్కి’ అంటే దోషాలను హరించేదని అర్థం. దోషాల నుంచి విముక్తి కలిగించే అవతారం కాబట్టే ఆయనకు కల్కి అని నామకరణం జరిగిందని పురాణాల ద్వారా తెలుస్తుంది. కల్కి అవతారాన్ని పూజించడం వల్ల శత్రువుల నుండి విముక్తి లభిస్తుందని శాస్త్ర విదితం..  ధర్మపరులనూ, భగవద్బంధువులనూ హింసిస్తూ, ఈ భూమిపై అధర్మం పెచ్చుమీరిన వేళ తాను స్వయంగా అవతరించి అధర్మాన్ని నాశనంగావించి, ధర్మ సంస్థాపన చేస్తానని భగవత్ గీతలో స్వయంగా శ్రీకృష్ణ పరమాత్ముడు తెలియజేశాడు. ఈ క్రమంలో మన పురాణాలలో ప్రస్థావించబడిన దశావతారాల గురించీ, వాటిలో మొదటి మూడు యుగాలలో ఆ నారాయణుడు పూనుకున్న తొమ్మిది అవతారాల గురించీ మనం గతంలో చేసిన ‘దశావతారాల’ వీడియోలో చెప్పుకున్నాము. ఇక ప్రస్తుతం నడుస్తున్న కలియుగంలో పాపం పెచ్చుమీరి పోయినప్పుడు, చెడును నాశనం చేసి ధర్మాన్ని పునఃస్థాపించడం కోసం ఆయన పదవ అవతారమైన కల్కి భగవానుడిగా అవతరించి, కలి ప్రభావం చేత భారంగా తయారైన భూమిని ఉద్ధరిస్తాడన్న విషయం కూడా తెలిసిందే. అలా ఆయన కలియుగాన్ని ముగించి, భూమిపై సత్యయుగాన్ని తిరిగి స్థాపిస్తాడని వివరించబడింది. భాగవతంలోని పన్నెండవ స్కందంలోని రెండవ అధ్యాయంలో, కల్కి భగవానుడి అవతారం గురించి పూర్తి వివరాలు పేర్కొనబడి ఉన్నాయి. అసలు కల్కి అవతార విశేషాలేమిటి? ఆయన మనం ఉంటున్న ఈ భూమిపైకి ఎలా రాబోతున్నాడు..? ప్రతి మహాయుగంలోని కలియుగంలో కల్కి అవతరిస్తాడా? వంటి సందేహాలన్నింటికీ సమాధానాలు తెలియాలంటే, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/PW44FirZJ6Q ]

మన పురాణాల ప్రకారం, కృత యుగంలో ధర్మం నాలుగు పాదాలపై హుందాగా నడిస్తే, త్రేతాయుగంలో మూడు పాదాలపై, ద్వాపర యుగంలో రెండు పాదాలపై నడిచినట్లు వివరించబడింది. ఇక కలి యుగంలో ధర్మం కేవలం ఒక్క పాదంపై మాత్రమే నడుస్తుందన్న విషయం కనిపిస్తూనే వుంది. అంటే కలి ప్రభావం చేత ఈ యుగంలో దాదాపుగా ధర్మం అంతరించిపోనుందని తెలుస్తోంది. అటువంటి దారుణ పరిస్థితుల నుంచి భూమిని కాపాడి, మళ్ళీ ధర్మం నాలుగు పాదాలపై నడిచే కృత యుగాన్ని తీసుకురావడానికి, సాక్ష్యత్తు శ్రీ మహా విష్ణువు కల్కి అవతారంలో వస్తాడని, వ్యాస విరచిత శ్రీమద్భాగవతంలో చెప్పబడింది. అగ్ని పురాణం, పద్మ పురాణం, విష్ణు పురాణం వంటి పురాణాలలోనూ కల్కి భగవానుడి ఆగమన వివరాలూ, వచ్చిన తరువాత ఆయన చేయబోయే పనులను గురించీ పేర్కొనబడివుంది.

ఇక కల్కి అవతారం గురించి ప్రస్థావించుకుంటే, కలియుగంలో దాదాపుగా మనుష్యులంతా దుర్మార్గులుగానూ, మ్లేచ్ఛులుగానూ మారిపోయి, విపరీత ధోరణిలో పాపాలు మితిమీరిన సమయంలో, విష్ణుమూర్తి ఈ భూమిపై రహస్యంగా ఉన్న శంభల నగరంలో కల్కిగా జన్మించి ధర్మసంస్థాపన జేస్తాడనీ, అప్పటి తన అవతారం గురించీ, తన దేవేరుల జననం గురించీ వివరించినట్లు, భాగవత పురాణంలో ప్రస్తావించబడి ఉంది.

అలా స్వామి చెప్పిన విధంగా కలియుగాంతంలో, హిమాలయాలలో కృత యుగం నుంచి అత్యంత రహస్యంగా ఉన్న శంభల నగరంలో, విష్ణు యశస్సు, సుమతీ అనే పుణ్య దంపతులకు జన్మిస్తాడు. ఆయన జన్మించిన సమయంలో నాలుగు చేతులతో, సాక్ష్యత్తు విష్ణు స్వరూపంలోనే కనిపిస్తాడు. అది చూసి తల్లిదండ్రులు కంగారూపడుతుండగా, ఆయన తన మాయతో అదంతా ఒక భ్రమలా, మళ్ళీ రెండు చేతులతో పుట్టిన సాధారణ పిల్లవాడిలా కనిపిస్తాడని పురాణ ప్రస్థావన. ఆ విధంగా పుట్టిన పిల్లవాడికి మహర్షులు కల్కి అని నామకరణం చేస్తారు. విష్ణు మూర్తి 10వ అవతారం కోసం ఒక పవిత్రమైన ప్రాంతం ఉండాలనే తలంపుతో, దేవ శిల్పి అయిన విశ్వకర్మ, మన దేశానికి ఉత్తరాన ఉన్న హిమాలయాలలో, ‘కలి’ కూడా కనిపెట్టలేని అత్యంత రహస్య ప్రదేశమైన శంభల నగరాన్ని నిర్మించాడని, పురాణాల ద్వారా తెలుస్తోంది.

శంభల నగరంలో దైవీక శక్తులు గల వారితోపాటు, మహిమాన్వితమైన పరికరాలు కూడా ఎన్నో ఉన్నాయనీ, అక్కడికి వెళ్ళడం మామూలు మనుష్యులకు సాధ్యపడదనీ, భారతీయులతో పాటు యూరోపియన్స్ కూడా నమ్ముతారు. ఆ నమ్మకంతోనే ఆనాడు జర్మన్ నియంత హిట్లర్ ఒక బృందాన్ని శంభల నగరాన్ని వెతకడానికి పంపాడు. ఆ ప్రయత్నం ఫలించకపోగా, అలా శంభల నగరాన్ని గురించి వెతకడానికి ప్రయత్నించిన వారిలో చాలామంది చనిపోయారు. విశ్వకర్మచే నిర్మితమైన ఆ అదృశ్య శంభల నగరం గురించీ, అక్కడుండే ‘దివ్య మణి’ కి సంబంధించీ మనం గతంలో చేసిన వీడియోల లింక్స్ ని చూడని వారి కోసం పొందుపరుస్తున్నాను.

ఇక కల్కి భగవానుడు జన్మించిన తర్వాత, ఆయన ఆగమనం గురించి కొంత కాలం ఎవరికీ తలియకుండా రహస్యంగానే పెరుగుతాడు. విద్యార్థియై గురువుకోసం వెతికే సమయంలో, మహేంద్ర గిరి పర్వతంపై తపస్సు చేసుకుంటున్న పరశురాముడు కనిపిస్తాడు. పరశురాముడు బాల కల్కికి శిక్షణ ఇచ్చి, సకల విద్యాలలో తీర్చి దిద్దుతాడు. అలా కల్కి విధ్యాభ్యాసం పూర్తయిన తర్వాత, పరశురాముడే ఆయన జన్మ రహస్యాన్ని తెలియజేస్తాడు.

భూమిని ఉద్ధరించడానికి మానవ రూపంలో ఉన్న తనకు మరిన్ని శక్తులు కావాలని తలచి, పార్వతీ పరమేశ్వరుల కటాక్షానికై తపస్సుకు పూనుకుంటాడు స్వామి. ఆది దంపతులు ప్రత్యక్షమై, గరుత్మంతుడి అంశ కలిగిన తెల్లటి ఎగిరే గుర్రాన్నీ, ప్రపంచంలో ఏ శక్తీ ఎదిరించి నిలువలేని ఒక దివ్య ఖడ్గాన్నీ, సర్వజ్ఞుడనే ఒక మాట్లాడే చిలుకనూ ప్రసాదిస్తారు కల్కి భగవానుడికి. ఆ చిలుక కొన్ని దేవతా శక్తులను కలిగి ఉంటుందని పురాణ విదితం. వాటి సహాయంతో కల్కి భగవానుడు ఈ భూమిపై ధర్మ సంస్థాపన గావిస్తాడని ఆశీర్వదిస్తారు ఆది దంపతులు.

ఇదిలా ఉంటే, మన భారత దేశానికి దక్షిణాన సముద్ర మధ్యలో ఉన్నది సింహళ దేశం. దానినే నేడు శ్రీలంక అనే పేరుతో పిలుస్తున్నాము. కొంతమంది చరిత్రకారుల ప్రకారం ఒకప్పుడు లంక చాలా పెద్దగా ఉండేది. అదంతా కాల గమనంలో వచ్చిన మార్పుల కారణంగా సముద్ర గర్భంలో కలిసిపోయింది. ప్రస్తుతం మిగిలివున్న శ్రీలంక, ఒకప్పటి లంకలో ఒక చిన్న దీవి మాత్రమే. ఈ వివరాలతో కూడా మనం గతంలో చేసిన వీడియో లింక్ ను పొందు పరుస్తున్నాను. శ్రీలంకనే కొన్ని సంవత్సరాల ముందు వరకు, సింహళ రాజ్యాంగా పిలిచేవారు. దాదాపు ఒక దశాబ్ద కాలం క్రితమే అక్కడి ప్రభుత్వం తమ దేశానికి శ్రీలంక అనే పేరు పెట్టుకున్నది.

