Audi9 – Telugu Mythology & Temple History Stories | Voice of Maheedhar (Planet Leaf), Shadow Madhu Babu Audiobooks, Facts Hive Youtube Channels. Here I bring you Bhagavad Gita in Telugu, Stories of Mahabharata, Ramayana, Science behind Sanatana Dharma, Hinduism, Interesting and Unknown Facts and Mysteries in Telugu, and Writer Madhu babu's Shadow, Folklore, Fantasy Fiction Novels as Audiobooks / Podcasts. Watch interesting videos Every Day in the original Voice of Maheedhar and Sudha..
కేవలం స్మరించినంత మాత్రమే జనన మరణ సంసార బంధనములనుంచి విముక్తినిచ్చే విష్ణువుకు ఇవే మా వందనములు.
వివరణ:
మహాభారత యుద్ధం ద్వాపరయుగం చివరిలో జరిగింది. రాబోయే కలియుగంలోని పరిస్థితులను గ్రహించి వ్యాసులవారు ఒక చక్కని మార్గం సూచించారు. కలియుగంలో దైవభక్తి తగ్గిపోయి ప్రజలు సన్మార్గం విడిచి చాలా సులభంగా పక్కదార్లు పడతారు. అందుకే వ్యాసులవారు అలాంటి వారికోసమే, "నాయనలారా, మీరు మొత్తం సహస్ర నామం పఠించనక్కరలేదు. కేవలం హరినామస్మరణ చేయండి చాలు" అన్నారు. నిరంతరం ఆ దేవుడిని స్మరిస్తే చాలు. మనస్సు నిలకడగా వుంటుంది. నిశ్చలమైన మనస్సు ఎప్పుడూ సన్మార్గంలోనే నడుస్తుంది.
My salutations to the superior Vishnu. by merely thinking of Him, we can free ourselves from the cycle of life-and-death. My salutations to the all-powerful Vishnu.
Explanation:
Mahabharatha war was fought almost towards the end of Dwaparayuga. Veda Vyasa anticipated the state of affairs in the upcoming Kaliyuga. In Kaliyuga, people would become less and less associated with spiritual aspects and could be very easily misled. For that reason Vyasa gave an easy way out and said, "just chant His name. That is enough". Chanting His name will lead to a stable mind. A stable mind is less likely to go astray.
Sivagalai rewrites the past: Unfolds the truth on iron's antiquity!
భారతీయ నాగరికత, హరప్పా, మొహేంజొదారో నుంచే మొదలైంది. కేవలం ఉత్తర భారత దేశంలోనే నాగరికత పురుడుపోసుకుంది. దక్షిణ భారత దేశంలో కేవలం అనాగరికులైన ఆటవిక మనుషులు మాత్రమే ఉండేవారు. అసలు భారత దేశానికి నాగరికత తెచ్చిందే యూరోప్ లో పుట్టి, వలస వచ్చిన ఆర్యులు. ఆర్యుల రాకవరకు, వారికసలు ఇనుమంటే ఏమిటో కూడా తెలియదు. ఆర్యులు తమ జ్ఞానాన్ని ఉత్తర భారతీయులకు పంచితే, కాలక్రమంలో ఆ జ్ఞానం దక్షిణ భారతం వరకు పాకింది... ఇవన్నీ గత రెండు వందల ఏళ్లుగా, భారతీయలకు నూరిపోసిన అభూత కల్పనలు. స్వతంత్ర భారతంలో పాఠ్య పుస్తకాలుగా మారిన పాఠాలు. జనాల మొదళ్ళలోకి ఎంతో మంది కుహనా మేధావులు ఎక్కిస్తున్న అవాస్తవాలు. భూమిలో మరిగిపోతున్న లావా ఎప్పటికైనా బయట పడాల్సిందే అన్నట్టు, చీకటి గర్భంలో కప్పివుంచిన అసలైన చరిత్ర కూడా ఎదో ఒకరోజు సత్యాన్వేషకుల ద్వారా బయటకు వచ్చి తీరాల్సిందే. కానీ ఇక్కడ అటువంటి సత్యాన్ని ఒక చిన్న ఊరు బయల్పరచింది. ఆ సత్యం ప్రపంచాన్ని ఆలోచనలో పడేసి, ఏళ్ల తరబడీ తుచ్చులు ఎంతో చాకచక్యంగా నిర్మించుకున్న అసత్యపు చరిత్ర గోడలను పునాదులతోసహా కూల్చివేసింది. ఆ సత్యం భారత దేశంపై ఇన్నేళ్ళుగా జరుగుతున్న కుట్రను సమూలంగా బయటపెట్టేసింది. ఈ మాటలు వింటుంటే ఎన్నో సందేహాలు కలుగుతాయి. అది ఏ ఊరు..? అక్కడ బయటపడిన నిజం ఏమిటి..? ఇనుము గురించిన ప్రస్తావన ఎందుకు వచ్చింది..? హరప్పా సంస్కృతి పురాతమైనది కాదా..? వంటి ఎన్నో సందేహాలకు సమాధానాలు తెలుసుకోవాలంటే, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
ఏదైనా ఒక అబద్ధాన్ని వందమంది కలిసి ఎంతో నమ్మకం నటిస్తూ వందసార్లు చెబితే, వారి ముందున్న వెయ్యి మందీ ఆ అబద్ధాన్ని నిజమని నమ్మేసే అవకాశం ఉంది. కానీ ఈ వెయ్యి మంది నమ్మినంత మాత్రాన, ఆ అబద్ధం శాశ్వతంగా నిజం కాబోదు. దాదాపు వెయ్యేళ్ళుగా మన దేశంలో జరుగుతోంది అదే. అయితే తెల్ల దొరలు గత రెండు వందల ఏళ్లుగా ఆ అబద్ధాలను మరింత బలంగా భారతీయుల బుర్రలలోకి చొప్పించే ప్రయత్నాలు ఎన్నో చేశారు, వారి తొత్తులద్వారా ఇప్పటికీ చేస్తూనే ఉన్నారు. వారికి మన కుహనా మేధావి వర్గం వంత పాడుతూనే ఉంది.
ఇలా వారు చెప్పిన అతి పెద్ద అబద్ధం, భారతీయ నాగరికత హరప్పా మొహేంజొదారో నుంచే మొదలైందని. ఈ మాట వినగానే, చాలా మంది హరప్పా నాగరికత పురాతనమైనది కాదా! అనే సందేహం వ్యక్తం చేస్తారు. హరప్పా నాగరికత పురాతనమైనదే. దాదాపు 5000 ఏళ్ల చరిత్ర ఆ ప్రాంతంలో దాగి ఉంది. వేల ఏళ్ల నాటి భారతీయ నాగరికత యొక్క అద్భుత పరిజ్ఞానం గురించి హరప్పా నాగరికత తెలియజేస్తుంది. కానీ అక్కడ దొరకని ఒక వస్తువు, యావత్ భారత చరిత్రను అణగదొక్కడానికి ప్రయత్నించే వెస్ట్రన్ శక్తులకు బలం అయ్యింది. అది మరేదో కాదు ‘ఇనుము’.
సాధారణంగా చరిత్రకారులు మానవ నాగరికత క్రమాన్ని వివరించేటప్పుడు, వివిధ కాలాలలో మానవులు వాడిన పనిముట్లను ప్రామాణికంగా చూపిస్తారు. చరిత్రకారుల అంచనాలను బట్టి, నాగరికతకు మూలం ఒకటి అగ్ని అయితే, మరొకటి ఆయుధం. ఏనాడైతే మానవుడు ఆయుధాన్ని కనిపెట్టాడో, అక్కడి నుంచే వేటాడే విధానంలో మార్పు వచ్చిందనీ, ఆ మార్పే మానవుల ఒంటిపైకి బట్టలను కూడా తెచ్చిందనీ చెబుతారు.
రాయికి పదును పెడితే అది మంచి ఆయుధంగా మారుతుందని మానవులు భావించారు. అలా కనిపెట్టిన రాతి ఆయుధాలతో జంతువులను వేటాడేవారు. ఈ క్రమంలో అప్పటి వరకు ఎండొచ్చినా, వానొచ్చినా, మంచు కురిసినా, చెట్టునో, పుట్టనో, ఏ గుహనో మాత్రమే ఆశ్రయించిన మానవుడు, రాతి పనిముట్లతో జంతువుల చర్మాన్ని వలిచి వస్త్రంలా కప్పుకుంటే, అన్ని వేళలా గుహల అవసరం ఉండదని గమనించాడు.
అలా మొదలైన మానవ నాగరికత మెల్ల మెల్లగా పరిణతి చెంది, మట్టిలో దాగున్న లోహాన్ని వెలికి తీసి, దానితో తనకు కావలసిన ఆయుధాలనూ, పనిముట్లనూ తయారు చేయడం మొదలు పెట్టాడు. అలా చరిత్రలో మానవులు వాడిన పనిముట్ల ఆధారంగా, మానవ జీవన క్రమాన్ని మూడు వరుసలలో విభజించారు చరిత్రకారులు. మొదటిది రాతి యుగం అయితే, రెండవది కాంస్య యుగం, ఆఖరిది ఇనుప యుగం.. ఆ తర్వాత వచ్చినది మొత్తం ఆధునిక యుగంగానే పరిగణించాలని చరిత్రకారులంటున్నారు.
ఇప్పటి వరకు దొరికిన చారిత్రక ఆధారాల ప్రకారం, మనిషి మట్టిలోని లోహాలలో ముందుగా రాగి, తరువాత కంచును కనిపెట్టి, వాటితో ఆయుధాలనూ, పనిముట్లనూ, ఆభరణాలను కూడా తయారుచేయడం మొదలుపెట్టినట్లూ, ఆ తర్వాతే ఇనుమును కనిపెట్టినట్లూ తెలుస్తోంది. సరిగ్గా ఇక్కడే పాశ్చాత్య పరిశోధకులు ఒక పన్నాగం పన్నారని చెప్పవచ్చు.
Smelting.. అంటే, మట్టిలో దాగున్న వివిధ రకాల లోహాలను, కొన్ని రకాల కెమికల్స్ వాడి, అధిక ఉష్ణోగ్రతలో వేడి చేసి బయటకు తీసే విధానాన్ని Smelting అని అంటారు. ఈ విధానం ద్వారానే దాదాపు సామాన్య శకానికి 1500 సంవత్సరాల పూర్వం, ఇనుమును కనుగొన్నారు. అది కూడా యూరోప్ కి దగ్గరగా ఉండే ప్రదేశాలలో ఈ ఆవిష్కరణ జరిగింది. అక్కడి నుంచి అది ప్రపంచం మొత్తం పాకింది. భారత దేశానికి కూడా అలాగే వచ్చిందని చరిత్రకారులు ఇంతకాలం చెబుతూ వచ్చారు. హరప్పా, మొహేంజొదారో ప్రాంతాలలో దొరికిన వస్తువులలో ఎక్కడా ఇనుముతో చేసిన పనిముట్లు దొరకలేదని చరిత్ర కారులు చెబుతున్నారు. హరప్పా, మొహేంజొదారోలో రాగి, కంచుతో చేసిన పనిముట్లూ, ఆయుధాలూ, ఆభరణాలూ, వంట సామానూ వినియోగించినట్లు మాత్రమే తెలిసిందనీ, ఎక్కడా ఇనుమనేది కనిపించలేదని చరిత్ర కారులు చెప్పుకొచ్చారు.
అలాగే, భారతీయ పురాతన ఆచార వ్యవహారాలలో కూడా, రాగి, కంచుతో చేసిన వివిధ రకాల వస్తువులకు, పాత్రలకు, దేవుడి విగ్రహాలకూ ప్రాధాన్యతను ఇచ్చేవారు. వంట చేసుకునే ప్రాత్రలలో కూడా పూర్వం మట్టి, లేదా రాగితో చేసిన వస్తువులనే వాడేవారు. ఇనుము వాడకం పెద్దగా ఉండేది కాదు. ఇలా కొన్ని అంశాలను చూపించి మన దేశ చరిత్రను అణగదొక్కాలని చూశారు. హరప్పా, మొహేంజోదారోలో నిజంగా ఇనుప వస్తువులు దొరకలేదో, లేక ఒకవేళ దొరికినా అది బయటి ప్రపంచానికి తెలియకుండా చేశారో తెలియదు కానీ, ఇప్పుడు బయటపడ్డ నిజం యావత్ ప్రపంచాన్నీ ఆశ్చర్యానికి గురి చేసిందని చెప్పవచ్చు.
ఆ నిజం పేరే ‘Sivagalai’. ఇది దక్షిణ తమిళనాడు లోని ఓ చిన్న ఊరు. ఒక రోజు పొలం పని చేస్తున్న స్థానిక వ్యక్తికి తానెప్పుడూ చూడని ఓ వింత వస్తువు భూమిలో దొరకడంతో, ఆ విషయాన్ని అధికారులకి తెలియజేశాడు. అధికారులు ఆ ప్రాంతాన్ని తమ ఆధీనంలోకి తీసుకుని, పురావస్తు శాఖ వారితో అక్కడ త్రవ్వకాలు జరిపించగా, వారికి మరి కొన్ని పురాతన వస్తువులు లభించాయి. వాటిలో తుప్పుపట్టిన స్థితిలో కుండలు, ఇనుముతో చేసిన కత్తులు, బాణాలు కనిపించాయి. దాదాపు 84 వస్తువులను వెలికితీసిన పురావస్తు శాస్త్రవేత్తలకు, అక్కడ ఒక అంశం మాత్రం కాస్త ఆశ్చర్యానికి గురి చేసింది. అదే smelting చేసిన ఆనవాళ్లు. అక్కడ దొరికిన కుండల్లో వివిధ రకాల ధాతువులతో కూడిన పదార్ధం కనిపించింది. దాన్ని పరిశీలించి, ఇనుప ఖనిజం నుంచి ఇనుమును బయటకు తీసే ప్రక్రియ వాడినట్లు వారు నిర్ధారించారు. వెంటనే వారికొచ్చిన సందేహాన్ని నిర్ధారించుకోడానికి, Sivagalai లో దొరికిన సాంపిల్స్ ని మూడు వేర్వేరు ల్యాబ్స్ కి పంపించి, అవి ఏ కాలానికి చెందినవో పరిశోధించమన్నారు.
అలా వారు పంపిన మూడు సాంపిల్స్ లో, ఒకటి అమెరికాకూ, ఇంకొకటి Ahmedabad కూ, మరొకటి Lucknow కూ వెళ్లాయి. ఆ మూడు ప్రదేశాలలో చేసిన Carbon dating ప్రక్రియలో విస్తుపోయే నిజం బయట పడింది. ఆ నిజం, ఇప్పటి వరకూ పాశ్చాత్య నాయకులూ, చరిత్రకారులూ చేస్తున్న ఓ తప్పుడు ప్రచారానికి సమాధి కట్టే విధంగా ఉంది. పురావస్తు అధికారులకు ఆ మూడు టెస్ట్ రేపోర్ట్స్ ఒకే కాలాన్ని సూచించాయి. అదే సామాన్య శకానికి పూర్వం 3345 వ సంవత్సరమని. అంటే ఇంచుమించు 5 వేల 500 ఏళ్ల పూర్వమే మన దేశంలో ముడి ఖనిజం నుంచి ఇనుమును వేరు చేసి, ఇనుప వస్తువులను తయారు చేసినట్లు ఆ పరిశోధన నిరూపించింది.
ఇప్పటివరకూ పాశ్చాత్య చరిత్రకారులు చెప్పినదాని ప్రకారం, అసలు ఇనుమును కనుగొన్నది 3500 ఏళ్ల క్రితం మాత్రమే. అది కూడా వారి ప్రకారం పశ్చిమ దేశాలలోనే కనుగొనబడింది. అక్కడి నుంచి ఆ పరిజ్ఞానం ప్రపంచానికి వ్యాపించిందని వారి వాదన. హరప్పా, మొహేంజోదారోలో ఇనుప వస్తువులు దొరకకపోవడంతో, భారత దేశం దగ్గర కూడా ఆ పరిజ్ఞానం లేదని వారికి వారే నిర్ధారించుకుని, తామే మొట్టమొదటి ఇనుము వాడకం దారులమని ప్రచారం చేసుకున్నారు. ఇప్పుడు Sivagalai లో దొరికిన ఆధారాలు, ఆ తప్పుడు ప్రచారాన్ని పూర్తిగా పటాపంచలు చేసేసింది.
చరిత్రను సరిగ్గా గమనిస్తే, కొన్ని అంశాలు ఎంతో వివరంగా, కాస్తంత గుప్తంగా చెప్పబడ్డాయి. అటువంటి వాటిలో మొదటిది, స్థానిక లభ్యత. సాధారణంగా స్థానికంగా దొరికే వివిధ వస్తువులను మనం విరివిగా వాడటంతో పాటు, వాటిని ఇతర ప్రదేశాలకు కూడా ఎగుమతి చేస్తాం. స్థానికంగా లభించే ముడి పదార్ధాలతోనే వస్తువులను తయారు చేస్తూ ఉంటాం. ఉదాహరణకు కొబ్బరి తోటలు ఎక్కువగా ఉండే చోటినుంచి కొబ్బరి కాయల ఎగుమతితో పాటు, కొబ్బరి నూనె తయారు చేసి అమ్మడం, కొబ్బరి పీచుతో వివిధ వస్తువులను తయారు చేసి అమ్మడం లాంటివి చూస్తూ ఉంటాము. ఖనిజాల విషయంలోనూ అదే పద్ధతి వర్తిస్తుంది. ఆ విధంగా చూసుకున్నప్పుడు, పూర్వం నుంచి Sivagalai పరిసర ప్రాంతాలలో ఇనుముతో కూడుకున్న ఖనిజం దొరికేది. ఆ పరిసరాలలో ఎక్కడా రాగి, కాంస్యం లేదు. అలా Sivagalai వాసులకు ఆదినుంచే ఇనుముతో వస్తువులు చేయడం అలవాటు.
అయితే మన దేశంలో iron-ore ను smelting చేసిన పురాతన ఆధారాలు Sivagalai తో పాటు, తమిళనాడులోని Mayiladuthurai, Kodumanal అనే ఊర్లలోనూ, కర్ణాటకలోని Hallur లోనూ దొరికినట్లు, పురావస్తు అధికారులు చెబుతున్నారు. వాటన్నిటిలోకీ Sivagalai లో దొరికిన ఆధారాలు అత్యంత పురాతనమైనవని తెలుస్తోంది. ఆ ప్రదేశంలో దొరికిన ఆధారాలను బట్టి, అప్పట్లో ఇనుప ఖనిజాన్ని వెలికితీసి, తమంతట తామే ఇనుమును వేరు చేసి, వివిధ వస్తువులను తయారు చేసేవారు. ముఖ్యంగా స్థానికం ఆయుధాలను తయారు చేసి, ఇతర ప్రాంతాలకు ఎగుమతి చేసేవారని, చరిత్రకారులు అంచనా వేస్తున్నారు.
పూర్వం వస్తువుల తయారీ రెండు విధాలుగా జరిగేది. ఆ దేశ రాజ సంస్థానం కోసం పనిచేసే వారు ప్రత్యేకంగా కొంతమంది ఉంటే, మరికొంతమంది తమ కుటుంబాలతో నివసిస్తూ, తమకు తెలిసిన కళలతో వస్తువులను తయారు చేసి, దేశ విదేశాలకు అమ్మేవారు. Sivagalai లోని నాటి వ్యక్తులు ఆ రెండవ కోవకు చెందిన వారని నిపుణులంటున్నారు. ఇక పాశ్చాత్య చరిత్రకారుల తప్పుడు కథ అయిన ఆర్య సిద్ధాంతం విషయానికి వస్తే, వారి ప్రకారం పశ్చిమ దేశాలలో పుట్టిన ఆర్యులు ముందుగా భారత దేశంలోకి వచ్చి, ఇక్కడి స్థానిక ఆటవిక తెగలను educate చేశారు. మరీ ముఖ్యంగా దక్షిణ భారత ప్రజలు ఆర్యుల వల్లనే నాగరికులుగా మారారని ప్రచారం చేశారు. ఇప్పుడు Sivagalai లో దొరికిన ఆధారాలన్నీ, పాశ్చాత్యులు ప్రచారం చేసిన ఆర్య సిద్ధాంతాన్ని పటాపంచలు చేసేశాయి. అసలు ఐరన్ smelting గురించి ఎవరు ఎవరికి నేర్పించారు..? అనే ప్రశ్న వచ్చినప్పుడు, ఇప్పటి వరకు పశ్చమ దేశాల వారు ప్రపంచానికి నేర్పించారనే సమాధానం వచ్చేది. ఇప్పడు దానికి సమాధానం మారింది.
మన చరిత్రనూ, పురాణాలనూ పరిశీలించినా ఇనుము గురించిన ఆధారాలు దొరుకుతాయి. సూర్య వంశ రాజులూ, చంద్ర వంశ రాజులూ మొదటి నుంచీ ఇనుముతో చేసిన కత్తులూ, వివిధ రకాల ఆయుధాలనూ వాడినట్లు మన పురాణాలను పరిశీలిస్తే తెలుస్తుంది. రాముడు వేసిన సాధారణ బాణాలు కూడా ఇనుముతో చేసినట్లు రామాయణం ద్వారా తెలుస్తుంది. మహా భారత కాలంలో కూడా ఆయుధాలలో ఇనుము విరివిగా వాడినట్లు తెలుస్తుంది.
చరిత్రను పరిశీలిస్తే, ప్రపంచ వింతలలో ఢిల్లీలో ఉన్న Iron Pillar ఒకటి. రెండవ చంద్రగుప్తుడి కాలంలో తయారు చేసిన ఆ ఇనుప స్థంభం ఇప్పటికీ చెక్కు చెదరకుండా, తుప్పు కూడా పట్టకుండా ఎంతో దృఢంగా నిలబడి ఉంది. సాధారణంగా ఇనుమును సరైనా జాగ్రత్తలు తీసుకోకపోతే, కొద్ది రోజులకే తుప్పు పట్టడం సహజం. కానీ ఆ Iron Pillar మాత్రం ఈ సూత్రాలను పూర్తిగా చెరిపేసింది. ఇప్పటికి ఆ pillar తయారీ విధానం ఏమిటనేది ఒక అంతుచిక్కని రహస్యంగానే మిగిలిపోయింది. ఇక్కడ మరింత ఆశ్చర్యకర విషయం ఏమిటంటే, ఆ iron pillar ని తమిళనాడు లోని మధురైలో తయారు చేశారు. అది కూడా పూర్తి స్థంబంలా కాకుండా, సుదూర ప్రాంతాలకు సులువుగా తీసుకువెళ్ళడానికి వీలుగా, చిన్న చిన్న భాగాలుగా తయారు చేసి, వాటిని మధురై నుంచి ఢిల్లీ వరకు తీసుకువచ్చి, అక్కడ పూర్తి స్థంభంగా అతికించి నిలబెట్టారనీ చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు. కానీ ఆ స్థంభాన్ని పరిశీలిస్తే ఎక్కడా అతుకుల ఆనవాళ్లు కనిపించవు. దీనిని బట్టే లోహాలపై మన పూర్వీకుల పరిజ్ఞానం ఎంత ఆధునాతనంగా ఉండేదో అర్ధం చేసుకోవచ్చు.
మరోమాట, పాశ్చాత్యులు ఎంతో గొప్పగా చెప్పుకునే రోమన్ రాజులు, మన దేశంలో తయారు చేయబడిన కత్తుల కోసం వెంపర్లాడేవారు. ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, నాటి రోమన్ రాజులూ, సైన్యాధికారులూ, ధనవంతులందరి దగ్గరా ఉన్న కత్తులు తయారైంది మన దేశంలోనే. రోమన్స్ మన దేశ కత్తులపై మోజు పెంచుకోడానికి కారణం వాటి దృఢత్వం, నాణ్యత. ప్రపంచంలోనే అత్యంత దృఢమైన లోహం మన దగ్గర దొరికేది. దానినే wootz steel అని పిలుస్తారు. ఈ wootz steel ని కూడా మన దక్షిణ భారతీయులు ఇనుముతో తయారు చేసేవారు. ముఖ్యంగా ఆంధ్ర ప్రదేశ్, తెలంగాణ, తమిళనాడు, కర్ణాటక రాష్ట్రాలలో, ఈ wootz steel తయారీ విరివిగా ఉండేది. ముందుగా ఇనుప ఖనిజం నుంచి ఇనుమును వేరు చేసి, అందులో కొన్ని మిశ్రమాలు కలిపి, కొన్ని ప్రత్యేక పద్ధతులలో wootz steel ని తయారు చేసేవారు. అలా వచ్చిన ఇనుముతో కత్తులు తయారు చేసేవారు. బ్రిటిషర్లు మన దేశంపై దాడి చేసి, ఇక్కడ ఉన్న తయారీ వ్యవస్థను పూర్తిగా నాశనం చేసేంత వరకు, ప్రపంచంలోనే అత్యంత పదునైన, దృఢమైనవిగా ఉండేవి ఆ కత్తులు.
ఇలా చెప్పుకుంటూ పొతే, లోహాలపై మనకున్న పరిజ్ఞానం, ఈ ప్రపంచంలో ఇంకెవరికీ లేదనేది నిర్వివాద అంశం. పాశ్చాత్యులు ప్రచారం చేసుకున్నట్లు, ఇనుమును వారే కనుగొంటే, మరి వారి దగ్గర ఈ పరిజ్ఞానం ఎందుకు లేదు. ఇక ఇనుమును మొదటిసారి తయారు చేసిన ప్రదేశంగా భావిస్తున్న Anatolia ప్రాంతంలో ఎక్కడా, పెద్ద ఎత్తున ఇనుప పనిముట్లు, ఆయుధాలు చేసినట్లు ఆధారాలేవీ ఇప్పటివరకూ దొరకలేదు. మన దక్షిణ భారత దేశంలోని తమిళనాడు, కర్ణాటకలో కనుగొనబడిన ప్రతి పురాతన ప్రదేశంలోనూ ఇనుమును పెద్ద ఎత్తున తయారు చేయడమే కాకుండా, వాటితో భారీ మొత్తంలో రకరకాల వస్తువులను తయారు చేసి, వివిధ ప్రాంతాలకు ఎగుమతి చేసినట్లు ఆధారాలున్నాయి.
పురావస్తు అధికారుల ప్రకారం, వారు కనుగొన్న ప్రదేశాలలో పెద్ద ఎత్తున ఇనుమును తయారు చేసి, దానితో వివిధ రకాల పనిముట్లు చేసేవారనీ, అదంతా ఒక కమ్యూనిటీ లేదా కొన్ని వంశాల వాళ్ళు తరతరాలుగా చేసిన్నట్లు గుర్తించారు. ఈ లెక్కన 5 వేల సంవత్సరాలు కాదు, అంతకు ముందు నుంచే మన దగ్గర ఇనుము తయారీ, వాడకం ఉందని తెలుస్తోంది. ఇప్పటికైనా మన వారు పాశ్చాత్యులు చేస్తున్న అబద్ధపు ప్రచారాన్ని పక్కకు నెట్టి, అసలైన చరిత్రను భావి తరాలకు అందేలా చేయాలని కోరుకుందాము.
భారతీయ చరిత్రలో ఓ ఉత్కృష్ట ఘట్టం, 5000 ఏళ్ల పూర్వం సంభవించిన ‘కురుక్షేత్రం’. ప్రపంచ మానవాళి గతిని మార్చిన ఘట్టమది. ఈ భూమిపైనున్న రాజ్యాలన్నిటి సేనలనూ ఒక్క చోటికి చేర్చిన ఘట్టం.. మానవ జీవన విధానాన్ని సమూలంగా మార్చేసిన ఘట్టం, కలియుగారంభానికి బాటలు వేసిన ఘట్టం.. ఇలా కురక్షేత్ర సంగ్రామం గురించి ఎంత చెప్పుకున్నా ఇంకా మిగిలే ఉంటుంది. అంతటి మహోన్నత ఘట్టానికి దారి తీసిన విషయాలు మాత్రం, ఒక యుద్ధం, ఒక వరం, ఒక శాపం అని ఎంతమందికి తెలుసు? ఈ మాటలు వినగానే, అదేంటి? దుర్యోధనుడు శకునితో కలిసి పన్నిన మయోపాయం కారణంగా ధర్మ రాజు జూదంలో ఓటమి పాలై, చివరకు కురుక్షేత్ర యుద్ధానికి దారి తీసిందని మన గ్రంధాలు చెబుతున్నాయి కదా! మరి ఈ యుద్ధం, వరం, శాపం కారణంగా కురుక్షేత్ర యుద్ధానికి బాటలు పడడమేమిటి? అనే సందేహం కలగడం సహజం. అది ఎలాగో తెలియాలంటే, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
భారత దేశ చరిత్రలో జరిగిన మహోన్నత చారిత్రక ఘట్టం మహాభారతం. కురు వంశ మూల పురుషుడైన పురూరవుడి ప్రేమ గాథ నుంచి, కరుక్షేత్ర యుద్ధం వరకు జరిగిన ఎన్నో సంఘటనలూ, మధురమైన ప్రేమ గాథలూ, మహా యుద్ధాలూ, చరిత్ర ఎరుగని నిర్ణయాలూ, ఇలా సంపూర్ణ వ్యాస లిఖిత మహా భారతం ఆద్యంతం అమోఘం, మహాద్భుతం. మాహాభారతమంటే, కేవలం కురు పాండవుల మధ్య తగాదా మాత్రమే కాదు.. యుగయుగాల చరిత్ర, మానవ లోకానికి నాంది, ధర్మాధర్మ విచాక్షణను తెలియజేసే వాస్తవిక గాధలకు అది మూల శాస్త్రం. దేవతల నుంచి మొదలై, చంద్రవంశ స్థాపనతో ఒక దారికి వచ్చి, అభిమన్యుడి కొడుకైన పరీక్షిత్తు మహారాజు దగ్గర దాదాపుగా ముగిసింది ద్వాపర యుగం.