ఇక లక్ష్మీమాత పద్మావతి అనే పేరుతో, ఆ సింహళ దేశంలోని బృహద్రథుడు, కౌముది అనే రాజ దంపతులకు జన్మిస్తుంది. మన పురాణాల ప్రకారం, కలియుగం ఏర్పడి చాలా ఏళ్లు గడచినా, భూమిపైనుండే కొన్ని ప్రాంతాలూ, కొంతమంది మనుషులు మాత్రం కలి ప్రభావానికి లోనవ్వకుండా ఉంటారని ప్రస్థావన. అటువంటి వారే ఈ బృహద్రథుడు, కౌముది అనే దంపతులు. ఇలా వారికి లక్ష్మీ మాత పద్మావతిగా జన్మించి, చిన్న తనం నుంచి నారాయణుడికి భార్య కావాలనే తలంపుతో పేరుగుతుంది. మహర్షుల సూచనల మేరకు ఆమె పార్వతీ పరమేశ్వరులకై తపస్సు చేసి, తాను కేవలం విష్ణుమూర్తిని మాత్రమే వివాహం చేసుకునేలా కటాక్షించమని వేడుకుని, విష్ణువు తప్ప తనను వేరే దృష్టితో చూసిన వారందరూ స్త్రీలుగా మారిపోయేలా వరం పొందుతుంది.

ఆ తర్వాత పద్మావతి తల్లిదండ్రులు స్వయం వరం ఏర్పాటు చేస్తారు. అక్కడికి విచ్చేసిన రాజులు పద్మావతిని చూసి మోహించగానే, వారంతా స్త్రీలుగా మారిపోతారు. విష్ణు మూర్తి ఎంతకీ రాకపోవడంతో, తనకు ఆది దంపతులు ప్రసాదించినది వరమో శాపమో తెలియక, ఆత్మ త్యాగం చేసుకోవడానికి నిశ్చయించుకుంటుంది పద్మావతి. సరిగ్గా అదే సమయానికి అక్కడకు చేరిన సర్వజ్ఞుడనే మాట్లాడే చిలుక, ఆమెకు విష్ణుమూర్తి యొక్క కల్కి అవతారం గురించి చెప్పి, ఆయన త్వరలోనే వస్తాడని తెలియజేస్తుంది.

తరువాత చిలుక కల్కి భగవానుడికి విషయం చెప్పి, సింహళ దేశానికి తీసుకు వెళుతుంది. కల్కి భగవానుడు పద్మావతిని చూసిన తరువాత కూడా స్త్రీ రూపంలోకి మారక పోవడంతో, వచ్చినవాడు సాక్ష్యత్తు విష్ణువే అని తెలుసుకుని, కల్కిని పెళ్లి చేసుకుంటుంది.

కల్కి భగవానుడి రాక కలియుగాంతంలో ఉంటే, అప్పటికి ఇప్పుడున్న టెక్నాలజీ కన్నా అత్యాధునిక టెక్నాలజీ ఉండే అవకాశం ఉంది. ఆ సమయంలో ఈ గుర్రాలు, కత్తులు, రాజ వంశాలనేవి ఉంటాయా అనే సందేహం కలగడం సహజం. ఇక్కడ మనం తెలుసుకోవాల్సిన విషయం ఏమిటంటే, రామాయణ, మహాభారతాలలో వాడిన చాలా అస్త్రాల పేర్లు సాధారణంగా వినిపించినా, వాటి వెనుక ఎంతో సైన్స్ దాగి ఉందని ఈ మధ్య పరిశోధనలలో బయటపడుతోంది. అలాగే, కల్కి భగవానుడి అవతారం గురించిన వర్ణన ఎప్పుడో, కొన్ని యుగాలకు పూర్వం వ్రాయబడింది. ఆ కాలంలో ఉపయోగించిన ఆయుధాలూ, వాహనాల పేర్లు ఏవయినా, వాటికి ఉండే శక్తుల వర్ణనలు గమనిస్తే, అవి advanced weapons గా అర్ధం అవుతుంది. అలాగే రాజ వంశాల విషయంలోనూ.. మనకు తెలిసిన గత ఐదు వేల సంవత్సరాల చరిత్రలోనే ఎన్నో మార్పులను చూశాము. ఇక కల్కి అవతారం, కలియుగాంతంలో జరుగుతుందని మన పురాణాలలో పేర్కొనబడి ఉంది. కలియుగ కాల పరిమితి, 4 లక్షల 32 వేల సంవత్సరాలు. అందులో ఇప్పటి వరకు ఇంచుమించు 5 వేల ఏళ్లు మాత్రమే గడిచాయి. అంటే, ఇంకా 4 లక్షల, 27 వేల సంవత్సరాల సమయం మిగిలి ఉంది. అప్పటికి మన భూమి పరిస్థితులు ఎలా ఉంటాయో చెప్పడం ఎవరి తరమూ కాదు.

ఇక కల్కి భగవానుడి రాకకు కారణమైన ధర్మ స్థాపన విషయానికి వస్తే, విష్ణు మూర్తి ఒక్కో అవతారం ఎత్తినప్పుడల్లా, హిరణ్యాక్షుడు, హిరణ్యకశిపుడు, రావణుడు, కుంభకర్ణుడి వంటి రాక్షసులను చంపడం తెలిసిందే. భాగవతం ప్రకారం వారంతా వైకుంఠంలోని విష్ణుమూర్తి నివాసానికి ద్వారపాలకులుగా ఉన్న జయ, విజయులు. సనకాది మునుల శాపం కారణంగా వివిధ జన్మలలో రాక్షసులుగా పుట్టి, విష్ణు మూర్తి చేతిలో వారు మరణించారు. కల్కి పురాణం ప్రకారం కలియుగంలో జయ, విజయలు రాక్షసులుగా కాకుండా, ఆ స్వామికి కొడుకులుగా పుడతారని చెప్పబడి ఉంది. పైగా వారిద్దరి కారణంగానే కల్కి భగవానుడి అవతారంలో ఆయన చేయాల్సిన ధర్మసంస్థాపనకు నాంది పడుతుందని కూడా పేర్కొనబడి ఉంది.

అదెలా అంటే, సింహళ దేశ రాజ దంపతులైన బృహద్రథుడు, కౌముదిల పుత్రిక పద్మావతిని కల్కి భగవానుడు వివాహమాడటం వంటి విషయాలు ముందు చెప్పుకున్నాము. ఆ తర్వాత స్వామి అమ్మవారిని తీసుకుని శంభల నగరానికి వెళ్లిపోతారు. అక్కడ వారికి ఇద్దరు కుమారులు పుట్టగా, వారికి జయ, విజయులనే పేర్లు పెడతారు. వారిద్దరూ శంభల నగరంలోనే పెరిగి పెద్దవ్వడంతో పాటు, సకల విద్యలలోనూ ప్రావీణ్యం పొందుతారు.

అలా వారి విద్యాభ్యాసం పూర్తయిన తరువాత, ఒకనాడు జయ విజయులు కల్కి భగవానుడిని చేరి, గత యుగాలలో శ్రీరాముల వారు, ధర్మరాజు చేసినట్లు అశ్వమేధ యాగం చేయమని కోరతారు. తన అవతార ధర్మం నెరవేర్చే సమయం ఆసన్నమైందని అర్ధమైన స్వామి, శంభల నగరం నుంచి అశ్వమేధ యాగాన్ని మొదలు పెడతాడు.

ఇక్కడ కల్కి భగవానుడు విష్ణుమూర్తి అవతారమే అయినప్పటికీ, మానవ రూపంలో భూమిపై జన్మించడం వలనా, చేయనున్నది కఠినమైన రణం కావడంతో, మరింత మద్దతుకోసం ఆయన అశ్వమేధ యాగానికి సిద్ధపడినట్లు తెలుస్తోంది. ఈ క్రమంలో ఆయన, అప్పటికి కలి ప్రభావం వల్ల పీడింపబడని నగరాలకు ముందుగా వెళ్ళి, అశ్వమేధ యాగం కోసం అక్కడి రాజుల మద్దతు కూడబెట్టుకుని, వారి సైన్యాలను కూడా తన సైన్యంలో కలుపుకుంటాడు.

ఆ తర్వాత కల్కి భగవానుడు విశాలమైన సైన్యంతో, ముందుగా కలి ప్రభావం చేత పూర్తిగా నాశనమైన కీటక పురం అనే రాజ్యానికి వెళతాడని పురాణ విదితం. అక్కడి రాజు, ప్రభుత్వం, ప్రజలు, కలి ప్రభావం చేత అమాయకులను హింసిస్తూ, పరమ దుర్మార్గాలను అనుసరిస్తూ, ధర్మాన్ని పూర్తిగా విడిచి విశృంఖల జీవితాలను గడుపుతూ, గో మాంసాన్ని భుజిస్తూ ఉంటారు. అటువంటి రాజ్యంపై కల్కి భగవానుడు ముందుగా దాడి చేయగా, అక్కడ భయంకరమైన యుద్ధం జరుగుతుందనీ, ఆ యుద్ధంలో కీటక రాజైన జినుడూ, అతడి తమ్ముడైన శుద్ధోధనుడూ కలిసి కల్కి భాగవానుడితో యుద్ధం చేస్తారనీ తెలుస్తోంది. ఆ యుద్ధంలో కల్కి భగవానుడు, జినుడి మర్మాంగాలను నరికేయగా అతడు చనిపోతాడు. ఆ తర్వాత శుద్ధోధనుడి తల నరికి చంపుతాడు. వారిద్దరి మరణం తర్వాత శుద్ధోధనుడి భార్య అయిన మాయ కూడా స్వయంగా యుద్ధ రంగంలోకి రాగా, కల్కి లో వున్న విష్ణుమాయ ఆమెను లీనం చేసుకుంటుంది. దాంతో ఆ యుద్ధం ముగిసి, అక్కడ ధర్మ స్థాపన జరుగుతుందని తెలుస్తోంది.

కల్కి సాధించిన తొలి విజయం తర్వాత, సప్త చిరంజీవులలో ఒకడైన అశ్వత్థామ వచ్చి ఆ స్వామి సేనకు శిక్షణ ఇస్తాడాని పురాణ విదితం. వివిధ యుగాలలో జన్మించి, సప్త చిరంజీవులుగా కలియుగాంతం వరకు కొనసాగుతున్న వారంతా, ధర్మ స్థాపన కోసం కల్కి భగవానుడు చేసే యుద్ధంలో పాలుపంచుకోవడం కోసమే రహస్యంగా జీవిస్తున్నారని పురాణాలు పేర్కొంటున్నాయి.