పరీక్షిత్తు మహారాజు తర్వాత కూడా చంద్ర వంశం కొనసాగినా, ఆ చరిత్రను మహాభారత కావ్యంలో ప్రస్తావించలేదు. ఒక విధంగా చెప్పాలంటే, పరీక్షిత్తు మహారాజు మరణంతోనే కలియగం మొదలై, కలి తన ప్రభావాన్ని మానవ లోకంపై పూర్తిగా వ్యాప్తి చేయడం మొదలు పెట్టినట్లు, మహాభారత, భాగవత గ్రంధాలు పేర్కొంటున్నాయి. మహాభారతం యొక్క సంపూర్ణ చరిత్రను గురించిన కనీస అవగాహన ఉంటేనే, కురుక్షేత్ర యుద్ధానికి కారకమైన ఆ మూడు విషయాల వెనకవున్న కారణాలు తెలుస్తాయన్న ఉద్దేశంతో ఇవన్నీ క్లుప్తంగా చెప్పుకున్నాము.
ఇక కరుక్షేత్ర ఘట్టానికి దారి తీసిన ఆ మూడు కారణాల విషయానికి వస్తే, ప్రతి ఒక్కరికీ తెలిసిన ఘట్టం, దుర్యోధన, ధర్మ రాజుల మధ్య జరిగిన మాయాజూదం. మనం చెప్పుకోబోతున్న ఆ మూడు విషయాలకూ మూలం ఒక విధంగా ఇక్కడి నుంచే మొదలైంది. చిన్న తనం నుంచీ పాండవులపై అమిత ఈర్ష్యాద్వేషాలను పెంచుకున్న దుర్యోధనుడు, వాళ్ళను ఎప్పటికైనా తుదముట్టించి, కురు సామ్రాజ్యాన్ని పూర్తిగా తానొక్కడే ఏలాలని కలలు కనేవాడు. ఈ క్రమంలో ఎన్నో సార్లు వారిపై హత్యా యత్నాలు కూడా చేయించాడు. అయితే ధర్మపరులైన పాండవులను ఎప్పటికప్పుడు దేవతలే కాపాడుతూ వచ్చిన విషయం కూడా మనకు తెలిసిందే.
లక్క గృహ దహనంతో పాండవులు చనిపోయారని అందరూ భావించారు. కానీ, ఆ విపత్తు నుండి బయటపడిన పాండవులు కొంత కాలం అజ్ఞాతంగా జీవించి, ద్రౌపది పరిణయంతో తిరిగి తమ బలాన్ని పుంజుకుని, అత్యంత శక్తి వంతులుగా మళ్ళీ కౌరువుల ముందుకు వచ్చారు. అలా తిరిగి వచ్చిన పాండవులు ఇంద్రప్రస్థాన్ని నిర్మించుకుని, తమ బ్రతుకులు తాము బ్రతకడం మొదలు పెట్టారు. అయితే తన కుయుక్తి దెబ్బతినడం, పైగా అతిలోక సుందరి అయిన ద్రౌపదిని వారు సొంతం చేసుకోవడం, ఇంద్రప్రస్థాన్ని నిర్మించుకోవడం వంటివి చూసి సహించలేక పోయిన దుర్యోధనుడు శకునితో కలసి పన్నిన దుష్ట పన్నాగమే మాయాజూదం.
ఎంతటి మహా పురుషుడిలోనా ఏదో ఒక లోపం ఉన్నట్లు, ధర్మరాజులో కూడా ఒక లోపం ఉంది. అదే జూదంపై ఉన్న మక్కువ. ఆ బలహీనతను గురించి తెలిసిన శకుని, స్వతహాగా తంత్ర శాస్త్ర నిపుణుడై ఉండటం చేత, తాను చెప్పినట్లు ఆడే పాచికలను తయారు చేసి, అవి దుర్యోధనుడికి ఇచ్చి, వాటి చేత ధర్మ రాజును ఓడించడం లోక విదితమే. ఆ సమయంలో పాండవుల ఆస్తిపాస్తులన్నీ హస్తగతం చేసుకోవడమే కాకుండా, వారిని అత్యంత అమానవీయంగా అవమానించాడు. ఇక్కడ అందరనీ విస్మయపరిచే మరో విషయం ఏమిటంటే, ఆ దుర్మార్గపు ప్రక్రియలో ప్రముఖ భూమికను పోషించినవారిలో కర్ణుడు కూడా ముఖ్యుడన్నది, కర్ణుడి గుడ్డి అభిమానులకు తెలియాల్సిన కఠోర సత్యం. ఈ మధ్య కర్ణుడిని గొప్పవాడిగా, పాండవులను అన్యాయ పరులుగా చూపించే కలి ప్రభావిత ప్రయత్నంలో, అరకొర జ్ఞానంతో పని చేసే దర్శక రచయితలు చాలా మందే ఉన్నారు. వారికి తెలియని విషయం ఏమిటంటే, నాడు ద్రౌపదికి జరిగిన అవమానంలో, ఒక మహిళను నిండు సభలో అత్యంత దారుణంగా, అందరికంటే ఎక్కువగా దూషించిన వ్యక్తి కర్ణుడు. ఇలా ఓటమితో, అవమాన భారంతో అడవి బాట పట్టిన పాండవులు, జూదంలో ఓడి, ఇచ్చిన మాట ప్రకారం 12 సంవత్సరాలు అరణ్య వాసం, 1 ఏడాది అజ్ఞాత వాసం చేశారు.
అలా వారు వనవాసానికి వెళ్ళిన 13 మాసాల తర్వాత ఒక నాటి సాయంత్రం, పాండవ పరివారమంతా కూర్చుని మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా, ద్రౌపది, భీముడు, కౌరవులతో యుద్ధం చేసి తమ రాజ్యాలను తామెందుకు దక్కించుకోకూడదన్న సందేహాన్ని వెలిబుచ్చారు. శకుని మాయతో తమను మోసం చేసి గెలిచినా, ఆ షరతులకు ఒప్పుకుని వనవాసానికి వచ్చి 13 మాసాలు గడిపేసిన తరువాత, అప్పుడు వాళ్ళతో యుద్ధానికి వెళ్ళడం ధర్మం కాదని వారించాడు, ధర్మరాజు. పైగా ఆ సమయంలో యుద్ధం చేస్తే అది దుర్యోధనుడికే లాభిస్తుందనీ, తాము చిత్తుగా ఒడిపోతామనీ విశ్లేషించి చెప్పాడు. దుర్యోధనుడు అధికారంలో ఉన్నాడు, పైగా అతడి పక్షాన, సర్వాస్త్ర సంపన్నులైన భీష్మ పితామహుడూ, ద్రోణాచార్యుల వంటి వారితో పాటు, కర్ణుడు, భూరిశ్రవుడు, జరాసంధుడు, అశ్వత్థామ వంటి అనేక పరాక్రమ వంతులున్నారు. తమ పక్షాన పనిజేసిన సమర్ధవంతమైన అధికారులనూ, మిత్రులను సైతం కానుకలతో మభ్యపెట్టో, భయపెట్టో తన వైపుకు తిప్పుకున్నాడు దుర్యోధనుడు. అలా పరిస్థితులు తమకు వ్యతిరేకంగా ఉన్నప్పుడు ఆవేశం తగదనీ, తమ పరాక్రమం చూపించడానికది సరైన సమయం కాదనీ నచ్చజెప్పాడు ధర్మజుడు. అన్నగారి మాటలకు వారు అంగీకరించినా, తమ రాజ్యాన్ని తాము తిరిగి పొందడానికి మునుముందు వారు ఎలాంటి చర్యలు చేపట్టాలన్న విషయాలపై చర్చలను కొనసాగించారు.
ఆ సమయంలో అక్కడికి వచ్చిన వ్యాస భగవానుడు, ధర్మ రాజుతో ఏకాంతంగా మాట్లాడాలని ఆయనను పక్కకు తీసుకెళ్ళాడు. దైవం ఎప్పుడూ ధర్మం వైపే ఉంటుందని చెప్పి, రానున్న యుద్ధం చరిత్రలో ఎన్నడూ చూడని మహా సంగ్రామం. అందుకు వారు ముందునుంచే సిద్ధంగా ఉండాలని చెప్పి, “ప్రతి స్మృతి” అనే విద్యను నేర్పించాడు, ధర్మరాజుకు. ఆ విద్యను సరైన సమయంలో అర్జునుడికి నేర్పించమని ఆదేశించాడు. ఆ విద్యతో అర్జునుడు దేవతలను మెప్పించి, అనేక వరాలనూ, దివ్యాస్త్రాలనూ పొందగలడని తెలియజేశాడు. వాటి సహాయంతో యుద్ధంలో విజయం వారి వైపే ఉంటుందని సెలవిచ్చాడు.
ఆ తర్వాత వ్యాసుడి ఆదేశం మేరకు, పాండవులు అప్పుడు వారున్న ద్వైత వనాన్ని విడిచి పెట్టి, కామ్యక వనం అనే మరో కారడివిలో తమ బసను ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. అక్కడ ఒక రోజు అర్జునుడిని ఏకాంత ప్రదేశానికి తీసుకెళ్ళి, వ్యాసుడు తనకు ప్రసాదించిన రహస్య విద్యను బోధించి, ఆయన వివరించిన విషయాల గురించి చెప్పాడు. ఆ తరువాత అర్జునుడు హిమాలయాలకు వెళ్ళి తపస్సు చేయడం మొదలు పెట్టాడు. ఇంద్రుడు అర్జునుడి దీక్షా తత్పరతను పరీక్షించ దలచి, ఒక ఋషి రూపంలో అక్కడికి వచ్చాడు. ప్రతి జీవికీ అంతిమ లక్ష్యం మోక్షమేననీ, ఆ మోక్షాన్ని నేరుగా ప్రసాదించే శక్తి తనకు ఉందనీ, గాండీవాన్ని విడిచి పెడితే అతడికి మోక్షం ప్రసాదిస్తాననీ చెప్పాడు. వీరుడైన వాడు తుది శ్వాస వరకూ తన ఆయుధాన్ని విడువకూడదనే సూత్రానికి కట్టుబడిన అర్జునుడు, ఋషి ప్రసాదిస్తానన్న వరాన్ని తిరస్కరించాడు. అర్జునుడి సంకల్పబలానికి సంతోషించిన ఇంద్రుడు తన నిజరుపాన్ని ధరించి, దివ్యాస్త్రాల కోసం పరమ శివునికై తపస్సు చేయమని ఉపదేశించాడు.
ఇంద్రుడి ఉపదేశం మేరకు ఇంద్రకీలాద్రి పర్వతంపై, తన కాలి బొటన వేలిపై నుంచుని, ఘోర తపస్సు చేయడం మొదలు పెట్టాడు అర్జునుడు. అతని తపస్సుకు మెచ్చిన శివుడు అర్జునుడిని పరీక్షించదలచి, పార్వతీ సమేతంగా కిరాతుడి రూపంలో అక్కడికి వచ్చాడు. అదే సమయంలో ఒక రాక్షసుడు అడవి పంది రూపంలో అర్జునుడిని చంపడానికి వచ్చాడు. అది గమనించిన అర్జునుడు దానిని సంహరించడానికి పూనుకున్నాడు. సమాంతరంగా కిరాతుడు కూడా బాణం వేయడంతో, వారి రెండు బాణాలూ ఒకేసారి ఆ వరాహం ప్రాణాలను బలిగొన్నాయి. అది చూసి వారిద్దరి మధ్యా వాదోపవాదాలు పెరిగి, పోరుకు సమాయత్తమయ్యారు. భీకర పోరు కొనసాగింది.
అర్జునుడు కిరాతుడిని ఏమీ చేయలేకపోయాడు. తనవద్దనున్న దివ్యాస్త్రాలను వాడినా, ఆఖరికి బ్రహ్మాస్త్రమే ప్రయోగించినా, అన్నీ కిరాతుడి రూపంలో ఉన్న శివుడిలో విలీనమైపోయాయి. అర్జునుడు తన దుస్థితికి మ్రాన్పడిపోయాడు. తనను ఆ దుస్థితి నుంచి రక్షించగల వాడు ఆ పరమ శివుడొక్కడే అని గ్రహించి, అప్పటికప్పుడు మట్టితో సైకత లింగాన్ని తయారుచేసి, అందుబాటులో ఉన్న పుష్పాలను మాలగా కూర్చి ఆ లింగంపై వేసి ప్రార్ధించడం మొదలు పెట్టాడు. అయితే విచిత్రంగా ఆ లింగంపై వేసిన మాల, దూరంగా ఉన్న కిరాతుడి మెడలో ప్రత్యక్షమవ్వడంతో, వచ్చింది సాక్షాత్తు పరమేశ్వరుడే అని తెలుసుకుని, ఆనందాశ్రువులతో స్వామి కాళ్ళపై పడి శరణు వేడాడు. స్వామి అర్జునుడి భుజాలు పట్టుకుని పైకి లేపి ఆలింగనం చేసుకున్నారు. శివుడి తేజస్సు అర్జునుడి శరీరాన్ని తాకినవెంటనే అతడి గాయాలు మాయమై, అత్యంత బలశాలిగా రూపాంతరం చెందాడు. అర్జునుడి పరాక్రమానికీ, భక్తికీ ప్రసన్నుడైన శివుడు, అన్ని అస్త్రాలలో కెల్లా అత్యుత్తమమైన, అంత వరకూ దేవతలవద్ద కూడా లేని పాశుపతాస్త్రాన్ని ప్రసాదించాడు. దానిని మాట చేతకాని, ఏదైనా శస్త్రంపై గానీ, చిన్న గడ్డి పరక పైనైనా మంత్రించి ప్రయోగించవచ్చనీ, అది ముల్లోకాలలో ఎటువంటి ప్రాణినైనా సంహరించగలదు కాబట్టి, అల్పులపై వాడవద్దనీ చెప్పి, దానిని ప్రయోగించే తీరునూ, ఉపసంహరించే విధానాన్నీ తెలియసి అంతర్ధానమయ్యాడు.
పరమశివుడే పాశుపతాస్త్రాన్ని ప్రసాదించిన తరువాత, దేవతలందరూ అర్జునుడికి ఎన్నో దివ్యాస్త్రాలను అనుగ్రహించారు. ఆ తర్వాత వజ్రాస్త్రాన్నీ, దేవదత్తం అనే శంఖాన్ని కూడా ఇచ్చి, స్వర్గానికి తీసుకెళ్ళి సకల మర్యాదలూ చేశారు. అక్కడితో అర్జునుడు ఎవరూ ఓడించలేని దివ్యాస్త్ర సంపన్నుడయ్యాడు. ఇక్కడి వరకు చెప్పుకున్న వివరాలన్నీ వ్యాస భారతంలోని కిరతార్జునీయ ఘట్టంలో ప్రస్ఫుటంగా ఉన్నాయి. ఈ ఘట్టానికి ఎంతో ప్రాముఖ్యత ఉంది. ఒక విధంగా మహా భారతాన్ని పూర్తిగా మార్చిన ఘట్టంగా కవులు అభివర్ణిస్తారు.
అలా స్వర్గానికి వెళ్ళిన అర్జునుడు అక్కడ చాలా రోజులుండి, దేవతల వద్ద యుద్ధ రీతులలో శిక్షణ పొందడమే కాకుండా, సకల కళలలోనూ ప్రావీణ్యం పొందాడు. ఇదిలా ఉండగా ఒకనాడు, దేవతలు సైతం జయించలేకపోయిన నివాతకవచులనే రాక్షసులను హతమార్చమని ఇంద్రుడు అర్జునుడిని కోరాడు. ఇంద్రుడి కోరిక మేరకు వారిని సంహరించడానికి వెళ్ళిన అర్జునుడు ఆ నివాతకవచులుతో ఘోర యుద్ధం చేసి, చివరకు వారిని సంహరించాడు.
విజయుడై స్వర్గానికి తిరిగి వస్తున్నసమయంలో, దారిలో బంగారు తాపడం పోసిన భారీ భవనాలతో మెరిసిపోతున్న వింత నగరాన్ని చూశాడు అర్జునుడు. ఇంద్ర సారథిని వివరాలడుగగా, అది కాలకేయులనబడే రాక్షసులు నివసించే హిరణ్య పురమనే నగరమనీ, బ్రహ్మ వరం పొందడం వలన వారిని జయించడం దేవతల వల్ల కాలేదనీ వివరించాడతడు. ఆ నగరం గాలిలో తేలుతూ, ఎక్కడికైనా వెళ్లగల వింత నగరమనీ, అది వారికి కావలసిన విధంగా రూపాంతరం చెందగలదనీ చెప్పాడు. అంతటి అద్భుతమైన నగరంలో ఉంటూ, బ్రహ్మ వరాన్ని ఆసరాగా తీసుకుని ఆ కాలకేయులు, అదను చిక్కినప్పుడల్లా దేవతలను హింసిస్తూ ఉంటారని చెప్పడు.
అది విన్న అర్జునుడు వారితో పోరుకు సిద్ధమయ్యాడు. కాలకేయులు దాదాపుగా 60 వేల మందిదాకా ఉంటారనీ, వారికి లక్షల సంఖ్యలో సైన్యం ఉందనీ, వారు మాయా యుద్ధంలో ఆరితేరిన వారనీ, మహాభారతంలో ప్రస్తావించబడివుంది. దాంతో అర్జునుడికి పోరులో నిలదొక్కుకోవడం కష్టతరమై, చివరకు పాశుపతాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు. అది కొన్ని కోట్ల అస్త్రాలుగా, మృగాలుగా, యక్ష రాక్షసులుగా, వింత ఆకారాలున్న జీవులుగా పుట్టుకొచ్చి, ఆ హిరణ్య పురంలో ఉన్న ప్రతి ఒక్కరినీ వెంటాడి వేటాడి చంపేసింది. దాంతో దేవతలకు పట్టిన కాలకేయుల పీడ విరగడయ్యింది.
అలసిపోయిన అర్జునుడు స్వర్గలోకం చేరి తన విడిదిలో నిద్రకు ఉపక్రమిస్తున్న సమయంలో, అతిలోక సౌందర్యవతి అయిన ఊర్వశి అక్కడికి వచ్చింది. అర్జునుడి వీరత్వం గురించి విని, అంతటి వీరుడితో కామించాలనే కోరికతో రగిలిపోయింది ఊర్వశి. కానీ, ఆమెను తల్లిగా భావించి కీర్తిస్తూ ఆమెకు నమస్కారం చేశాడు అర్జునుడు. ఆ పరిణామాన్ని చూసి అయోమయంలో పడింది ఊర్వశి. అప్పుడు అర్జునడు, ఆమె తమ వంశానికి మూల పురుషుడైన పురూరవుడి భార్య అనీ, వారి కలియికతో కలిగిన సంతానం కారణంగానే తాను ఆ రోజు అక్కడ ఉన్నాననీ చెప్పి, అందుకే ఆమె తనకు తల్లితో సమానమనీ గుర్తు చేశాడు. దానికి విపరీతమైన కోపానికి గురైన ఊర్వశి, అది దేవ లోకమనీ, తానొక దేవ వేశ్య అనీ, వేశ్యలకు వావివరుసలతో పనిలేదనీ అన్నది. కానీ అర్జునుడు మాత్రం తాను మానవుడు కాబట్టి, భూలోక ధర్మాన్ని పాటించక తప్పదని తెగేసి చెప్పాడు. ఆ మాటలకు క్రోధావేశాలతో రగిలిపోయిన ఊర్వశి అర్జునుడిని నపుంసకుడివయిపోతావని శపించి వెళ్ళిపోయింది.
మర్నాడు ఉదయం ఇంద్రుడు అర్జునుడి దగ్గరకి వచ్చి, ఊర్వశి ఇచ్చిన శాపాన్ని ఉపసంహరించే శక్తి తనకు లేకపోయినా, దాన్ని అతనికి వరంగా మారుస్తానని అన్నాడు. వారు పాటించాల్సిన 12 ఏళ్ల వనవాసం తరువాత 1 ఏడాది అజ్ఞాత వాస సమయంలో అది అతడికి ఉపయోగపడే విధంగా ఆ శాపాన్ని సవరించాడు.
అలా పాండవుల పన్నెండేళ్ళ వనవాసం పూర్తయిన తర్వాత, అజ్ఞాత వాసానికి సిద్ధమై కౌరవులు అస్సలు ఊహించని విధంగా అతి చిన్న సామంత రాజ్యమైన విరాటుడి కొలువులో చేరారు. నాడు ఊర్వశి ఇచ్చిన శాపాన్ని ఇంద్రుడి చేత వరంగా మార్చుకున్న అర్జునుడు బృహన్నలగా మారి, ఇంద్రలోకంలో నేర్చుకున్న నాట్య విద్యనే అక్కడి రాచ కన్యలకు నేర్పిస్తూ, అజ్ఞాత వాసాన్ని దిగ్విజయంగా పూర్తి చేశాడు. నరనారాయణులలో నరుడు అర్జునుడు, సాక్ష్యాత్తు ఇంద్ర తేజస్సు కలిగినవాడు, మహా శక్తిశాలి, అతడి తేజస్సుని ఎక్కడ ఉన్నా కనుగోవచ్చనేది శకుని ఆలోచన. అందుకే వాళ్ళు అజ్ఞాత వాస సమయంలో మనకి చిక్కుతారనే దీమా కౌరవులలో ఉండేది. అయితే బృహన్నలలా అర్జునుడంతటి వాడు మారతాడని, దుర్యోధనుడి వేగులేవరూ ఊహించలేకపోయారు. ఆ కారణం చేతనే వారు పాండవుల అజ్ఞాత వాసాన్ని చేధించలేక పోయారు. పైగా జగమెరిగిన యుగపురుషుడు ఆ కృష్ణ పరందాముడి అండదండలు ఎలాగూ పాండవులపైనే ఉన్నాయి.
ఈ విధంగా ముందు చెప్పినట్లు అర్జున కిరాత యుద్ధం, పాశుపతాస్త్ర వరం, ఊర్వశి ఇచ్చిన శాపం.. ఈ మూడు మహా భారతాన్ని పూర్తిగా తిప్పిన మహోన్నత ఘట్టాలుగా వ్యాస భారతం చెబుతుంది.
వామనుడి చేత తొక్కబడిన బలి చక్రవర్తి కాలానికీ రావణుడి కాలానికీ సంబంధముందా?
ఉత్తమోత్తమ పుత్రుడు.. ఆదర్శ సోదరుడు.. ప్రతి స్త్రీ కోరుకునే సర్వోత్తమ పతి.. గురువులందరూ కోరుకునే ఉత్తమ శిష్యుడు.. మర్యాద పురుషోత్తముడు.. ప్రపంచ మానవాళి పాటించాల్సిన జీవివన విధానాన్ని తానాచరించి, ప్రపంచానికి ఆదర్శంగా నిలిచిన యుగపురుషుడు, రామచంద్ర ప్రభువు. అటువంటి స్వామి చరితం ఎన్ని సార్లు విన్నా, ఎంత మంది ఎన్ని విధాలుగా సినిమాలు తీసినా, ఎన్ని చూసినా తనివి తీరదు. వాల్మీకి మహర్షి కొన్ని యుగాల పూర్వమే ఎంతో చక్కగా, మరెంతో అద్భుతంగా, ఆ స్వామి చరిత్రను రామాయణంగా భావి తరాలకు అందించిన విషయం తెలిసిందే. ఇంత కాలంగా చాలా మంది కవులు, కళాకారులు, వాల్మీకి రామాయణాన్ని తమ తమ భాషలలో మళ్ళీ మళ్ళీ అనువదించారు. ఎన్నో నాటకాలు రచించి, రంగస్థలంపై కళ్ళకు కట్టినట్లు చూపించారు. బుర్ర కథలతో ప్రచారం చేశారు, పొడుపు కథలలో పొందు పరిచారు, పుస్తకాలలో ప్రచురించారు. ఈ ఆధునిక యుగంలో నాటకాలుగా, సినిమాలుగా, ప్రజల ముందుకు తీసుకువచ్చారు. అయినా ఈ నాడు అందరికీ రామాయణం సంపూర్ణంగా తెలుసా అని ప్రశ్నిస్తే.. తెలియదనే సమాధానమే వస్తుంది. మరీ ముఖ్యంగా ఈ తరం యువతకు అస్సలు తెలియదు. అటువంటి వారి కోసమే, రామాయణంలోని ఓ అద్భుత ఘట్టం, ‘బలి చక్రవర్తి దెబ్బకు బెదిరిన రావణుడు’.. ఈ మాటలు వినగానే, ఆశ్చర్యంతో పాటు ఎన్నో సందేహాలు కలుగుతాయి. బలి చక్రవర్తి కాలానికీ, రావణుడి కాలానికీ చాలా వ్యత్యాసం ఉందికదా! అనే ప్రశ్న ముందుగా తలెత్తుతుంది. ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానంతో పాటు, చాలా మంది వినని ఓ అద్భుతమైన రామాయణ ఘట్టాన్ని తెలుసుకోవాలంటే, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
రామాయణాన్ని క్షుణ్ణంగా పరిశీలిస్తే, ఆ మాహా కావ్యం, రాముడి జననంతోనే కాదు, అంతకు చాలాముందు, రావణుడి పుట్టుకతో మొదలవుతుందని చెప్పుకోవచ్చు. ఇంకో విధంగా చెప్పాలంటే, లోక కంటకుడిగా మారిన రావణుడిని వధించడమే ప్రధానమైన లక్ష్యంగా మొదలైన రాముడి జీవితం వెనుక, మరో లక్ష్యం కూడా ఉంది. అదే భూలోక వాసుల జీవన విధానంలో సరైన మార్గ నిరదేశన చేయడం. ఇచ్చిన మాట తప్పకపోవడం, సర్వదా పెద్దల మాట, గురువుల మాట, తల్లిదండ్రుల మాట శిరసావహించడం, వారు చెప్పిన మాటలను తూచా తప్పకుండా ఆచరించడం. ప్రతి మగాడు ఏక పత్నీ వ్రతుడిగా ఉండటం, ఉత్తమ భర్తగా, సోదరుడిగా, ఆదర్శ రాజుగా, బాధ్యతగల మహా విరుడిగా, సర్వోత్తమ నరుడిగా, ఇలా చెప్పకుంటూ పోతే, రాముడి సుగుణాలు వర్ణించడానికి, ఈ ప్రపంచంలో ఉన్న ఏ భాష సరిపోదు. ఇన్ని మంచి గుణాలను ఆ స్వామి మానవాళికి అందించాడు. ఇలా ఆయన గాధలో రాముడితో పాటు సర్వోత్తమ ఇల్లాలిగా సీతామాత, ఎంతటి భోగాలూ, మాహా వీరులు సైతం తన కాళ్లదగ్గరకు వచ్చినా, తన మెడలో తాళికట్టిన ప్రాణనాధుడి కోసం, ప్రాణాలను సైతం అర్పించడానికి సిద్ధమైన మహా పతివ్రతగా నారీ లోకానికి ఆదర్శ ప్రాయమై నిలిచింది. ఒక సోదరుడి పాత్ర ఎలా ఉండాలని చెప్పడానికి, లక్ష్మణ, భరత, శత్రుఘ్నులూ, తాను నమ్మిన యజమానితో ఎలా ఉండాలని చెప్పడానికి హనుమతుడూ, స్నేహ ధర్మం ఎలా పాటించాలని చెప్పడానికి సుగ్రీవుడూ.. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే, రామ చరితంలో కనిపించే ప్రతి జీవితం, సమస్త మానవాళికి ఒక సందేశాన్నిచ్చింది.
అసలు ఒక మనిషి ఎలా ఉండకూడదు, అందులోనూ జ్ఞానం కలిగిన వ్యక్తులు అస్సలు ఉండకూడని పద్దతుల గురించి వివరించేటప్పుడు, రావణుడిని ఉదాహరణగా చెబుతారు. ఇప్పటికీ చాలా మంది రావణుడిపై ఎన్నో అపోహలు పెట్టుకుని బ్రతుకుతుంటారు. ఆయాన మహా జ్ఞాని, మహా వీరుడు, రాముడి కంటే గొప్పగా స్వర్ణ లంకను నిర్మించాడు, అధునాతన సాంకేతికతను వాడి పుష్పక విమానాన్ని తయారు చేశాడు, తన చెల్లికి జరిగిన అవమానం భరించలేకనే, సీతమ్మను అపహరించాడు వంటి అపోహలే ఆధునికుల మదిలో నాటుకుపోయి ఉన్నాయి.
ఈ అపోహలకు సమాధానం కూడా రామాయణంలోని ఈ ఘట్టం స్పష్టంగా చెబుతుంది. పూర్వం బ్రహ్మ మానస పుత్రుడైన పులస్త్యుడికీ, అతని భార్య మానినికీ పుట్టిన వ్యక్తి, ‘విశ్రవసుడు’. ఆయన కూడా తండ్రిలా ఉత్తమ గుణాలూ, మహా జ్ఞానం కలిగిన మహర్షి. ఆయన తేజస్సు, జ్ఞానం చూసి మెచ్చిన భరద్వాజ ముని తన కుమార్తె అయిన ఇలబిలనిచ్చి వివాహం చేయగా, వారికి సకల సంపదలకూ అధిపతి అయిన కుబేరడు పుట్టాడు. ఆ సుగుణాలను చూసి మెచ్చిన అసుర రాజు సుమాలి, ఓ వీరుడు, జ్ఞాని అయిన మనుమడిని పొందాలనే ఆశతో, తన కుమార్తె కైకసిని విశ్రవసుడికిచ్చి పెళ్లి చేయగా, ఆమె తండ్రి కోరిక మేరకు అసుర సంధ్య వేళలో తన భర్త చెంతకు చేరి తన కోరికను వెలిబుచ్చింది. ఆయన మహాజ్ఞాని కావడంతో, అందువలన కలగబోయే అనర్ధాన్నీ, దాని వెనుకగా జరగబోయే లోక కళ్యాణాన్ని ముందుగానే గ్రహించి, భార్యను హెచ్చరించాడు. కానీ తండ్రి మాట జవదాటలేనని ఆమె చెప్పడంతో, అసుర గుణాలు కలిగిన సంతానంతో పాటు, సుబుద్ది కలిగిన సంతానం కూడా కలుగుతుందని చెప్పి, ఆమె కోరికను మన్నించాడు. తత్ ఫలితంగా ఆమెకు, క్రూర స్వభావం కలిగిన రావణ, కుంభ కర్ణ, శూర్పణఖలతో పాటు, ఉత్తమ గుణాలు కలిగిన విభీషణుడు కూడా జన్మించాడు.