అలా సిద్ధమైన సైన్యంతో కల్కి భగవానుడు, మన భారత దేశంతో పాటు ఈ భూమండలం మొత్తం వ్యాపించి ఉన్న మ్లేచ్చులు, కిరాతులు, అధర్ములందరనీ సంహరిస్తాడు. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా మిగిలిన అధర్మ వర్తన రాజులంతా కలిసి, కోకా, వికోకా అనబడే రాజుల దగ్గరకు చేరి, కలి పురుషుడితో సమావేశమై, కల్కి భాగవానుడిని ఓడించడానికి భారీ ప్రణాళికను సిద్ధం చేసుకుంటారు. విషయం తెలుసుకున్న జగన్నాటక సూత్రధారి తదనుగుణంగా వారిపై యుద్ధం చేసి, అధర్మపలందరనీ సంహరిస్తాడు. చివరకు స్వామి చేతిలో చావు దెబ్బలు తిన్న కలి పురుషుడు ఒక గాడిదపై ఎక్కి పారిపోతాడు. అలా కలియుగం అంతం అయ్యి, తిరిగి సత్య యుగం మోదలవుతుందని పురాణాల ద్వారా తెలుస్తోంది. యుద్ధంలో దెబ్బ తిని పారిపోయిన కలి, మరో మహా యుగంలో మళ్ళీ వచ్చే కలియుగం సమయానికి కోలుకుని, మళ్ళీ తన ప్రభావాన్ని చూపించడం, కాల చక్ర ప్రభావం.

ఇక కల్కి భగవానుడు తిరిగి తన సైన్యంతో శంభలకు చేరి, అక్కడే దాదాపు వెయ్యేళ్ళ పాటు రాజ్య పాలన చేస్తాడు. ఆ క్రమంలో కల్కి భగవానుడు భూమాత అవతారమైన రమ అనే రాజ కన్యను కూడా వివాహం చేసుకుంటాడు. అప్పటి వరకు రహస్యంగా ఉన్న శంభల నగరం, అక్కడినుంచి సాధారణ ప్రజలకు కూడా కనిపిస్తుంది. కలి పురుషుడు పారిపోవడం, కల్కి భగవానుడు ఆఖరి అధర్ముడిని కూడా సంహరించడం, మనుష్యులందరినీ తిరిగి పూర్తి ధర్మ మార్గంలోకి తీసుకురావడంతో కాల చక్రం తిరిగి, తరువాతి మహా యుగంలో మరో సత్య యుగం మొదలవుతుంది. వెయ్యేళ్ళ పాలన తర్వాత స్వామి అవతారం చాలించి, దేవేరుల సమేతంగా తిరిగి వైకుంఠానికి చేరుకుంటాడని పురాణాలు చెబుతున్నాయి.

ఇక ప్రతి మహా యుగంలోని కలియుగంలోనూ కల్కి భగవానుడు అవతరిస్తాడా? అనే ప్రశ్నకు సమాధానం, లేదనే చెప్పాలి. కొన్ని కలియుగాలలో విభిన్న రూపాలలో వస్తాడని, మహాభారత, మత్స్య, స్కంద పురాణాలు పేర్కొంటున్నాయి. ఒక కలియుగాన్ని పరుశురాముడు ముగించాడని మహాభారతం చెబుతోంది. మరో కలియుగంలో మహాదేవి అవతారంగా వచ్చి, రాక్షస సంహారం చేసినట్లు దేవీ భాగవతం చెబుతోంది.

🚩 ధర్మో రక్షతి రక్షితః 🙏

How the System of Indian Schools were destroyed by British Visionaries!?

 

We know only three branches when we were growing up, Science, Arts, Commerce. In 1978,  Engineering colleges had five branches. Civil, Mechanical, Electrical, Chemical and Electronics.

But do you know our Indian schools  were teaching 50-72 different vidyas, before 1858?

The system of Indian schools were destroyed by British visionaries. 

The first school in England opened in 1811 . At that time India had 732000 Indian schools. 

Find out how our schools got closed. How did indian school learning end.

First we need to know what disciplines were taught in indian culture!

Most Indian schools taught the following subjects.

01. Agni Vidya (Metallurgy)

02. Vayu Vidya (Wind)

03. Jal Vidya (Water)

04. Antriksh Vidya (Space Science)

05. Prithvi Vidya (Environment)

06. Surya Vidya (Solar Study)

07. Chandra and Lok Vidya (Lunar Study)

08. Megh Vidya (Weather Forecast)

09. Dhaatu Urja Vidya (Battery energy)

10. Din aur Raat Vidya.

12. Srishti Vidya (Space Research)

13. Khagol Vigyan (Astronomy)

14. Bhugol Vidya (Geography)

15. Kaal Vidya (Time studies)

16. Bhoogarbh Vidya (Geology & Mining)

17. Gemstones and Metals (Gems & Metals)

18. Aakarshan Vidya (Gravity)

19. Prakash Vidya (Energy)

20. Sanchaar Vidya (Communication)

21. Vimaan Vidya (Plane)

22. Jalayan Vidya (Water Vessels)

23. Agneya Astra Vidya (Arms & Ammunition)

24. Jeevavigyaan Vidya (Biology, Zoology, Botany)

25. Yagna Vidya (Material Sic)

This is the talk of scientific education. Now let's talk about professional and technical disciplines that were covered!

26. Vyapaar Vidya (Commerce)

27. Krishi Vidya (Agriculture)

28. Pashu Paalan Vidya (Animal Husbandry)

29. Pakshi Paalan (Bird Keeping)

30. Yaan Vidya (Mechanics)

32. Vehicle Designing

33. Ratankar (Gems & Jewellery Designing)

36. Kumhaar vidya (Pottery)

37. Laghu (Metallurgy & Blacksmith)

38. Takkas

39. Rang Vidya (Dyeing)

40. Khatwakar

41. Rajjukar (Logistics)

42. Vaastukaar Vidya (Architecture)

43. Khaana Banane ki Vidya (Cooking)

44. Vaahan Vidya (Driving)

45. Waterways Management

46. Indicators (Data Entry)

47. Gaushala Manager (Animal Husbandry)

48. Baagvaani (Horticulture)

49. Vann Vidya (Forestry)

50. Sahyogee (Covering Paramedics)

All this education was taught in school, but with time, when school disappeared, this knowledge was made to disappear by the British!

It started with Macaulay.

Today, the future of the youth of our country is being destroyed by the Macaulay method.

How did school culture end in India?

The introduction of Convent education ruined schools  Indian Education Act was formed in 1835 (revised in 1858). It was drafted by 'Lord Macaulay'.

Macaulay conducted a survey of education system here while many Britishers had given their reports about India's education system. One of the British officer was G.W. Luther and the other was Thomas Munro! Both of them had surveyed different areas at different times. Luther, who surveyed North India (Uttar Bhaarat), wrote that there is 97 % literacy here and Munro, who surveyed South India (Dakshin Bhaarat), wrote that here there is 100% literacy.

Macaulay had clearly said that if India (Bhaarat) is to be enslaved forever, its ′′indigenous and cultural education system ′′ must be completely demolished and replaced with ′′ English education system ′′ and only then will Indians be physically Indians, but  mentally become English.  When they leave the convent schools or English universities, they will work in the interest of British.

Macaulay is using an idiom - ′′ Just as a farm is thoroughly ploughed before a crop is planted, so must it be ploughed and brought in the English education system. ′′ That's why he first declared schools  illegal. Then he declared Sanskrit illegal and set the schools  on fire, beat the teachers in it and put them in jail.

Till 1850 there were '7 lakh 32 thousand' schools  & 7,50,000 villages in India. Meaning almost every village had a school and all these schools used to be 'Higher Learning Institutes' in today's language. 18 subjects were taught in all of them and these people of schools used to run these together, not by the king. Education was imparted free.

Schools were abolished and English education was legalized and the first convent school opened in Calcutta. That time it was called 'free school'. Under this law, Calcutta University, Bombay University & Madras  University were created. These three slavery-era universities are still in the country!

Macaulay had written a letter to his father. It is a very famous letter, in it he writes: ′′These convent schools will bring out children who look like Indians but are English by brain and they don't know anything about their country. They won't know anything about their culture, they won't have any idea about their traditions, they will not know their idioms, when such children are there in this country, even if the British go away, English will not leave this country.′′ The truth of the letter written at that time is clearly visible in our country even today. See the misery created by this act. We feel inferior of ourselves who are ashamed to speak our own language & recognise our own culture.

A society that is cut off from its mother tongue never flourishes and this was Macaulay’s strategy! Today's youth here knows more about Europe than India. Considers Indian culture not so cool, but imitates Western country.

What a pity. It's high time we all awaken & reclaim our great culture & heritage.

Bharath Maatha Ki Jai 🚩ॐ🙏

Do subscribe to our YouTube Channel for many of such important Facts content in Telugu

The Dark Reign of Aurangzeb | Forgotten Chapters of Indian History of Destruction and Faith | ఔరంగ్ జేబ్

 

ఔరంగ్ జేబ్ ధ్వంసరచన!

ఔరంగ్ జేబ్ ధ్వంసం చేయించి సమూలంగా దోచుకున్న 9 ప్రాచీన క్షేత్రాలు!

అసలైన చరిత్రను తెలుసుకుని జాగ్రత్త పడడం మనకు అత్యవసరం. ఈ భూతలం పై ఈనాడు మనకు తెలిసిన ఏ నాగరికతా పురుడు పోసుకోక మునుపే, మన భారత దేశంలో నాగరికత తారా పథంలో ఉండేది. ఈ విషయాన్ని మన గత వీడియోలలో చాలాసార్లు చర్చించుకున్నాము. ఆదీ అంతం లేని సనాతనధర్మ ఔన్నత్యానికీ, ఆధునిక Technology తో తలపట్లు పట్టినా అంతుచిక్కని ఎన్నో అద్భుత కట్టడాలకూ మన భారతావని శాశ్వత చిరునామాగా నిలిచింది. యుగ యుగాలుగా ఎన్నో రకాలుగా రాక్షసుల దాడులు జరిగినప్పటికీ, నిరాటంకంగా, దేదీప్యమానంగా వెలుగొందిన చరిత్ర మనది. ఈ కలియుగంలో మాత్రం 11వ శతాబ్దిలో మొదలయి, ఎందరో నరరూప రాక్షసుల వల్ల శతాబ్దాల తరబడీ ఎన్నో ఒడిదుడుకులకు లోనవుతూ వస్తోంది. మధ్య ఆసియా ప్రాంతం నుంచి మన దేశంపై దండెత్తి వచ్చిన తురుష్కులు, మన సంస్కృతికి పట్టుగొమ్మలైన వేలాది పురాతన ఆలయాలను నాశనం చేసి, వెలకట్టలేని సంపదలను దోచుకున్న విషయం, ప్రతి హిందువుకూ తెలిసినదే. అలా హిందూ ఆలయాలను నాశనం చేసి వాటిలోని సంపదలను కొల్లగొట్టడంలో అందెవేసిన రాక్షస హస్తాలు ఎన్నో ఉన్నా, అందులో ఔరంగ్ జేబ్ ది ప్రత్యేక స్థానం. ఇతగాడి ఘనతకు సంబంధించిన కొన్ని వివరాలతో మనం గతంలో చేసిన వీడియో లింక్ ను చూడనివారికోసం పొందుపరుస్తున్నాను. ఇతడు ఎన్ని వేల ఆలయాలను నాశనం చేశాడో కూడా మనం అంచనా వేయలేము. ఔరంగ్ జేబ్ వల్ల ధ్వంసమై, దోచుకోబడిన తొమ్మిది ప్రాచీన ఆలయాల గురించి ఈ రోజు చెప్పుకుందాము. మరి ఆ విషయాలు తెలుసుకోవడానికి, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/Et2ocJM4izw ]