అయితే, తండ్రి దగ్గర నుంచి సకల వేదాలపై, సమస్త శాస్త్రాలపై పట్టు తెచ్చుకున్న రావణుడుకి, సకల లోకాలనూ ఏలే చక్రవర్తి కావాలనే బలమైన కోరిక ఉండేది. ఆ కోరిక వెనుక లెక్కలేనంత క్రూరత్వం కూడా దాగి ఉండేది. కానీ తాను అనుకున్నది సాధించాలంటే, సవతి తల్లికి పుట్టిన సోదరుడు కుబేరుడి సంపదతో పాటు, అద్భుతమైన వరాలను పొందాలని గ్రహించిన రావణుడు, గోకర్ణ క్షేత్రంలో దాదాపు పదివేల సంవత్సరాలు బ్రహ్మ దేవుడి కోసం ఘోర తపస్సు చేశాడు. ఈ క్రమంలో సంవత్సరానికి ఒక తల చొప్పున, ఒక్కో తలని నరికి బ్రహ్మ దేవుడికి అర్పిస్తూ, కఠిన తపస్సు చేశాడు. ఇక తన ఆఖరి తల కూడా నరుక్కోడానికి సిద్ధపడగా, బ్రహ్మ దేవుడు ప్రత్యక్షమయ్యి, రావణుడి తలలన్నీ తిరిగి ఇచ్చేసి, ఏం వరం కావాలో కోరుకోమన్నాడు. అందుకు సంపూర్ణ అమరత్వం కావాలని కోరుకున్నాడు, రావణుడు. అది తాను ఇవ్వకూడదనీ, అది లోక విరుద్ధమనీ, మరేదైన వరం కోరుకోమనీ బ్రహ్మ దేవుడు చెప్పడంతో, దేవ, దానవ, కిన్నెర, కింపురుష, నాగ, గరుడ, సిద్ధ, సాధ్య, విద్యాధరాది జాతుల చేతిలో మరణం లేని వరాన్ని ఇవ్వమని కోరాడు, రావణుడు. తధాస్తు పలికాడు, బ్రహ్మ దేవుడు.
అప్పటి వరకు కేవలం జ్ఞానం, వీరత్వం మాత్రమే ఉన్న రావణుడికి కొండంత బలంగా ఈ వరాలు తొడవ్వడంతో, ముందుగా తన సోదరుడైన కుబేరుడు పాలిస్తున్న సువర్ణ లంకపై దాడి చేశాడు. రావణుడికి మొదటి నుంచీ సోదరుడి రాజ్యంపై కన్నుంది. సర్వ సంపదలకూ అధిపతి అయిన కుబేరుడు, సమస్త లోకాలలో ఎక్కడా లేని విధంగా, ఓ అద్భుతమైన నగరం కట్టదలచి, ఆ సువర్ణ లంకను నిర్మింపజేసినట్లు పురాణ విదితం. అలాంటి లంకపై మనసుపడ్డ రావణుడు, బ్రహ్మ వరం కారణంగా దేవతలను సైతం ఎదిరించే బలాన్ని సొంతం చేసుకోవడంతో, ముందుగా లంకను ఆక్రమించుకుని, సోదరుడిని తరిమేసి, తాను లంకాధిపతిగా గద్దెనెక్కాడు.
కొంత కాలానికి కుబేరుడు పుష్పక విమానం అనే ఓ అద్భుత విమానాన్ని తయారు చేయించుకున్నాడని తెలిసి, కుబేరుడు కైలాస పర్వతం దగ్గర నిర్మించుకున్న అలకాపురిపై దాడి చేసి, సోదరుడిని ఓడించి, ఆ పుష్పక విమానాన్ని కూడా సొంతం చేసుకున్నాడు. అద్భుతమైన సాంకేతికతగల ఆ విమానంలో ఎంతమంది ఎక్కినా, ఇంకో వ్యక్తికి చోటుండేలా తయారు చేయబడిందది. అంతేకాకుండా, దానిని నడిపే వ్యక్తి కోరిన రూపంలోకి అది మారడమే కాకుండా, కాంతి వేగాన్ని మించిన వేగంతో ప్రయాణించడం దాని మరో ప్రత్యేకత. అసలే బ్రహ్మ వరంతో బలవంతుడైన రావణుడికి పుష్పక విమానం కూడా తొడవ్వడంతో, అన్ని లోకాలపై దండయాత్రలు చేయడం మొదలుపెట్టాడు.
అలా ముందుగా అసురలకు చిరకాల స్వప్నమైన స్వర్గ లోకానికి వెళ్ళి, దేవేంద్రుడిని ఓడించి, స్వర్గాన్ని సొంతం చేసుకున్నాడు. అలా ఒక్కొక్క లోకాన్నీ జయిస్తూ రసాతల లోకం వెళ్ళాడు. నాగరాజు వాసుకి పాలించే భోగవతి పురం వెళ్ళి, నాగులను జయించాడు. అక్కడి నుంచి మణిమయ పురం అనే మాయా రాజ్యానికి వెళ్ళి, నివాత కవచులనే మహా క్రూరమైన రాక్షసులతో స్నేహ సంబంధాలు నెలకొల్పాడు. ఈ నివాత కవచ్చులనే, ద్వాపర యుగంలో అర్జునుడు చంపాడు. ఈ కథనం గురించి, మన next వీడియోలో తెలుసుకుందాము. ఇక ఆ తర్వాత అష్మ నగరం, లేదా విమాన నగరం అనే మరో వింత నగరానికి వెళ్ళి, అక్కడ ఉండే కాలకేయులనే రాక్షసులను ఓడించాడు. అలా చివరగా వరుణుడి నగరమైన శ్రద్ధావతికి వెళ్ళి వరుణ పుత్రులను జయించి, లంకకు పయనమయ్యాడు. సరిగ్గా ఇక్కడే, ఓ అద్భుత ఘట్టం చోటు చేసుకుంది. ఈ ఘట్టం, అధర్మపు పనులు చేసేవారి జీవితం ఏమౌతుందో స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది. ధర్మంగా జీవించేవారిని ఆ శ్రీమహా విష్ణువు స్వయంగా ఎలా కాపు గాస్తాడో స్పష్టీకరిస్తుంది. రావణుడి భవిష్యత్తు ఏమిటో ఆయనకు తెలిసేలా చేసింది, ఈ ఘట్టం.
అలా ఆనాడు వరుణ కుమారులను జయించి, పుష్పక విమానంలో తన సమస్త సైన్యంతో బయలుదేరిన రావణుడికి ఒక చోట ధగధగ మెరిసిపోతున్న అద్భుతమైన భవంతి ఒకటి కనిపించింది. ఆ భవనం పూర్తిగా బంగారంతో, ఎంతో విలువైన వజ్రాలతో, సూర్య కాంతిలా మెరిసిపోతూ ఉంది. అంతటి అద్భుతమైన భవంతిని ముందెన్నడూ చూసి ఉండకపోవడంతో, రావణుడికి ఆ భవంతి ఎవరిదో తెలుసుకోవాలనే కుతూహలం పెరిగిపోయింది. వెంటనే తన పుష్పక విమానాన్ని ఆ భవంతి ముందున్న విశాలమైన ప్రాంగణంలో నిలిపాడు. తన మంత్రిని పిలిచి, ఆ భవనంలో ఎవరు ఉన్నారో తెలుసుకుని రమ్మని పంపాడు.
రాజాజ్ఞ మేరకు ఆ భవనం ముందుకు గర్వంగా వెళ్ళిన మంత్రికి, ఏదో తెలియని భయం మొదలైంది. అక్కడ ఎటువంటి ప్రాణీ కనిపించలేదు. స్వర్ణ, మణిమయమైన అంతపెద్ద భవంతి ముందు కాపాలాదారులు కూడా లేరనే సందేహం కలిగింది. అలా భయపడతూ, సందేహ పడుతూ, భవన ప్రధాన ద్వారం దగ్గరకు వెళ్ళగానే, పెద్దగా నవ్వు వినిపించింది. అది విని మంత్రికి గుండె ఆగినంత పనైంది. కాస్త దూరంలో దివ్య తేజస్సుతో వెలిగిపోతున్న ఓ మహా పురుషుడు కూర్చుని కనిపించాడు. ఆయనను చూడటం మంత్రి తరం కాలేదు. భయంతో వెనక్కి పరుగులు తీసి, రావణుడికి జరిగింది మొత్తం చెప్పాడు.
దాంతో రావణుడే స్వయంగా ఆ భవన ద్వారం వద్దకు వెళ్ళగానే, సౌందర్యం అంటే ఇలాగే ఉంటుందేమో అన్నట్లు ఉండే ఒక మహా కాయం కలిగిన వ్యక్తి కనిపించాడు. అయితే అతను అంత అందంగా ఉన్నా, రావణుడికి భయంకరమైన వ్యక్తిగా కనిపిస్తూ, అతని గుండె వేగాన్ని పెంచేశాడు. లోపల పట్టలేనంత భయం వేసినా, పైకి మాత్రం కనిపించకుండా, ఆ భవనంలో ఉండేది ఎవరని అడిగాడు. దానికి ఆ ద్వారపాలకుడు, ఆ భవనంలో ఉండేది దానవ చక్రవర్తి, మహా యోధుడు, దానాలలో శూరుడు అయిన బలి చక్రవర్తి అని సమాధానం ఇచ్చాడు. దాంతో రావణుడు, ఆయనను కలవాలని చాలా కాలంగా అనుకుంటున్నానని అన్నాడు. అది విన్న అతడు, రావణుడిని లోపలికి పంపించాడు.
ఇక్కడ మనకొక సందేహం కలగవచ్చు.. రావణుడి కాలానికీ, బలి చక్రవర్తి కాలానికి చాలా వ్యత్యాసం ఉంది కదా అని.. రావణుడి కంటే లక్షల సంవత్సరాల క్రితమే బలి చక్రవర్తి చరిత్ర ముగిసింది కదా అని, మనకు అనిపించవచ్చు. చాలా మంది, వామన మూర్తి బలిని చంపేశాడని కూడా అంటారు. ఇదంతా అర్ధ సత్యం. మిడిమిడి జ్ఞానంతో మాట్లాడిన మాటలని చెప్పాలి. ఎందుకంటే, సప్త చిరంజీవులలో బలి చక్రవర్తి కూడా ఒకరు. వామన మూర్తి మూడవ అడుగుతో బలిని తొక్కే ముందే, ఆయనకి ఎన్నో వరాలను కూడా ఇచ్చారు. వాటిలో ప్రధానమైనవి, మరణం లేని జీవితం, ఇంద్ర పదవి. ప్రస్తుతం నడుస్తున్న వైవస్వత మన్వంతరం ముగిసెంత వరకూ పాతాళ లోకాన్ని పాలించమని చెప్పి, ఈ మన్వంతరం ముగిసిన తర్వాత స్వర్గాధిపత్యం వహించమని, వామన రూపుడైన విష్ణు మూర్తే స్వయంగా వరం ఇచ్చాడు. అలా సప్త చిరంజీవులలో ఒకరైన బలి చక్రవర్తి, నేటికీ ఈ భూమిపై సజీవంగా ఉన్నట్లు పురాణాలు చెబుతున్నాయి.
అలా త్రేతాయుగంలో రావణుడు ఆ భావంతిలోకి వెళ్ళగా, లోకంలో ఎక్కడా కనిపించని అమూల్యమైన మణి మాణిక్యాలతో పొదగబడిన సువర్ణ సింహాసనంపై, మహా తేజోవంతంగా వెలిగిపోతున్న బలి చక్రవర్తి కనిపించాడు. రావణుడు అతడికి నమస్కరించగా, బలి ఆదరపూర్వకంగా రావణుడితో మాట్లాడాడు. ఈ క్రమంలో రావణుడు, ‘రాజా మీ గురించి, మీ పరాక్రమాల గురించి ఎంతో విన్నాను. విష్ణువు కపటంతో మీకు చేసిన అన్యాయం గురించి కూడా విన్నాను. ఇప్పుడు మీరు ఎలాంటి చింతా పెట్టుకొనవసరం లేదు.. మిమ్మల్ని నేను విడిపిస్తాను. ఆ విష్ణువు ఎలా అడ్డుపడతాడో చూస్తాను.. మీరు నాతో స్నేహం చేయండి చాలు’ అని అన్నాడు. దానికి బలి చక్రవర్తి, ‘సరే రావణా.. నీవన్నట్లుగానే చేద్దాము.. కానీ, దానికి ముందు నాదో మనవి. పక్కన ఉన్న గదిలో కొన్ని ఆభరణాలు ఉన్నాయి. వాటిని కాస్త తెచ్చిపెట్టు’ అని అన్నాడు. దానికి రావణుడు సరే అని, ఆ గదిలోకి వెళ్ళి అక్కడ ఉండే భారీ ఆభరణాలను సునాయాసంగా ఎత్తడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ అవి కదలలేదు. ఆశ్చర్యపోయిన రావణుడు, తన బలాన్ని మొత్తం ఉపయోగించి ప్రయత్నించగా, అవి కదలకపోగా, అతనిపైకి ఒరిగాయి. ఆ బరువును తట్టుకోలేక, నరాలు చిట్లి, కళ్ళలోనుంచీ, నాసికా రంధ్రాలలోనుంచీ రక్తం కారడం మొదలయింది. ఇంతలో అక్కడికి వచ్చిన బలి చక్రవర్తి, రావణుడు పడుతున్న తిప్పలు చూసి నవ్వుకుని, వెంటనే ఆ ఆభరణాలను పక్కకు నెట్టాడు.
బాధతో నేల కూలబడి, రక్తమోడుతున్న రావణుడిని చూసి బలి చక్రవర్తి, ‘ ఏం దానవ రాజా, అలా నేలపై పడిపోయావే.. నువ్వు కదిలించలేకపోయిన ఆ ఆభరణాలు స్వయానా మా ముత్తాత గారైన హిరణ్యకశిపుడివి. నాడు ఆయన 14 లోకాలు జయించిన మాట నీకు తెలిసే ఉంటుంది.. ఆ సమయంలో దేవతలతో యుద్ధ చేస్తున్నప్పుడు, ఆయన శరీరంపై ఉన్న ఆభరణాలు కొన్ని విరిగి ఇక్కడ పడ్డాయి. అటువంటి వ్యక్తి ఆభరణాలను కనీసం కదిలించలేకపోయావు.. కానీ అంతటి బలమైన వ్యక్తిని సైతం పైకి లేపి, తన తొడలపై కూర్చోపెట్టుకుని, చీల్చి చంపిన వ్యక్తి ఆ శ్రీ మహా విష్ణువు.. ఒక్క మా ముత్తాతనే కాదు, మనం ఎంతో గొప్పగా చెప్పుకునే దైత్యులనూ, దైత్య రాజులనూ, వారి తండ్రి తాతలను కూడా సునాయాసంగా సంహరించిన వ్యక్తి ఆ విష్ణువే.. ఇలా లోక కంటకులను సంహరించి, భూమిని ఉద్ధరించిన మహా శక్తివంతుడు ఆ నారాయణుడు. అంతేకాదు, రెండడుగులతో సమస్త లోకాలనూ కొలిచి, మూడవ అడుగు నా తలపై మోపి నన్నిక్కడికి చేర్చినది ఆయనే. నాకు ఎటువంటి హానీ జరగకుండా కాపు కాస్తున్నది కూడా ఆయనే. కొంత సేపటి క్రితం ద్వారం దగ్గర ఎవర్నైతే చూసి భయపడ్డావో, ఆయనే శ్రీ మహా విష్ణువు. నీకు పోయేకాలం వచ్చినప్పుడు, మరో మారు ఆయన దర్శన భాగ్యం కలుగుతుంది. ఇక బయలు దేరు’ అని చెప్పాడు.