కొన్ని శతాబ్దాల క్రితం మధ్య ఆసియాలో పుట్టిన ఇస్లాం మతం వారు, తమ పరిధిని పెంచుకునే కుతంత్రంతో ఎన్నో ప్రాంతాలపై దాడులు చేశారు. నాటి మొఘలులు అటు యురోపియన్ దేశాల నుంచి, ఇటు తూర్పు ఆసియా దేశాల వరకు, ఎన్నో దాడులు జరిపారు. ఈ క్రమంలో 11 వ శతాబ్దం నుంచీ మన దేశంపై వారి దండయాత్రలు ఎక్కువగా జరిగాయని చరిత్ర ద్వారా తెలుస్తోంది. ఆ విధంగా వచ్చిన మొఘలులు మన దేశంలో మెల్ల మెల్లగా అనేక రాజ్యాలను ఆక్రమించుకుని, ఇక్కడ తమ పాలనను కొనసాగించడంతో పాటు, మన దేశ సంస్కృతిని నాశనం చేయడానికీ, హిందువుల మత మార్పిడికీ చేయని దారుణం లేదని, చరిత్ర చెబుతోంది. ఇదే క్రమంలో వారు మన దేశంలోని వేల ఏళ్ల పురాతన ఆలయాలను దోచుకుని, వాటిని పూర్తిగానో, పాక్షికంగానో ధ్వంసం చేశారు. అక్కడితో ఆగకుండా చాలా ఆలయాలను మసీదులుగా మార్చిన విషయం కూడా తెలిసిందే.

ఆ విధంగా హైందవ జాతినీ, సనాతన సంస్కృతినీ రూపుమాపాలని తమ శాయశక్తులా ప్రయత్నించిన మొఘలులలో ఔరంగ్ జేబ్ పేరు ప్రముఖంగా వినిపిస్తుంది. మన దేశంలోని యుగ యుగాల చరిత్ర కలిగిన అత్యంత పురాతన ఆలయాలను సైతం ధ్వంసం చేయడంలో అతను సఫలీకృతుడయ్యాడు. అటువంటి వాటిలో ప్రధమంగా చెప్పుకోవలసిన ఆలయం, కాశీలోని విశ్వేశ్వరాలయం. సృష్టి ఆదిలో దేవతలే స్వయంగా నిర్మించిన క్షేత్రంగా కాశీకి పేరుంది. ఈ భూమిపై నిర్మించిన తొలి భారీ ఆలయంగా కాశీ విశ్వేశ్వరుడి ఆలయాన్ని పేర్కొంటారు చరిత్ర కారులు. అనాదిగా ప్రతి హిందువూ తన జీవిత కాలంలో ఒక్కసారైనా దర్శించి తరించాలని పరితపించే ఆలయం, కాశీ విశ్వేశ్వరుడి ఆలయం. అటువంటి ఆలయాన్ని సైతం ఔరంగ్ జేబ్ ధ్వంసం చేసాడు. అంతక ముందు కూడా కాశీ విశ్వేశ్వరుడి ఆలయంపై ఎన్నో సార్లు ముస్లింలు దాడులు చేసి, ఆలయంలోని సంపదను దోచుకోవడం, ఆలయాన్ని పాక్షికంగా దెబ్బతీయడం వంటివి చేశారు. అలా దాడికి గురయిన ప్రతిసారీ, ఆలయాన్ని భక్తులే సరిజేసుకున్నారు. కానీ ఔరంగ్ జేబ్ మాత్రం, కాశీ విశ్వేశ్వరుడి ఆలయాన్ని పూర్తిగా ధ్వంసం చేసి ఆక్రమించుకుని, దానిపై మసీదును నిర్మించాడు. ఆ మసీదునే నేడు జ్ఞాన వాపి మసీదుగా వారు పిలుచుకుంటున్నారు. కొంత కాలం క్రితం పాత కట్టడం పక్కనే నూతనంగా మరో ఆలయం కట్టినా, అసలు ఆలయం మాత్రం నేటికీ ఆ మసీదు కిందనే ఉండిపోయింది.

ఇక ఔరంగ్ జేబ్ వల్ల నాశనం అయిన మరో పురాతన శక్తి వంతమైన ఆలయం, Bhima Devi ఆలయం. ఈ ఆలయం హర్యాణా, పంజాబ్ రాష్ట్రాల రాజధాని అయిన Chandigarh కి అతి సమీపంలోని Pinjore అనే నగరంలో ఉంది. ఆది పరాశక్తి రూపాలలో ఒకటిగా Bhima Devi ని పేర్కొంటారు. Bhima Devi మాతను ఎక్కువగా శక్తి ఆరాధకులు కొలుస్తారు. బౌద్ధులు ఆరాధించే తాంత్రిక దేవతలలో Bhima Devi ఒకరని, చరిత్రకారులు చెబుతారు. అంతటి శక్తివంతమైన Bhima Devi కి కొన్ని యుగాల పూర్వమే, Pinjore పాలకులు ఒక భారీ ఆలయాన్ని నిర్మించారు. 8వ శతాబ్దంలో Bhima Devi ఆలయాన్ని చాలా విస్తారంగా, అత్యంత సుందరమైన శిల్పకళతో తీర్చి దిద్దారు. అందుకే Bhima Devi ఆలయాన్ని ఉత్తర భారత ఖజురహోగా పిలుస్తారు. అంతటి ప్రాశస్త్యంగల భీమా దేవి ఆలయాన్ని ముస్లిం పాలకులు చాలామంది ధ్వంసం చేయడానికి ప్రయత్నించారు కానీ, 1671 లో ఔరంగ్ జేబ్ ఈ ఆలయాన్ని కూడా ధ్వంసం చేయగలిగాడు. అలా 1974 వరకూ Bhima Devi ఆలయం ఒక శిధిలాలయంగా మిగిలిపోయింది. ఆర్కియాలజీ డిపార్ట్మెంట్ వారు చొరవదీసుకుని, Bhima Devi ఆలయ శిధిలాలను భద్ర పరచి, అక్కడ ఒక మ్యుజియంని ఏర్పాటు చేశారు. అక్కడికి వెళితే ఇప్పటికీ ఆ పురాతన ఆలయ శిధిలాలు 80 శాతం అక్కడి ఖాళీ స్థలంలో పడి ఉండటం గమనించవచ్చు.

ఇదే విధంగా ఔరంగ్ జేబ్ వల్ల నాశనమై, నేటికీ శిధిల స్థితిలో ఉన్న మరో ఆలయం, Beejamandal ఆలయం. ఈ ఆలయం మధ్య ప్రదేశ్ లోని ప్రఖ్యాత Khajuraho సమీపంలోని Jatkara గ్రామానికి దగ్గరలో ఉంది. Beejamandal ఆలయాన్ని విజయ ఆలయం అని కూడా పిలుస్తారు. 8వ శతాబ్దంలో Beejamandal ఆలయాన్ని నిర్మించినా, 11 వ శతాబ్దంలో Paramara వంశానికి చెందిన Naravarma మహారాజు మరింత అభివృద్ధి చేశాడు. ఈ ఆలయంలో శక్తి రూపాలలో ఒకటైన Charchika మాతను ప్రతిష్టించారు. మధ్యప్రదేశ్, ఒరిస్సా వంటి ప్రాంతాలలో, పూర్వం చాముండి మాతనే, Charchika మాతగా పిలిచేవారు. ఇప్పటికీ ఆ ప్రాంతాలలో ఎన్నో Charchika ఆలయాలున్నాయి. Beejamandal ఆలయంలో ప్రతిష్టించబడిన Charchika మాతను నిష్టగా కొలిచే, Naravarma మహారాజు ఎన్నో విజయాలను సాధించాడనీ, అందుకే ఈ ఆలయాన్ని విజయ ఆలయం అని కూడా పిలుస్తారనీ, చరిత్రకారులు చెబుతారు. అంతటి శక్తివంతమైన ఆలయాన్ని ఔరంగ్ జేబ్, 1682 లో పూర్తిగా ధ్వంసం చేసి, దానిపై Alamgir అని పిలువబడుతున్న మసీదును స్థాపించాడు. ఆ నాటి నుంచి ముస్లింలు ఆ మసీదులో ప్రార్ధనలు చేసుకోవడం మొదలు పెట్టారు. అయితే 1991 వ సంవత్సరంలో కురిసిన భారి వర్షాల వల్ల ఆ మసీదు గోడ ఒకటి కూలిపోయింది. దానితో ఇంచుమించు మూడు వందల సంవత్సారాల తర్వాత అక్కడ ఎన్నో హిందూ దేవుళ్ళ విగ్రహాలు బయటపడ్డాయి. అందువల్లే అక్కడో పురాతన ఆలయం ఉండేదనీ, దానిపై మసీదు నిర్మించబడిందనే వాదనకు సాక్ష్యాలు దొరికాయి. ఈ విషయం అప్పట్లో పెద్ద చర్చకు దారి తియ్యగా, Archaeological Survey of India వారు ఆ ప్రాంతాన్ని తమ అధినంలోకి తీసుకుని investigation మొదలు పెట్టారు. హిందూ, ముస్లిం ల మధ్య ఘర్షణలు చేలరగకుండా, అక్కడ ఎవరూ ప్రార్ధనలు చేయకూడదని కోర్టు స్టే ఆర్డర్ ఇచ్చింది. అలా ఈనాటికీ Beejamandal ఆలయానికి సంబంధించిన తీర్పు కోర్టులోనే ఉండిపోయింది.

ఇక ఔరంగ్ జేబ్ వల్ల దెబ్బతిన్న మహత్తర ఆలయాలలో, Chausath Yogini ఆలయం మరొకటి. ఇది కూడా మధ్య ప్రదేశ్ లోని Morena జిల్లాలో, Mitaoli గ్రామానికి దగ్గరలో ఉంది. హైందవ సంప్రదాయంలో ఆది పరాశక్తి ప్రతి రూపమైన యోగినీ శక్తిని కొలవడం అనాదిగా వస్తోంది. మొత్తం 64 మంది యోగినిలున్నారు. ఆ 64 మంది యోగినులనూ, అమ్మవారినీ కలిపి ఒకే చోట పూజించే విధంగా, వృత్తాకారంలో 65 గదులతో కట్టిన మహా మందిరమే, ఈ Chausath Yogini ఆలయం. ఈ ఆలయానికి మధ్యలో ఒక మండపం ఉండి, అందులో శివ లింగాన్నీ ప్రతిష్టించి పూజించేవారు. ఈ ఆలయాన్ని 11వ శతాబ్దంలో రాజ్ పుత్ రాజైన Kachchhapaghata వంశానికి చెందిన దేవపాలుడు నిర్మింపజేశాడు. అప్పటి నుంచి ఎన్నో ఏళ్ళపాటు, శక్తి ఆరాధకులకు ఒక ప్రముఖ కేంద్రంగా ఉన్న Chausath Yogini ఆలయం, ముస్లింల రాకతో ఎన్నో సార్లు లూఠీకి గురయ్యింది. అయితే ఔరంగ్ జేబ్ మాత్రం ఈ ఆలయాన్ని లూఠీ చేయడమే కాకుండా, ఇక్కడ మళ్ళీ ఎవరూ పూజలు చేయడానికి వీలు లేకుండా, ఆలయంలో ఉన్న 64 మంది యోగినీ దేవతల విగ్రహాలను ధ్వంసం చేసేశాడు. అలా నేటికీ ఈ ఆలయం ఒక శిధిలాలయంగా మిగిలిపోయింది.

ఈ కోవలో చెప్పుకోవలసిన మరో గొప్ప పుణ్య క్షేత్రం, సోమనాథ మందిరం. గుజరాత్ రాష్ట్రంలోని ఈ ఆలయం, హిందువులు అత్యంత పవిత్రంగా కొలిచుకునే ద్వాదశ జ్యోతిర్లింగాలలో ఒకటి. ప్రస్తుతం అందుబాటులో ఉన్న చారిత్రక వివరాల ప్రకారం, సోమనాథ ఆలయాన్ని తొలిగా ఎప్పుడు కట్టారో తెలియదు కానీ, సామాన్య శకం ఒకటవ శతాబ్దిలో ఆలయాన్ని బాగా అభివృద్ధి చేసినట్లు తెలుస్తోంది. హైందవ గ్రంధాల ఆధారంగా సోమనాథ ఆలయాన్ని కూడా కాశీ క్షేత్రంలాగే స్వయంగా దేవతలే నిర్మించారని తెలుస్తోంది. ఈ ఆలయ ప్రస్తావన రామాయణం, మాహభారతం వంటి ఇతిహాసాలలో కూడా వుంది. అంతటి ప్రాశస్త్యం ఉన్న ఆలయంపై ముస్లింలు అనేకసార్లు దాడులు చేశారు. మొదటిసారి 11వ శతాబ్దంలో ఘజిని మహ్మద్ సోమనాథ ఆలయానికి బాగా నష్టం కలిగించినట్లు తెలుస్తోంది. ఎంతో పురాతనమైన జ్యోతిర్లింగాన్ని సైతం ధ్వంసం చేశాడు. ఆ తర్వాత కొన్నేళ్ళకు భక్తులు మళ్ళీ ఆలయాన్ని పునర్నిర్మించుకుంటే పలు మార్లు మళ్ళీ మళ్ళీ దాడులు జరిగాయి. అయితే 1665 లో పరమ హిందూ ద్వేషి అయిన ఔరంగ్ జేబ్, సోమనాథ ఆలయాన్ని ధ్వంసం చేయడమే కాకుండా, హిందువులు అక్కడ మళ్ళీ పూజలు నిర్వహిస్తే ఆ ఆలయాన్ని పూర్తిగా నామరూపాలు లేకుండా చేస్తానని హెచ్చరించాడు. దాంతో హిందువులు తమ ఆరాధ్య దైవం అలాగైనా తమ కళ్ళ ఎదుట ఉంటేచాలని అక్కడ ఎటువంటి పూజలూ నిర్వహించలేదు. ఆ విధంగా ఎప్పుడో 17వ శతాబ్దంలో ధ్వంసమయిన సోమనాథ ఆలయం, మనకు బ్రిటిష్ వారి దగ్గర నుంచి స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తర్వాత తొలి హోం మినిస్టర్ అయిన సర్దార్ వల్లభాయ్ పటేల్ గారి చొరవతో, కొంతమంది పెద్దల ఆధ్వర్యంలో తిరిగి పునరుద్ధరింపబడింది.

మన దేశంలో ఔరంగ్ జేబ్ వల్ల నాశనమైన మరో ప్రముఖ హిందూ ఆలయం, Govind Dev Ji ఆలయం. ఈ క్షేత్రం రాజస్థాన్ రాజధాని అయిన జైపూర్ లో ఉంది. ఈ ఆలయం Gaudiya Vaishnavam లేదా Chaitanya Vaishnava ఆచారం ప్రకారం కట్టబడింది. వందల ఏళ్ల క్రితం Chaitanya Mahaprabhu అనే మహర్షి, మన దక్షిణాదిలో బాగా పేరుగాంచిన శ్రీ వైష్ణవం లాగా, Gaudiya Vaishnavam అనే ఆచారాన్ని ఉత్తర భారతంలో బాగా ప్రాచుర్యంలోకి తెచ్చారు. Chaitanya Mahaprabhu వల్ల వచ్చిన ఆచారం కాబట్టి, దాన్ని Chaitanya Vaishnavam అని కూడా పిలుస్తారు. అలా 17 వ శతాబ్దంలో Gaudiya Vaishnava ఆచారం ప్రకారం, ఈ ఆలయాన్ని నిర్మించారు. ఈ ఆలయంలో ఆనంద తాండవం చేస్తున్న రాధాకృష్ణుల మూర్తులను పుజిస్తారు. ఇక్కడ మరో ప్రత్యేకత ఏమిటంటే, ఇక్కడుండే కృష్ణుడి విగ్రహం దాదాపు ఐదు వేల ఏళ్ళనాటిది. ఆ విగ్రహాన్ని స్వయంగా కృష్ణ పరమాత్ముడి ముని మనమడయిన ‘వజ్రనాభుడు’ తన 13 వ ఏట, కృష్ణ పరమాత్ముడు ఎలా ఉండేవాడని తన బామ్మనడిగి తెలుసుకుని రూపొందించాడని అంటారు. వజ్రనాభుడి బామ్మ కృష్ణుడికి కోడలు కూడా కావడం వలన ఆమె ఆయనను నేరుగా చూసి ఉంది. పరమాత్ముడి రూపు రేఖలను ఆమె తన మనమడికి వర్ణించి చెప్పింది. ఆవిడ చెప్పిన వర్ణనల ప్రకారం అతను కృష్ణుడి విగ్రహాన్ని చేయించాడనీ, ఆ విగ్రహమే నేడు Govind Dev Ji ఆలయంలో ఉన్నదనీ చరిత్రకారులంటున్నారు. అయితే స్వయంగా కృష్ణుడి ముని మనుమడు చేయించిన విగ్రహం మథుర నుంచి రాజస్థాన్ చేరుకోవడం వెనుక ఔరంగ్ జేబ్ పాత్ర ఉంది. అదెలాగో ముందు తెలుసుకుందాము. ఇక జైపూర్ ఆక్రమణ సమయంలో Govind Dev Ji ఆలయం ముందున్న సుందర ఏడంతస్థుల భవనాన్ని కూడా ఔరంగ్ జేబ్ నాశనం చేశాడు.

ఇప్పుడు చెప్పుకోబోతున్న ఆలయం కూడా ఔరంగ్ జేబ్ ధ్వంసం చేసిన అతి పురాతన శ్రీ కృష్ణుడి ఆలయమే. అదే, ఉత్తరప్రదేశ్ లోని బృందావనంలో ఉన్న మదన మోహనుడి ఆలయం. ఈ ఆలయాన్ని Radha Madan Mohan ఆలయం అని కూడా పిలుస్తారు. ఇది మన దేశంలోని పురాతన ఆలయంగానే కాకుండా, మహా భారత ఇతిహాసం మన దేశంలో నిజంగా జరిగిందని తెలియజేసే మరో సజీవ సాక్ష్యంగా కూడా పేర్కొంటారు. ఈ Madan Mohan ఆలయాన్ని ఐదు వేల ఏళ్ల క్రితం స్వయంగా కృష్ణుడి మునిమనవడయిన వజ్రనాభుడే నిర్మింపజేశాడు. ముందు చెప్పుకున్నట్లు, బామ్మ సహాయంతో కృష్ణుడి రూపు రేఖలు తెలుసుకున్న వజ్రనాభుడు స్వామి వారి విగ్రహాన్ని తయారు చేయించగా, దాన్ని తొలుత ఈ Madan Mohan ఆలయంలోనే ప్రతిష్టించారు. కాల గమనంలో వచ్చిన కొన్ని ప్రకృతి వైపరీత్యాలూ, ముస్లిం పాలకుల దండయాత్రల కారణంగా, Madan Mohan ఆలయం బాగా దెబ్బతిన్నది. Gaudiya వైష్ణవాన్ని ఆచరించే Sanatana Goswami అనే మహర్షి, 1580 లలో ఈ ఆలయాన్ని తిరిగి పునరుద్ధరింపజేశాడు. అయితే అంత పురాతన ఆలయాన్ని తిరిగి నిర్మించిన ఆనందం భక్తులకు ఎక్కువ కాలం మిగలలేదు. 1670లో ఔరంగ్ జేబ్ బృందావనాన్ని ఆక్రమించుకునప్పుడు, Madan Mohan ఆలయాన్ని చాలా వరకు ధ్వంసం చేసేశాడు. కానీ ఔరంగ్ జేబ్ బృందావనం పై దాడి చేయబోతున్నాడనే విషయం తెలుసుకున్న జైపూర్ రాజు జై సింగ్, ముందు రోజు రాత్రే అక్కడి కృష్ణుడి విగ్రహాన్ని మథుర నుంచి జైపూర్ కి అత్యంత రహస్యంగా తరలించి, అక్కడ Govind Dev Ji ఆలయం నిర్మించిన తర్వాత అందులో ప్రతిష్టింపజేశాడు. ఇదిలా ఉంటే, 1819లో Nand Kumar Basu అనే కృష్ణ భక్తుడు, బృందావనంలోని Madan Mohan ఆలయాన్ని పునర్నిర్మించి, Govind Dev Ji ఆలయంలో ఉన్న కృష్ణుడి విగ్రహాన్ని పోలి ఉన్న మరో విగ్రహాన్ని చేయించి ప్రతిష్టించారు.