దానితో రావణుడికి తన బలం, విష్ణువు బలంతో పాటు, భవిష్యత్తులో జరగబోయేది కూడా అర్ధం అయ్యింది. అయితే, బలి చక్రవర్తి వల్ల కలిగిన జ్ఞాననాన్ని, అతడి వక్రబుద్ధి కప్పేసింది. అవమాన భారంతో అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోయిన రావణుడు, కాలగమనంలో శ్రీ మహా విష్ణువు శక్తిని మరచి, చేయకూడని పనులన్నీ చేశాడు. రామచంద్రుడు తన లంకకు వచ్చి, సమస్త పరివారాన్నీ గడ్డిపోచలను తుంచినట్లు తుంచేస్తుంటే, వచ్చినది ఆ శ్రీ మహా విష్ణువే అని పరిపూర్ణంగా అర్ధమైనా, అతడి అహంకారం ఆ జ్ఞానాన్ని మళ్ళీ కప్పేసింది. దాంతో రాముడి చేతిలో రావణ సంహారం అనివార్యం అయ్యింది. లోక కళ్యాణం జరిగింది.. నేటికీ ఆ మహా చరిత్ర మన మనసుల్లో పదిలంగా నిలిచింది.
రామాయణంలో చెప్పబడిన పాతాళ లోకం నేటి దక్షిణ ఆమెరికానా!
పెరూ దేశంలోని Candelabra of the Andes గురించి కిష్కింధకాండలో ఏముంది?
స్వతంత్ర భారతావని లోని మేధావులూ, మహా నాయకులూ, భావి తరాలకు నేర్పించింది ఏముందని తరచి చూస్తే, అక్బర్ గొప్పవాడు, ఔరంగజేబ్ హిందూ ద్వేషి కాదు, కేవలం ఒక రాజుగా తన రాజ్య విస్తీర్ణం మాత్రమే కోరుకున్నాడు లాంటి అవాస్తవాలే.. మనం ఇతర మతాల గురించి కానీ, వాళ్ళు చేసిన, చేస్తున్న ఆగాయిత్యాల గురించి గానీ మాట్లాడితే తప్పు.. అదే వాళ్ళు హిందూత్వాన్ని తిట్టడం, మనపై దాడి చేయడం గ్రేట్ ఫ్రీడం ఆఫ్ స్పీచ్, లౌకిక వాదం. మరీ దారుణమైన విషయం ఏమిటంటే, కొన్ని లక్షల మంది హిందువులను ఊచకోత కోసిన టిప్పు సుల్తాన్ వంటి నర రూప రాక్షసుడిని ఉత్తమోత్తముడిగా భారతీయుల హృదయాలలో పచ్చ బొట్టులా శాశ్వతంగా ముద్రించి వేశారు. పైగా మన పురాణాలు కల్పితాలుగా, మన పూర్వీకులు ఆటవికులుగా, మనకు పడవలు తయారు చేసుకోవడం కూడా రాని సమయంలో, మన దేశానికి ఎవడో Vasco da Gama అనే యూరోపియన్ వ్యక్తి సముద్ర మార్గం కనిపెట్టాడనీ, అంతవరకూ మనకు సముద్ర యానం ఎలా ఉంటుందో కూడా తెలియదనీ అన్నట్లు, చరిత్రను వక్రీకరించి మరీ పాఠశాలల్లో పాఠాలు నేర్పారు. కానీ ఇప్పుడు కాలం మారింది.. నిజం అనే నిప్పు దావానలంలా ఎప్పటికైనా బయటకు తన్నుకు రాక మానదు. అలా నేడు బయటకు తన్నుకు వచ్చిన నిజమే, రామాయణం మన ఆమోఘమైన చరిత్ర అన్న విషయం. రామగాథ మన పూర్వీకుల వాస్తవిక చరిత్ర.. అతి ప్రాచీన నాగరికతకు ఆనవాళ్ళతో, కొన్ని యుగాల పూర్వమే భారతీయులు సాధించిన మేథో సంపత్తిని నిరూపించే అద్భుత చరిత్ర రామాయణం. మన గత వీడియోలో, భారత దేశానికి సముద్ర మార్గం కనుగొన్నది Vasco da Gama అని ప్రచారం చేసిన వెధవలు కావాలని దాచిన రోమన్, భారతీయ వ్యాపార సామ్రాజ్యం గురించి తెలుసుకున్నాము. అందులో మన భారత దేశం వల్ల అతిపెద్ద రోమన్ సామ్రాజ్యం ఎలా పతనమయ్యినదో చూశాము. ఆ చరిత్ర సుమారు మూడు వేల సంవత్సరాల క్రితం జరిగినది మాత్రమే. కానీ ఇప్పుడు మనం చెప్పుకోబోతున్న వివారాల ప్రకారం, మన పురాణాలలో పేర్కొనబడిన పాతాళ లోకానికి, కొన్ని యుగాలకు పూర్వమే, అంటే రామాయణ కాలంలోనే వెళ్లారు మనవారు. ఆ వివరణ ప్రకారం, అది నేడు మనం చూస్తున్న దక్షిణ అమెరికా అని తెలుస్తోంది. ఈ మాటలు వినగానే, యుగాలకు పూర్వమే మన భారతీయులకు దక్షిణ అమెరికా గురించి తెలుసనే విషయంపై ఏవయినా ఆధారాలున్నాయా..? పాతాళ లోకానికీ, దక్షిణ అమెరికా ప్రాంతానికీ ఉన్న సంబంధమేమిటి.. వంటి సందేహాలు కలగడం సహజం. ఆ సందేహాలకు సమాధానాలు తెలుసుకోవడానికి, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
రామాయణం అంటే కేవలం సీతారాముల గాథ మాత్రమే కాదు, అది మన దేశ చరిత్ర, శస్త్ర.. శాస్త్ర, వైద్య విజ్ఞానం, మన జీవితాలకు ఓ గూగుల్ మ్యాప్ కూడా అని చెప్పడంలో ఎటువంటి సందేహమూ లేదు. ఒక్కసారి రామాయణాన్ని క్షుణ్ణంగా పరిశీలిస్తే, ఎన్నో ప్రాంతాల వివరాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. సీతమ్మ పుట్టింది నేటి నేపాల్ లో, రామయ్య పుట్టింది నేటి ఉత్తర్ ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలో అనీ తెలుస్తోంది. భరత శత్రుఘ్నులు రామ రాజ్యాన్ని ఈజిప్ట్ వరకూ విస్తరింప జేసి, ఈజిప్ట్ ఫారో వంశానికి మూల పురుషులు అయ్యారు. ఇక హనుమ పుట్టింది కిష్కింధలో.. ఆ ప్రాంతం ఉన్నది నేటి కర్ణాటక రాష్ట్రంలో. దండకారణ్యం, నేటి దక్షిణ భారతం. ఇది రావణ సోదరులైన ఖర దూషణుల రాజ్యం. ఇందులో ఆంధ్ర, తమిళ రాజ్యాలూ, ఇక్కడి సామంత రాజుల గురించిన వివరణ కూడా ఉంది. ఇకపోతే నాడు రావణుడేలిన సువర్ణ లంక గురించిన వివరాలు మరింత స్పష్టంగా ఉన్నాయి. అయితే ఆ రావణ లంక నేడు ఉన్న శ్రీ లంక కాదనీ, ఆ లంక ఏనాడో సముద్ర గర్భంలో కలిసిపోయిందనీ మనం గతంలో ఒక వీడియోలో చెప్పుకున్నాము. చూడని వారి కోసం ఆ లింక్, కింద description లోనూ, పైన icards లోనూ పొందుపరుస్తున్నాను.
ఇప్పటి వరకూ మనం చెప్పుకున్నది, నాటి అఖండ భారతంలోని ప్రాంతాల వివరాలు. ఇక రామాయణంలో పాతాళ లోకం గురించి కూడా చెప్పబడింది. వాల్మీకి రామాయణంలోని ఓ అద్భుత ఘట్టం కిష్కింధ కాండ. ఈ కాండలోనే రాముడు, హనుమంతుడు మొదటిసారి కలుసుకున్నారు. సుగ్రీవుడితో స్నేహం, వాలి వధ కూడా ఇదే కాండలో రాయబడి ఉంది. ఆ తర్వాత వానర రాజు సుగ్రీవుడు సీతాన్వేషణ కోసం తన సేనను పంపడం కూడా ఇదే కాండలో కనిపిస్తుంది. మనం చూసిన సినిమాలలో, సీరియల్స్ లో, అంగదుడి నాయకత్వంలో హనుమంతుడూ, జాంబవంతుడూ, నల, నీలులతో పాటు మరికొంతమంది వానర సేన మాత్రమే సీతాన్వేషణ కోసం వెళ్ళినట్లు చూశాము. తమిళనాడులోని మహేంద్ర గిరి ప్రాంతానికి చేరుకున్న హనుమంతుల వారు, తన శక్తి యుక్తులను తెలుసుకుని, సముద్రాన్ని లంఘించి లంకను చేరుకున్నారనీ, అక్కడ సీతామాతను కనుగొని, లంకను కాల్చి, ఆ సమాచారాన్ని రాముల వారికి చేరవేశారనీ మాత్రమే దర్శక రచయితలు చూపించారు.
కానీ రామాయణంలోని కిష్కింధ కాండను క్షుణ్ణంగా పరిశీలిస్తే, సుగ్రీవుడు పంపినది హనుమంతుడి బృందాన్ని మాత్రమే కాదు. మొత్తం 4 బృందాలను ప్రపంచం నలుమూలలకూ పంపినట్లు తెలుస్తుంది. వారిలో దక్షిణం దిక్కుగా వెళ్ళిన వారు, హనుమంతుల వారి బృందం. అలా వెళ్లేముందు, సుగ్రీవుడు ప్రతి బృందానికీ వారు వెళ్ళే దారిలో ఉండే వివిధ ప్రాంతాల గురించీ, ఆ ప్రాంత స్వభావాలూ, అక్కడి గుర్తులూ, ఆపై అక్కడ ఉండే వింత జీవుల గురించి కూడా స్పష్టంగా విశద పరచినట్లు తెలుస్తోంది. ఇలా సుగ్రీవుడి ఆజ్ఞమేరకు తూర్పు దిక్కుగా ప్రయణమైన వారు వెళ్ళిన చివరి ప్రదేశమే పాతాళ లోకంగా పేర్కొనబడింది. అదే నేటి దక్షిణ అమెరికా. అదెలాగో, రామాయణంలోని ఈ రెండు శ్లోకాలలో ఏం చెప్పబడినదో చూద్దాము..
త్రిశిరాః కాంచనః కేతుస్తాలస్తస్య మహాత్మనః |
స్థాపితః పర్వతస్యాగ్రే విరాజతి సవేదికః || ౫౩ ||
కిష్కింధ కాండలోని 40వ సర్గలోని 53వ శ్లోకం ఇది. దీని అర్ధం ఏమిటంటే, త్రీశూలం లాంటి, బంగారం లాంటి, భారీ జెండాలాంటి ఆకారం ఒక భారీ పర్వతంపై ఉంటుంది. దాని కింది భాగంలో ఒక వేద పీఠం లాంటి వేదిక కూడా ఉంటుందని దాని అర్థం.
పూర్వస్యాం దిశి నిర్మాణం కృతం తత్ త్రిదశేశ్వరైః |
తతః పరం హేమమయః శ్రీమానుదయపర్వతః || ౫౪ ||
ఇది 54వ శ్లోకం. దీని అర్ధం ఏమిటంటే, తూర్పు ముఖంగా దేవేంద్రుడి చేత సృష్టింపబడిన గుర్తులాంటిది, ఆ పర్వతంపై కనిపిస్తుంది. దానిని దాటుకుని ముందుకు వెళ్తే, మీకు ఉదయ పర్వతం కనిపిస్తుంది! అని దీని అర్థం.
ఇదంతా విని కొంత అయోమయ పరిస్థితి నెలకొనవచ్చు. సుగ్రీవుడు తూర్పు దిక్కుగా వెళ్ళే సేనను పిలిచి చెప్పిన ప్రకారం, వారు అలా వెళ్ళిన తర్వాత నేటి వియత్నాం, ఇండోనేషియా వంటి ప్రాంతాలను దాటి మహా సాగరంలో కొన్ని రోజులపాటు ప్రయాణించిన తర్వాత, వారికి మొదటగా కనిపించే దృశ్యం, బంగారు వర్ణపు కొండపై సువర్ణ కాంతులను విరజిమ్మే త్రీశూలం వంటి ఆకారం కనిపిస్తుందనీ, అది ఇంద్రుడి వజ్రాయుధాన్ని పోలి ఉంటుందనీ చెప్పినట్లు తెలుస్తోంది. ఆయన చెప్పిన వివరాల ప్రకారం పోల్చి చూసుకుంటే, ఆ ఆకారం నేటి దక్షిణ అమెరికాలోని పెరూ దేశంలో ఉన్న Candelabra of the Andes ఆకారంగా తెలుస్తోంది. 54 వ శ్లోకంలో చెప్పినట్లు, ఈ Candelabra of the Andes ని దాటితే వచ్చే ప్రాంతాన్ని ఉదయ పర్వతం అని ప్రత్యేకంగా ప్రస్థావించారు. ఆ ఉదయ పర్వతమే, ప్రపంచంలోని అత్యంత ఎత్తైన హిమ శిఖరాలలో ఒకటైన Andes పర్వతాలని తెలుస్తుంది.
ఈ రెండు శ్లోకాలను బట్టే, కొన్ని యుగాలకు పూర్వమే మన భారతీయులకు ప్రపంచం మొత్తం తెలుసని నిరూపితమవుతోంది. అంతేకాదు, వాళ్ళు సముద్ర యానం కూడా ఎంతో సులువుగా చేసేవారని స్పష్టంగా అర్ధం అవుతుంది. ఇక్కడ మరో ఆశ్చర్యకర విషయం ఏమిటంటే, రావణుడు సునాయాసంగా పాతాళ లోకానికి వెళ్ళి వస్తూ ఉండేవాడని వాల్మీకి రామాయణంలో ప్రస్థావించబడి ఉంది. ఎందుకంటే, రావణుడి సోదరుడైన అహిరావణడేలిన ప్రాంతం ఈ పాతాళ లోకమే. అందువల్ల ఆయన చాలా సార్లు పాతాళ లోకానికి వెళ్ళి వచ్చి నట్లు వాల్మీకి రామాయణం తెలియజేస్తుంది. యుద్ధ కాండలో చెప్పబడినట్లు, రామ లక్ష్మణులను వధించి తన అన్నకు విజయం చేకూర్చాలనే తలంపుతో, క్షుద్ర, తంత్ర శాస్త్రాలలో నిష్ణాతుడైన అహిరావణడు మాయా రూపంలో వచ్చి, రామ లక్ష్మణులను మూర్ఛిల్లజేసి, పాతాళ లోకానికి తీసుకెళ్ళి, క్షుద్ర దేవతకి బలి ఇవ్వడానికి సిద్ధపడటం, ఆయన వెనుకే హనుమంతుల వారు వెళ్ళి వారిని రక్షించడం గురించి కూడా మనం గతంలో చెప్పుకున్నాము. ఇక్కడ పాతాళ లోకానికి మనవారు వెళ్ళి వచ్చారని తెలియజేయడమే కాకుండా, రావణుడు ఆ ప్రాంతాన్ని తరుచుగా సందర్శించేవాడని కూడా స్పష్టం అవుతుంది.