ఔరంగ్ జేబ్ కారణంగా ధ్వంసమవ్వడమే కాకుండా, మసీదుగా మారిన మరో ఆలయం, Krishna Janmasthana ఆలయం. ద్వాపర యుగంలో కంసుడి చెరసాలలో బందీగా ఉన్న దేవకీ వసుదేవులకు కృష్ణుడు పుట్టిన ప్రదేశంలోనే, Krishna Janmasthan ఆలయాన్ని నిర్మించారు. ఈ ఆలయం ఉత్తర ప్రదేశ్ లోని మధుర లో ఉంది. ఈ ఆలయాన్ని కూడా కొన్ని వేల ఏళ్ల క్రితమే నిర్మించినట్లు తెలుస్తోంది. ముస్లింల దాడులలో అనేకసార్లు Krishna Janmasthan ఆలయం ధ్వసం అయ్యింది. కానీ 1670లో ఔరంగ్ జేబ్, Krishna Janmasthan ఆలయాన్ని ధ్వంసం చేయడమే కాకుండా, అక్కడ Eidgah అనే మసీదును స్థాపించాడు. దాంతో చాలా ఏళ్ల పాటు కృష్ణ భక్తులకు Krishna Janmasthan ఆలయం అందుబాటులో లేకుండా పోయింది. అయితే 20వ శతాబ్దంలో కృష్ణ భక్తులూ, కొన్ని ఆలయ ట్రస్టులూ, Eidgah మసీదు పక్కనే ఉన్న స్థలంలో మరో ఆలయాన్ని నిర్మించారు. దాంతో వేల ఏళ్ల క్రితం నిర్మించబడిన అసలు Krishna Janmasthan ఆలయం Eidgah మసీదు కిందే ఉండిపోయింది.

ఇక మనం చెప్పుకుంటున్న 9 ఆలయాలలో చివరిదీ, ఔరంగ్ జేబ్ ధ్వంసకాండను ఎదురుకొని నిలబడిన ఆలయం, ఎల్లోరా గుహలలో ఉన్న కైలాస ఆలయం. కొన్ని శతాబ్దాల క్రితం పెద్ద కొండను తొలిచి నిర్మించిన అద్భుత గుహలుగా పేరు గాంచాయి ఎల్లోరా గుహలు. అత్యంత కఠినమైన శిలను, అది కూడా ఏక శిలను అమోఘమైన శిల్పాలుగా మలచిన మన పూర్వికుల ప్రతిభను ఎంత పొగడినా తక్కువే అని చెప్పవచ్చు. అటువంటి మహాద్భుత శిల్ప సౌందర్యాన్ని కూడా ఔరంగ్ జేబ్ ధ్వంసం చేద్దామని ప్రయత్నించాడు. అందుకోసం 1682లో వెయ్యి మందితో కూడిన సేనను ఎల్లోరా గుహలకు పంపించాడు. ఆ సేన దాదాపు మూడు సంవత్సరాలు కష్టపడి, కేవలం కొన్ని విగ్రహాలను మాత్రమే, అది కూడా పాక్షికంగా ధ్వంసం చేయగలిగారు. ఎంత ప్రయత్నించినా ఎల్లోరా గుహలనూ, కైలాస మందిరాన్నీ ఏమీ చేయలేక, మూడేళ్ళ తర్వాత ఔరంగ్ జేబ్ తన సేనలను వెనక్కి పిలిపించుకున్నాడు.

సనాతన ధర్మాన్ని రూపుమాపడమూ, హిందువులను ఇస్లాం మతంలోకి మార్చడమూ, భారత దేశాన్ని పూర్తిగా ఇస్లామిక్ దేశంగా మార్చడమే, మన దేశంపై దాడి చేసిన ప్రతి ముస్లిం పాలకుని ప్రధాన లక్ష్యమని చరిత్ర స్పష్టం చేస్తోంది. ఫలితంగా కొన్ని లక్షల ఆలయాలు ధ్వంసం అయ్యాయి. ఒక్క ఔరంగ్ జేబ్ మాత్రమే తన జీవిత కాలంలో కొన్ని వేల హిందూ ఆలయాలను ధ్వంసం చేసినట్లు చరిత్ర ద్వారా తెలుస్తోంది. వాటిలో ఈ తొమ్మిదీ కేవలం మచ్చు తునకలు మాత్రమే. అసలైన చరిత్రను తెలుసుకుని, సరైన నాయకులను జాగ్రత్తగా ఎన్నుకోకపోతే ముందుముందు కూడా జరగబోయేది ఇదే..

🚩 జై భారత్ 🙏

The Mysterious Puri Vimaladevi Temple — Where Goddess Accepts Meat Offering! | పూరీ విమలాదేవి క్షేత్రం!

 

పూరీ విమలాదేవి క్షేత్రం!

ఈ క్షేత్రంలో అమ్మవారికి మాంసం నైవేద్యంగా పెడతారు!

విష్ణుమూర్తి సంబంధిత వైష్ణవ క్షేత్రాలకు వెళ్ళినప్పుడు, మనకు ఎక్కువగా కనిపించే దృశ్యాలు, ప్రశాంతమైన వాతావరణం, తులసీమాలలను తాకుతూ వీచే చల్లటి గాలి, స్వామి వారి కోసం ప్రత్యేకంగా పూయించిన వివిధ రకాల పువ్వుల నుంచి వెలువడే సుగంధ పరిమళాలు, ఆ దేవదేవుడి కోసం సిద్ధంచేసి ఉంచిన రకరకాల నైవేద్యాల నుంచి వచ్చే కమ్మటి వాసనలు, వీటన్నిటినీ మించి.. చూపులను మరల్చనీయకుండా ఎంత చూసినా తనివితిరని ముగ్ధ మనోహరమైన స్వామివారి విగ్రహం. జన్మజన్మల పాపాలను తొలగించే ఆ స్వామి దర్శనం, ఎలాంటి బాధలనైనా తొలగించి, నీకు నేనున్నానని ధైర్యమిచ్చే అభయ హస్తం.. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే, ఆ స్వామి వర్ణననికి కోటి జన్మలైనా సరిపోదు. అంతటి ప్రభావం ఉండటం వల్లనే ప్రతి ఒక్కరూ ఆ స్వామి ఆలయానికి పదే పదే వెళ్లాలని పరితపిస్తుంటారు. ఆ తపన తాలూకు ఉచ్ఛస్థితి ఎలా ఉంటుందో చవిచూడాలంటే, ఒక్కసారి తిరుమల క్షేత్రానికి వెళ్ళివస్తే ఎవరికైనా అర్ధం అవుతుంది. అయితే.. మన దేశంలోని ఒక ప్రముఖ వైష్ణవాలయంలో ఈ పద్ధతికి భిన్నంగా జంతు బలులు ఇచ్చే ఆచారం ఉందని మీకు తెలుసా.. పైగా ఇచ్చిన బలిని రుచికరంగా వండి నివేదిస్తారు కూడా! అక్కడ స్వామి ఉంటున్న ఆలయ స్థలం ఆయనది కాదనీ, వేరొకరి స్థలంపై ఆయన ఉంటున్నాడనీ తెలుసా..? ఆ క్షేత్రం మరేదో కాదు.. సాక్ష్యాత్తు ఆ జగన్నాథుడు కొలువైన పూరీ క్షేత్రమే. ఈ మాట వినగానే చాలా మందికి ఆశ్చర్యంగానూ, వింతగానూ అనిపించడంలో తప్పులేదు. మరి ఈ విషయాల వెనుకవున్న అసలు మర్మం ఏంటో తెలియాలంటే, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..

[ ఈ వ్యాసాన్ని వీడియోగా చూడండి: https://youtu.be/gb_i66YDTW8 ]

ఒరిస్సా Tourism official లోగోను గమనిస్తే, పూరీ జగన్నాథుడి ఆలయం బొమ్మ ఉండి, దానికింద India’s Best Kept Secret అని రాసి ఉంటుంది. ఆ రాష్ట్ర ప్రభుత్వం చెప్పిన విషయాన్ని బట్టే అర్ధం చేసుకోవచ్చు.. పూరీ ఆలయం ఎన్నో రహస్యాలను నింపుకున్న ఒక వైష్ణవ క్షేత్రం అని. అటువంటి రహస్యాలలో విమలా దేవి ఆలయం కూడా ఒకటి. ఒరిస్సా వాసులూ, ఉత్తర భారతీయులు, ఆ తల్లిని బిమలా దేవి అని కూడా పిలుస్తారు. ఇక్కడ ఒక ఆశ్చర్యకర విషయం ఏమిటంటే, విమలా దేవి మందిరం సాదారణ ఆలయం కాదు.. అది ఒక శక్తి పీఠం.

శక్తి పీఠాలు ఏర్పడటం వెనుకవున్న దక్షయజ్ఞం గాథ చాలామందికి తెలిసే వుంటుంది. సతీ దేవి మరణం తర్వాత, ఆమె శరీరాన్ని పట్టుకుని రోదిస్తున్న శివుడిని తిరిగి కర్తవ్యోన్ముఖుడిని చేయడానికి, విష్ణుమూర్తి తన సుదర్శన చక్రంతో ఆమె శరీరాన్ని ఖండించాడు. అలా ఖండించబడిన ఆ తల్లి శరీరభాగాలు భారత ఉపఖండంలో వేర్వేరు చోట్ల పడ్డాయి. అలా పడిన ప్రదేశాలు శక్తి పీఠాలుగా ఉద్భవించడం తెలిసిందే. మన పురాణాలు, వేదాల ప్రకారం, శక్తి పీఠాలు మొత్తం 108 ఉన్నాయి.. వాటిలో ముఖ్యమైనవి 51.. వాటిలో అత్యంత శక్తివంతమైనవి 18.. వాటినే అష్టాదశ శక్తిపీఠాలుగా కొలుస్తారు. ఆ 18 శక్తి పీఠాల గురించి మనలో చాలామందికి తెలిసే ఉంటుంది. కానీ మిగిలిన శక్తి పీఠాల గురించి చాలా తక్కువ మందికి తెలుసు. అటువంటి ముఖ్యమైన 51 శక్తి పీఠాలలో ఒకటే, పూరీ జగన్నాధుడి క్షేత్రంలో ఉన్న విమలా దేవి ఆలయం.

ఈ క్షేత్రంలో ఆ జగన్మాత పాదం పడిందని తెలుస్తోంది. ఆ తల్లి ఆలయం పూరీ క్షేత్రంలో నైరుతి మూలన ఉంటుంది. ఇంకా స్పష్టంగా చెప్పాలంటే, స్వామివారి ప్రధాన గోపురానికి పశ్చిమం వైపున, ఆ క్షేత్రంలో అత్యంత పవిత్రంగా భావించే రోహిణి కుండ్ పక్కనే, విమలా దేవి ఆలయం ఉంటుంది. ఆమె విగ్రహం, పూర్తిగా విచ్చుకున్న కమలంపై కూర్చుని ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది. ఇక్కడ మరో విశేషం ఏమిటంటే, సాధారణంగా శక్తి పీఠాలలోని ప్రధాన ఆలయంలో ఇతర దేవతలు కనిపించరు. కానీ విమలా దేవి ఆలయంలో మూల విరాట్టు పక్కనే, సప్త మాతృకలైన బ్రాహ్మణి, మహేశ్వరి, కౌమారి, వైష్ణవి, వారాహి, ఇంద్రాణి మరియు చాముండి విగ్రహాలు కొలువై ఉంటాయి. ఇక్కడ విమలా దేవి పరివార సమేతంగా, క్షేత్రపాలకురాలిగా పూరీని రక్షిస్తోందని తెలుస్తోంది.

సాధారణంగా వైష్ణవాలయాలలో క్షేత్రపాలకుడిగా శివుడు లేదా, ఆంజనేయుడు ఉంటారు. శక్తి పీఠాలలో క్షేత్రపాలకుడిగా వినాయకుడు, శివుడు, సుబ్రహ్మణ్యస్వామి లాంటి వారు ఉంటారు. మరి ఇక్కడ మాత్రం క్షేత్రపాలకురాలిగా అమ్మవారు ఉండడమేమిటి అనే సందేహం కలగవచ్చు. ఆ విషయం తెలియాలంటే, అసలు పూరీ ఆలయం నిర్మితమయ్యే సమయంలో జరిగిన ఒక గాథ తెలియాలి. ఈ గాథను ఎక్కువగా విని ఉండరు.

తిరుమల శ్రీవేంకటేశ్వరుని చరిత్రలో స్వామివారి కళ్యాణం తర్వాత, అమ్మవార్లతో కొలువై ఉండటానికి అనువైన ప్రదేశాన్ని వేతికినప్పుడు, ఆది వరాహ స్వామి వారి ఆధీనంలోని ప్రదేశమైన వేంకటాద్రిని ఎంచుకోవడం, ఆయన వద్ద అనుమతి తీసుకుని తొండమాన్ చక్రవర్తి చేత ఆనంద నిలయాన్ని నిర్మింపజేసుకోవడం వంటి వివరాలు వినే ఉంటారు. అదే విధంగా, పూరీ క్షేత్ర నిర్మాణ సమయంలో కూడా ఒక చారిత్రక ఘటన ఉంది. పూరీ క్షేత్రం, కలియుగంలో 11వ శతాబ్దంలో, కళింగ దేశాన్ని పాలించిన తూర్పు గంగ రాజవంశానికి చెందిన, అనంతవర్మ చోడ గంగదేవ చక్రవర్తి కట్టించాడని అందరూ అనుకుంటారు. కానీ అది కొంతవరకే వాస్తవం. అనంతవర్మ కేవలం ఆలయాన్ని పునర్నిర్మితం మాత్రమే చేశాడు. అదే ఇప్పుడు మనం చూస్తున్న పూరీ ఆలయం. ఆయన 11వ శతాబ్దంలో మొదలు పెట్టిన ఆలయ పురుద్ధరణ, దాదాపు 12వ శతాబ్ది ఆరంభంలో, అనంతవర్మ చోడగంగదేవ మనుమడైన అనంగ భీమదేవుడు పూర్తి చేశాడు. ఎంతో అద్భుతంగా, అమిత పటిష్ఠంగా నిర్మితమైన ఈ క్షేత్రం, అత్యంత పవిత్రమైన పుణ్యస్థలంగా నెలకొంది. ఆలయ పవిత్రతను కాపాడటానికి అనంగ భీమదేవుడు ఎన్నో నియమాలను ఏర్పాటుచేశాడు. ఏనాడో ఆయన పెట్టిన నియమాలే ఈ నాటికీ తూచా తప్పకుండా పాటించబడుతున్నాయి.

అయితే, పూరీ క్షేత్ర మూలాలు కృత యుగం నుంచే ఉన్నాయని తెలుస్తోంది! ఇక్కడి స్వామిని జగన్నాధుడిగానే కాకుండా, నీలమాధవుడనే పేరుతో కూడా కొలుస్తారు! అలా ఎందుకో తెలియాలంటే, కృత యుగంలో స్వామి లీలల గురించి తెలియాలి. ఆ కాలంలో ఒకనాడు శ్రీమహావిష్ణువు స్వయంగా నేటి పూరీ ప్రాంతానికి కొద్ది దూరంలోని సముద్ర తీరానికి చేరి, అక్కడి వేపచెట్టు కింద విశ్రమించారు. ఆ ప్రదేశం స్వామి వారికి నచ్చి, ఆయన వైకుంఠానికి తిరిగి వెళ్ళే సమయంలో, తన శక్తిని ఒక నీలమణి రూపంలో అక్కడ విడిచి వెళ్ళారు. ఆ మణి ప్రకాశవంతంగా వెలిగిపోతూ, కోరిన వారికి కోరిన వరాలను సమకూర్చడం మొదలు పెట్టింది. అది అలాగే కొనసాగితే భూమిపై ధర్మం వక్రమార్గం పట్టే ప్రమాదం ఉందని బయపడిన యమధర్మ రాజు, ఆ మణి ఎవరికీ కనపడకుండా అక్కడే భూమిలో కలిసిపోయేలా చేశాడు. అలా భూమిలో కలిసిన ఆ నీలమణి శక్తి, పక్కనే ఉన్న వేపచెట్టులోకి చేరి, అందులోంచి ఒక విష్ణురూపం బయటకు వచ్చింది.

ఆ యుగంలో మాళవ రాజ్యాన్ని పాలించిన ఇంద్రద్యుమ్న మహారాజు గొప్ప దాన గుణ సంపన్నుడు. కానీ, ఎన్ని దానాలు, యజ్ఞ యాగాదులు చేసినా ఆయన మనసులో ఏదో అలజడి, ఆందోళనలతో సత్యమతమయ్యేవాడు. సరిగ్గా ఆ సమయంలో, తన రాజ్యానికి సమీపంలోని అడవులలో ఒక రహస్య ఆలయం ఉందనీ, అక్కడ చాలా శక్తివంతమైన విష్ణు స్వరూపం ఉందనీ, ఒక యాత్రికుడి ద్వారా తెలుసుకున్నాడు. అయితే ఆ ఆలయం ఉన్న ప్రదేశం కేవలం అక్కడి శబర గిరిజన రాజైన విశ్వావసుడుకి మాత్రమే తెలుసని అర్ధమై, ఆ ఆలయం జాడలు కనుక్కుని రమ్మని తన ఆస్థాన పురోహితుడి కుమారుడు విద్యాపతిని పంపించాడు. అలా వెళ్ళిన విద్యాపతి ముందుగా విశ్వావసుడి  కూతురైన లలితను ప్రేమించి పెళ్ళాడాడు. వారి వివాహం జరిగిన తర్వాత, అడవిలో రహస్యంగా ఉన్న జగన్నాథుడి విగ్రహాన్ని తనకు చూపించమని ప్రాధేయపడ్డాడు. అల్లుడి కోరికను కాదనలేక, అతని కళ్లకు గంతలు కట్టి గుడి దగ్గరకు తీసుకువెళ్ళాడు విశ్వావసుడు. దారి తెలుసుకునేందుకు విద్యాపతి తెలివిగా దారి పొడవునా ఆవాలు జారవిడిచాడు. కొన్నాళ్లకు అవి మొలకెత్తి, దారి స్పష్టంగా తెలిసింది. వెంటనే అతను ఇంద్రద్యుమ్న మహారాజుకు కబురు పెట్టాడు.

ఎంతో ఆశతో రాజు అడవికి చేరుకునే లోగా ప్రకృతి వైపరీత్యం ఏర్పడి, అక్కడి విగ్రహాలు మాయమయ్యాయని తెలిసింది. ఇంద్రద్యుమ్నుడు నిరాశతో నిరాహారదీక్ష మొదలుపెట్టి, అశ్వమేథయాగం చేశాడు. నీలాచలం మీద ఓ ఆలయాన్ని నిర్మించి నరసింహస్వామి విగ్రహాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు. నేటి పూరీ ఆలయం ఉన్న ప్రదేశాన్నే నీలాచాలం అంటారు. నేటికీ పూరీ ఆలయంలో కృత యుగం నాటి ఆ నరసింహ స్వామి విగ్రహాన్ని దర్శించవచ్చు. ఆ స్వామి దర్శనంతో మోక్షప్రాప్తి పొందవచ్చని తెలుస్తోంది. ఒకనాడు రాజు అక్కడే నిద్రిస్తుండగా జగన్నాథుడు కలలో కనిపించి, సముద్రతీరంలో చాంకీనది ఒడ్డుకు వేప కొయ్యలు కొట్టుకొస్తాయనీ, వాటితో విగ్రహాలు చేయించమనీ ఆదేశించాడు. ఆ విగ్రహాల తయారీకి స్వయంగా విశ్వకర్మ రావడం, ఆయన కొంత గడువు నిర్ణయించి, కొన్ని షరతుల మధ్య ఒక మూసివున్న గదిలో విగ్రహాలు చెక్కడం ప్రారంభించగా, భార్య తొందరపెట్టడంతో గడువు తిరకమునుపే రాజు గదితలుపులు తెరవడంతో విగ్రహాలు అసంపూర్ణంగా ఆగిపోవడం వంటి విషయాలు తెలిసే ఉంటాయి.

అలా తయారైన జగన్నాథుడు, బలభద్రుడు, సుభద్రా దేవిల విగ్రహాలను నీలగిరి పై ఆలయాన్ని నిర్మించి ప్రతిష్టించారు. అయితే, నీలాచలం మీద రాజు అశ్వమేధ యాగం చేస్తున్న సమయంలో, అక్కడ కొలువై ఉన్న విమలా దేవి ఆశీస్సులు తీసుకుని, స్వామి విగ్రహాలు కనిపిస్తే అక్కడే ప్రతిష్ఠిస్తానని అమ్మవారిని ప్రార్ధించాడు. ఆ తల్లి దానికి అంగీకరించి, స్వామి క్షేత్రానికి క్షేత్రపాలకురాలిగా నిలుస్తానని వరం ఇచ్చినట్లు పురాణ గ్రంధాలలో పేర్కొనబడి ఉందని చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు. ఆ విధంగా నాడు విమలా దేవి సమక్షంలో నిర్మితమైన జగన్నాథుడు, బలరాముడు, సుభద్రా దేవిల విగ్రహాలకు, ఆ తల్లే రక్షగా నిలబడింది. అందుకు కృతజ్ఞతగా స్వామి కూడా, కాలభైరవ అంశతో తల్లికి రక్షగా ఉన్నట్లు పురాణాలలో పేర్కొనబడి ఉంది.