కాబట్టి, మన దేశ వాస్తవ చరిత్రను అన్ని కోణాలలో వక్రీకరించి, మనవారి గొప్పదనాన్ని నిరూపించే ఆధారాలను రూపుమాపి, విదేశీయులు శునకాలకు వేసే బిస్కెట్ల కోసం ఆశపడే నాయకులూ, వారి మోచేతి నీళ్ళు తాగి బ్రతికే కుహనా మేధావులూ, ఇన్నేళ్ళూ మన బుర్రలలోకి ఎక్కించిన అసత్య, అర్ధ సత్య చరిత్రను పక్కకు నెట్టి, ప్రతి ఒక్కరూ అసలైన, మహోన్నతమైన భారతీయ చరిత్రను తెలుసుకోవాలన్నదే నా ఆశ, ప్రయాస.
‘వరం’ కూటికి గతిలేనివాడిని కూడా, అపరకుబేరుడిని చేస్తుంది. కానీ శాపం, జీవితాలను నాశనం చేస్తుంది, కుటుంబాలను కబళించి వేస్తుంది, ఆఖరికి వంశాలకు వంశాలనే తుడిచివేస్తుంది, వెరసి లెక్కలేనంతమందిని యమపురికి పంపిచేస్తుంది. అందుకే, వరం వల్ల వచ్చే సంతోషం కంటే, శాపం వల్ల కలిగే నష్టం భరించలేదనీ, అందుకే మానవులకు శాపం అంటే చచ్చేంత భయమనీ పెద్దలు చెబుతుంటారు. అయితే, వీటి వెనుక నిజమెంతుందో తెలియదు కానీ, నేటికీ ప్రపంచంలో శాపగ్రస్తమైన వస్తువులు ఉన్నాయని నమ్ముతున్నారు. కేవలం నమ్మడమే కాదు.. వాటి వెనుక జరిగిన చరిత్ర వింటే, నిజంగా అవి శాపగ్రస్త వస్తువులని నమ్మక తప్పదు. అటువంటి వాటిలో, స్వయంగా ఆ శ్రీరాముని భార్య ‘సీతా మాత’ శపించిన ఓ వజ్రం కూడా ఉంది. సీతామాత, ఓ వజ్రాన్ని శపించడమా? నిలువెత్తు శాంత మూర్తిగా పేరుపొందిన సీతాదేవి, అసలు శపించడమేంటి? ఈ కథ రామాయణంలో ఉందా? లేక ఆ తర్వాత ఎప్పుడైనా జరిగిందా? ఇంతకీ ఆ వజ్రం ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉంది? దాని వల్ల ఎలాంటి ఘోరాలు సంభవించాయి - వంటి అనేక ప్రశ్నలు, మన మదిలో మెదులుతాయి. వాటన్నిటికీ సరైనా సమధానం తెలియాలంటే, ఈ వీడియోని పూర్తిగా చూడండి..
ఒకప్పుడు ఋషులూ, గంధర్వులూ, దేవతలూ... వరాలూ, శాపాల వంటి వాటిని ఇచ్చేవారని, పురాణాలలో చెప్పడింది. వాటి వెనుక ఉన్న నిజానిజాలను పక్కన పెడితే, ఏదైనా వస్తువుని కొన్నప్పుడుగానీ, కనీసం వాటిని ముట్టుకున్నప్పుడు కానీ, ఎవరికైనా తీవ్రమైన కీడు జరిగితే, వాటిని Cursed Objects అని, నేటికాలంలో పిలవడం జరుగుతోంది. ఒకప్పుడు మన దేశంలోనే దొరికి, ప్రపంచాన్ని మొత్తం తనవైపు తిప్పుకున్న కోహినూర్ వజ్రం వెనుక కూడా, ఎంతో విషాదగాధ దాగివుందని చెప్పడంలో, ఎటువంటి సందేహం లేదు. మన ఆంధ్రప్రదేశ్ లో, కొల్లూరు వజ్రాల గనులలో దొరికిన ఆ కోహినూర్ వజ్రాన్ని ధరించిన రాజులందరూ, సర్వనాశం అయినట్లు చరిత్ర చెబుతోంది. అయితే, ఈ కోహినూర్, రాణులను మాత్రం ఏమీ చేయలేదనీ, అందుకే అది ధరించిన లండన్ రాణులు, ఇంకా తమ రాజ్యాలను ఏలుతున్నారనీ, చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు.
కానీ, ఇప్పుడు చెప్పుకోబోయే వజ్రం మాత్రం, ఆలాంటిలాంటిది కాదు! ఈ వజ్రాన్ని ఆభరణంగా చేసుకుని ధరించిన వారే కాదు, దాన్ని చేతితో తాకిన వాళ్ళని కూడా, ఆడ, మగ అనే తారతమ్యం లేకుండా, యమపురికి పంపింది. దానినే, నేడు Hope Diamond గా పిలవడం జరుగుతోంది. ఇది నేడు ప్రపంచంలో ఉన్న అతిపెద్ద Blue Diamonds లో ఒకటిగా, పేరుగాంచింది. అయితే, ఆంగ్లేయుల పేరుతో ఉన్న నీల వజ్రానికీ, సీతా దేవి శాపానికీ ఉన్న లింక్ ఏంటో తెలియాలంటే, ఒక్కసారి దాని పూర్తి చరిత్ర తెలుసుకోవలసిందే. దాదాపు, 17వ శతాబ్దం మధ్యలో, ఫ్రాన్స్ కి చెందిన Jean-Baptiste Tavernier అనే వజ్రాల వ్యాపారి, మేలైన వజ్రాల కోసం, ప్రపంచం మొత్తం తిరుగుతూ, భారత దేశానికి రావడం జరిగింది. ఇక్కడ ఒక ఆలయంలో ఉన్న సీతాదేవి కిరీటానికి అలంకరించి ఉన్న అతిపెద్ద నీలి వజ్రాన్ని చూసి, ఆకర్షితుడై, మొదట దాన్ని కొనడానికి ప్రయత్నిచాడు. అయితే, ఆ వజ్రం అమ్మవారి ఆభరణం అవ్వడం వల్ల, అతని ప్రయత్నాలు విఫలం అయ్యాయి. దాంతో, Tavernier దొంగచాటుగా, అమ్మవారి విగ్రహం నుంచి ఆ వజ్రాన్ని పెకలించి, వెంటనే స్వదేశానికి పారిపోయాడు.
ఆ విధంగా, ఫ్యాన్స్ కి చేరుకున్న Tavernier, ఇతర చిన్నా పెద్దా వజ్రాలతో పాటు, దాదాపు 112 క్యారెట్ల బరువున్న ఈ Uncut నీలి వజ్రాన్ని కూడా, నాటి ఫ్రాన్స్ రాజుకి అమ్మడం జరిగింది. ఆ తర్వాత, Tavernier రష్యాకు పయనమవగా, మార్గమధ్యలో అతడ్ని అడవి కుక్కలు ముక్కలు ముక్కలుగా చీల్చి, చంపేశాయట. అలా, సీతమ్మవారి నీలి వజ్రాన్ని దొంగలించిన వ్యాపారికి ఘోరమైన గతిపట్టడమే కాదు, ఈ వజ్రానికి సంబంధించి జరిగిన మరణాలలో, అతిభయంకరమైన మొదటి మరణంగా, చరిత్రలో నిలిచిపోయిందని, చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు. ఇదిలా ఉంటే, ఆ వజ్రాన్ని కొన్న ఫ్రాన్స్ రాజు Louis XIV, దానిని తన కిరీటంలో పొందుపరచమని ఆజ్ఞాపించాడు. దాంతో, మొదటిసారి అంతపెద్ద Uncut నీలి వజ్రానికి మెరుగులు పట్టడంతో, దాని బరువు తగ్గిపోయింది.
ఇదిలా ఉండగా, ఫ్రాన్స్ రాజు ఆ వజ్రాన్ని సొంతం చేసుకున్న తర్వాత నుంచీ, రాచరికానికి వ్యతిరేకంగా జరిగే ఉద్యామాలు, జోరందుకున్నాయి. అంతేకాదు, ఆ వజ్రం వచ్చిన కొన్నేళ్ళకే, అతడు మంచం పట్టడం.. దాంతో, Louis XIV మనవడు Louis XV, వెంటనే రాజ్య పరిపాలన స్వీకరించడం జరిగిందని, చరిత్ర కారులు చెబుతున్నారు. అయితే, Louis XV కూడా, కొన్నేళ్ళకే అర్ధాంతరంగా చనిపోవడంతో, అతడి కొడుకు Louis XVI పై, రాజ్య భారం పడింది. కొత్తగా పీఠమెక్కిన రాజు భార్యకు, బంగారు ఆభరణాలపై మోజు ఎక్కువ ఉండటం, అందులోనూ, అత్యంత అమూల్యమైన నీలి వజ్రం అంటే మరింత ఇష్టం ఉండటంతో, Louis XIV హయాంలో మెరుగుపెట్టిన ఆ వజ్రానికి మరింత సానపట్టించి, మేడలో వేసుకునే అభరణంగా చేయించి, తన భార్యకు బహుకరించాడు, Louis XVI. ఇది జరిగిన అతికొద్ది కాలానికే, French revolution కారణంగా, Louis XVI, మరియూ అతడి భార్య Marie Antoinette ని, public గా తల నరికి చంపారు. ఆ సమయంలో జరిగిన దొంగతనాలలో, ఈ నీలి వజ్రం, దొంగతనానికి గురైందని, చరిత్ర చెబుతోంది.
ఆ విధంగా, ఫ్రాన్స్ రాచరిక వ్యవస్థే, ఈ వజ్రం కారణంగా మట్టిలో కలిసిపోయినట్లు, ప్రజలలో ఓ నమ్మకం నేటికీ ఉంది. అయితే, నాడు దొంగలించబడ్డ నీలి వజ్రం, ఆ తర్వాత తెలియని ఎంతో మంది చేతులు మారి, 20వ శతాబ్దం మొదట్లో, టర్కీ సుల్తాన్ అబ్దుల్ హమీద్ చేతికి చేరింది. ఆ నీలి వజ్రాన్ని పొందిన కొన్నేళ్ళకే, హమీద్ రాజ్య బ్రష్టుడవ్వడం, అతడి భార్య అత్యంత దారుణంగా చనిపోవడం, జరిగింది. ఆ తర్వాత ఈ నీలి వజ్రం, Simon Montharides అనే గ్రీకు వజ్రాల వ్యాపారి చేతుల్లోకి వెళ్లగా, దాన్ని పొందిన అతికొద్ది రోజుల్లోనే, Simon తో పాటు, అతని భార్యా, కొడుకూ కూడా, ఓ లోయలో పడి చనిపోవడం జరిగింది. ఆ తర్వాత నీలి వజ్రాన్ని, London లో ఉండే అత్యంత ధనవంతుడైన Henry Thomas Hope, దక్కించుకున్నాడు. అప్పటి నుంచే, దానికి Hope Diamond అనే పేరు వచ్చినట్లు, చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు. అయితే, ఈ నీలి వజ్రం ఎప్పుడైతే వారి ఇంట చేరిందో, Hope కుటుంబం, ఆర్ధికంగా చాలా ఇబ్బందులు పడటంతో పాటు, Hope మనవడు, అత్యంత దారిద్ర్యాన్ని అనుభవించి, చనిపోయాడు. ఆ తర్వాత ఈ Hope Diamond ని, రష్యాకు చెందిన Mademoiselle Ledue అనే actress కొనడం జరిగింది. అయితే, ఆ Hope Diamond ని కొన్న కొన్ని రోజులకే, దాన్ని ధరించి, ఓ stage performance ఇవ్వడానికి stage పైకి ఎక్కగానే, Mademoiselle ని, తుపాకీతో కాల్చి చంపడం జరిగిందని, చరిత్రకారులు చెబుతున్నారు.
ఆ తర్వాత, Hope Diamond, మరికొన్ని చేతులు మారి, 1950 లలో, Harry Winston అనే ధనికుడి చేతికి వెళ్లగా, అతడు దానివెనుక ఉన్న దారుణమైన కథ తెలుసుకుని, 1958 లో, అమెరికాలోని National Museum of Natural History కి, దానం ఇవ్వడం జరిగింది. అప్పటి నుంచి, Hope Diamond, అదే Museum లో, ప్రజల సందర్శనార్ధం ఉంచేశారు. భారత దేశంలో, వజ్రాల వ్యాపారి Tavernier దొంగలించిన 112 క్యారెట్ల నీలి వజ్రం, అనేక మంది చేతులు మారి, వివిధ ఆకారాలు సంతరించుకుని, చివరికి National Museum కి చేరే సమయానికి, ఆ Hope Diamond బరువు, 45 క్యారెట్లయ్యిందని, నిపుణులు చెబుతున్నారు. అయినా, నేడు ప్రపంచంలోనే, అత్యంత విలువైన, అత్యంత బరువైన నీలి వజ్రాలలో ఒకటిగా నిలవడమే కాకుండా, Most Dangerous and Cursed Diamond గా కూడా, ఈ Hope Diamond పేరు తెచ్చుకుంది.
నిత్య దైవ పూజ సంకల్పంలో ‘ఖగోళ శాస్త్రం’ ఎందుకుంది?
ఈ నాటికీ మన హిందువుల ఇళ్ళలో పూజలు చేసుకునేటప్పుడు, పూజ ప్రారంభంలో “మమ ఉపాత్త సమస్త దురితక్షయ ద్వారా శ్రీ పరమేశ్వరముద్దిశ్య శ్రీ పరమేశ్వర ప్రీత్యర్థం శుభే శోభనే ముహూర్తే, శ్రీ మహావిష్ణోరాజ్ఞాయా ప్రవర్తమానస్య అద్య బ్రాహ్మణః ద్వితీయ పరార్థే శ్వేతవరాహ కల్పే వైవస్వత మన్వంతరే, కలియుగే ప్రథమపాదే జంబూద్వీపే భరతవర్షే భరతఖండే మేరోః దక్షిణ దిగ్భాగే శ్రీశైలస్య..” అంటూ సంకల్పం చెప్పుకుని, అక్షతలను నీళ్ళతో పక్కన పెట్టుకున్న పాత్రలో వదులుతూ ఉంటాము. ఇలా ఆ సంకల్పాన్ని చెప్పుకున్నప్పుడల్లా, అదేదో దేవుడికి చేసే పూజలో భాగమైన మంత్రంగానే అనుకుంటాము. అయినా చాలామంది దృష్టి అందులోని కొన్ని పదాలవైపు ఆకర్షింపబడుతుంది.. అవే జంబూద్వీపే భరతవర్షే భరతఖండే అనే పదాలు. ఇందులో భరతఖండం అంటే మన భారత దేశం అని సులువుగానే గుర్తించ వచ్చు. కానీ భరత వర్షం అంటే ఏమిటి, జంబూ ద్వీపం ఎక్కడుంది.. వంటి ఆలోచనలు కలిగిన వారు కామెంట్ చేయండి. ఈ సంకల్పాన్ని సరిగ్గా పరిశీలిస్తే, అది దేవుడి పూజలో భాగమైన మంత్రం కాదు. కొన్ని యుగాల క్రితమే మన భారతీయ ఋషులకు ఉన్న ఖగోళ మెధస్సు, గణిత విద్వత్తు, ఇంకా చెప్పాలంటే వారికున్న అఖండ విజ్ఞానాన్ని నిరూపిస్తుందనే విషయం ఎంతమందికి తెలుసు? ఈ మాటలు వినగానే ఆ మూడు పదాలలో అసలు ఏముంది..? జంబూద్వీపే, భరతవర్షే అంటే ఏమిటి..? దేవుడి నిత్య ప్రార్ధనలో మన ఖగోళ శాస్త్ర ప్రస్థావన ఎందుకు వచ్చింది..? వంటి ఎన్నో సందేహాలకు సమాధానాలు తెలుసుకోవడానికి, ఈ రోజుటి మన వీడియోను చివరిదాకా చూసి మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ ద్వారా తెలియజేస్తారని ఆశిస్తున్నాను..
ముందు చెప్పుకున్నట్లు, జంబూద్వీపం అనే పదం, సంకల్పం చెప్పుకునేటప్పుడు ప్రతి ఒక్కరూ వినే ఉంటారు. దాదాపు 16వ శతాబ్దం వరకూ, భూమి గుండ్రంగా ఉంటుందనే విషయం కూడా పాశ్చాత్య ప్రపంచానికి తెలియదు. రోమన్ నాగరికత సమయంలో కొందరు భూమి గుండ్రంగా ఉండవచ్చేమో అనీ, మరికొందరు సూర్యుడి వల్ల ప్రసరించే నీడ అలా ఉంది కాబట్టి, భూమి బల్ల పరుపుగా మాత్రం ఉండదనీ అన్నారు. అంతేకాదు, ఆ కాలంలో తత్వవేత్తలూ, ఖగోళ పరిశోధకుల లాంటి వారు, భూమి గుండ్రంగా ఉండే అవకాశం ఉందన్న అనుమానాలు వ్యక్తపరిచారు. మొదటి నుంచీ మన వారు మాత్రం, భూమి గోళాకారంలో ఉందని స్పష్టమైన ఆధారాలను చూపించి మరీ చెప్పారు. ఇందుకు ఒక చిన్న ఉదాహరణగా, యుగ యుగాలనుంచీ మనం పూజిస్తున్న విష్ణుమూర్తి దశావతారాలలోని మూడవ అవతారమయిన వరాహావతార విగ్రహాలనూ, చిత్రపటాలనూ చూడవచ్చు. అంతేకాదు, తక్కిన ప్రపంచం ఆకాశంలో కనిపించే నక్షత్రాలను ఏవో వెలిగే కాంతులుగా భావిస్తున్న సమయంలోనే, భారత ఖగోళ పరిశోధకులు, అవి నక్షత్రాలనీ, వాటి పేర్లతోసహా, అవి భూమికి ఎన్ని కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంటాయో కూడా స్పష్టంగా పేర్కొన్నారు. సూర్యుడు కూడా ఒక నక్షత్రమనీ, సూర్యుడి చుట్టూ గ్రహాలన్నీ ఏ విధంగా తిరుగుతుంటాయి, ఆ భ్రమణంవల్ల మనకు ఋతువులు ఏలా ఏర్పడుతున్నాయి వంటి ఎన్నో విషయాలను మనవారు, ఖగోళ శాస్త్ర రూపంలో కొన్ని వేల ఏళ్ల క్రితమే మానవాళికి అందించారు.
దీనిని బట్టే ఆనాటి మన భృగుమహర్షి, వరాహమిహిరుడు, ఆర్యభట్ట వంటి ఎంతో మంది సనాతన శాస్త్రవేత్తలు ఎంతటి విజ్ఞానవంతులో అర్ధం చేసుకోవచ్చు. ఇలా నాడు మన శాస్త్రవేత్తలు రచించిన గ్రంథాలలోనూ, రామాయణం, మహాభారతం, భాగవతం, విష్ణు పురాణం, బ్రహ్మాండ పురణం, వాయు పురణం, స్కంద పురాణం వంటి అత్యంత ప్రాచీన పురాణాలలో, సర్వసాధారణంగా కనిపించిన పదం జంబూద్వీపం. ముఖ్యంగా ఆ కాలంలో ఒక వ్యక్తి లేదా ఊరు, లేక ప్రాంతం ఫలానా చోట ఉందని చెప్పేటప్పుడు కూడా, ముందుగా జంబూద్వీపం, అది ఏ వర్షంలో ఉందో కూడా చెప్పి, ఆ తర్వాత మిగిలిన వివరాలు చెప్పేవారు.
ఇక్కడ మరో సందేహం రావచ్చు.. జంబూద్వీపం సరే, ఈ వర్షం ఏమిటి..? సంకల్పంలో భరతవర్షే భరతఖండే అని రెండు సార్లు భారత దేశం గురించి ఎందుకు చెప్పారు? అనే ప్రశ్న వెంటనే తలెత్తుతుంది. అందుకే జంబూద్వీపం అంటే ఏమిటో తెలుసుకునే ముందు, అసలు ఈ వర్షాలు ఏమిటో తెలుసుకుందాము.
ప్రత్యేకంగా పూర్వం మన భూమిని గురించి వివరించడానికి, ఈ భూమిని మొత్తం 9 వర్షాలుగా విభజించారు. అవేంటంటే.. భరత, కింపురుష, హరి, ఇలావృత, రమ్యక, హిరణ్మయ, ఉత్తరకురు, కేతుమాల, భద్రాశ్వ అనేవే ఆ 9 వర్షాలు. మన ఖగోళ శాస్త్రం ప్రకారం, ఈ 9 వర్షాలలోనే సమస్త భూమండలం ఉందని చెప్పబడింది.
ఇందులో మొదటగా మన భరత వర్షం విషయానికొస్తే, దాదాపు మధ్య ఆసియా నుంచి మొదలు పెట్టి సుమత్ర దీవులు వరకూ, ఇటు చైనాలో దక్షిణ భాగం నుంచి లంక వరకు ఉన్న భూమిని, భరత వర్షంగా పేర్కొన్నారు. ఇక్కడ లంక అంటే, నేడు ఉన్న శ్రీలంక కాదు. నాడు జీరో మేరీడియన్ లైన్ పై నెలకొన్న అత్యంత విశాలమైన రావణ లంక. అసలైన ఆ లంక గురించి వివరంగా తెలియాలంటే, మన ఛానల్ లో గతంలో చేసిన వీడియో లింక్, చూడని వారి కోసం కింద description లోనూ, పైన icards లోనూ పొందుపరుస్తున్నాను. ఇక అఖండ భారతం అంటే.. అటు ఆఫ్ఘనిస్తాన్ నుంచి ఇటు వియత్నాం వరకూ ఉన్న భూమిని భరత ఖండం అని పిలిచే వారు. అంతేకాదు, భరత వర్షంలో ఉన్న ప్రజలు కర్మ జీవులనీ, వారు కర్మ ఆధారంగానే జీవిస్తారనీ, అందుకోసమే ఇక్కడ మానవీయ విలువలు ఉచ్ఛ స్థితిలో ఉండేవనీ, మన పురణాలలో పేర్కొనబడి ఉంటుంది.
ఇక రెండవది కింపురుష వర్ష.. ఇది భరత వర్షానికి ఉత్తరం వైపున ఉంటుంది. నార్త్ చైనా నుంచి దక్షిణ రష్యా వరకు ఉన్న భూభాగాన్ని, కింపురుష వర్షంగా పేర్కొంటారు. ఆ కాలంలో అక్కడ కింపురుషులు ఉండేవారనీ, వారంతా విష్ణు మూర్తి భక్తులనీ, వారు మానవులకూ, దేవతలకూ జన్మించిన ఒక జాతి అనీ, వారి సంఖ్య కూడా పరిమితంగా ఉండేదనీ మన పురాణాలలో పేర్కొనబడింది.
మూడవది హరి వర్షం. ఇది కింపురుష వర్షానికి ఉత్తరం వైపున ఉన్న భూమి. అంటే, ఉత్తర రష్యా ప్రాంతం అని చెప్పవచ్చు. వారు కూడా విష్ణు మూర్తి భక్తులే. మరీ ముఖ్యంగా వారు నరసింహ, వరాహ అవతారాలను ఎక్కువగా పూజించేవారని, పురాణాల ద్వారా తెలుస్తోంది.
ఇక నాలుగవది ఇలావృత వర్షం. ఇది జంబూద్వీపానికి మధ్య భాగంగా, పురాణ గ్రంథాలు చెబుతున్నాయి. అంటే, పశ్చిమ రష్యా, తూర్పు యూరోప్ ప్రాంతాలను కలుపుతూ ఉన్న భూభాగాన్ని మొత్తం, ఇలావృత వర్షం అనే పేరుతో పిలిచేవారు. ఇక్కడ కొంతమంది కింపురషులు ఉంటే, మరి కొంతమంది మ్లేచ్ఛులు ఉండేవారని తెలుస్తున్న విషయం.
అలాగే, ఐదవ వర్షాన్ని రమ్యక వర్షమని పిలిచేవారు. ఇది ఇలావృత వర్షానికి నార్త్ వెస్ట్ లో ఉండేదని చెప్పవచ్చు. అంటే, నేడు మనం పిలుచుకుంటున్న western Europe ప్రాంతం అని, ఖగోళ శాస్త్రాలు తెలియజేస్తున్నాయి. అక్కడ నివశించే వారినే మ్లేచ్ఛులుగా మన పురాణాలు స్పష్టంగా తెలుపుతున్నాయి. మ్లేచ్ఛులు అంటే, వావి వరుసలు లేకుండా సంభోగాలు జరిపేవారు, శృంగారమే ప్రధమ కార్యంగా బ్రతికేవారు. మద్యం, జూదం వంటి వాటికి అత్యధిక ప్రాధాన్యతనిచ్చేవారు. వారు అన్ని రకాల మాంసాన్నీ తినేవారని, పురాణాలలో వివరించబడింది.
ఆ తర్వాత, హిరణ్మయ వర్షం. ఇప్పుడు ఆ ప్రాంతాలను నార్త్ పోల్ గా పిలుచుకుంటున్నారు. Scandinavia ప్రాంతాలు కూడా ఈ హిరణ్మయ వర్షం క్రిందికే వస్తాయని పురాణాలలో పేర్కొనబడి ఉంది. ఇక ఉత్తరకురు వర్షం అంటే, నేటి సౌదీ అరేబియా నుంచి దక్షిణ యూరోప్ దేశాలూ, ఉత్తర ఆఫ్రికా దేశాలూ వస్తాయని చెప్పబడింది.
కేతుమాల వర్ష ప్రాంతం, దక్షిణ ఆఫ్రికా ఖండం అయ్యి ఉండవచ్చని, పరిశోధకులు చెబుతున్నారు. ఇక ఆఖరి వర్షం భద్రాశ్వ వర్షం. ఇది బహుశా మన పురాణాలలో పాతాళ లోకంగా పేర్కొనబడిన ఉత్తర, దక్షిణ అమెరికా ఖండాలు అయ్యి ఉండవచ్చన్నది పరిశోధకుల అభిప్రాయం.
చివరి నాలుగు వర్షాలకు చెందిన భూభాగాలు ఏవి అనే విషయాన్ని రూఢి పరిచే ఆధారాలు నేడు అందుబాటులో లేవని శాస్త్రవేత్తలంటున్నారు. దానికి కారణం, గత వెయ్యేళ్లుగా మన దేశంపై జరిగిన మొఘలులు, బ్రిటీషర్ల దాడుల వల్ల, అత్యంత విలువైన విజ్ఞాన సంపదలో కొంత ఖిల్జీ వంటి ధూర్తుల దూరాగతాలకు ఆహుతి అయిపోగా, మరికొంత పాశ్చాత్యుల చేత తస్కరింపబడింది. ఉదాహరణగా నలందా విశ్వ విద్వాలయాన్ని కాల్చి బూడిద చేసిన ఘటనను తీసుకోవచ్చు. పూర్వం మన జ్ఞాన సంపద ఎక్కువగా ఆలయాలలో భద్రపరచబడి ఉండేది. తాళ పత్ర గ్రంథాలలోనూ, అక్కడి శిలా శాసనాలలోనూ పొందు పరచి ఉంచేవారు. అలాంటి ఎన్నో వేల ఆలయాలను ముస్లిం పాలకులు పూర్తిగా నెలమట్టం చేయడంతో, మన ప్రాచీన విజ్ఞానం దాదాపు తుడిచి పెట్టుకుపోయింది.
ఇక మన భారతీయులకు సమస్త భూమండలం గురించీ తెలుసనే విషయం, ఒక పద్యాన్ని గమనిస్తే అవగతం అవుతుంది...
ఉదయో యో లంకాయాం సోయస్తమయః సవితురేవ సిద్ధపురే ।
మధ్యాహ్నో యమకోట్యాం రోమక్ విషయేర్ధరాత్రం సః ॥
వరాహ మిహిరుడు అనే గొప్ప ప్రాచీన ఖగోళ శాస్త్రవేత్త, భూమి, అంతరిక్షం, గ్రహాల వంటి వాటి గురించి స్పష్టంగా తెలియచేస్తూ, ‘పంచ సిద్ధాంతిక’ అనే గ్రంథాన్ని రచించారు. అందులోని ఈ పద్యం నాటి మన భూమండలాన్ని గురించి తెలియచేస్తుంది. ఈ పద్యం ప్రకారం, సూర్యుడు లంక దగ్గర ఉదయించినప్పుడు, సిద్ధ పురా దగ్గర సాయంత్ర సమయం అయ్యి ఉంటుందనీ, యమకోటి దగ్గర మధ్యాహ్నం, రోమక దగ్గర రాత్రి అవుతుందనీ తెలియబరుస్తోంది. ఈ లెక్కల ప్రకారం, శాస్త్రవేత్తలు చెప్పిన సూర్య భ్రమణం తీరును చూసినప్పుడు, యమకోటి అంటే నేటి ఆస్ట్రేలియా అనీ, రోమక అంటే ఉత్తర మరియూ మధ్య యూరోప్ ప్రాంతాలనీ, ఇక సిద్ధపురా అంటే అమెరికా ఖండమనీ గుర్తించారు. దీనిని బట్టి కొన్ని యుగాలకు పూర్వమే మన సిద్ధ పురుషుల దగ్గర సమస్త ఖగోళ జ్ఞానమూ ఉండేదనే విషయం తేటతెల్లమవుతోంది.
ఇక జంబూద్వీపం విషయానికి వస్తే, నేటి శాస్త్రవేత్తలు రెండు విధాలుగా చెబుతున్నారు. ఈ సమస్త భూమండలాన్నీ జంబూద్వీపంగా పరిగణించ బడిందని కొంతమంది అంటే, కాదు, కేవలం ఆసియా, యూరోప్, ఆఫ్రికా ప్రాంతాలను మాత్రమే జంబూద్వీపంగా నాటి మహర్షులు ప్రస్థావించారని మరికొంతమంది అంటున్నారు. ఇందులో అధిక శాతం శాస్త్రవేత్తలు మాత్రం, సమస్త భూమండలాన్నీ ఉద్దేశించే నాడు జంబూద్వీపంగా పేర్కొన్నారని వాదిస్తున్నారు.