ఆ తల్లి తాను ఉండే  ప్రదేశాన్ని జగన్నాథుడికి ఇవ్వడంతో, నేటికీ అక్కడ తొలిగా విమలా దేవి దర్శనం చేసుకున్న తర్వతే స్వామి వారిని దర్శించాలనీ, లేకపోతే పూరీ వెళ్ళిన ఫలితం ఉండదనీ పురాణాలు పేర్కొంటున్నాయి. ఇదే విధమైన కట్టుబాటు తిరుమల క్షేత్రంలో కూడా ఉంది. ముందుగా భూ వరహస్వామిని దర్శించుకున్న తర్వాతే, వేంకటేశ్వర స్వామి వారి దర్శనానికి వెళ్లాలని స్వామియే స్వయంగా శాసనం చేశారు. చాలా మందికి ఈ విషయం తెలియక నేరుగా వేంకటేశ్వర స్వామి వారి దర్శనానికి వెళ్లిపోతుంటారు. ఆ తప్పు పూరీలో జరగకూడదని అనుకున్నారో ఏమో, భక్తులు పూరీ క్షేత్రంలో అడుగుపెట్టిన తర్వాత, మొదటగా విమలా దేవి దర్శనం తర్వాతే తక్కిన దేవతల దర్శనం అయ్యేలా ఒక క్రమ పద్ధతిని ఏర్పాటు చేశారు ఆలయ నిర్వాహకులు.

అంతేకాదు, పూరీ అనగానే అందరికీ గుర్తుకు వచ్చేది, అక్కడ లభించే మహా ప్రసాదం. స్వామి వారికి చాలా రకాల పిండి వంటలు, అన్నం, కూరలు వండి నివేదన చేస్తారు. అయితే ఇలా స్వామి వారికి నివేదన చేసిన నైవేద్యం వెంటనే మహా ప్రసాదంగా మారదు. ఆ ప్రసాదం విమలా దేవికి కూడా నివేదిస్తారు.. అప్పుడు మాత్రమే అది మహా ప్రసాదంగా మారుతుంది. ఆ తర్వాతే భక్తుల వితరణకి వెళ్తుందని, ఆలయ పూజారులు చెబుతున్నారు. ఇక్కడొక విశేషం ఏమిటంటే, విమలా దేవికి మాంసం, చేపలతో చేసిన వంటకాలను కూడా నివేదిస్తారు. ఇది కొంత వింతగా అనిపించినా, దీనికీ ఓ చరిత్ర ఉంది.

పూరీ క్షేత్రంలోని విమలా దేవి అత్యంత మహిమ గల శక్తి పీఠమే అయినా, అప్పట్లో ఆ తల్లిని సాధారణ భక్తులెవరూ పూజించేవారు కాదు. ఆమె శక్తి స్వరూపిణి కావడంతో, తాంత్రికులు మాత్రమే కొలిచేవారు. తాంత్రిక సాధకులు పూరీ క్షేత్రానికి కేవలం విమలా దేవి దర్శనం కోసమూ, అక్కడ మంత్ర జపాలు చేసుకోవడం కోసం మాత్రమే వస్తారు. ఈ నాటికీ అక్కడ అదే వాతావరణం కనిపిస్తుంది. అయితే, అప్పట్లో తాంత్రికులు విమలా దేవికి నిత్యం జంతుబలులు ఇస్తూ, తంత్ర సాధన కోసం వివిధ రకాల పూజలు చేస్తుండేవారు. వారితో పాటు స్థానికంగా ఉండే గిరిజనులు కూడా ఆ తల్లిని పూజించేవారు. అందుకే నేటికీ పూరీ క్షేత్రంలో పనులన్నీ ఆ గిరిజనుల కుటుంబాల వారే చేస్తారు. ముఖ్యంగా స్వామి వారి విగ్రహాలకు రహస్యంగా పూజలు చేసిన గిరిజన రాజు విశ్వావసుడి వారసులే, ఆలయంలో స్వామి వారికి ప్రసాదాలు తయారీ చేసే విభాగంలో, ఆలయ ప్రధాన కార్యాలయంలో ఉన్నారు. ఇక నాడు ఇంద్రద్యుమ్న మహారాజుకు సహకరించిన బ్రాహ్మణ యువకుడు విద్యాపతి వారసులే ప్రధాన అర్చకులుగా కొనసాగుతున్నారు.

స్వామి వారికి శాకాహారం నివేదిస్తూ, అమ్మవారికి మాత్రమే మాంసాహారం సమర్పించడంలో కొన్ని సమస్యలు తలెత్తడంతో, కొన్ని ప్రత్యేకమైన రోజులలో మాత్రమే అమ్మవారికి బలులు సమర్పించి, మాంసాహారాన్ని నైవేద్యంగా పెట్టే విధానం, కొన్ని వందల సంవత్సరాల క్రితం ప్రవేశపెట్టారు. విమలా దేవికి జరిపే ఈ తంతు గురించి జనబాహుళ్యంలో పెద్దగా తెలియదు. పూరీ క్షేత్రంలో రహస్యంగా ఉంచబడిన విషయాలలో ఇది కూడా ఒకటి. తొలినాళ్ళలో కొన్ని నెలలు పాటు విమలా దేవికి పూర్తిగా మాంసాహారం నివేదించడం ఆపివేయడంతో, రోజు రోజుకూ అమ్మవారి విగ్రహంలో ఉగ్రత్వం పెరుగుతూ, దేవీ నవరాత్రుల సమయానికి అత్యంత భయంకరంగా మారిందని చరిత్ర విదితం. ఆ సమయంలో నిత్యం పూజించే పూజారి కూడా అమ్మవారి ఆలయంలోకి వెళ్లలేకపోయేవాడు. గర్భాలయంలోకి అడుగుపెట్టగానే అతని శరీరంలోని శక్తి హరించుకుపోయి మూర్ఛపోయేవాడని తెలుస్తోంది. అప్పుడు తమ తపొ శక్తితో కొంతమంది తాంత్రికులు జరిగిన దోషాన్ని గ్రహించి వెంటనే అక్కడ అమ్మవారికి బలులు ఇచ్చి, వివిధ రకాల శాంతులు చేసిన తర్వాతే ఆ తల్లి శాంతించిందని తెలుస్తోంది. ఇక అప్పటి నుంచి కొన్ని ప్రత్యేక రోజుల్లో ఈ క్రతువు జరిపిస్తూ వస్తున్నారు. ముఖ్యంగా దేవీ నవరాత్రులలో ఆఖరి రోజున జంతు బలి ఖచ్చితంగా ఇస్తారు. నేటికీ దేవీ నవరాత్రుల సమయంలో పూరీ క్షేత్రానికి వెళ్ళిన వారు, విమలా దేవి ముఖంలో ఉగ్రత్వం గమనించవచ్చని ఆధ్యాత్మికవేత్తలు చెబుతున్నారు.

అయితే ఆలయంలో ఈ తంతు జరుగుతున్న విషయం స్థానికులకు కూడా పెద్దగా తెలియదు. ఎందుకంటే, విమలా దేవి కోసం వినియోగించే మేక వంటి జంతువులను ఎవరికీ తెలియని ప్రదేశంలో, ప్రేత్యేకంగా పెంచుతారు. ఇక చేపలను, పవిత్రమైన రోహిణి కుండ్ లో పెంచినవి మాత్రమే వినియోగిస్తారు. ఈ తంతు జరిగే సమయంలో, భక్తులకు దర్శనాలు ఆపివేస్తారు. ముందుగా స్వామివారికి శాకాహార నైవేద్యాన్ని సమర్పించిన తర్వాత, స్వామి వారి విగ్రహాలను పరదాలతో మూసివేసి, మరో ద్వారం నుంచి బలిచ్చే జంతువును తీసుకువచ్చి, తాంత్రికులు మంత్ర జపం చేస్తుండగా, అమ్మవారి ముందు కొంత దూరంలో ఉండే సింహం విగ్రహం దగ్గర దానిని బలి ఇస్తారు. ఎప్పుడైతే ఆ జంతువు నెత్తురు సింహంపై పడుతుందో, అప్పుడు అమ్మవారి ముఖంలోని ఉగ్రత్వం కొంత వరకు తగ్గుతుందని, చూసిన పూజారులు చెబుతున్నారు. ఇక ఆ బలితంతు పూర్తయిన వెంటనే, వంటలు మొదలుపెట్టి, ఆ మాంసంతో పాటు చేపల కూరను కూడా అమ్మవారికి నివేదిస్తారు. ఆ తర్వాత మాత్రమే భక్తులను దర్శనానికి అనుమతిస్తారని చెబుతున్నారు.

మన దేశంలో నేటికీ ఆలయ ధర్మాలనూ, ఆచారాలనూ ఎటువంటి రాజకీయ ఒత్తిళ్లకూ గురికాకుండా, నిష్టగా పాటించే అతి కొద్ది ఆలయాలలో, పూరీ క్షేత్రం కూడా ఒకటి. ఒక్క విమలా దేవి ఆలయంలో మాత్రమే కాదు, అసలు పూరీ క్షేత్రంలో ఎన్ని వింతలు, రహస్యాలు ఉన్నాయో, అందులో పనిచేసే వ్యక్తులకే పూర్తిగా తెలియదు. ఒక్క ప్రధాన ఆర్చకుడికి మాత్రమే, ఆ విషయ పరిజ్ఞానం ఉంటుందని నిపుణులు చెబుతున్నారు. ఇన్ని విశేషాలున్నాయి కాబట్టే, పూరీ క్షేత్రం ఒక శక్తి కేంద్రంగా దృఢంగా నిలబడి, నేటికీ ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఉన్న భక్తులను రక్షించే కవచంగా మారింది.

కృష్ణం వందే జగద్గురుం!

Diwali Wishes - మిత్రులందరికీ 'దీపావళి పండుగ' శుభాకాంక్షలు.. మహీధర్

 

మిత్రులందరికీ 'దీపావళి పండుగ' శుభాకాంక్షలు.. మహీధర్